"ငါ "ဆိုတဲ့ အတၱဒိ႒ိ မျပဳတ္ေသးတဲ့ ပုဂၢိဳလ္မွန္သမွ် ဒါနေတြ အၾကိမ္ၾကိမ္ျပဳ ,သီလေတြ အၾကိမ္ၾကိမ္ ေဆာက္တည္ေနပါေစ။အဲဒီ ဒါန ,သီလ သတိၱေတြက ဆိုင္ရာ,ဆိုင္ရာ"သုဂတိဘုံ"ေတြမွာ အက်ဳိးေပးေပမဲ့ ကံအရွိန္ကုန္လို့ သတိၱကုန္ရင္ေတာ့အဲဒီ ပုဂၢိဳလ္ကို အဲဒီ ဒိ႒ိကဘဲ ဒုကၡတိ ဘုံ ေတြကို ျပန္ဆြဲခ်တယ္။-ဝိပႆနာ မလုပ္ေသးတာျဖင့္ေသရတာ အားမရေသးလို ့လား ေမးဖို ့ဘဲ ရွိေတာ့တယ္။ခင္ဗ်ားတို ့ အင္မတန္ ကိုယ္က်ဳိးနည္းမွာစိုးလို ့ ဒီအလုပ္ကို ခိုင္းေနတာမွတ္ပါ။- ပုထုဇဥ္အျဖစ္နဲ ့ ေသရင္ လူတစ္သိန္းေသလို့ တစ္ေယာက္ သုဂတိ မေရာက္ဘူး။ ျဖည္းျဖည္းမွ ဆိုတဲ့စကား မသုံးပါနဲ ့ျဖည္းလာခဲ့တာ ၾကာပါျပီ။-ခင္ဗ်ားတို ့က မသိလို ့ေအးေအးေနတာ,ေတာ္ၾကာ ခင္ဗ်ားတို ့ ေတြ ့ရမဲ့ ဒုကၡက မေသးဘူးေနာ္။ "ဆုေတာင္းျပည့္ ဘုရား"မကယ္နုိင္ဘူး ျဖည္းျဖည္းမွဆိုတဲ့ ဆင္ေျခေပးေနလို ့ကေတာ့ ငရဲမ်ဳိးေစ့ ၾကီးပြားပါရေစဆိုတာနဲ ့ အတူတူဘဲ။-တစ္ေန ့တစ္ေန ့ ျဖစ္ေနတဲ့ ေလာဘ,ေဒါသ,ေမာဟ ေတြဟာ တစ္ေန ့ကို ငရဲေရာက္ဖို ့ ဘဝေပါင္း မေရမတြက္နိုင္ဘူး။စိတ္ကေလး တစ္လံုး,ေစတနာေလးတစ္ခု အပါယ္တစ္ခါေရာက္ဆိုေတာ့,စိတ္ေပါင္းကလည္းမေရတြက္နိုင္ဘူးဆိုေတာ့က,အပါယ္ကတက္စရာမျမင္ဘူး။-သာသနာ ငါးေထာင္ဆိုတာ ႏွစ္ အပိုင္းအျခားကိုေခၚတာမဟုတ္ဘူး။သာသနာဆိုတာ ႏွစ္ကိုမေခၚ အဆုံးအမ ကိုေခၚတာဘဲဆိုတဲ့ အခ်က္ကို သိၾကရမယ္။ေဟာတဲ့အတိုင္း လိုက္နာၾက က်င့္ၾကံအားထုတ္ၾကလို ့ဆိုတာဟာ သာသနာဘဲ။သာသနာ ငါးေထာင္ဆိုတဲ့ စကားေတြဟာ သာသနာမဟုတ္ဘူး။သာသနာဆိုတာ လိုက္နာသူအေပၚမွာ လုံးဝတည္ေနတယ္။လိုက္နာရမယ့္ သူက မလိုက္နာရင္ ဘုရားရွင္ ရွိေနလည္းမဆိုင္, မရွိလည္း မဆိုင္ဘူး။ ဒီ ဘုရားေဟာထားတဲ့ စကားေတာ္အတိုင္း, အဆုံးအမ အတိုင္း လိုက္နာမွဳ မလိုက္နာမွဳ အေပၚမွာသာ တည္တယ္။-မနက္ျဖန္ ေသသြားရင္ သာသနာနဲ ့ငါ အိုးစားကြဲတာဘဲမွတ္။ကိုယ္ေသရင္ အပါယ္တြန္းခ်မယ့္ တရားေတြ ဝမ္းထဲရွိေနလ်က္နဲ ့ေႏွာင့္ေႏွးတဲ့အလုပ္ လုပ္ေနရင္ ဒီထက္မိုက္တာ ရွာမေတြ ့ေတာ့ဘူး။ တစ္ဘဝ တစ္နပ္စာ ငဲ့ေနတာနဲ ့ တစ္သံသရာလုံး နစ္နာသြားလိမ့္မယ္။- ဘုရား အေပၚလည္း သံသယမရွိနဲ ့ ,တရား အေပၚလည္း သံသယ မရွိနဲ ့,ကိုယ့္ကိုယ္လည္း သံသယ မရွိနဲ ့ သာသနာနဲ ့ၾကဳံ ,ဆရာေကာင္းနဲ့ၾကဳံလို ့ ပါရမီကလည္း ျပည့္ေနျပီ။က်င့္သာက်င့္ရမွာဘဲ။အခ်ည္းႏွီးလုံးဝမျဖစ္ဘူးဆိုတာ မွတ္လိုက္ပါ။ေက်းဇူးေတာ္ရွင္မိုးကုတ္ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီး
Friday, August 7
Wednesday, July 22
ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ သိေနပါေစ
တစ္စုံတစ္ခုကုိျဖစ္ေစ တစ္စုံတစ္ေယာက္ကုိျဖစ္ေစ အေၾကာင္းျပဳၿပီး ကုိယ့္သႏၲာန္မွာ မေကာင္းတဲ့စိတ္ ျဖစ္ေပၚလာတဲ့အခါ ..
