အဓိမပေတယ်ေ႒ာဆိုတာ မိမိသႏာၱမွာ မဂၢင္ ၈-ပါးေရာက္လုိ႔ မိမိကိုယ္ကို မိမိအစိုးရတဲ့အျဖစ္သို႔ ေရာက္ရွိ
တာကိုဆိုတာ၊ မဂၢင္ ၈-ပါး အစံုအလင္ေရာက္ေတာ့ "ပညာမဂၢင္"က သမၼာဒိ႒ိ သမာသကၤပၸ ၂-ပါး၊"သမာဓိ
မဂၢင္" သမၼာဝါယာမ သမၼာသတိ သမၼာသမာဓိ ၂-ပါး၊ "သီလမဂၢင္"က သမၼာဝါစာ သမၼာကမၼ ႏၱ သမၼာအာဇိဝ
၃-ပါး၊ ေပါင္း ၈-ပါးျဖစ္တယ္၊ ဒီမဂၢင္ ၈-ပါး မိမိသႏာၱန္မွာ ေရာက္ရွိမွသာလွ်င္ မိမိ၏ သီလ..သမာဓိ..ပညာေတြ
ဟာ အဓိ..အႀကီးအကဲ အဆင့္သို႔ေရာက္ၿပီး ေနာက္ဘဝအဆက္ဆက္မွာ မပ်က္မစီး ခိုင္ၿမဲသြားတယ္၊ မဂၢင္
၈-ပါး မစံုေသးရင္ေတာ့ ခင္ဗ်ားတို႔မွာရွိတဲ့ သီလ..သမာဓိ..ပညာေတြဟာ မခုိင္ၿမဲေသးဘူး၊ ဒီဘဝမွာပဲ ပ်က္စီး
သြားႏိုင္တယ္၊ ေနာင္ဘဝေရာက္ရင္ ပ်က္စီးသြားႏိုင္တယ္။ အခု ခင္ဗ်ားတုိ႔ ေဆာက္တည္ထားတဲ့ ၅-ပါး၊ ၈-
ပါး၊ ၁ဝ-ပါးစတဲ့ သီလေတြဟာ အခိုက္အတန္႔ပဲ တည္ႏုိင္တယ္၊ အေၾကာင္းတုိက္ဆုိင္လုိ႔ရွိရင္ ပ်က္ၾကတာပဲ၊
အသက္နဲ႔လဲၿပီး ဒီသီလ မဖ်က္ပါဘူးလုိ႔ မလာေသးေတာ့ ဒီသီလဟာ သာမညသီလပဲ ရွိေသးတယ္၊ သမာဓိ
ပညာတို႔လဲ ထို႔အတူပဲ၊ ပ်က္စီးသြားႏုိင္ေတာ့ သာမညပဲ၊ အဲ..မဂၢသစၥာဆုိက္တဲ့ သီလ..သမာဓိ..ပညာတုိ႔က်
ေတာ့ အဓိ ပါလာလုိ႔၊ ဘယ္သူဖ်က္လုိ႔မွမရဘူး၊ တတ္ႏိုင္လုိ႔ ကုပ္ေပၚ ဓားဝဲၿပီး မင္းသီလဖ်က္ရမယ္၊ သမာဓိ
ဖ်က္ရမယ္၊ ပညာဖ်က္ရမယ္လုိ႔ တစ္ဦးဦးက အဖ်က္ခိုင္းေပမယ္ံ အသက္သာအေသခ့မယ္၊ မဖ်က္ေတာ့ဘူး
အဲဒီက်မွၿမဲတယ္၊ မဂ္မဆိုက္ေသးတဲ့ သာမည သီလ သမာဓိ ပညာေတြကေတာ့ နတ္ျပည္ ျဗဟၼာျပည္တိုင္
ေအာင္ အက်ိဳးေပးပါတယ္၊ နိဗၺာန္အထိေတာ့ အက်ိဳးမေပးဘူး၊ မဂ္ဆိုက္တဲ့အခါက်ေတာ့ အဓိပါလာတဲ့အ
တြက္ နိဗၺာန္အထိအက်ိဳးေပးတယ္၊ ဒီက်ေတာ့ၿမဲသြားၿပီ၊ ဒီေတာ့ ဘယ္အခ်ိန္က်မွ ၿမဲမလဲဆိုေတာ့ ဒုကၡခ်ဳပ္
တာကိုျမင္မွ၊ နိဗၺာန္ကိုျမင္မွ (မဂ္ဆိုက္မွ) ပဲ ၿမဲမယ္၊ ဒီလုိၿမဲမွလဲ စိတ္ခ်ရတယ္၊ လားရာဂတိ ၿမဲတယ္၊ အပါယ္
မက်ေတာ့ဘူး၊ ခ်မ္းသာဟူေသေရြ႕ အထက္သာတက္သြားတယ္၊ သေမၺာဓိပရာယေနာတဲ့ အထက္မဂ္ကို
သာတက္ေတာ့မွာပဲ၊ ေအာက္ျပန္မဆင္းေတာ့ဘူး၊ ဒီေတာ့ နိဗၺာန္ကိုျမင္မွ နိဗၺာန္တည္းဟူေသာ အာ႐ုံကို အ
မွိရမွ မိမိတိုသီလ သမာဓိ ပညာဟာ အဓိပါၿပီး ၿမဲမယ္လုိ႔မွတ္။ အဲဒါေၾကာင့္ ၿမဲတဲ့ စိတ္ခ်ရတဲ့ သီလ သမာဓိ
ပညာမ်ိဳးျဖစ္ေအာင္ (၁) ျဖစ္ပ်က္ ျမင္ေအာင္ၾကည့္ပါ၊ (၂) ျဖစ္ပ်က္မုန္းေအာင္ ၾကည့္ပါ၊ (၃) ျဖစ္ပ်က္ဆံုး
ေအာင္ ၾကည့္ပါ၊ ျဖစ္ပ်က္ဆံုးရင္ နိဗၺာန္ျမင္ၿပီ၊ အဲဒီက်မွ ၿမဲမယ္၊ စိတ္ခ်ရမယ္၊ အခု ခင္ဗ်ားတုိ႔ေဆာက္တည္
ထားတဲ့ သီလ သမာဓိ (သမထ) ပညာ (ဝိပႆနာ) ေတြဟာ အထိမခံ ေရႊပန္းကန္မို႔ မခိုင္ၿမဲေသးဘူး၊ ဘာ
ေၾကာင့္ နိဗၺာန္တည္းဟူေသာ အာ႐ုံဆြဲကိုင္ရာ မရေသးလုိ႔၊ သူတုိ႔ကုိ နိဗၺာန္က အာရမၼဏာ ဓိပတိပစၥည္းနဲ႔
ေက်းဇူးမျပဳေသးဘူး၊ မျပဳေသးလို႔ မၿမဲတာ၊ ဘုရားလက္ထက္က ေဒဝဒတ္ႀကီးဟာ (အဓိမပါေသးတဲ့) သမာ
ဓိရလို႔ စ်ာန္ရၿပီး ေျမလွ်ိဳးမုိးပ်ံႏိုင္ၿပီး ေတာ္ေတာ္တန္ခိုးႀကီးခဲ့တယ္၊ အခု အဝီစိမွာေနရတယ္၊ ဘာေၾကာင့္ သူ
ရထားတဲ့ သမာဓိဟာ အဓိမပါလို႔၊ အဓိပတိ..ႀကီးစိုးႏိုင္တဲ့ စြမ္းရည္သတၱိမပါေသးလို႔၊ ဘုရားလက္ထက္က
တိႆရဟန္းႀကီးဟာ ေသေတာ့ သန္းျဖစ္ခဲ့တယ္၊ ဘာျပဳလုိ႔ သူ႔ သီလ သမာဓိ ပညာေတြက အဓိ...အဓိပတိ
မျဖစ္ေသးလို႔၊ ဒီေတာ့ အဓိပတိမျဖစ္ေသးတဲ့..မခိုင္ၿမဲတဲ့..သီလ သမာဓိ ပညာေတြကိုသြားၿပီးအားမကိုးၾကနဲ႔
မခိုင္တာေတြ သြားအားကိုးလို႔ ျပဳတ္က်ရင္"ေမ်ာသြားမယ္၊ ျမဳပ္သြားမယ္၊"။
"ကမ္းနား သစ္ပင္"ခင္ဗ်ားတို႔ ခႏၶာ ၅-ပါးဟာ ကမ္းနားသစ္ပင္လုိ႔မွတ္ထား၊ ကမ္းနားသစ္ပင္ဆိုတာ ေရ
တုိက္စားလို႔ အျမစ္ဟာ ခိုင္ခုိင္ၿမဲၿမဲမရွိဘူး၊ အျမစ္ေတြက ကုပ္အားမရွိလုိ႔ ယိုင္ေတာ့ ျမစ္ထဲယိုင္ေနတယ္၊
ယိုင္လုိ႔လဲေတာ့ ျမစ္ထဲ လဲၿပီး ေရယဥ္ေၾကာထဲ ေမ်ာပါၿပီ ျမဳပ္သြားမွာပဲ၊ မင္းတို႔ သံသရာခရီးဟာ ဒီလုိေရ
ေမ်ာလာတာနဲ႔ တူတယ္လုိ႔ ဘုရားက ဥပမာျပလိုက္တယ္၊ သံသရာခရီးသည္ဟာ တဏွာေမွ်ာတုိင္း ေမ်ာရ
တယ္၊ တဏွာက နတ္ျပည္ေတာင္းလုိက္ေတာ့ နတ္ျပည္ေမ်ာတာပဲ၊ အင္း...တဏွာနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီးအကုသို
လ္မႈေတြ လုပ္ျပန္ေတာ့လဲအပါယ္ေမ်ာတာပဲ၊ ျမဳပ္သြားတာပဲ၊ အဲဒီေတာ့ သံသရာ ခရီးသည္ဟာ တဏွာေရ
ယဥ္ေၾကာထဲမွာ ေမ်ာမွာပဲ၊ ဟုိဘဝ ဒီဘဝဆုိတာက တဏွာပို႔မွေရာက္မွာပဲ၊ တဏွာေရယဥ္ေၾကာ ေမ်ာမွာပဲ
ေရာက္မွာပဲ၊ တဏွာ ေရယဥ္က ေမ်ာမေပးဘူးဆိုရင္၊ တစ္ဘဝနဲ႔တစ္ဘဝ မေရာက္ႏုိင္ဘူး၊ အဲဒီေတာ့ သံသ
ရာခရီးသည္ ဟူသေရြ႕ဟာ တဏွာေရယဥ္ထဲမွာ တဏွာေမ်ာသလုိ ေမ်ာရတာပဲ၊ ခင္ဗ်ားတုိ႔ အပါယ္ေရာက္
လုိက္..လူျပည္ေရာက္လုိက္..နတ္ျပည္ေရာက္လုိက္..ျဗဟၼာ့ျပည္ေရာက္လုိက္နဲ႔၊ ၃၁-ဘုံအတြင္း လွည့္ပတ္
ေမ်ာေနတာဟာ ဘာေၾကာင့္...တဏွာေရယဥ္က ေမွ်ာလုိ႔ ေမ်ာေနတာ၊ ခင္ဗ်ားတုိ႔လဲ တဏွာကေမွ်ာလုိက္
လုိ႔ အခု လူ႔ျပည္ေရာက္လာတာပဲ၊ ခႏၶာ ၅-ပါးဟာ ကမ္းနားသစ္ပင္ပဲ၊ သံသရာခရီးသည္ကဒါကုိသြားဆြဲ
တယ္၊ ကိုယ့္႐ုပ္ ကိုယ့္ခႏၶာဆိုတဲ့"႐ူပကၡႏၶာ"ကိုဆြဲတယ္၊ ခ်မ္းသာေလးဆုိတဲ့"ေဝဒနာကၡႏၶာ"ကိုသြားဆြဲ
တယ္၊ သားမွတ္ သမီးမွတ္ မယားမွတ္ ပစၥည္းမွတ္ဆိုတဲ့"သညာကၡႏၶာ"ကိုသြားဆြဲတယ္၊ ကုိယ့္ေစတနာ
ကိုယ့္စိတ္ဆိုတဲ့"သခၤ ါရကၡႏၶာ""ဝိညာဏကၡႏၶာ"ကုိ ခင္တြယ္ၿပီးသြားဆြဲတယ္၊ ငါ့ကိုယ္ ငါ့ဟာ ငါ့ဥစၥာဆိုၿပီး
သြားဆြဲတယ္၊ သြားဆြဲေတာ့..ကမ္းနားသစ္ပင္လို မခုိင္တဲ့ခႏၶာ ၅-ပါးဟာ ျပဳတ္က်တာပဲ၊ ဆြဲတဲ့ပုဂၢိဳလ္ကလဲ
တအားဆြဲ၊ ကမ္းနားသစ္ပင္ (ခႏၶာ ၅-ပါး) ကလဲ ေရတုိက္စားလို႔ (ဇရာ ဗ်ာဓိ မရဏ..အိုနာေသေၾကာင့္) မခုိင္