အဲဒီစိတ္ျဖစ္တာကုိ ခ်က္ခ်င္းသိႏုိင္ေအာင္ သတိျပဳသင့္ပါတယ္။
အဲဒီစိတ္ျဖစ္ခုိက္တြင္ “ငါ့မွာ ဒီစိတ္ျဖစ္ေနပါလား“လုိ႔ု သိလုိက္တာနဲ႔ တစ္ၿပိဳင္နက္ အဲဒီစိတ္ဟာေရွ႕ဆက္ မျဖစ္ေတာ့ဘဲ ရပ္တန္႔သြားပါေတာ့တယ္။
ဒါေၾကာင့္ ဘာစိတ္ျဖစ္ျဖစ္ ျဖစ္ခုိက္ကုိ သိေအာင္ႀကိဳးစားပါလုိ႔ ဆုိျခင္းျဖစ္ပါတယ္။
ရပ္သြားတာကို သိလုိက္ရင္ (ပ်က္သြားတာ) မဂ္ဉာဏ္ၿဖစ္လို့ (၀ိပႆနာမဂ္) တဏွာ ဥပါဠာန္ (တဏွာအၾကီးစားဟာ ဥပါဠာန္) မလာေတာ့ဘဲ ပဋိစၥသမုပၸါဒ္လည္ၿခင္းကိုၿပတ္ေစပါတယ္။
ဒါေၾကာင့္ ေရွ႕အေသကို ေနာက္အရွင္နဲ့ၾကည့္တာကို ၀ိပႆနာလို့ မိုးကုတ္ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီးကေၿပာဆိုဆံုးမတာ။
ကိုယ္အေသကို ကိုယ္ၿမင္ၿမင္ေနေတာ့ ေသရမွာလည္းမေၾကာက္ေတာ့ဘူး။
ၾကည့္ပါမ်ားရင္ ပ်က္တာေတြကို ေတြ႕ရတာစိတ္လာမယ္။
ဉာဏ္ရင့္လာရင္ ၿဖစ္ပ်က္မုန္းၿပီး ဆံုးသြားမယ္။
ၿဖစ္ပ်က္ဆံုးသြားရင္ နိဗၺာန္ၿမင္လာမယ္။
နိဗၺာန္ဆိုတာ ေနရာတစ္ခုလို တိုက္တာအေဆာက္ အအံုေတြမဟုတ္ဘူး။
ဒုကၡေတြခ်ဳပ္ၿငိမ္းတဲ့ အေအးဓာတ္ အၿငိမ္းဓာတ္ေလးကိုေခၚတာပါ။
ၿဖစ္ပ်က္နွစ္ခု မရွိတာနိဗၺာန္ တဲ့။
ရုပ္နာမ္သည္ အၿမဲမရွိ ဆင္းရဲရွိ၏။ နိဗၺာန္သည္ ဆင္းရဲမရွိ အၿမဲရွိ၏ တဲ့။
ေကာင္းတဲ့အာ႐ုံကုိျမင္ေတာ့ ေလာဘျဖစ္တယ္။ မေကာင္းတဲ့အာ႐ုံျမင္ေတာ့ ေဒါသျဖစ္တယ္။
မေကာင္းတေကာင္း အာ႐ုံျမင္ေတာ့ ေမာဟျဖစ္တယ္။
ခႏၶာထဲ ဉာဏ္တစ္ခ်က္ေလာက္ လွည့္လုိက္ရရင္ ..
စၾကဝေတးမင္းစည္းစိမ္ထက္ သာတယ္။
အသက္တစ္ရာေနရတာထက္ ျဖစ္ပ်က္တစ္ခ်က္ျမင္ရတာက ျမတ္တယ္လုိ႔ ဘုရားက ေသေသခ်ာခ်ာေဟာထားတယ္။
'ဧကာဟံ ဇီဝိတံ ေသေယ်ာ ပႆေတာ ဥဒယဗၺယံ' အသက္တစ္ရာ ေမတၱာပုိ႔ေနတဲ့ ပုဂၢိဳလ္ထက္ ျဖစ္ပ်က္တစ္ခ်က္ျမင္ရသူက သာပါတယ္။
မုိးကုတ္ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး ကအၿမဲဆံုးမေလ့ရွိပါတယ္။
ဒီဉာဏ္ကိုရသြားရင္ ေသာတာပန္မၿဖစ္ေသးရင္ေတာင္မွေထာက္ရာတည္ရာရသြားၿပီး။
ရုပ္နာမ္တို့ရဲ့ ၿဖစ္ၿခင္းသေဘာ၊ ပ်က္ၿခင္းသေဘာကို သိသြားရင္ အဲဒီပုဂၢိဳလ္ဟာ အရိယာဉာဏ္နဲ့ အလားတူသြားၿပီ။
နိဗၺာန္ေရစီးေၾကာင္းထဲေရာက္သြားၿပီးတဲ့။
ဒါဟာ ဒိ႒ိကို အသိနဲ့ၿပဳတ္ထားတဲ့အဆင့္ စူဠေသာတာပန္အဆင့္ၿဖစ္သြားၿပီ။
ဒီၿဖစ္ပ်က္ၿခင္းေတြဟာ သူ႕သေဘာသူေဆာင္ေနပါလား။
ခႏၶာရွိတဲ့သူတိိုင္း (ေခြးခႏၶာၿဖစ္ၿဖစ္၊ ႏြားခႏၶာၿဖစ္ၿဖစ္၊ လူခႏၶာၿဖစ္ၿဖစ္၊ နတ္ခႏၶာပဲၿဖစ္ၿဖစ္) ဒီၿဖစ္ၿခင္း ပ်က္ၿခင္းသေဘာမွာ ငါမပါဘူး၊ ငါ့ဥစၥာမဟုတ္ဘူး၊ ငါ့နဲ့မဆိုင္ဘူးလို့ ေသခ်ာသိလာရင္ စိတ္နဲ့ငါနဲ့မေရာေတာ့ဘူး၊ ခႏၶာနဲ့ ငါနဲ့မေရာေတာ့ဘူး။
အဲဒီအခါ ဘာၿဖစ္လာသလည္းဆိုေတာ့ ဒိ႒ိ ၀ီစိကိစၦာေတြကြာၿပီး ဘုရားဉာဏ္ေတြ ရင္ထဲကိန္းသြားၿပီ။
ၿဖစ္ၿခင္းပ်က္ၿခင္းသေဘာပဲရွိပါလားလို့ ပိုင္ပိုင္နုိုင္ႏိုင္သိသြားရင္ ရင္ထဲဘုရားပြင့္ၿပီ။
ဒါေၾကာင့္ ကိုယ့္သႏၱာန္ ဘုရားပြင့္မပြင့္ ကိုယ္တိုင္ေရြးခ်ယ္ခြင့္ရွိသြားၿပီ။
ဒါေတြဟာ ဘုရားရွင္ တကယ့္တိုက္ရိုက္ေဟာခ်င္ၿပီး လူေတြကို အ၀ိဇၨာအေမွာက္ထဲက သူလြတ္ေၿမာက္သလို့ လြတ္ေၿမာက္ေစဖို့ ဒီတရားေတြကို ေဟာခ်င္လြန္းလို့ ေလးသေခ်ၤနဲ့ ကမၻာတစ္သိန္း နဲ့ ေၿခာက္ႏွစ္ၾကာေအာင္ ဆည္းပူး ေလ့က်င့္ၿပီးမွ ရလာတဲ့ဉာဏ္ေတာ္ေတြပါ။
ဒါန သီလ သမထ သာသနာပမွာ ရွိေနေပမယ့္
ဒီ ၀ိပႆနာဉာဏ္ကိုေတာ့ ဘုရားရွင္ပြင့္တဲ့ သာသနာတြင္းမွာသာ ရွိလို့
သိပ္တန္ဖိုးရွိလြန္းလို့ ပညာရွိသူေတာ္ေကာင္းမ်ားၿဖစ္ၾကတဲ့
ဆရာေတာ္ဘုရားမ်ားက ၀ိပႆနာလုပ္ၾကဖို့
အၾကိမ္ၾကိမ္ တိုက္တြန္းေနၾကတာေပါ့။
ေသာတာပန္တည္ရင္ (၇) ဘ၀ပဲ
ဘ၀ဒုကၡက လြတ္ေၿမာက္ဖို့က်န္ေတာ့တယ္။
အားမက်ၾကဘူးလား။
ဘုရားရွင္၏တရားကို နားၾကားခြင့္ရသူတို့ဟာ အလြန္႕အလြန္ကံေကာင္းလွပါသည္တဲ့။
ဘ၀ၿပတ္ၿပီ၊ ဘာေၾကာက္စရာလိုေသးလဲ။
ဘာေတြမ်ား မက္မက္ေမာေမာ ေလာကီ ကာမဂုဏ္ေတြကို လိုခ်င္ေနေသးလဲ။
ငါ့ဘုရားရဲ့ စကားတစ္လံုးကိုသိသြားရင္ စၾကၤာမင္းစည္းစိမ္နဲ့ေတာင္မလွဲေတာ့ဘူးတဲ့။
ဒါမွ မဟုတ္ရင္ေတာ့ အခုေလာကမွာ ၿမင္ေတြ႕ေနရတဲ့ ဒုကၡေတြ မတရားမူေတြ အဓမၼတရားေတြ ကိုယ္ဆီေရာက္လာၿပီး
မိစၦာဒိ႒ိေတြ ၿဖစ္မွာ အေၾကာက္ဆံုးပဲ။
ဒိ႒ိၿပဳတ္လို့ တရားအားထုတ္ရင္ အကာလိေကာ
အခါမလင့္အက်ိဳးေပးတယ္ဆိုတဲ့ တရားဂုဏ္ေတာ္အတိုင္း
ဒီမနက္ထုတ္ ညေနရမယ္။ ညေနထုတ္ ေနာက္တစ္ေန႕မနက္ရမယ္။
(ကိေလသာသာ ၾကားမခုိရင္၊ ခုိလာရင္လည္း ခိုလာတဲ့ ကိေလသာကို ၿဖစ္ပ်က္ထပ္ရွု။ ဒါဆိုရင္ကိေလသာ ၾကားမခုိနိုင္ေအာင္ ၾကားမခိုေအာင္ လုပ္တဲ့နည္းပဲ။)
ဒါမွ မဟုတ္ ၇ရက္၊ ရလ၊
၇ႏွစ္ (၇ႏွစ္ဆုိရင္ေတာင္ အသိဉာဏ္နည္းနည္းလိုေနလို့၊ လမ္းနည္းနည္းမွားနိုင္လုိ့ၿဖစ္နိုင္ပါတယ္။)
မၿမန္ဘူးလား။
ေသာတာပန္ေလာက္တည္ၿပီးမွ ေဒၚ၀ိသာခါလို လူဘ၀မွာ ေလာကမွာ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ၾကီး ေနလို့ရပါေသးတယ္။
(အကုသိုလ္ေတြ အၿပစ္ေတြ မရွိေလာက္ေအာင္နည္းၿပီ
သူေတာ္ေကာင္းအစစ္ၿဖစ္သြားၿပီ။ အပါယ္က်ေစနိုင္တဲ့ အၿပစ္ေတြ မရွိေတာ့ဘူး။ သူရထားတဲ့ မဂ္က အၿပီးတိုင္ ပယ္သတ္ေပးၿပီးၿပီ။)
ဒါေၾကာင့္ ဒီေန႕ကစၿပီး တရား အားထုတ္ၾကဖို့
ၿဖစ္ပ်က္ၿမင္ေအာင္ၾကည့္ဖို့
(အက်င့္ၿဖင့္ ငါ့ကိုယ္ ငါ့ဟာ ငါ့ဥစၥာလို့ စြဲထင္တဲ့ ဒိ႒ိအယူမွားကိုၿဖဳတ္ဖို့)
နိဗၺာန္အက်ိဳးေမွ်ာ္ကိုး၍
ဆရားေတာ္ဘုရားၾကီးမ်ား၏ ကိုယ္စား
ဒီစာဖတ္မိတဲ့ ေမာင္ေလး ညီမေလးမ်ားကို
သတိေပးတိုက္တြန္းခြင့္ေပးသနားဖို့