ဆိုေတာ့၊ တစ္ခါတည္းျပဳတ္က်တာပဲ၊ ခႏၶာ ၅-ပါးက အနိစၥျဖစ္ေတာ့ျပဳတ္က်တယ္၊ ျပဳတ္က်ေတာ့ ဆြဲတဲ့လူ
(ခင္တဲ့လူ) အေပၚျပဳတ္က်တာပဲ၊ ပိက်တာပဲ၊ ပိက်ေတာ့ ဆြဲတ့ဲလူဟာ ျမဳပ္ဖုိ႔ပဲရွိေတာ့တယ္၊ ဒါျဖင့္ ခင္ဗ်ားတို႔
ဟာ နဂိုက"အေမ်ာသမား"ေနာ္၊ ဟုိဘဝက ေမ်ာလာတာ၊ အခုဒီဘဝက်ေတာ့ တဏွာ..ဥပါဒါန္နဲ႔ ကိုယ္စြဲတဲ့
ခႏၶာ ၅-ပါးကလဲ ပိၿပီး ခင္ဗ်ားတို႔ျမဳပ္သြားတယ္၊ ျမဳပ္ေတာ့ အျမဳပ္သမား ျဖစ္တာေပါ့၊ အဲဒီလုိ ခင္ဗ်ားတုိ႔ သံ
သရာခရီးတစ္ေလွ်ာက္၊ ဘဝတုိင္း ဘဝတုိင္းမွာ မခုိင္တဲ့ ခႏၶာႀကီးကုိသြားသြားဆြဲေနေတာ့၊ ခႏၶာကအနိစၥျဖစ္
လို႔ ျပဳတ္က်တာနဲ႔၊ ဒီခႏၶာႀကီးပိၿပီး ခင္ဗ်ားတို႔ ျမဳပ္ခဲ့ရ ေမ်ာခဲ့ရတယ္၊ သံသရာမွာ အေမ်ာသမား၊ အျမဳပ္သမား
အျဖစ္နဲ႔ပဲ ေနခဲ့ၾကရတယ္၊ ခုနက အဓိသီလ..အဓိသမာဓိ..အဓိပညာတို႔ကို မရခဲ့ေတာ့ တဏွာေမွ်ာတိုင္း
ေမ်ာရေတာ့ ေမ်ာလုိက္ျမဳပ္လုိက္ေနခဲ့ၾကရတယ္၊ ဒီလိုေန ဒီလုိေသလုိ႔..တဏွာေျပာတုိင္း ျဖစ္ခဲ့ၾကရတယ္၊
အဲဒီေတာ့ အခုဘဝမွာ ခင္ဗ်ားတုိ႔ အဆြဲမမွာဖို႔အေရးႀကီးတယ္၊ ခႏၶာ ၅-ပါးကုိသြားမဆြဲနဲ႔၊ အနိစၥခ်ည္းျဖစ္လုိ႔
သြားမဆြဲနဲ႔၊ ဆြဲရင္ ဆြဲတဲ့ပုဂၢိဳလ္အေပၚမွာ သူျပဳတ္က်မွာပဲ၊ အဲ ခုိင္ၿမဲလွတဲ့ နိဗၺာန္တည္းဟူေသာ ေက်ာက္
ေဆာင္ႀကီးကို ဆြဲမိရင္ေတာ့ ျပဳတ္မက်လုိ႔ ေမ်ာစရာမရွိေတာ့ဘူး၊ ဒီေတာ့ နိဗၺာန္ကို အဆြဲမွန္ဖို႔ အေရႀကီး
တယ္၊ ခင္ဗ်ားတို႔ အဆြဲမွားခဲ့လုိ႔ အဆြဲမမွန္ခဲ့လုိ႔၊ သံသရာတေလွ်ာက္ ဒီအတိုင္း ေမ်ာလာခဲ့ၾကရတာေနာ္၊ အဲ
ဒီေတာ့ ခင္ဗ်ားတို႔က ဘာေတြပဲေျပာေနေန၊ အေမ်ာသမား အျမဳပ္သမားဘဝနဲ႔ပဲ ဇာတ္ဆံုးတာပဲ၊ အေမ်ာသ
မားဆိုတာက ဟုိဘဝ ဒီဘဝေမ်ာတာ ကူးတာ၊ အျမဳပ္သမားဆိုတာက အပါယ္ ၄-ဘံုေရာက္သြားတာ၊ အ
ပါယ္ ၄-ဘံု ေရာက္ၿပီ အျမဳပ္သမားဘဝက တက္လာျပန္ေတာ့ အေမ်ာသမားအျဖစ္နဲ႔ လာျပန္တာပဲ၊ ေမ်ာၿပီး
ရင္ေနာက္ ျမဳပ္အံုးမွာပဲ၊ သံေဝဂရေအာင္ ေဟာေနတာမဟုတ္ဘူး၊ ခင္ဗ်ားတို႔ရဲ႕ျဖစ္စဥ္ကို ေျပာေနတာလို႔
မွတ္ပါ။
ခင္ဗ်ားတုိ႔ ေနာက္ေနာက္က ဒါနသီလေလး..သမထေလးလုပ္ခဲ့လုိ႔..လူ႔ျပည္ နတ္ျပည္ ျဗဟၼာ့ျပည္မွာ ေမ်ာ
ခဲ့ရၿပီ၊ လူ႔ခႏၶာလဲ အနိစၥပဲ၊ နတ္ခႏၶာလဲ အနိစၥပဲ၊ ျဗဟၼာခႏၶာလဲ အနိစၥပဲ၊ သြားဆြဲရင္ ျပဳတ္က်တာပဲ၊ ျပဳတ္က်
ေတာ့ဆြဲတ့ဲလူအေပၚပိမွာပဲ၊ နတ္အေပၚလဲ ပိမွာပဲ၊ ျဗဟၼာ့အေပၚလဲ ပိမွာပဲ၊ ပိေတာ့ေအာက္ျပန္က်မွာပဲ၊
ေအာက္ျပန္က်ေတာ့ျမဳပ္တာပဲ၊ အပါယ္ ၄-ပါးက်ေအာင္ျမဳပ္မွာပဲ၊ ျမဳပ္သြားရင္ ကမၻာအသေခၤ်တုိင္ေအာင္
ျမဳပ္သြားတာ၊ ေပၚလာဖို႔မလြယ္ဘူး၊ ခင္ဗ်ားတုိ႔ေနာက္တုန္းက ေမ်ာလုိက္ ျမဳပ္လုိက္ပဲ၊ ဘုရားေတြ အဆူဆူ
ပြင့္ေပမယ့္..ဘုရားပြင့္တုန္း ခင္ဗ်ားတို႔က အပါယ္ ၄-ပါးျမဳပ္တဲ့အထိ တာရွည္ေနေတာ့..ဘုရားကလဲ အဲဒီေန
ရာမၾကြဘူး၊ ျမင္ေတာ့ျမင္တာပဲ၊ ျမင္ေပမယ့္..ဒုဂၢတိဘံုသားျဖစ္ေနတဲ့အတြက္ကၽြတ္တမ္းဝင္စရာမရွိဘူးဆို
ၿပီး..ဘုရားက မၾကြဘူး၊ ဘုရားက ကၽြတ္တမ္းဝင္မယ့္ ပုဂၢဳိလ္ေတြဆီသာ အၿမဲၾကြတာ၊ ကၽြတ္မယ့္လူေတြဆီ
ေနာက္က အၿမဲတမ္းလိုက္ၿပီးကယ္ေနရလုိ႔ ေန႔မအိပ္ရ ညမအိပ္ရတဲ့ ဘုရားဗ်၊ ဘုရာပြင့္တာနဲ႔ ကိုယ္က သုဂ
တိဘံုေရာက္တာနဲ႔ႀကံဳမွ၊ ဘုရားကလဲခၽြတ္မွ၊ ကိုယ္ကလဲ အဆြဲမမွားမွကၽြတ္တမ္းဝင္ႏိုင္တာ၊ ခင္ဗ်ားတို႔ဘာ
ေၾကာင့္ ကၽြတ္တမ္းမဝင္ႏိုင္ခဲ့တယ္ဆုိတာ..အကဲခတ္ ၾကည့္ရင္ သိေလာက္ၿပီ၊ ဒီတစ္ခါ အဆြဲမွားရင္ ေႏွာင္
ဘဝ ဘာျဖစ္မွာတံုးဆိုတာ ခင္ဗ်ားတုိ႔ ေျဖတတ္ၿပီလား၊ ကဲ..အခု ဘုန္ႀကီးေျပာၿပီလုိ႔ ခင္ဗ်ားတို႔က"ဒီခႏၶာ ၅-
ပါး"ကို အားမကုိးေတာ့ဘူး၊ မဆြဲေတာ့ဘူး၊ အနိစၥကို အနိစၥမွန္းသိမယ္၊ ဒုကၡကို ဒုကၡမွန္းသိမယ္၊ အနတၱမို႔
အားကိုးစရာ အားထားစရာ မရွိဘူးလုိ႔သိမယ္..ဆိုရင္၊ ဒီခႏၶာႀကီး ကမ္းနားသစ္ပင္ကုိ ဆြဲမွာမဟုတ္ဘူး၊ မဆြဲ
ေတာ့ မခင္ဘူး၊ မခင္လုိ႔ မဆြဲေတာ့ဘူး၊ (ခင္တာကတဏွာ) မခင္လုိ႔မဆြဲေတာ့ ဒီခႏၶာႀကီးက ခင္ဗ်ားတို႔အ
ေပၚ ပိက်စရာအေၾကာင္းမရွိေတာ့ဘူး၊ မခင္ေတာ့ တဏွာေရလဲခန္းသြားတယ္၊ ပိစရာလဲမရွိ၊ ေမ်ာစရာေရ
လဲမရွိေတာ့၊ ေမ်ာစရာ ျမဳပ္စရာ အေၾကာင္းမရွိေတာ့ဘူး၊ နိဗၺာန္ေသာင္ကမ္းသို႔ ေရာက္သြားၿပီ၊ အဲဒီအေျခ
အေနေရာက္ေအာင္ဆုိရင္ အလုပ္ လုပ္မွပဲရမယ္၊ တဏွာေရခန္းေအာင္လုပ္ရမယ္၊ ခႏၶာ ၅-ပါး ကမ္းနားသစ္
ပင္ကိုလဲ မဆြဲရဘူး၊ ဆြဲရင္မခုိင္ဘူးဆိုတာ သိရမယ္၊ ဒါေၾကာင့္ မဆြဲမိဖို႔ဆုိတာသည္ တဏွာ ဥပါဒါန္မရွိ
ေအာင္ ေနပါလို႔ေျပာတာပဲ၊ အဲဒီေတာ့သံသရာ စခန္းသတ္ခ်င္ရင္"တဏွာေရ"ခန္းေအာင္လုပ္ပါ၊ တဏွာေရ
ခန္းရင္ ေမ်ာစရာ မရွိေတာ့ဘူး၊ ဒီေတာ့ ခႏၶာ ၅-ပါးကို အနိစၥ ဒုကၡ အနတၱ ႐ႈေပါ့ဗ်ာ၊ ႐ႈေတာ့ မခုိင္မွန္း (မၿမဲ
မွန္း) သိမယ္၊ သိရင္ မခင္ေတာ့ဘူး၊ မခင္ဘူးဆိုရင္ တဏွာခန္းၿပီး ဒီေတာ့ (၁) မခုိင္မွန္းသိတာရယ္၊ (၂) မ
ခုိင္မွန္းသိလုိ႔ မခင္တာရယ္၊ ဒီ ၂-ခ်က္အေရးႀကီးတယ္၊ မခုိင္မွန္းသိရင္ အနိစၥျမင္မယ္၊ အနိစၥျမင္ရင္ မခင္ဘူး
မခင္လုိ႔ရွိရင္ တဏွာေသတယ္၊ တဏွာေရခန္းတယ္၊ မခိုင္မွန္းသိရင္"အနိစၥ ဒုကၡ အနတၱ"အကုန္ျမင္တယ္၊
ဒါေတြ ျမင္ရင္ နိဗၺာန္ျမင္တာပဲ၊ နိဗၺာန္ျမင္ရင္၊ နိဗၺာန္ေသာင္ကမ္းေရာက္ရင္ မေမ်ာေတာ့ဘူး၊ မျမဳပ္ေတာ့ဘူး
အဲဒီေတာ့ နိဗၺာန္ျမင္ေအာင္ဆုိရင္ ေရွးဦးစြာ ခႏၶာ ၅-ပါးကို ျဖစ္ပ်က္႐ႈရမယ္၊ ႐ႈတုန္းေတာ့ မဂၢင္ ၅-ပါးပဲရွိေသး
တယ္၊ ၅-လံုးတြဲ ေဖာင္ကေလးရၿပီေပါ့၊ ဒီေဖာင္းကေလးက နည္းနည္းေလာက္ပဲအားကိုးလုိ႔ရတယ္၊ လႈိင္း