နူးညြတ္စြာေတာင္းဆိုပါရေစေနာ္။
ေမတၱာမ်ားစြာၿဖင့္
Shared from Ma Myint Sandar (FB)
Wednesday, April 15
”စင္ၾကယ္တဲ့မေနာနဲ႔မွ နိဗၺာန္ျမင္မည္”
”မိုးကုတ္ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီးေဟာၾကားေတာ္မူသည့္ စီဒီနံပါတ္(၇၃) မွ နံပါတ္ (၆) တရားအမည္ ျဖစ္သည့္ ”စင္ၾကယ္တဲ့မေနာနဲ႔မွ နိဗၺာန္ျမင္မည္” တရားေတာ္မွ မွတ္စု”
မိလိႏၵမင္းႀကီး၏ေမးခြန္း–
(၁)ကံေၾကာင့္ျဖစ္ေသာတရား
(၂)အေၾကာင္းေၾကာင့္ျဖစ္ေသာတရား
(၃)ဥတုေၾကာင့္ျဖစ္ေသာတရား
(၄)ကံေၾကာင့္မျဖစ္ေသာတရား
(၅)အေၾကာင္းေၾကာင့္မျဖစ္ေသာတရား
(၆)ဥတုေၾကာင့္မျဖစ္ေသာတရားအား အမိန္႔ရွိေတာ္မူပါ အရွင္ဘုရား။
နာဂေသနမေထရ္အရွင္ျမတ္၏ အေျဖ–
ကံဆိုတဲ့ ေစတနာက ရုပ္နာမ္ဓမၼကို ျဖစ္ေစ၏။
မီး၊ မ်ိဳးေစ့တို႔က အေၾကာင္းေၾကာင့္ျဖစ္ေစေသာ တရားျဖစ္သည္။
ေရ၊ေတာင္၊ေလတို႔က ဥတုက ျဖစ္ေစတယ္။
ကံေၾကာင့္မျဖစ္တဲ့တရားကေတာ့ နိဗၺာန္ ျဖစ္တယ္။
အေၾကာင္းေၾကာင့္မျဖစ္တဲ့တရားကေတာ့ နိဗၺာန္ ျဖစ္တယ္။
ဥတုေၾကာင္းေၾကာင့္ မျဖစ္တဲ့တရားကေတာ့ နိဗၺာန္ ျဖစ္တယ္။
မိုးကုတ္ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး၏ ေဟာျပေထာက္ျပခ်က္–
ကံေၾကာင့္ နိဗၺာန္မျဖစ္ပါဘူး၊ ရွိခိုးရတဲ့ကံေၾကာင့္ နိဗၺာန္ရရပါလို၏ဟု ဆိုလို႔ မရပါဘူး။
ဉာဏ္ေၾကာင့္သာ နိဗၺာန္ကို မ်က္ေမွာက္ျပဳႏိုင္မယ္။ နိဗၺာန္ကို ကံနဲ႔ ႀကိဳးစားေနလို႔ ရမွာမဟုတ္ပါဘူး။ ဉာဏ္နဲ႔ ႀကိဳးစားမွသာ ရႏိုင္တယ္ဆိုတာကို ထိုးထိုးထြင္းထြင္းသိေစလို၍ ဤသို႔ ေဖာ္ထုတ္ေရးသားေဖာ္ျပျခင္းျဖစ္ပါတယ္။
ဒါေၾကာင့္ တရားနာတယ္ဆိုတာက ဉာဏ္စခန္းသြားၿပီး ဉာဏ္သြားယူတာပါ။
နိဗၺာန္ဆိုတာက မဂၢင္လမ္းကမွ သြားလို႔ရတယ္။ မဂၢင္လမ္းဆိုတာ သမၼာဒိ႒ိ ျဖစ္ေအာင္လုပ္ရတယ္။
မိဘရိုးရာ အစဥ္အဆက္လမ္း၊ ရပ္ရြာစကား လမ္း၊ သက္ႀကီးဝါႀကီးတို႔၏ အစဥ္အဆက္လမ္း က သြားလို႔မရပါဘူး။ ရိုးရာစဥ္ကို အားကိုေနလို႔မျဖစ္ဘူး။ ဉာဏ္ကိုသာ အားကိုးရေပလိမ့္မယ္။
ဇရာ၊မရဏက ကိုယ္ပိုင္ရွိေနတယ္။ ဒါကို ဉာဏ္နဲ႔ ေက်ာ္မွသာ ရမယ္။
နိဗၺာန္ဆိုတာ ျဖစ္ဆဲလည္းမဟုတ္ဘူး၊ ျဖစ္ၿပီးလည္း မဟုတ္ဘူး။ သူတစ္ပါးက ျဖစ္ေစအပ္တဲ့တရားလည္း မဟုတ္ဘူး။
အတိတ္တရားလည္း မဟုတ္ဘူး၊ ပစၥဳပၸာန္တရားလည္းမဟုတ္၊ အနာဂတ္တရားလည္း မဟုတ္ပါဘူး။
အတိတ္မွာလည္း နိဗၺာန္သည္ရွိမေနဘူး၊ ပစၥဳပၸာန္၌လည္း နိဗၺာန္သည္ရွိမေနဘူး။ အနာဂတ္၌လည္း နိဗၺာန္သည္ရွိမွာမဟုတ္။ ဒါေၾကာင့္ ဆြမ္းေတာ္တင္ရင္ပါေနတယ္.. ဘာလဲဆိုေတာ့ - အဆံုးစြန္ေသာ ဘဝမွာ နိဗၺာန္ကို ေရာက္ရပါလို႔၏ ဟု ဆုေတာင္းေနတာေတြက မွားေနတယ္။ အဆံုးစြန္ဆိုတာက အနာဂတ္မွာ ဆိုတာပဲ။ ဒီေတာ့ နိဗၺာန္သည္ အနာဂတ္မွာ ရွိမေနဘူးလို႔ ဆိုထားေတာ့ အဆံုးစြန္ေသာ ဘဝမွာ နိဗၺာန္ကို ေရာက္ရပါလို႔၏ ဆိုတာက မွားေနတယ္။