ေတြ ဝဲေတြဒဏ္ မခံႏုိင္ေသးဘူး၊ အဲဒါေတြနဲ႔ ေတြ႔ရင္ ျမဳပ္သြားႏိုင္တယ္၊ ဒီေတာ့ ဆက္႐ႈ၊ ဆက္႐ႈလုိ႔ ျဖစ္ပ်က္
ဒုကၡသစၥာ ခႏၶာ ၅-ပါးကိုမခင္ေတာ့ဘူး၊ မလုိခ်င္ေတာ့ဘူးဆိုတာ လာမယ္၊ ဆက္႐ႈလုိ႔ ခႏၶာ ၅-ပါး ဒုကၡသစၥာ
ႀကီး ခ်ဳပ္သြားရင္ မဂၢင္ ၈-ပါး ျပည့္သြားၿပီ၊ ၈-လုံးတြဲ ေဖာင္ႀကီးရၿပီ၊ ဒီေဖာင္ႀကီးကမွ အားကိုးေလာက္တာ၊
လိႈင္းဒဏ္ ေလဒဏ္ ခံႏိုင္ၿပီ၊ ဘယ္နည္းနဲ႔မွ မျမဳပ္ႏုိင္ေတာ့ဘူး၊ အဲဒီ မဂၢင္ ၈-ပါးဆိုတဲ့ ေဖာင္ႀကီးရမွ နိဗၺာန္
ေသာင္ကမ္းေရာက္မယ္၊ ေရာက္ရင္ နိဗၺာန္ကိုဆြဲကိုင္မိၿပီ၊ အဆြဲမွန္ၿပီ၊ ဘယ္ေလာက္ဆြဲဆြဲ ျပဳတ္မက်ေတာ့
ဘူး၊ ဒီက်မွ ခင္ဗ်ားတို႔ရဲ႕ သီလ..သမာဓိ..ပညာေတြဟာ"အဓိ"ပါလာၿပီး၊ "အဓိပေတယ်ေ႒ာ" (အဓိပတိ) ျဖစ္
တာ၊ ခိုင္ၿမဲတဲ့ အဆင့္ေရာက္တာ။
ဤေကာင္းမႈကုသိုလ္ကံ
ေစတနာအေပါင္းတုိ႔သည္ အားထုတ္ဆဲျဖစ္ေသာ
ဝိပႆနာဉာဏ္မွ မဂ္ဉာဏ္သို႔ေက်းဇူးျပဳျခင္းငွာ
အေထာက္အပံ့ ပစၥည္းအျဖစ္ျဖင့္
တည္ရွိပါေစသတည္း။ ။
အရွင္ဉာဏဓဇ
မုိးကုတ္ဝိပႆနာ မဂၤလာမဂၢင္ရိပ္သာ
ပင္မသံေဝဇနိယဌာန
အမရပူရၿမိဳ႕ ။ ။
Tuesday, April 2
Sunday, March 31
မုိးကုတ္ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး၏ ကံအမိကံအဖမွ ဉာဏ္အမိဉာဏ္အဖ သို႔ေျပာင္ရန္
ဒကာ၊
ဒကာမေတြ ကံကိုပဲ အားကိုးၾကတယ္။ အားလံုးဒီမွာ
ျမန္မာျပည္တစ္ျပည္လံုးရွိတဲ့၊ ဒကာ၊ ဒကာမေတြ ကံအမိ၊ ကံအဖကိုသာ
အားကိုးၿပီးေတာ့ေသၾကေတာ့တယ္ဆိုတာျဖင့္ ျငင္းဖုိ႔မလုိပါဘူး...(မွန္ပါ့)၊
ဘာအားကိုးၾကသတံုး (ကံအားကိုးၾကပါတယ္)။ တပည့္ေတာ္တုိ႔ဘုရား
ကံအမိ၊ ကံအဖပဲ ဘုရာ့၊ ကံပဲ ကိုးကြယ္ရာရွိေတာ့တာပဲ အစရွိသည္ျဖင့္ ဒကာ၊
ဒကာမေတြ ေျပာၾက ဆိုၾကပါတယ္ဆိုတာလည္း အားလံုးပဲသိတယ္။ တကယ္လည္း အားကိုး
တယ္ဆိုတဲ့ဥစၥာျဖင့္ ျငင္းဖုိ႔မလုိပါဘူး … (မွန္ပါ့၊ မလုိပါဘူး)၊ သို႔ေသာ္
ဘုန္းႀကီးက အသိဥာဏ္ က်ယ္က်ယ္ နဲ႔ ဒကာ ဒကာမေတြ သတိေပးခ်င္တာကေတာ့ …။
ေဟ့
… ဒကာ၊ ဒကာမ ကံအမိ၊ ကံအဖဆိုေတာ့ ဒကာ၊ ဒကာမေတြသိတဲ့အတိုင္း ကုသိုလ္ကံျဖစ္
ေစ၊ အကုသုိလ္ကံျဖစ္ေစ၊ ကမၼဘ၀ပစၥယာ ဇာတိ၊ ေတြ႕ၾကပလား … (ေတြ႕ပါၿပီ)၊
ကမၼဘ၀ပစၥယာ… (ဇာတိပါဘုရား)။
ေၾသာ္
… ဒါ - ကံအမိ, ကံအဖ အားကိုးရင္ ဇာတိရမယ္ … (မွန္ပါ့)၊ ဒါ - ၾကပ္ၾကပ္
စဥ္းစားၾကပါ။ ကံအမိ-ကံအဖ အားကိုးရင္ … (ဇာတိရပါမယ္)၊ ဇာတိက ဒီၾကည့္လိုက္ …
ဘာသစၥာတံုး … (ဒုကၡသစၥာပါ ဘုရား)။
ၾကည့္ေလ၊
သူမ်ား ဒုကၡေရာက္ေၾကာင္းဆိုေတာ့ သူက ဒုကၡအက်ိဳးသစၥာဆိုတာ ေသခ်ာသြားၿပီ …
(မွန္ပါ့)၊ ဒါ ဘာအားကိုးလုိ႔...(ကံအားကိုးလုိ႔ပါဘုရား)။ကံအားကိုးတဲ့အတြက္ဘာသစၥာရသတံုး...(ဒုကၡသစၥာရပါတယ္ဘုရား)၊ ကံကၾကည့္လိုက္၊ ကမၼဘ၀က ဘာသစၥာတံုး … (သမုဒယသစၥာပါဘုရား)။
သမုဒယသစၥာ
ကံအမိ၊ ကံအဖ အားကိုးတဲ့အတြက္တဲ့ ဒုကၡသစၥာဆိုတဲ့ ဇာတိ ဇရာ မရဏရပါ တယ္ …
(မွန္ပါ့)၊ မရဘူးလား … (ရပါတယ္)၊ ေၾသာ္ … ဒါျဖင့္ ဒကာ၊ ဒကာမေတြ
အားကိုးေတာ့ လြဲေနၿပီလုိ႔ ဘုန္းႀကီးက စြဲခ်က္တင္လိုက္ပါတယ္၊ သေဘာပါၾကပလား
… (ပါ,ပါတယ္ဘုရား)၊ အားကိုးကျဖင့္ … (လြဲေနပါတယ္ဘုရား)။
ႏုိ႔
… ဘုရား၊ အရွင္ဘုရားက ေျပာေတာ့လည္း ခုေတာ့လည္း ပဋိစၥသမုပၸါဒ္နဲ႔
ေသေသခ်ာခ်ာ ျပျပန္ေတာ့လည္း အရွင္းသားပဲ၊ တပည့္ေတာ္တုိ႔ ႐ိုးရာကလည္း ဒါပဲ
အားကိုးေနတယ္ဆိုေတာ့ ကိုထြန္း ေအာင္ႀကီး အေတာ္ခက္ေနၿပီဗ် … (မွန္ပါ့)။
ေနာက္က
ဒကာ၊ ဒကာမေတြ နားႀကီးႀကီးနဲ႔ေထာင္လုိ႔ရွိရင္ ဒီဟာေနာက္ေတာ့ သေဘာေပါက္လာ
ပါလိမ့္မယ္ေနာ္ … (မွန္ပါ့ဘုရား)၊ ကမၼဘ၀ဆိုတာ ကံပဲ ဒကာ၊ ဒကာမတုိ႔ …
(မွန္ပါ့ဘုရား)၊ ဒီကံကို အားမကိုးၾကဘူးလားလုိ႔ ေမးေတာ့ ကုသိုလ္ကံဆိုရင္
အားကိုးၾကတယ္၊ မကိုးၾကေပဘူးလား … (အားကိုး ၾကပါတယ္ဘုရား)။
အကုသိုလ္ကံဆိုေတာ့
မကိုးဘူးထားပါေတာ့၊ ကုသိုလ္ကံ ဆိုလုိ႔ရွိရင္ အားကိုးၾကပါလိမ့္မယ္ …
(မွန္ပါ့)၊ မကိုးၾကေပဘူးလား … (အားကိုးၾကပါတယ္ဘုရား)။
အဲဒီေတာ့
သူ႕ပဋိစၥသမုပၸါဒ္ၾကည့္တာေပါ့တဲ့၊ ကမၼဘ၀က ကံက ဘာသစၥာတံုး … (သမုဒယသစၥာပါ
ဘုရား)၊ ဒါျဖင့္ သူ႕အားကိုးၾကတာက ဘာေၾကာင့္ အားကိုးၾကသလဲလို႔ ဒကာ၊
ဒကာမေတြ ေမးလုိ႔ရွိရင္ …
ဘုရား
… ေကာင္းေသာအက်ိဳးေပးေအာင္လုိ႔ အားကိုးရတယ္ မဆုိႏိုင္ဘူးလား …
(ဆိုႏိုင္ပါတယ္ ဘုရား)၊ ဘာေၾကာင့္ပါလိမ့္၊ ေကာင္းေသာအက်ိဳးေပးေအာင္လုိ႔
ေပးပါတယ္တဲ့ လူဇာတိ၊ နတ္ဇာတိ၊ ျဗဟၼာ ဇာတိေပးပါတယ္ … (မွန္ပါ့)၊ လူဇာတိ၊
နတ္ဇာတိေတြ ေသေသခ်ာခ်ာေပးပါတယ္။
ေပးပင္
ေပးျငားေသာ္လည္း သစၥာဥာဏ္နဲ႔ ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ဘာသစၥာလဲ …
(ဒုကၡသစၥာပါဘုရား)၊ ဒါျဖင့္ ခင္ဗ်ားတုိ႔ ကံအမိ၊ ကံအဖ အားကိုးရင္
ဒုကၡသစၥာရမယ္၊ လူဇာတိ၊ နတ္ဇာတိ၊ ေပၚၾကပလား … (ေပၚပါၿပီ)၊ ကံအမိ၊ ကံအဖ
အားကိုးရင္ … (ဒုကၡသစၥာပါရမယ္)၊ ဒါျဖင့္ ခင္ဗ်ားတုိ႔သည္ ကိုယ္အားကိုးတဲ့
ကံသည္ ကိုယ့္ေခ်ာက္တြန္းတယ္ … (မွန္ပါ့)။
ကိုယ္အားကိုးတဲ့ကံက
… (ကိုယ္ေခ်ာက္တြန္းပါတယ္ဘုရား)၊ သုိ႔ေသာ္ တြန္းမွန္းမသိပါဘူး၊
ပဋိစၥသမုပၸါဒ္ နားမလည္တဲ့ ပုဂၢိဳလ္ဟာ တြန္းမွန္းကို မသိဘူး … (မွန္ပါ့)၊
ဒါပဲ အားကိုးေနတာပဲ၊ သခင္၀တင္ သေဘာပါရဲ႕လား … (မွန္ပါ့)၊ ေနာက္က ဒကာ၊
ဒကာမေတြ အျမင္နဲ႔ေကာ သေဘာက်ရဲ႕လား … (က်ပါတယ္)၊ ကမၼဘ၀ပစၥယာ …
(ဇာတိပါဘုရား)။
ေဟာ
ကံအားႀကီးလုိ႔ ဇာတိရတယ္ … (မွန္ပါ့)၊ ကံကဘာသစၥာ … (ဒုကၡနဲ႔
သမုဒယသစၥာပါဘုရား)၊ အက်ိဳးေပး ဒုကၡ၊ အက်ိဳးေပးက ဘာသစၥာ …
(ဒုကၡသစၥာပါဘုရား)။
ကိုင္း
… ဒကာ၊ ဒကာမတုိ႔ ကံအားကိုးေနတဲ့ ဒကာ၊ ဒကာမေတြေတာ့ ဒုကၡေရာက္ပါၿပီ၊