ယခုပူေဇာ္ဖူးေျမာ္ကန္ေတာ့ရေသာ အက်ိဳးအားေၾကာင့္ ဘုရားတပည့္ေတာ္ အားထုတ္က်င့္ၾကံေသာ ဝိပႆနာဉာဏ္သည္ ယခုဘဝ၌ပင္လ်င္ မဂ္ဉာဏ္သို႔ လ်င္ျမန္စြာ ေက်းဇူးျပဳ၍ ဒုကၡခပ္သိမ္းခ်ဳပ္ၿငိမ္းတဲ့ နိဗၺာန္အား မ်က္ေမွာက္ျပဳရပါလို႔၏ - ဆိုရင္ မွန္တယ္။
ထို႕ေၾကာင့္ ကုသိုလ္ျပဳတိုင္း “ နိဗၺာန္ေရာက္ရာ အေထာက္အပံ့ျဖစ္ပါေစ၊ နိဗၺာန္ ေရာက္ရပါလို၏” ဟု ဆုေတာင္းသင့္ပါသည္။ သို႕ေသာ္ နိဗၺာန္သည္ ဆုေတာင္းရံုျဖင့္ အလိုလိုေတာ့ မျပည့္ပါ။ မိုးကုတ္ဆရာေတာ္ႀကီးက နိဗၺာန္သည္ အလုပ္ လုပ္သူသာ ရသည္၊ ဆုေတာင္းရံုသာတတ္သည့္ အေခ်ာင္သမားမ်ားႏွင့္ မဆိုင္ဟု မိန္႕ခဲ့ပါသည္။ အားထုတ္သူသာ ရသည္ဟု ဆိုလိုပါသည္။ သို႕ေသာ္ နိဗၺာန္ေရာက္ေစတဲ့ အေၾကာင္းတရားမ်ား မိမိသႏၱာန္တြင္ ျပည့္စံုလာေစျခင္းသည္ပင္ ဆုေတာင္းျပည့္ျခင္းပင္။ သားေရႊအိုးထမ္းတဲ့ ဆုေတာင္းမ်ိဳး ျဖစ္ပါသည္။ နိဗၺာန္ရဖို႕သည္ သုဂတိဘံုတြင္ ရွိရမည္။ ဗုဒၶသာသနာနဲ႕ ေတြ႕ရမည္။ တနည္းေျပာရရင္ ရပ္ျပစ္ ၈ ပါး လြတ္ရဦးမည္။ သစၥာတရားၾကားနားၾကားႏိုင္ေသာနား၊ ထိုးထြင္းသိႏိုင္တဲ့ အေမာဟေစတသိတ္ပါေသာ ပဋိသေႏၶ(တိဟိတ္)ျဖစ္ရဦးမည္။ ၀ိပႆနာကို နည္းမွန္လမ္းမွန္ အားထုတ္ႏိုင္ဖို႕ လမ္းညႊန္ျပသမည့္ ကလ်ာဏမိတၱႏွင့္ ေတြ႕ရဦးမည္။ ယင္းအခ်က္မ်ား ျပည့္စံုလွ်င္ပင္ လူျဖစ္ရက်ိဳး နပ္ေနပါၿပီ။ ထို႕ထက္ ကိုယ္တိုင္ အားထုတ္ၿပီး နိဗၺာန္ကို မ်က္ေမွာက္ျပဳႏိုင္လွ်င္ကား အတိုင္းထက္အလြန္ပင္ မဟုတ္ပါလား။ ထို႕ေၾကာင့္ တစ္ခ်က္ထဲနဲ႕ သံုးေလးခ်က္ ျပည့္စံုေသာ ဆုေတာင္းဟုလည္း ေခၚဆိုႏိုင္ပါသည္။ ”
တရားေတာ္အားျပန္ဆက္ရလ်င္ –
ဒီေတာ့ ျမတ္စြာဘုရားရွင္က -
ငါဘုရား၏ အမႈက ေဟာေျပာမႈ၊
မင္းတို႔က ေဟာေျပာတဲ့နည္းကို ယူၿပီး ကိုယ္တိုင္ အားထုတ္က်င့္ၾကံမႈ၊ လုပ္ကိုင္ယူမႈ။ ဒါေၾကာင့္ သူ႔အမႈ၊ ကိုယ့္အမူေတြရွိတယ္။
ဒါေၾကာင့္ ကိုယ့္အမူကို ကိုယ္တိုင္လုပ္ရပါလိမ့္မယ္။
နိဗၺာန္သည္ ကာလသံုးပါးမွ လြတ္သည္။
ကာလသံုးပါးက လြတ္သည္ဆိုရင္ပင္ နိဗၺာန္ဆိုတာသည္ မရွိေတာ့ဘူးလားလို႔ အေမးျပဳလိုက္တယ္။
ဒြါရေျခာက္ေပါက္ရွိတယ္။ မ်က္စိနဲ႔လည္း နိဗၺာန္ကို မျမင္ႏိုင္ဘူး။ နားနဲ႔မၾကားႏိုင္ဘူး၊ ႏွာေခါင္းနဲ႔လည္း အနံမခံႏိုင္ဘူး၊ လွ်ာနဲ႔လည္း အရသာမခံႏိုင္ဘူး။ ကိုယ္နဲ႔လည္း မထိေတြ႕ႏိုင္ဘူး။ မေနာနဲ႔ေတာ့ ေတြ႕ႏိုင္တယ္။ မေနာသမားကေတာ့ ေတြ႕ေအာင္ရွာႏိုင္တယ္။
မေနာဆိုတာ အိပ္ေနတဲ့ ဘဝင္စိတ္ကိုလည္း မေနာ၊ ၾကံေတြးစိတ္ကလည္း မေနာပါပဲ။ ဒီေတာ့-
မေနာတိုင္းပဲ နိဗၺာန္ကို ျမင္ႏိုင္ေတြ႕ႏိုင္ပါသလား ?