ရွင္းၾကပလား … (ရွင္းပါၿပီ)၊ ကံအားကိုးတဲ့ ဒကာ၊ ဒကာမေတြ ဘာျဖစ္ေနတယ္ …
(ဒုကၡေရာက္ေနပါတယ္) ဦးမာဒင္ခက္ၿပီ … (ခက္ပါၿပီ)၊ ခက္ၿပီ၊ ခက္ၿပီ …
(မွန္ပါ့)၊ ေသေသခ်ာခ်ာခက္ပေဟ့၊ ဆရာထြန္းႀကီး … (ဘုရား)၊ ခက္ပလား၊
မခက္ေသးဘူးလား … (ခက္ပါတယ္ဘုရား)။
သို႔ေသာ္လည္းတဲ့၊
အားလံုး ဒကား၊ ဒကာမေတြဟာ ခင္ဗ်ားတုိ႔ကလည္း သူမ်ားပါးစပ္လမ္းဆံုးေန ေတာ့
ကံအမိ၊ ကံအဖပဲ ဘုရား၊ ေမြးလာကတည္းက ကံေခါင္းေဆာင္း ေမြးလာတာ ဘုရာ့၊
သူ႕ကိုပဲ ကိုးစားရာ၊ အားထားရာ ရွိေတာ့တယ္ ဘုရားလုိ႔ဆိုၿပီး တစ္ထစ္ခ်
မွတ္ထားတာကိုဗ် … (မွန္ပါ့ဘုရား)၊ မမွတ္ၾကဘူးလား … (မွတ္ၾကပါတယ္ဘုရား)၊
ဘာအားကိုးၾကတယ္ … (ကံအားကိုးၾကပါတယ္)။
ကုသိုလ္ကံ
အားကိုးၾကတယ္ဆိုပါေတာ့ဗ်ာ၊ ကုသိုလ္ကံ အားကိုးၾကေတာ့ကို ကုသိုလ္ကံမွ
အမိပဲ ဘုရာ့၊ ကုသိုလ္ကံမွ အဖပဲဘုရာ့၊ အဲဒါေၾကာင့္ တပည့္ေတာ္မ်ားေတာ့
ဒါနဲ႔ပင္ ေနရမွာပဲဆိုတဲ့ဥစၥာ လူတိုင္းက ဒုန္းဒုန္းခ်ေနတဲ့စိတ္ပါပဲ၊
မေနၾကဘူးလား … (ေနၾကပါတယ္ဘုရား)။
ဒကာ၊
ဒကာမေတြ … (ေနပါတယ္ဘုရား)၊ ခင္ဗ်ားတုိ႔ ဒုန္းဒုန္းခ်တဲ့စိတ္ဟာ
ဘာသစၥာတံုးၾကည့္ပါ … (သမုဒယသစၥာဘုရား)၊ ေၾသာ္ … ဒါျဖင့္ ခင္ဗ်ားတုိ႔
သမုဒယသစၥာအားကိုးေနတယ္ … (မွန္ပါ့)၊ ဘာအားကိုးေနသလဲ …
(သမုဒယသစၥာအားကိုးပါတယ္ဘုရား)။
ဒါ
သာမညဆရာသမားဆိုလို႔ရွိရင္ျဖင့္တဲ့၊ မင္းတုိ႔ကြာ ကံေတာ့ယံုၾကည္ၾကကြ၊ ကံ၊
ကံ၏အက်ိဳးဆို တာ ဘုရားေဟာခဲ့တယ္ကြ၊ ေျပာေနတာပဲ … (မွန္ပါ့)။ ေသေသခ်ာခ်ာ
ေျပာေနၾကတာပဲ၊ မေျပာၾကဘူးလား … (ေျပာပါတယ္ဘုရား)။ မေဟာဘူးလားဆိုေတာ့
အုိ...ေသေသခ်ာခ်ာေဟာတာေပါ့ ဒကာ ဒကာမတုိ႔၊ အဘိဏွာသုတ္ မ်ားမွာ
“ကမၼဗႏၵဴကမၼပဋိႆရဏာ” နဲ႔ ေသေသခ်ာခ်ာ ဆရာထြန္းႀကီး ေဟာထားတာမရွိဘူးလား …
(ရွိပါတယ္ဘုရား)။
ဒါ
ထြက္ရပ္လမ္းေဟာတာလား၊ ပစၥဳပၸန္ ေနမႈ၊ ထိုင္မႈ ေဟာတာလားဆိုတာလည္း
ေ၀ဖန္ရမယ္။ ဒကာ၊ ဒကာမတုိ႔ ထြက္ရပ္လမ္းေဟာတာလား၊ ပစၥဳပၸန္ ေနမႈ၊ ထိုင္မႈ
သက္သာမႈ ေဟာတာလား … (ပစၥဳပၸန္ ေနမႈ၊ ထိုင္မႈ၊ သက္သာမႈ ေဟာတာပါဘုရား)။
ဒါ
ေသေသခ်ာခ်ာ စဥ္းစားမွ ေၾသာ္ … ဒါက ပစၥဳပၸန္မွာ သူမပါလုိ႔ရွိရင္လည္း
အေနအထိုင္ခ်ိဳ႕တဲ့ တတ္တယ္ဆိုၿပီး ေဟာတဲ့တရားပါလား … (မွန္ပါ့)၊ ေသေသခ်ာခ်ာ
က်ေတာ့ကိုတဲ့ ကမၼဘ၀ ပစၥယာဇာတိပါ၊ ေပၚၾကပလား … (ေပၚပါၿပီ)။ ဒါ
ဘုန္းႀကီးက လိမ္ေဟာေနတာလား ခင္ဗ်ားတုိ႔ ရထားတာကို သိေအာင္ေျပာတာလား …
(ရ,ထားတာကို သိေအာင္ ေျပာတာပါ)၊ သို႔ေသာ္ ရ,ထားတာက အားကုိးလြဲေနလုိ႔ ဒကာ၊
ဒကာမေတြရဲ႕ ကမၼဘ၀ဆိုတာ ကံဆိုတာက … (မွန္ပါ့)၊ သေဘာပါပလား … (ပါ,ပါၿပီ)။
ကမၼဘ၀ဆိုတာ
… (ကံကိုဆိုတာပါဘုရား)၊ ကဲ … ခင္ဗ်ားတုိ႔ပဲ ရြက္ၾကည့္ပါ။ ေန႔တိုင္း
ဘုရားရွိခိုး ေတာ့ ထည့္ေနၾကတာ ကမၼဘ၀ပစၥယာ … (ဇာတိပါဘုရား)၊ ဇာတိ
ဘာသစၥာတံုး … (ဒုကၡသစၥာပါဘုရား)၊ ကမၼဘ၀က ဘာသစၥာတံုး …
(သမုဒယသစၥာပါဘုရား)။ ဒါျဖင့္
ခင္ဗ်ားတုိ႔ က်ားကိုအားကိုးလုိ႔ အကိုက္ခံရတာပဲ … (မွန္လွပါ)၊ ေပၚပလား
(ေပၚပါၿပီဘုရား)၊ က်ားအားကိုးတာနဲ႔ … (အကိုက္ခံရတာပါ)၊ ေက်နပ္ပလား …
(ေက်နပ္ပါၿပီဘုရား)။
ဒီလိုပဲ
အကိုက္ခံသြားၾကေတာ့မလားလုိ႔ ေမးဖို႔ရာ မလိုဘူးလား … (လုိပါတယ္)၊
ဆရာထြန္းႀကီး ခက္ၿပီဗ်ေနာ္ … (မွန္ပါ့)၊ အင္မတန္ခက္ေနၿပီတဲ့၊
ဗုဒၶဘာသာ၀င္ေတြမွာလည္း ဒီမွာ လမ္းဆံုးတာက သိပ္မ်ားတယ္၊ ဒကာ၊ ဒကာမတုိ႔
ဗုဒၶဘာသာ၀င္ေတြမွာ ကံမွာ လမ္းမဆံုးဘူးလား … ဆံုပါတယ္ဘုရား)၊ ဒီတြင္
ဆံုးလုိ႔ရွိရင္ သမုဒယသစၥာ လမ္းဆံုးၿပီး သကာလ ဒုကၡေရာက္ဖုိ႔မွတစ္ပါး ဘာမွ
လမ္းမျမင္ဘူးဆိုတာ ေသေသခ်ာခ်ာမွတ္ပါ … (မွန္ပါ့)။
အေတာ္နားႀကီးမွရတယ္ေနာ္၊
ေနာက္လည္လာလိမ့္မယ္၊ ဒီတရားကို ဒကာ၊ ဒကာမေတြ နားထဲမွာ
ရွင္းၿပီးလာလိမ့္မယ္၊ ေၾသာ္ … တုိ႔ အားကိုးေနတာ တုိ႔ဘယ္အက်ိဳး၊
ဘယ္အျပစ္သင့္တယ္ဆိုတဲ့ ဥစၥာေပၚ လာပါလိမ့္မယ္၊ အခု ရွင္းၾကပလား …
(ရွင္းပါၿပီ)၊ ကမၼဘ၀ပစၥယာ … (ဇာတိပါ)၊ ၾကည့္ပါ၊ ၾကည့္ပါ၊ ဒကာ၊ ဒကာမတုိ႔။
ဒါ
ခင္ဗ်ားတုိ႔ တဏွာခ်ဳပ္တဲ့ကံ၊ သေဘာက်ပလား … (က်ပါၿပီ)၊ ကမၼဘ၀ပစၥယာ …
(ဇာတိ)၊ သူက ဘာသစၥာတံုး … (သမုဒယသစၥာပါ)၊ ဒါျဖင့္ ခင္ဗ်ားတုိ႔က ဒီအမိ
ဒီအဖကို အားကိုးေနၾကတယ္ … (မွန္ပါ့)၊ ဒီအမိ၊ ဒီအဖ ဘာသစၥာတံုး …
(သမုဒယသစၥာပါဘုရား)။
သမုဒယသစၥာ
အားကိုးေတာ့ ငါက ဒုကၡမွ ေရာက္ပါ့မလားဆိုတာ ေမးဖုိ႔မလုိဘူး … (မလုိပါဘူး
ဘုရား)၊ လိုေသးလား … (မလုိပါဘုရား)၊ ဘာသစၥာရသလဲ … (ဒုကၡသစၥာရပါတယ္ဘုရား)၊
ၾကည့္ေလ ဇာတိပိ ဘာတဲ့တံုး … (ဒုကၡသစၥာျဖစ္ပါတယ္ဘုရား)။ ဇရာပိ … (ဒုကၡသစၥာပါ)၊ မရဏမိၸ … (ဒုကၡသစၥာပါ)၊ ကဲ..ခက္ကုန္ၿပီ ဒကာ၊ ဒကာမေတြ ခက္ကုန္ၿပီ၊ မခက္ေသးဘူးလား … (ခက္ပါတယ္ဘုရား)။
ခင္ဗ်ားတုိ႔
အားကိုးထားတာက မွန္ပလား၊ တည့္သြားမလား … (တည့္သြားပါၿပီဘုရား)၊ မတည့္ဘူး
…မတည့္ဘူး၊ ဒုကၡေရာက္တာ … (မွန္ပါ့)၊ ဒုကၡပဲျပန္ရတယ္ … (မွန္ပါ့)၊
ဒုကၡလြတ္ခ်င္လုိ႔ အားကိုးလိုက္တာ ဘာရသလဲ … (ဒုကၡပဲျပန္ရပါတယ္ဘုရား)၊
အဲဒီေတာ့ အားကိုးတည့္တယ္ဆိုလုိ႔ ေတာ္ပါ့မလား … (မေတာ္ပါဘုရား)၊
ႏို႔မို႔ရင္ ခင္ဗ်ားတုိ႔ ဒါနဲ႔ေသမွာပဲ … (မွန္ပါ့)၊ မေသဘူးလား …
(ေသပါတယ္ဘုရား)။
ကံအမိ
ကံအဖအားကိုးၿပီး ေသလိုက္ကေရာ၊ ေသေတာ့ဒီမွာ မဆက္ဘူးလား ဆက္သလား …
(ဆက္ပါတယ္ဘုရား)၊ ဆက္ေတာ့ ဘာနဲ႔သြားဆက္သလဲ … (ကံနဲ႔သြားဆက္ပါတယ္)။ ကဲ သူ႕အားကိုးတာ ကုသိုလ္ကံပါပဲ၊ သူ႕အားကိုးလိုက္တာ အခု ဘာရသလဲ … (နံပါတ္ ၁
ရပါတယ္)၊ ကဲ … ျမန္ေအာင္ဦးတင္ ေက်နပ္ပလား … (မွန္ပါ့)။
ဒီဘက္က
ဒကာ၊ ကာမေတြ အားလံုးေက်နပ္ပလား … (ေက်နပ္ပါတယ္ဘုရား)၊ ကံေကာင္းေအာင္
ေတာ့ လုပ္ဦးမွပဲဘုရား၊ ကံမ်ားက ဘာျဖစ္ေနတယ္ မသိဘူး၊ မလာဘူးလား၊ လာသလား …
(လာပါတယ္)၊ ကံေကာင္းရင္ ဇာတိရမယ္ … (မွန္ပါ့)၊ ကံေကာင္းရင္ဘာရမလဲ …
(ဇာတိရပါမယ္)။
သုိ႔ေသာ္
ခင္ဗ်ားတုိ႔ သာမညနဲ႔ဆုိရင္ေတာ့ ဒီဇာတိကို ႀကိဳက္ခ်င္လည္းႀကိဳက္မွာပဲ၊
လူဇာတိေဟ့ ဆုိရင္ျဖင့္ ႀကိဳက္ၿပီ … (မွန္ပါ့ဘုရား)၊ နတ္ဇာတိ
နတ္ပဋိပေႏၶဆုိရင္ေကာ (ႀကိဳက္ပါတယ္)၊ ျဗဟၼာ ပဋိသေႏၶဆုိရင္ေကာ …
(ႀကိဳက္ပါတယ္ဘုရား)။
ႀကိဳက္တာက
ဘာသစၥာႀကိဳက္သတံုး … (ဒုကၡသစၥာႀကိဳက္တယ္ဘုရား)၊ သြားၿပီေပါ့ဗ်ာ၊
မသြားဘူးလား … (သြားပါတယ္ဘုရား)၊သြားၿပီဒကာ၊ဒကာမတုိ႔။အဲဒါသခင္၀တင္တုိ႔၊ဆရာေကာင္းသမားေကာင္းသိပ္လုိတယ္ဆုိတာေအာက္တန္းတရားနဲ႔
အထက္တန္းတရားမခြဲလုိ႔ရွိရင္ ရကိုမရဘူး၊ ရပါ့မလား … (မရပါဘုရား)၊
“ကမၼံသေတၱ၀ိဘဇၨတိ” ဆိုတာက ေအာက္တန္းတရားကို ဘုရားကေဟာတာ … (မွန္ပါ့ဘုရား)။
သတၱ၀ါတိကို
သိေနတဲ့ ကိုယ္ေတာ္ႀကီးမုိ႔ မသိမရွိ ရေအာင္လုိ႔ အကုသိုလ္ကံျဖင့္
အကုသိုလ္အက်ိဳး ေပးတယ္ကြ၊ ကုသိုလ္ကံျဖင့္လည္း လူ၊ နတ္ခ်မ္းသာ
အက်ိဳးေပးတယ္ကြ၊ မေဟာရေပဘူးလား၊ ေဟာရမလား … (ေဟာရပါမယ္ဘုရား)၊ ေဟာရေပမယ့္
ကိုယ္ေတာ္ႀကီး အလိုေတာ္က်လားျဖစ္စဥ္ကို ေျပာတာလားဆုိေတာ ေ၀ဖန္လုိက္ပါ …
(ျဖစ္စဥ္ပါ)၊ ဘာေျပာတာပါလိမ့္ … (ျဖစ္စဥ္ေျပာတာပါ)၊ျဖစ္စဥ္ေဝဖန္တာကို
ခင္ဗ်ားတုိ႔က အဲဒါ ဟုတ္ၿပီလုိ႔ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ခ်တယ္ … (မွန္ပါ့)၊
ျဖစ္စဥ္ကိုေျပာတာ ဟုတ္ၿပီလုိ႔ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ခ်လိုက္တယ္၊ မလြဲေသးဘူးလား
လြဲသလား … (လြဲပါတယ္ဘုရား)။
ဒါဟာလည္း
ဘုရားမေဟာခင္ကလည္းရွိတဲ့ ပဋိစၥသမုပၸါဒ္ပါ၊ ဘုရားက နာမည္တပ္ေပးတာပဲရွိပါ
တယ္၊ သေဘာက်ပလား … (က်ပါၿပီ)၊ ခင္ဗ်ားတုိ႔ ခႏၶာကိုယ္ထဲမွာ ဘုရားမေဟာလည္း
ဒီကမၼဘဝပစၥယာ လုပ္ရင္ ဇာတိ ရွိ,မရွိ … (ရွိပါတယ္ဘုရား)၊ေအးျဖစ္လိမ့္မယ္လုိ႔ေကာမေဟာဘူးလား...(ေဟာပါတယ္)။အဲဒီေတာ့ကို
ခင္ဗ်ားတုိ႔ ေအာက္တန္းတရားေလာက္နဲ႔ဆုိရင္ ကမၼဘ၀ပစၥယာ ဇာတိကို
သေဘာက်ပါလိမ့္မယ္ … (မွန္ပါ့)၊ သခင္၀တင္ မက်ေပဘူးလား … (က်ပါတယ္ဘုရား)။
ေနာက္က
ဒကာ၊ ဒကာမေတြ ဒါ နားႀကီးႀကီးနဲ႔ နားေထာင္မွ၊ ကံကို ခင္ဗ်ားတို႔က အေမ၊
အေဖ လုပ္ၿပီးသကာလ ထားေတာ့ အေမ၊ အေဖက က်ားျဖစ္ေနတယ္၊
ကိုက္မည့္က်ားျဖစ္ေနတယ္၊ သေဘာပါရဲ႕ လား … (ပါ,ပါတယ္)၊ သူကဇာတိ
ဒုကၡေပးမလို႔ မဆုိႏိုင္ဘူးလား … (ဆုိႏိုင္ပါတယ္)၊ သေဘာပါၾကရဲ႕လား …
(ပါ,ပါတယ္)၊ ဘယ္သူကေဟာသတံုး၊ ဘုန္းႀကီးက မႏၲေလးက ယူလာတာလားဆိုေတာ့ ကမၼဘ၀
ပစၥယာ ဇာတိေပၚပလား … (ေပၚပါၿပီဘုရား)။
ကမၼဘ၀ပစၥယာ
… (ဇာတိပါဘုရား)၊ သူက ဘာသစၥာတံုးလုိ႔ ေ၀ဖန္လိုက္ေတာ့မွ …
(သမုဒယသစၥာပါဘုရား)၊ ဇာတိက … (ဒုကၡသစၥာပါဘုရား)၊ ဒါျဖင့္ တုိ႔သည္
သမုဒယဆိုတဲ့ သစၥာအားကိုးမိ တဲ့အတြက္ ဒုကၡသစၥာျဖင့္ လွလွႀကီးရၿပီဆိုေတာ့
အခုတရားနာေနတာ ဇာတိ ဇရာထဲမွာေနၾကတယ္ … (မွန္ပါ့)၊ မဆုိႏိုင္ဘူးလား …
(ဆုိႏိုင္ပါတယ္ဘုရား)၊ ဘာသစၥာနဲ႔ ေနၾကသလဲ … (ဒုကၡသစၥာနဲ႔ ေနၾကပါတယ္
ဘုရား)။
ဟ
… ဘာအားကိုးမိလုိ႔ပါလိမ့္ … (ကံအားကိုးမိလုိ႔ပါဘုရား)၊ ဒကာ၊ ဒကာမေတြ
မေပၚေသးဘူး လား … (ေပၚပါၿပီဘုရား)၊ ကိုင္း … ကံအားကိုးမိတဲ့အတြက္
ကိုယ္က်ိဳးေကာင္းသလား၊ ကိုယ္က်ိဳးနည္း သလား၊ …
(ကိုယ္က်ိဳးနည္းပါတယ္ဘုရား)။
ဒါျဖင့္
အရွင္ဘုရားေဟာေနတာ တပည့္ေတာ္တုိ႔ အႀကိဳက္နဲ႔ေတာ့ တပည့္ေတာ္တုိ႔
သိထားတာနဲ႔ေတာ့ တကယ့္ကန္႔လန္႔ႀကီး ျဖစ္ေနၿပီဘုရား၊ မဆိုႏိုင္ဘူးလား …
ဆုိႏိုင္သလား … (ဆုိႏိုင္ပါတယ္)၊ တပည့္ေတာ္တုိ႔ကလည္း ကံေတာင္ဆက္ေနတဲ့
ပုဂၢိဳလ္ေတြဘုရာ့၊ သေဘာက်ပလား … (မွန္ပါ၊ က်ပါၿပီ)။
ဒကာ၊ ဒကာမေတြ ဘာလုပ္ေနၾကတဲ့၊ ဒကာ၊ ဒကာမေတြလုိ႔ဆိုမတံုး … (ကံဆက္ေနတဲ့ ဒကာ၊ ဒကာမေတြပါဘုရား)။
ဆြမ္းေကၽြးတာ ကံဆက္တယ္ … (မွန္ပါ့)။
အသက္ရွည္ျခင္း၊
အဆင္းလွျခင္း ပထမေဇာက အက်ိဳးေပးပါေစေတာ့ … (မွန္ပါ့)၊ တပည့္ေတာ္တုိ႔
တစ္အိမ္သားလံုး ပထမေဇာဆိုတာ ဒိ႒ဓမၼကိုးဗ် … (မွန္ပါ့)၊ အဲဒါနဲ႔ပဲ
အက်ိဳးေပးခ်င္တာ၊ အတိတ္ကံ ကေလးမ်ား အားနည္းေနလုိ႔ရွိရင္ အာဟာရနဲ႔
ဆက္ပါလားဟ၊ ဘာလုပ္ျပန္သတံုးေမးေတာ့ ဘယ့္ႏွယ္ေျဖ ၾကမလဲ …
(ကံဆက္တာပါဘုရား)။
ဒါျဖင့္
ကမၼဘ၀ပဲ ျပန္လုပ္ျပန္တယ္ … (မွန္ပါ့)၊ သေဘာက်ပလား … (က်ပါၿပီ)၊ ဒါျဖင့္
ဇရာ အသက္ရွည္ဖုိ႔ေပါ့ … (မွန္ပါ့ဘုရား)၊ ဇာတိကေတာ့ ေနာက္မွရမွာကိုးဗ် …
(မွန္ပါ့)။
ဒီ
ပထမေဇာက အက်ိဳးေပးေတာ့ ဇရာရွည္ဖုိ႔ေပါ့ … (မွန္ပါ့)၊ ဘာဆိုၾကမလဲ …
(ဇရာရွည္ဖုိ႔ပါ)၊ ဒါကေတာ့ ေဆာင္းၿပီးသိရတဲ့ အဓိပၸါယ္၊ ပထမေဇာအဓိပၸါယ္မုိ႔ …
ေနာ္ … (မွန္ပါ့)။
ကိုင္း
… ဒကာ၊ ဒကာမတုိ႔ နားထဲ ဘယ့္ႏွယ္ေနၾကသတံုး ေျပာပါဦး၊ ကန္႔လန္႔ႀကီးဘုရား …
(မွန္ပါ့)၊ သေဘာပါသလား … (ပါ,ပါၿပီ)၊ နားထဲ ဘယ့္ႏွယ္ေနသတံုး …
(ကန္႔လန္႔ႀကီးပါဘုရား)၊ ဘုန္းႀကီးက ကန္႔လန္႔လား၊ ခင္ဗ်ားတုိ႔က
ကန္႔လန္႔လုပ္ထားတာလား … (တပည့္ေတာ္တုိ႔က ကန္႔လန္႔လုပ္ထားတာပါ ဘုရား)။
ဟာ
… လူပံုအလယ္မုိ႔ ဘုန္းႀကီးကလည္း ဘုန္းႀကီးမို႔တုိ႔က
ေအာက္လွ်ိဳ႕ခံလိုက္ရတယ္လုိ႔ ဒီလိုယူ မလား … (မယူ၀ံ့ပါဘုရား)၊ ဒီလုိလည္း
မယူနဲ႔တဲ့၊ ျဖစ္စဥ္အတိုင္း ဘုန္းႀကီးဘက္လည္း မလိုက္နဲ႔ ကိုယ့္ကိုယ္လည္း
မငဲ့နဲ႔၊ အမွန္ေျပာပါ … (မွန္ပါ့)။
ဘုန္းႀကီးဘက္လည္း