အရိယာအရွင္ျမတ္တုိ႔၏ သာဝကလည္းျဖစ္ရမယ္။ ထိုပုဂၢိဳလ္သည္ ေကာင္းစြာလည္းက်င့္ၾကံအားထုတ္ရမည္။ ထိုသို႔ေကာင္းစြာက်င့္ၾကံတဲ့ ပုဂၢိဳလ္၏ ကိေလသာ မေႏွာတဲ့ စင္ၾကယ္တဲ့မေနာနဲ႔မွ နိဗၺာန္ကို ျမင္ႏိုင္မယ္။
”သူေတာင္ဆည္းကပ္၊ ျမတ္တရားနာ၊ ေလ်ာ္စြာအက်င့္၊ မဂ္ဖိုလ္အခြင့္ ရလင့္ဧကန္သာ”
နိဗၺာန္ကို ေတြ႕ေအာင္ရွာရွင္လို႔ရွိရင္ မေနာကို ကိေလသာ မေရာေစနဲ႔။ စင္ၾကယ္တဲ့မေနာနဲ႔မွသာ နိဗၺာန္ကို ျမင္ႏိုင္တယ္။
မေနာမွာလည္း ႏွစ္မ်ိဳးရွိတယ္ဆိုတာကို သတိထားရလိမ့္မယ္။
ကိေလသာကို အာရံုျပဳႏိုင္တဲ့ မေနာက တစ္မ်ိဳး၊
ကိေလသာကို အာရံုကို မျပဳတဲ့ မေနာက တစ္မ်ိဳး၊
မဂ္စိတ္မေနာအျဖစ္နဲ႔ အာသဝနယ္ကလြတ္ၿပီး အာသဝဆိုတဲ့ ကိေလသာနဲ႔ မေရာတဲ့ မေနာကမွ နိဗၺာန္ကို ျမင္ႏိုင္၏။
နိဗၺာန္သည္ မေနာဒြါရ၏ အာရံုျဖစ္သည္။
သို႔ေသာ္ မေနာတိုင္းလားဆိုရင္လည္း မဟုတ္ဘူး။ စင္ၾကယ္ေသာမေနာနဲ႔မွသာ နိဗၺာန္ကို ျမင္ႏိုင္တယ္။ တို႔မျမင္တာသည္ မစင္ၾကယ္လို႔ျဖစ္တယ္။
ကိေလသာေရာေနတဲ့ ဉာဏ္သာရွိတယ္။ ကိေလသာမေရာတဲ့ ဉာဏ္ကမရွိေသးဘူး။
ဉာဏ္လို႔ဆိုၿပီးမွ ကိေလသာေရာတာတို႔ မေရာတာတို႔ ရွိေသးရဲ႕လားလို႔ အေမးျပဳလိုက္တယ္။ ရွိတယ္။ ဝိပႆနာဉာဏ္က ျဖစ္ပ်က္ကို ျမင္၊ ျဖစ္ပ်က္ကို မုန္းတဲ့ အဆင့္ပဲရွိေသးတယ္။ ဒီဉာဏ္က အာသဝနယ္ထဲက မလြတ္ေသးဘူး။
အာသဝတို႔နယ္နမိတ္က မလြတ္ေသးတဲ့ဉာဏ္နဲ႔ နိဗၺာန္မေတြ႕ႏိုင္ဘူး။
ဒုကၡကို ပိုင္းျခားၿပီးသကာလ ဒီဒုကၡကို မလုိခ်င္ေတာ့ပါဘူးဆိုတဲ့ မဂ္ဉာဏ္ျဖစ္မွသာ အာသဝနယ္က လြယ္ၿပီးေတာ့မွသာ နိဗၺာန္ကို အာရံုျပဳႏိုင္တယ္။
ဒီေတာ့ ဘုရားတပည့္ေတာ္တို႔ နိဗၺာန္မျမင္ေသးဘူး၊ မျမင္ေသးဘူးဆိုရင္ ဘာလုပ္ရမလဲ။ မေနာကို စင္ၾကယ္ေအာင္လုပ္၊ စင္ၾကယ္ေအာင္ ႀကိဳးစားရမယ္။ ဒါမွသာ ရမယ္ဆိုတာကို သေဘာေပါက္ဖို႔လိုပါမယ္။
ကိုယ့္ဟာကို ဒီဂရီဘယ္ေလာက္ရွိတယ္ဆိုတာကို ယွဥ္ထိုးၾကည့္လို႔ရၿပီ။ ရႈေသာပုဂၢိဳလ္၏ မေနာစင္ၾကယ္မွ နိဗၺာန္ကို ေတြ႕မွာျဖစ္ပါတယ္။
ကိေလသာႏူနာရွိတဲ့ပုဂၢိဳလ္သည္ သားသမီး ပစၥည္းဆိုတဲ့ မီးနားကို ကပ္ခ်င္တယ္။ မီးနာကပ္လိုက္ေတာ့မွ ႏူနာက သက္သာေတာ့တယ္ဆုိၾကတယ္မဟုတ္လား။ သားကို စိတ္ပူေနတာ။ ခုေတြ႕လိုက္ေတာ့မွ စိတ္သက္သာရာ ရေတာ့တယ္ဆုိတာသည္ စိတ္ပူတဲ့ ကိေလသာႏူနာက သားဆိုတဲ့မီးနားကို ကပ္လိုက္ေတာ့မွ ကိေလသာႏူနာက သက္သာရာ ရေတာ့တယ္ဆိုတာပဲ။
” ဒီလို ကိေလသာႏူနာရွိတဲ့ မေနာကေတာ့ နိဗၺာန္ကို မျမင္ႏိုင္ဘူး ဆိုတာ ေလးစားစြာမွတ္လိုက္ပါ။ ဒီေတာ့ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ယွဥ္ထိုးသံုးသပ္လို႔ရၿပီ။ ကိုယ့္မွာ ႏူနာရွိေနလား၊ မီးကို ေတာင့္တေနလား၊