မလိုက္ပါနဲ႔၊ ကိုယ့္ကိုယ္လည္း ေကာက္က်စ္ေနလုိ႔ရွိရင္ ေကာက္က်စ္တာ
သိေအာင္လုပ္ပါ၊ သို႔ေသာ္ ခင္ဗ်ားတုိ႔ ဘာအားကိုးၾကသတံုး …
(ကံအားကိုးပါတယ္ဘုရား)၊ ဘာသစၥာလည္း … (သမုဒယသစၥာပါဘုရား)။
သမုဒယသစၥာဆိုတာ
ပယ္ရမွာ … (မွန္လွပါ)၊ ဘုရားက ဘာတဲ့တံုး … (ပယ္ရမွာပါဘုရား)၊
ခင္ဗ်ားတုိ႔က ဘာလုပ္ထားတံုး … (အားကိုးထားပါတယ္ဘုရား)၊ က်ဳပ္ေတာ့
မတတ္ႏိုင္ေတာ့ဘူး၊ ဒီတရားပြဲ မွာ ေသေသခ်ာခ်ာ ကန္႔လန္႔က်ၿပီ၊ မက်ဘူးလား၊
က်သလား … (က်ပါတယ္ဘုရား)။
ဒကာ၊
ဒကာမေတြ ေသေသခ်ာခ်ာ စဥ္းစား၊ ဒီဥစၥာဘုန္းႀကီးက လိမ္ေျပာေနတာလား၊ ဒါ
သမုဒယသစၥာ ဧကန္ပဲလား … (သမုဒယသစၥာဧကန္ပါဘုရား)၊ အေၾကာင္းကိုးဗ်၊ အေၾကာင္း
သမုဒယလုိ႔ ခင္ဗ်ားတုိ႔ မေျပာၾကဘူးလား … (ေျပာပါတယ္ဘုရား)။
ဒါျဖင့္
ဘာသစၥာတံုး … (သမုဒယသစၥာပါ)၊ အေၾကာင္း သမုဒယသစၥာ၊ မကိုက္ဘူးလား …
(ကိုက္ပါတယ္)၊ သူ႕အားကိုးတဲ့ပုဂၢိဳလ္ ဘာရမတံုး … (ခႏၶာရပါတယ္ဘုရား)၊
ဘာသစၥာရမတံုး … (ဒုကၡသစၥာရပါတယ္)၊ ရွင္းပလား … (ရွင္းပါၿပီဘုရား)။
ဒါျဖင့္
ဘုန္းႀကီးက မႏၲေလးက ယူလာတာလား … ဒကာ၊ ဒကာမေတြကို ျပင္ေပးခ်င္လုိ႔ စတာလား
သာ ေမးေပေတာ့ … (ျပင္ေပးခ်င္လုိ႔ စတာပါဘုရား)၊ ျပင္ေပးခ်င္လုိ႔ စတာဆိုတာ
ရိပ္မိပလား … (ရိပ္မိပါၿပီ)။
တပည့္ေတာ္တုိ႔ကလည္း
မျပင္ႏိုင္ဘူးဘုရာ့ မျပင္ႏိုင္ဘူး၊ ဘုန္းႀကီးတုိ႔နဲ႔ ရန္ျဖစ္ရ ျဖစ္ရ
မျပင္ႏိုင္ဘူး၊ ဘယ့္ႏွယ္ေၾကာင့္တံုး၊ ဘယ္ဆရာေတာ္မဆို ဘယ္စာအုပ္ ၾကည့္လိုက္
ၾကည့္လိုက္ ကံသာလွ်င္ အေရးရွိလုိ႔ရွိရင္ ကံပဲ ဆက္ေနရတယ္၊ မဆုိၾကဘူးလား၊
ဆိုၾကသလား … (ဆုိပါတယ္ဘုရား)။
ငါးလႊတ္တဲ့အခါ
ဘာလုပ္တာတံုးေမးရင္ ဘယ့္ႏွယ္ေျဖၾကမလဲ … (ကံဆက္တာပါဘုရား)၊
စာကေလးလႊတ္ေတာ့ေကာ … (ကံဆက္တာပါဘုရား)၊ ဒါျဖင့္ ကံဆက္ေတာ့ ဒကာ၊ ဒကာမေတြ
ဒုကၡရွည္မလား၊ မရွည္ဘူးလား … (ရွည္ပါတယ္ဘုရား)၊ ေၾသာ္ … ဒါျဖင့္ ဒကာ၊
ဒကာမေတြ ကံဆက္တာ ဘာျဖစ္ခ်င္လုိ႔တံုး … (ဒုကၡျဖစ္ခ်င္လုိ႔ပါဘုရား)။
ဒုကၡရွည္ခ်င္လုိ႔၊
အမွန္ေျပာေတာ့ ဒါပဲ ေျပာရမယ္ … (မွန္ပါ့)၊ ဒီျပင္ ေျပာစရာရွိေသးရဲ႕လား …
(မရွိပါဘုရား)၊ ဒါျဖင့္ ဒကာ၊ ဒကာမေတြ အခု ဘုန္းႀကီးေျပာတဲ့အဓိပၸါယ္ …
(ဘုရားေဟာတဲ့အဓိပၸါယ္) ဟာ ရမ္းေျပာေနတာလား၊ ျဖစ္စဥ္ကိုက္ေျပာတာလား …
(ျဖစ္စဥ္ကိုက္ေျပာတာပါဘုရား)၊ ေက်နပ္ပလား … (ေက်နပ္ပါၿပီဘုရား)။
ဒါျဖင့္
ယေန႔ ကံအမိ၊ ကံအဖနဲ႔ေတာ့ အုိးစားကြဲမွ ကိုက္ေတာ့မယ္၊ ရိပ္မိပလား …
(ရိပ္မိပါၿပီ)၊ ကံအမိ ကံအဖနဲ႔ ဘာျဖစ္မွ ကိုက္မတံုး …
(အိုးစားကြဲရပါမယ္ဘုရား)။
ေၾသာ္
… တပည့္ေတာ္တုိ႔ကလည္း၊ ဒါပဲ အမိ၊ ဒါပဲ အဖ လုပ္ေနတာ၊ အမိ အဖနဲ႔
ခြဲရေတာ့မယ္ဆို တာ ခင္ဗ်ားတုိ႔ မ်က္ရည္မ်ားက်ဦးမွာလား … (မက်ပါဘုရား)။
ဆရာထြန္းႀကီးက
ရိပ္မိၿပီ၊ သူလည္း က်ေကာင္းက်မယ္၊ အဲဒါ ဒကာ၊ ဒကာမတုိ႔ ဘုန္းႀကီးမ်ားက
ဦးသံဒိုင္ တုိ႔နဲ႔တကြ အားလံုး ဒကား၊ ဒကာမေတြကို ရင္းရင္းႏွီးႏွီးေျပာတဲ့
တရားအမွန္ကို ေျပာတဲ့တရား ဒီလုိယူၿပီး နားေထာင္ၾကပါ၊ ရွင္းၾကပလား …
(ရွင္းပါၿပီ)၊ ဘယ္လိုေျပာတဲ့တရားပါလိမ့္ … (ရင္းရင္းႏွီးႏွီးနဲ႔
ေျပာတဲ့တရားပါဘုရား)၊ ရင္းရင္းႏွီးႏွီးနဲ႔ အမွန္ကိုေျပာတဲ့တရား ေပၚပလား …
(ေပၚပါၿပီ)။
စာဆိုကို ေျပာေနတဲ့တရား၊ သူမ်ားေရးထားတာ အဓိပၸါယ္မသိဘဲနဲ႔ စာက်က္ေျပာေနတဲ့ တရားလုိ႔ ယူကို မယူနဲ႔၊ သေဘာက်ပလား … (က်ပါၿပီဘုရား)။
စာက်က္ၿပီးရလုိ႔
ေျပာတာမဟုတ္ဘူး၊ ခႏၶာျဖစ္စဥ္ကို ေလွ်ာက္ေျပာေနတယ္မွတ္ပါ …
(မွန္ပါ့ဘုရား)၊ ေပၚပလား … (ေပၚပါၿပီ)၊ ဘာေျပာတာပါလိမ့္ …
(ခႏၶာျဖစ္စဥ္ကို ေလွ်ာက္ေျပာတာပါဘုရား)၊ ခႏၶာျဖစ္စဥ္ကို ခင္ဗ်ားတုိ႔
မသိလုိ႔ ေဖာ္ျပေနတာ … (မွန္ပါ့)။
အခု
ခင္ဗ်ားတုိ႔ ေျခေထာက္နဲ႔ ေမာ္ေတာ္ကားက ဆင္းၿပီး၊ ကာယကံနဲ႔
လာခဲ့ၾကသလားလုိ႔ ေမးလုိ႔ရွိရင္ ဘယ့္ႏွယ္ေျဖမလဲ … (ကာယကံနဲ႔
လာပါတယ္ဘုရား)။
ကာယကံနဲ႔
လာခဲ့ၾကတယ္ … (မွန္ပါ့)၊ အဲဒီကံသည္ ခင္ဗ်ားတုိ႔
တုိ႔တရားနာသြားရေအာင္ကြာ၊ ေျခတစ္လွမ္း တစ္သန္းတန္တယ္ဆိုတာ
လူတိုင္းေဟာေနတာ၊ အနာထပိဏ္သူေဌးႀကီးတုိ႔ကို တရားေဟာ ပါတယ္ …
(မွန္ပါ့ဘုရား)၊ သုိ႔ေသာ္လည္း ဒီကံသည္ ဘာတဲ့တံုးလုိ႔ ေမးလုိ႔ရွိရင္ျဖင့္
အင္း … ဓမၼသ၀နကုသိုလ္ကံဆိုေတာ့ ပုညႀတိယာ ဆယ္ပါးထဲကပဲ ရွိေနေသးတယ္
ဆရာထြန္းရ၊ လူတုိ႔၏ တရား လြန္ေျမာက္သလား … (မလြန္ေျမာက္ေသးပါဘုရား)။
မလြန္ေျမာက္ေသးေတာ့
ဒီကံဟာလည္း ကာယကံနဲ႔ ေျခေထာက္လွမ္းလာၾကေတာ့ ၀စီကံနဲ႔လည္း တစ္ေယာက္
တစ္ေယာက္သြားၾကရေအာင္ေဟ့ လာပါကြ၊ မင္းနားမေထာင္ဘူးေသးေတာ့ ခက္တယ္ကြ၊
လိုက္နားေထာင္ဦးကြ၊ တစ္ေယာက္ တစ္ေယာက္ေကာ မေခၚၾကဘူးလား … (ေခၚပါတယ္ဘုရား)၊
အဲဒါဟာ ၀စီကံေတြဗ် … (မွန္ပါ့ဘုရား)။
အဲဒီ
၀စီကံေတြက ဒီဘ၀အက်ိဳးေပးလုိ႔ရွိရင္ျဖင့္ အသက္ရွည္သြားမယ္၊
မရွည္ေသးဘူးလား … (ရွည္ပါတယ္ဘုရား)၊ ရွည္တာ ဇရာပဲ … (မွန္ပါ့ဘုရား)၊
ရိပ္မိပလား … (ရိပ္မိပါၿပီဘုရား)။
ရွည္တာ ဘာေခၚၾကမလဲ … (ဇရာပါဘုရား)၊ ဒါျဖင့္ ကမၼဘ၀ပစၥယာ ဇရာ၊ ရိပ္မိပလား … (ရိပ္မိပါၿပီ)၊ ကမၼဘ၀ပစၥယာ … (ဇရာပါဘုရား)။
ဇရာပဲ ဟုတ္တာ၊ ပထမေဇာနဲ႔ေထာက္ေတာ့ ဇရာပဲ အက်ိဳးေပးရမယ္၊ သတၱေဇာနဲ႔ေထာက္မွ ဇာတိကိုးဗ် … (မွန္ပါ့)။
ဆရာထြန္းႀကီး
ေသေသခ်ာခ်ာ ေ၀ဖန္ေတာ့ … (ဟုတ္ပါတယ္ဘုရား)၊ ဒါက အင္မတန္ နည္းနည္းကေလးပဲ
ဗဟုသုတရွိလုိ႔ ဒီအဓိပၸါယ္ ေျပာႏိုင္တယ္လုိ႔ မွတ္ၾကပါေနာ္ … (မွန္ပါ့)။
ႏို႔မို႔လုိ႔ရွိရင္
ဇာတိတစ္ခုပဲ ေဟာႏိုင္တယ္၊ ဇရာေဟာႏိုင္ပါ့မလား … (မေဟာႏိုင္ပါဘုရား)၊
ပထမေဇာနဲ႔ ေထာက္တဲ့အခါ ပထမေဇာ ဒီဘ၀အက်ိဳးေပးမယ္ဆိုေတာ့ ဇရာပဲ
အက်ိဳးေပးရမယ္ … (မွန္ပါ့ဘုရား)၊ ဆရာထြန္းႀကီး ဘယ္သူ႕အက်ိဳးေပးမလဲ …
(ဇရာပဲ အက်ိဳးေပးပါမယ္ဘုရား)၊ ဇာတိလာႏိုင္ ပါ့မလား … (မလာႏိုင္ပါဘုရား၀၊
သူက ဒီဘ၀အက်ိဳးေပးရင္ေပး၊ မေပးရင္ အေဟာသိကံကိုးဗ်၊ ေနာက္လိုက္ေသးရဲ႕လား …
(မလုိက္ပါဘုရား)။
အဲဒါေၾကာင့္
ဒါကေလးေတြကေတာ့ ပြိဳင့္ကေလးေတြလုိ႔ မွတ္ပါတဲ့၊ မၾကားဘူးတဲ့စကား
ခင္ဗ်ားတုိ႔ မသိေသးတဲ့ အဓိပၸါယ္ထည့္ေပးတယ္ဆိုတာ မွတ္လိုက္စမ္းပါ၊
ရွင္းပလား … (ရွင္းပါၿပီ)။
ဒါျဖင့္
ယေန႔ ဒကား၊ ဒကာမေတြ ကာယကံ၊ ၀စီကံေတြ လုပ္လာေတာ့ က်ဳပ္တုိ႔ တရားကေတာ့
ကယ္မွာပါပဲ၊ စီးပြားေရးေရာ က်န္းမာေရးေရာ … (မွန္ပါ့)၊ သူ
ပထမေဇာေမွ်ာ္ၿပီ၊ မေမွ်ာ္ေသးဘူးလား … (ေမွ်ာ္ပါတယ္) ေမွ်ာ္ၿပီ။
ကမၼဘ၀ပစၥယာ
… (ဇရာ)၊ အသက္ရွည္ေအာင္ မဟုတ္ဘူးလား … (မွန္ပါ့)၊ အသက္ရွည္ေတာ့
စီးပြားရွာႏိုင္ေတာ့ ခ်မ္းတာတာေပါ့၊ မဆိုႏိုင္ဘူးလား … (ဆိုႏိုင္ပါတယ္)၊ ဒါ
အားကိုးၿပီးသကာလ ကမၼဘ၀ပစၥယာ ဇရာ၊ ဘယ့္ႏွယ္ဆိုၾကမလဲ … (ဇရာပါ) ဇရာပဲရမယ္။
ဇာတိေတာ့
မရေသးပါဘူး၊ ေနာက္မွ ရမွာ၊ ကိုင္း … ဒကာ၊ ဒကာမေတြက နာရီကကုန္သြားမွာ
လည္း စိုးတယ္၊ သိစရာေတြကလည္း နည္းတာမဟုတ္ဘူး၊ သိစရာ နည္းသလား ကိုင္း …။
အခုဟာ
ထူးထူးဆန္းဆန္း ေျပာေနတာ၊ ခင္ဗ်ားတုိ႔ နားထဲမွာ ဘယ့္ႏွယ္ျဖစ္ေနသတံုး …
(ထူးထူး ဆန္းဆန္း စကားေျပာေနပါတယ္)၊ ျဖစ္စဥ္ကေတာ့ ထူးဆန္းသလားတဲ့ …
(မထူးဆန္းပါဘူး)၊ ဒါျဖင့္ ျဖစ္စဥ္ မသိလုိ႔ ထူးဆန္းတယ္ထင္ေနတာ …
(မွန္ပါ့)၊ ေပၚၾကပလား … (ေပၚပါၿပီ)၊ ျဖစ္စဥ္မသိတာနဲ႔ …
(ထူးဆန္းတယ္ထင္ေနတာပါ)။
ဒါျဖင့္
အထူးအဆန္း ဘုန္းႀကီးက ဒီက်မွ ထုတ္ျပေနတာလားတဲ့ … ကိုယ္အနာေပါက္တာ
မသိေတာ့၊ ဟ … နင္ အနာေပါက္ေနတယ္ ေျပာရတာလား … (အနာေပါက္ေနတာ သိေအာင္
ေျပာရတာပါ ဘုရား)။
ဒါျဖင့္
လူအ၊ လူၿပိန္း ေျပာေနရတာပါပဲလုိ႔၊ သေဘာပါၾကရဲ႕လား … (ပါ,ပါတယ္)၊ ကဲ …
ဒါျဖင့္ ခင္ဗ်ားတုိ႔ အားကိုးတဲ့ ကံအမိ၊ ကံအဖဆိုတာ ေပၚပလား …
(ေပၚပါၿပီဘုရား)။
သူ႕အားကိုးရင္
သူက သမုဒယသစၥာျဖစ္လုိ႔ ဇာတိ၊ ဇရာ၊ မရဏဆိုတဲ့ ဒုကၡသစၥာရမယ္ …
(မွန္ပါ့ဘုရား)၊ နိဂံုးခ်ဳပ္လိုက္ပါၿပီ၊ ကံအမိ၊ ကံအဖဆိုတာ အားကိုးေတာ့
ဘာသစၥာရမတံုး … (ဒုကၡသစၥာရမယ္)၊ ဒုကၡသစၥာပဲရမယ္ … (မွန္ပါ့)၊ ဒကာ၊
ဒကာမတုိ႔ ကံဆက္ခ်င္ေသးသလား … (မဆက္ခ်င္ပါ)။
ဟာ
… ဒါျဖင့္ ငါးေတြ ဒုကၡေရာက္ေတာ့မယ္၊ ဖမ္းထားတဲ့ လူေတြ
အလကားျဖစ္လိမ့္မယ္၊ ငါးလႊတ္ၾကပါ၊ ငါးလႊတ္ၾကပါ၊ ကံဆက္ၾကပါဆိုတဲ့ အဓိပၸါယ္၊
ေမာင္ကို မင္းလႊတ္ဖူးရဲ႕လား … (လႊတ္ဖူးပါတယ္ဘုရား)၊ လႊတ္ဖူးတယ္၊ ေၾသာ္ …
မင္းတုိ႔ ဇရာႀကိဳက္ပါပဲလား။
ကိုင္း
… ဒါျဖင့္ ဒကာ၊ ဒကာမတုိ႔ ဘုန္းႀကီး အားကိုးကေလးေျပာင္းေပးခဲ့ပါမယ္၊
ဇာတိက ဒုကၡသစၥာ ျဖစ္ေနေတာ့ ကံကလည္း သမုဒယသစၥာျဖစ္ေနေတာ့ သမုဒယသစၥာ
ပယ္ရမည့္တရား၊ ဒုကၡသစၥာက ပိုင္ပိုင္ ႏိုင္ႏိုင္ သိၿပီးေတာ့
ထားခဲ့ရမည့္တရား … သေဘာပါၾကလား … (ပါ,ပါတယ္)။
သမုဒယသစၥာက
… (ပယ္ရမည့္တရားပါဘုရား)၊ ဒုကၡသစၥာက ပိုင္းျခားၿပီး သိၿပီးသကာလ သူ႕ကို
သိၿပီး နိဗၺာန္သြားရမည့္တရား … (မွန္ပါ့)၊ သူသိ႐ံုတြင္သိရမယ္၊ အဆိုးမွန္း
သိရမယ္ … (မွန္ပါ့)။
အဲဒီေတာ့
ခင္ဗ်ားတုိ႔ အဆုိးလည္းႀကိဳက္၊ ဟင္ … (မွန္ပါ့)၊ ပယ္ရမယ့္တရား
သိမ္းပိုက္၊ ဘယ့္ႏွယ္တံုး၊ အဆိုးေတာ့ ဘာတဲ့ … (ႀကိဳက္ပါတယ္ဘုရား)၊
ပယ္ရမည့္တရားေတာ့ … (သိမ္းပိုက္ပါတယ္ ဘုရား)၊ ဒီတရားပြဲ ေဟာမျဖစ္ပါဘူး၊
ခင္ဗ်ားတုိ႔ဟာ ကန္႔လန္႔ခ်ည္းလုပ္ေျပာတာကိုး၊ သေဘာပါၾကရဲ႕လား …
(ပါ,ပါတယ္ဘုရား)။
အဲဒါ
ဒကာ၊ ဒကာမတုိ႔ ခင္ဗ်ားတုိ႔ အတြက္တာ ဘုန္းႀကီးရင္ေလးတယ္၊ ဘာေၾကာင့္
ရင္ေလးတံုး ဆိုေတာ့ မသိတာက တန္းကိုကုန္ေနတယ္ … (မွန္ပါ့ဘုရား)။
ဒကား၊
ဒကာမေတြ နာသလား … (မနာပါဘုရား) မနာနဲ႔ဗ် …၊ မသိတာက တန္းကိုကုန္ေနတာ၊
တကယ္ ဒီပယ္ရမည့္တရားက်ေတာ့ ဘာလုပ္သလဲ … (သိမ္းပိုက္ပါတယ္ဘုရား)၊
ထားပစ္ခဲ့၊ ပိုင္းျခားသိရ မည့္ တရားက်ေတာ့ ခင္ဗ်ားတုိ႔က အႀကိဳက္ျဖစ္ေနတယ္
… (မွန္ပါ့ဘုရား)၊ ဒုကၡသစၥာက်ေတာ့ … (အႀကိဳက္ျဖစ္ေနပါတယ္ဘုရား)။
သမုဒယသစၥာက်ေတာ့လည္း
အေဖ အေမလုပ္ၿပီး ကိုးကြယ္တယ္ … (မွန္ပါ့)၊ သေဘာပါၾက ရဲ႕လား …
(ပါ,ပါတယ္)၊ သမုဒယသစၥာက်ေတာ့ ဘာတဲ့ … (ကိုးကြယ္ေနပါတယ္ဘုရား)၊ အေမ
အေဖလုပ္ ကုိးကြယ္တာ ကံသာလွ်င္ အမိ၊ ကံသာလွ်င္ အဖကုိး၊ သေဘာက်ပလား …
(က်ပါၿပီ)၊ သမုဒယသစၥာက် ေတာ့ ကိုးကြယ္တယ္၊ ဒုကၡသစၥာက်ေတာ့ ခင္ဗ်ားတုိ႔
အရယူတယ္ … (မွန္ပါ့)။
ဒါျဖင့္
ဒီသစၥာႏွစ္ပါးကလည္း ဘုရားက ဒကာ၊ ဒကာမတုိ႔ ပိုင္းျခားသိရမည့္တရား၊
ပယ္စြန္႔ရမည့္ တရားဆိုတာလည္း ေသေသခ်ာခ်ာ ေဟာတယ္၊ မေဟာဘူးလား …
(ေဟာပါတယ္)။
ဒါျဖင္
ခင္ဗ်ားတုိ႔ ဘုရားကို ကန္႔လန္႔လုပ္ေနတာ ဟုတ္ရဲ႕လား … (ဟုတ္ပါတယ္ဘုရား)၊
ဘုရားကန္႔လန္႔လုပ္ေနတာဗ်၊ ဘယ္အရြယ္မွ ကန္႔လန္႔လုပ္တာတံုးဆို
တပည့္ေတာ္တုိ႔က ဘုရား၊ ကန္႔လန္႔ကို မိဘ႐ိုးရာ ပ်က္မွာစိုးလုိ႔
သားသမီးေတြေတာင္ ေဟာခဲ့ေသးတယ္ ဘုရာ့၊ ကန္႔လန္႔ဂုိဏ္းဖြဲ႕ၿပီး ေပါ့၊
သေဘာပါၾကရဲ႕လား … (ပါ,ပါတယ္ဘုရား)။
ကိုင္း … ဒါျဖင့္ ေသေသခ်ာခ်ာ ေျပာပါေတာ့မယ္၊ ခင္ဗ်ားတုိ႔ အားကိုးရာအစစ္ကို ျပပါေတာ့မယ္ေနာ္ … (မွန္ပါ့)။
ဒကာ၊
ဒကာမတုိ႔ ဥာဏ္အမိ၊ ဥာဏ္အဖ ဒီေနရာထည့္ေပးစမ္းပါ … (မွန္ပါ့)၊ သေဘာပါပလား …
(ပါ,ပါၿပီ)၊ ဒီေနရာမွာ ဘာထည့္ေပးရမယ္ … (ဥာဏ္အမိ၊ ဥာဏ္အဖ)။
ဥာဏ္အမိ၊