မီးကိုေတာင့္တေနရင္ ႏူနာရွိေနလို႔ပဲလို႔ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ခ်၊ ႏူနာရွိေနရင္လည္း မီးနာကပ္ခ်င္ေတာ့မွာပဲ ဆိုတာကို ဆံုးျဖတ္ခ်က္ခ်၊
မရွက္မေၾကာင့္ ျပတ္ျပတ္သားသား သံုးသပ္ဆံုးျဖတ္ရေပလိမ့္မယ္။ ႏွစ္ေပါက္တစ္ေပါက္ရိုက္ၿပီး လွည့္စားမယ္ဆိုရင္ေတာ့ အိုနာေသ ေနာက္တစ္ဖန္ လိုခ်င္တာပဲ။ ေနာက္ခႏၶာကို ယခုလွည့္စားရင္ေတာ့ ရမွာေသခ်ာတယ္။ ေနာက္ခႏၶာရရင္ ခႏၶာနဲ႔အတူ အိုနာေသက တြဲၿပီးပါလာေတာ့မယ္။ ဒီေတာ့ မွန္မွန္ကန္ဆံုးျဖတ္ခ်က္ခ်ၿပီး သကာလ မိမိႏူနာကို ေပ်ာက္ေအာင္ မိမိကိုယ္တိုင္ က်င့္ၾကံအားထုတ္၍ ကုသရေပလိမ့္မယ္။ ဒီႏူနာေပ်ာက္မွသာ ကိေလသာႏူနာမေရာတဲ့ စင္ၾကယ္တဲ့မေနာနဲ႔မွ နိဗၺာန္ကို ျမင္ႏိုင္မွာျဖစ္တယ္။ ”
ဒါျဖင့္ ဘဝမ်ားစြာ သံသရာက မေနာမစင္ၾကယ္ခဲ့ပါဘူးဆိုတာ အခုေပၚတာပဲ။ ႏူနာနဲ႔သာေနခဲ့ရၿပီး ဒုကၡခပ္သိမ္းကင္းၿငိမ္းတဲ့ နိဗၺာန္ကို မ်က္ေမွာက္မျပဳခဲ့ရတာပဲ။ ဒီေတာ့ ကိေလသာအနာမစင္ၾကယ္ရင္ နိဗၺာန္ကို မျမင္ႏိုင္ဘူး။
နိဗၺာန္သည္ ကာလအားျဖင့္ မရွိေနပါ။ သူတစ္ပါးက ဖန္တီးျပဳျပင္ထားသည္လည္း မဟုတ္ပါ။ ေနရာဌာနအားျဖင့္လည္း မဟုတ္ပါဘူး။ ဘယ္လိုပုဂၢိဳလ္ကမွသာ နိဗၺာန္ကို ေတြ႕ႏိုင္မွာလဲဆိုေတာ့ မေနာကို စင္ၾကယ္ေအာင္လုပ္ႏိုင္တဲ့ ပုဂၢိဳလ္မွသာ ေတြ႕ႏိုင္မယ္။ မစင္ၾကယ္တဲ့ ဉာဏ္နဲ႔ဆိုရင္ မေတြ႕ႏိုင္ဘူး။ စင္ၾကယ္မႈ၊ မစင္ၾကယ္မႈဆိုတာသည္ ဉာဏ္ထက္မႈအေပၚမွာ မူတည္ေနတယ္။
ဒီေတာ့ ဉာဏ္ထက္မႈအေပၚကို သံုးသပ္ရေတာ့မယ္ဆိုေတာ့ ဉာဏ္စဥ္ဆိုတာ ျဖစ္ေပၚလာျပန္တယ္။ ဉာဏ္စဥ္နဲ႔ ဆိုတာသည္ ဉာဏ္ထက္မႈ၊မထက္မႈကိုလည္း ဆံုးျဖတ္ေဖာ္ျပေပးသလို၊ ကိေလသာစင္ၾကယ္မႈနဲ႔ ေဝးကြာမႈ၊ မေဝးကြာမႈကိုလည္း ပဓာနထားေဖာ္ျပေပးပါတယ္။ ဉာဏ္ေတြစဥ္ၿပီးသကာလ ၁ နံပါတ္ ဉာဏ္၊ ၂ နံပါတ္ ဉာဏ္၊ ၃ နံပါတ္ ဉာဏ္ဆိုၿပီ စဥ္လိုက္တယ္။ ၁)ဉာဏ္က ယထာဘူူတဉာဏ္၊ ဒီဉာဏ္ကေတာ့ ကိေလသာနည္းနည္းမ်ားေနေသးတယ္၊
၂) ဉာဏ္ျဖစ္တဲ့ နိဗၺႏၵဉာဏ္က်ေတာ့ ကိေလသာ နည္းနည္း နည္းသြားၿပီ။
၃) မဂ္ဉာဏ္က်ေတာ့ ကိေလသာ အရွင္းမပါေတာ့ဘူး။
ဒီေတာ့ ၁)ဉာဏ္(၂)ဉာဏ္(၃)ဉာဏ္ ဆိုၿပီး ဉာဏ္စဥ္ရျခင္းသည္ ကိေလသာအတြက္စဥ္ရတာျဖစ္တယ္။
၁)ဉာဏ္၏ သေဘာကေတာ့ ဒီခႏၶာ၏သေဘာကို ယထာဘူတာဉာဏ္နဲ႔ ဟုတ္တိုင္းမွန္စြာသိတယ္။ အနိစၥတရားေတြ၊ ဒုကၡတရားေတြ၊ အနတၱတရားေတြပဲရွိတယ္ဆိုတာကို သူသိတယ္။ သိုေသာ္ ဒီအနိစၥ၊ဒုကၡကို မုန္းပါရဲ႕လား၊ မမုန္းေသးဘူး။ ဒီေတာ့ ဒီဉာဏ္ကုိ ႏုေသးတဲ့ဉာဏ္ျဖစ္ေနတယ္။ နိဗၺႏၵဉာဏ္က်ေတာ့ ဒီအနိစၥ၊ဒုကၡေတြကို မုန္းလာၿပီ။ ဒီဉာဏ္ကို ဉာဏ္အားရွိလာတယ္လို႔ ေခၚပါတယ္၊ ဘာေၾကာင့္ဉာဏ္အားရွိလာတယ္လို႔ ဆိုရတာလဲဆိုေတာ့ ကိေလသာနဲ႔ ေဝးလာတယ္။
(၁)နံပါတ္က ကိေလသာနဲ႔ နီးတယ္၊
(၂)နံပါတ္က်ေတာ့ ေဝးလာတယ္။
(၃)နံပါတ္က်ေတာ့ ဒါဒုကၡသစၥာပဲလို႔ ဒုကၡကိုပိုင္းျခားခ်လိုက္တာနဲ႔ နိေရာဓသစၥာကလည္း ေပၚေရာ။ ဒါသည္ ကိေလသာနဲ႔ ဆက္သြယ္တယ္လို႔ ဆိုလို႔ရေသးလား၊ ဆိုလို႔မရေတာ့ဘူး။ ကိေလသာနဲ႔ လံုးဝမဆက္သြယ္ေတာ့ဘူး။ ဒီလို စင္ၾကယ္တဲ့ဉာဏ္ကသာ ဒုကၡဆံုးတဲ့ သုခနိဗၺာန္ကိုေတြ႕တယ္။
ဉာဏ္စဥ္တာသည္ ကိေလသာအတြက္စဥ္ရတာ။
ကိေလသာဌာနနယ္မွာေနတဲ့ မေနာက နိဗၺာန္ကို မျမင္ဘူး။
ကိေလသာဌာနကလြတ္တဲ့ မေနာကမွ နိဗၺာန္ကို ျမင္ႏိုင္မယ္။
မိမိတို႔အားထုတ္ဆဲျဖစ္ေသာ ဝိပႆနာဉာဏ္သည္ (ျဖစ္ပ်က္ကိုျမင္တဲ့ဉာဏ္၊ အဖန္ဖန္အခါခါရႈမွတ္ပြားမ်ား၏ ျဖစ္ပ်က္သေဘာသာအား မုန္းလာေသာဉာဏ္) မဂ္ဉာဏ္(ျဖစ္ပ်က္အဆံုး၌ ျဖစ္ျခင္းပ်က္ျခင္းမရွိသည့္တရားကို ျမင္တဲ့ဉာဏ္) အားလ်င္ျမန္စြာ ေက်းဇူးျပဳ၍ ေနာက္တစ္ဖန္ပဋိသေႏၶမေနရျခင္းေသာ သုခကို ယခုဘဝ၌ ပိုင္ဆိုင္ ဆံုးခန္းတိုင္ႏိုင္ၾကပါေစ…
(ေမတၱာပန္းတို႔လန္းရာေျမ) မွတဆင့္
Wednesday, April 1
သစၥာသိၿပီးမွ လွဴပါ
Thursday, March 12
အဓိပတိသံုးပါး
Thursday, March 5
ေက်းဇူးေတာ္ရွင္ မိုးကုတ္ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး၏ ပုဗၺကိစၥငါးပါး။
ေက်းဇူးေတာ္ရွင္ မိုးကုတ္ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး၏ ၀ိပႆနာရွဳနည္းတြင္ တရားအားထုတ္
ေတာ့မယ္ဆိုရင္ ဦးစြာလုပ္ေဆာင္ရမယ့္ ကိစၥငါးပါး (ပုဗၺကိစၥငါးပါး) ကို လုပ္ေဆာင္ရမယ္။
၁။ တရားအားထုတ္တဲ့အခ်ိန္မွာ မိမိခႏၶာကိုယ္ကို ဘုရားမွာလွဴထားပါ။
၂။ ဆရာမိဘတို႔ကို ကံသံုးပါးျဖင့္ ျပစ္မွားမိခဲ့ဖူးပါက ထိုအျပစ္တို႔မွ ေပ်ာက္ပါေစျခင္းငွာ ၀န္ခ်
ေတာင္းပန္ကန္ေတာ့ပါ။
၃။ ကိုယ္ေစာင့္နတ္၊ အိမ္ေစာင့္နတ္၊ ၿမိဳ႕ေစာင့္နတ္၊ သာသနာေစာင့္နတ္ႏွင့္တကြ သတၱ၀ါ
အေပါင္းတို႔အား ေဘးကင္း က်န္းမာခ်မ္းသာေစဖို႔ ေမတၱာစိတ္ကို ပြားမ်ားေပးပါ။
၄။ ေရွးဘ၀၊ ယခုဘ၀ ကိုယ္ျပဳသမွ် ကုသိုလ္ဒါနတို႔သည္ ငါ အလိုရွိေနေသာ မဂ္ဖိုလ္နိဗၺာန္ကို
ေရာက္ရေစျခင္းငွာ လ်င္ျမန္စြာ ေက်းဇူးျပဳပါေစသတည္းလို႔ ဆိုပါ။
၅။ ငါသည္ ဘ၀မ်ားစြာ ေသခဲ့လွၿပီ။ ယခုဘ၀ မေသခင္မွာ တရားအားထုတ္မွပဲလို႔ ေသျခင္းတရားကို (မရဏာႏုႆတိ) ပြားမ်ားၿပီး၊ အားထုတ္မွဳအရွိန္ကို ျပင္းထန္ေပးပါတို႔ ျဖစ္ပါတယ္။ ။
( ၀ိပႆနာ တရားရိပ္သာမ်ားလမ္းညႊန္ ၂၀၁၅ / စာမ်က္ႏွာ ၇၇ မွ ကူးယူေရးသား
ပူေဇာ္ပါသည္။)
(မွားယြင္းမွဳမ်ားရွိေသာ္ အစဥ္သနားေသာအားျဖင့္ သည္းခံခြင့္လႊတ္ေပးပါရန္
ဦးခိုက္ေလွ်ာက္ထားပါသည္ ဆရာေတာ္အရွင္သူျမတ္ဘုရား)