ဥာဏ္အဖ ထည့္ေပးလုိ႔ရွိရင္ျဖင့္ ဥာဏ္သည္ သမုဒယသစၥာ မပယ္ဘူးလား …
(ပယ္ပါတယ္ဘုရား)၊ ဒီဘက္က ဒုကၡသစၥာလာေသးရဲ႕လား … (မလာပါဘုရား)။
ဒါျဖင့္
ဥာဏ္အမိ၊ ဥာဏ္အဖ အားကိုးမွ ကိုက္မယ္ … (မွန္ပါ့)၊ ေပၚပလား … (ေပၚပါၿပီ)၊
ဘာအားကိုးရမလဲ … (ဥာဏ္အမိ၊ ဥာဏ္အဖ အားကိုးရပါမယ္)၊ ဒီေနရာ
ဥာဏ္သြင္းလုိက္ေတာ့ ဒီတရားေတြဟာ ဒုကၡသစၥာ … (မွန္ပါ့)၊ သိတဲ့ဥာဏ္က
မဂၢသစၥာ … (မွန္ပါ့၊ မဂၢသစၥာ)။
ကဲ
… ဒီဥာဏ္ပဲ အားကိုးေတာ့မယ္ဆိုေတာ့ ဒီ သမုဒယသစၥာ ေသ,မေသ …
(ေသပါတယ္ဘုရား)၊ ျပတ္ထြက္သြားတယ္ … (မွန္ပါ့)၊ မျပတ္ဘူးလား၊ ျပတ္သလား …
(ျပတ္ပါတယ္ဘုရား)။
ဒီဒုကၡသစၥာ
လာဦးမလား … (မလာပါဘုရား)၊ ဒါျဖင့္ ခင္ဗ်ားတုိ႔ ယေန႔၊ အေမ၊ အေဖ
ေျပာင္းတဲ့ေန႔ … (မွန္လွပါဘုရား)၊ ဘယ္လို မွတ္ၾကမလဲ … (အေမ၊ အေဖ
ေျပာင္းတဲ့ေန႔ပါဘုရား)၊ အေပါင္းႀကီး ေပါင္းလာတာ ၾကာခဲ့ၾကၿပီ …
(ၾကာပါၿပီ)။
ယေန႔
ဒီဆရာနဲ႔က်မွ ရန္တိုက္ေပးတာနဲ႔ ခင္ဗ်ားတုိ႔ မခြဲခ်င္ဘဲနဲ႔ ခြဲရတာလား၊
အက်ိဳးအျပစ္ သိတာနဲ႔ ခြဲရမွာလား … (အက်ိဳးအျဖစ္သိတာနဲ႔ ခြဲရမွာပါဘုရား)၊
ေတာ္ေတာ္၊ ေတာ္လာၿပီဗ်၊ ဒါနည္းတဲ့ အသံ မဟုတ္ဘူးေနာ္။
နည္းတဲ့အသံ
မဟုတ္ေသးဘူးဆိုတာ ေတာ္ေတာ္အေရးႀကီးတဲ့အသံ၊ ဒကာ၊ ဒကာမတုိ႔ ခင္ဗ်ားတုိ႔
ဒီေလာက္သိတယ္ဆုိရင္ အမ်ားႀကီး ေတာ္သြားၿပီ … (မွန္ပါ့)၊ ဒီေနရာမွာ ဥာဏ္အမိ၊
ဥာဏ္အဖကို ဒီက ဒုကၡသစၥာျဖစ္ပ်က္ တရား၊ ဒီကေနဥာဏ္နဲ႔႐ႈလုိက္ေတာ့ကို
ျဖစ္ပ်က္၊ မဂ္မျဖစ္ဘူးလား … (ျဖစ္ပါတယ္ဘုရား)။
အဲဒါ မဂ္ဥာဏ္အားကိုးလုိက္တဲ့အတြက္ သမုဒယသစၥာကို ပယ္တယ္၊ ဒုကၡသစၥာက မလာေတာ့ ဘူး၊ လာေသးရဲ႕လား … (မလာပါဘုရား)။
ဒါျဖင့္
ဘာအားကိုးလုိက္လုိ႔ ဒီကစၥၿပီးပါလိမ့္မတံုး … (ဥာဏ္အမိ၊ ဥာဏ္အဖပါ)၊
ဥာဏ္အမိ၊ ဥာဏ္အဖ အားကိုးလိုက္တဲ့အတြက္ တို႔ကိစၥၿပီးသြားတယ္၊ ကံအမိ၊ ကံအဖ
တုန္းကေတာ့ တုိ႔အေတာ္ကို လည္ေနတယ္၊ ဆုိႏိုင္၊ မဆိုႏိုင္ …
(ဆုိႏိုင္ပါတယ္ဘုရား)၊ ေပၚၾကပလား … (ေပၚပါၿပီဘုရား)၊ ဒါျဖင့္ ဘာ
အားကိုးၾကမလဲ … (ဥာဏ္အမိ၊ ဥာဏ္အဖပါဘုရား)၊ ကံအမိ၊ ကံအဖ အားကိုးခဲ့တာ
ဘယ္ေလာက္ၾကာၿပီ တံုး … (ၾကာပါၿပီဘုရား)။
ဟာ
… ဘုရားအဆူဆူနဲ႔ လြဲခဲ့ၿပီဗ်၊ ရိပ္မိပလား … (ရိပ္မိပါၿပီ)၊ ဒါျဖင့္ ယခု
ဘာအားကိုးၾကမယ္ … (ဥာဏ္အမိ၊ ဥာဏ္အဖ အားကိုးရပါမယ္)၊ ဥာဏ္အမိ၊ ဥာဏ္အဖ
အားကိုးေတာ့မယ္ဆိုတဲ့ စိတ္ကိုျဖင့္ ေျပာင္းျဖစ္ေအာင္ ေျပာင္းရေတာ့မွာပဲ၊
မေျပာင္းသင့္ဘူးလား … (ေျပာင္းသင့္ပါတယ္ဘုရား) ေကာင္းၿပီ။
ဒါျဖင့္
ဒကာ၊ ဒကာမတုိ႔ ဒီတရားသည္ကားလုိ႔ ဆိုလုိ႔ရွိရင္ျဖင့္
ဘုရားသခင္ကိုယ္ေတာ္ျမတ္ႀကီး မဇၥ်ိမပဏၰာသပါဠိေတာ္ ကုကၠဳရ၀တီသုတ္မွာ
ပုဏၰတုိ႔ ေသနိယတုိ႔ကို ေဟာတယ္ … (မွန္ပါ့)၊ မေဟာဘူးလား …
(ေဟာပါတယ္ဘုရား)။
ပုဏၰတုိ႔
ေသနိယတုိ႔ကို ေဟာတယ္၊ သေဘာပါၾကရဲ႕လား … (ပါ,ပါတယ္ဘုရား)၊ ဘယ္သူ႕ေဟာ
ပါလိမ့္ … (ပုဏၰနဲ႔ ေသနိယကို ေဟာပါတယ္ဘုရား)၊ ပုဏၰတုိ႔ ေသနိယတုိ႔ဆိုတဲ့
တိတၳိႏွစ္ေယာက္ကို ေဟာတဲ့တရား … (မွန္ပါ့)၊ ရွင္းပလား … (ရွင္းပါၿပီ)
ေကာင္းၿပီ။
ဒါျဖင့္ ဒကာ၊ ဒကာမတုိ႔ ကံအမိ ကံအဖကို ျဖဳတ္ၿပီး သကာလ ဘာလုပ္ရမယ္ … (ဥာဏ္အမိ၊ ဥာဏ္အဖကို ေျပားရပါမယ္ဘုရား)။
ဥာဏ္အမိ၊
ဥာဏ္အဖ အားကိုးလိုက္လုိ႔ရွိရင္ျဖင့္ ဒီေနရာမွာ ဒီတရားေတြက ဒုကၡသစၥာ၊
ဒုကၡသစၥာ သိတဲ့ ဥာဏ္ကို အားကိုးလိုက္ … (မွန္ပါ့)၊ ရွင္းပလား …
(ရွင္းပါၿပီဘုရား)၊ အားကိုးလုိက္ေတာ့ သမုယဒသစၥာ မေသဘူးလား …
(ေသပါတယ္ဘုရား)၊ ဒုကၡသစၥာလာေသးရဲ႕လား … (မလာပါဘုရား)။
ဒါ
… ဘာအားကိုးလိုက္လုိ႔ပါလိမ့္ … (ဥာဏ္အမိ၊ ဥာဏ္အဖ
အားကိုးလိုက္လုိ႔ပါဘုရား)၊ ကဲ … သခင္၀တင္ေက်နပ္ပလား … (မွန္ပါ့ဘုရား)၊
ဘာအားကိုးမလဲ … (ဥာဏ္အမိ၊ ဥာဏ္အဖ အားကိုးပါမယ္ ဘုရား)။
နဂိုက
ဘာအားကိုးတယ္၊ ခင္ဗ်ားတုိ႔ အမ်ိဳးက ဘာပါလိမ့္ … (ကံအမိ၊ ကံအဖပါဘုရား)၊
ကံအမိ၊ ကံအဖအမ်ိဳးကိုး၊ ယေန႔ေတာ့ ဘယ္လုိမ်ား ေျပာင္းၾကပါလိမ့္ …
(ဥာဏ္အမိ၊ ဥာဏ္အဖ အားကိုးရပါမယ္)၊ ဒါကေလးဟာ ကံနဲ႔ဥာဏ္ ခင္ဗ်ားတုိ႔
စဥ္းစားၾကည့္၊ ကံက ကိေလသာျဖတ္သလား၊ ဥာဏ္ကကိလသာျဖတ္ သလား … (ဥာဏ္က
ကိလသာျဖစ္ပါတယ္)၊ ဒါျဖင့္ ကိေလသာေၾကာင့္ သံသရာလည္တာကို သူျဖတ္ေပး
ေဖာ္ရေတာ့ သူ႔ကိုအားကိုးရမယ္၊ မကိုးထိုက္ဘူးလား ကိုးထိုက္သလား …
(ကိုးထိုက္ပါတယ္ဘုရား)၊ သေဘာပါၾကပလား … (ပါ,ပါတယ္ဘုရား)။
ဒါျဖင့္
တပည့္ေတာ္တုိ႔ ဒါနကံ၊ သီလကံေတြ မလုပ္ရေတာ့ဘူးလားလုိ႔ ဒကာ၊ ဒကာမေတြက
ေမးလိမ့္မယ္ေနာ္ … (မွန္ပါ့)၊ လုပ္ပါလုိ႔လည္း တိုက္တြန္းလိုက္တယ္၊ ဒါနေတြ
သီလေတြျပည့္လုိ႔ မလုပ္ရ ေတာ့ဘူး၊ ဥာဏ္စခန္းခ်ည္း လုပ္ရေတာ့မလားလုိ႔ ဒကာ၊
ဒကာမေတြက ေမးေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး၊ ခင္ဗ်ားတုိ႔ ဥာဏ္လုပ္တဲ့အထဲမွာ ဒီအထဲမွာ
ေစတနာဟာ မပါဘဲ မရွိဘူး၊ ဆရာထြန္းႀကီးရွိပါ့မလား … (မပါ,မရွိပါဘုရား)။
အဲဒီ
ေစတနာပါေနတယ္ ႐ႈခ်င္တဲ့ေစတနာမပါဘူးလား … (ပါ,ပါတယ္ဘုရား)။ သူ႕ထဲလည္း
ကံပါ,ပါတယ္ သေဘာက်ရဲ႕လား … (က်ပါတယ္)၊ ၀ဋ္ျပတ္တဲ့ကံေတာ့ လုပ္သာလုပ္၊
လွဴသာလွဴ ေပးသာေပး၊ ကမ္းသာကမ္း … (မွန္ပါ့)၊ ရွင္းပလား … (ရွင္းပါၿပီ)၊
သမုဒယမဆက္တဲ့ ကံမ်ိဳးကို လုပ္ပါ … (မွန္ပါ့ဘုရား)၊ သေဘာပါၾကရဲ႕လား …
(ပါ,ပါတယ္ဘုရား)။
ကံပယ္တာလား
… မပယ္ဘူးလား … (မပယ္ပါဘုရား)၊ မပယ္ပါဘူး … တဲ့၊ ဥာဏ္နဲ႔တြဲတဲ့ကံကိုလုပ္
ပါ … (မွန္ပါ့)၊ ၀ိပႆနာဥာဏ္၊ မဂ္ဥာဏ္နဲ႔တြဲတဲ့ကံကိုလုပ္ပါ …
(မွန္ပါ့ဘုရား)၊ ခင္ဗ်ားတုိ႔ အားကိုးတဲ့ ကံက ကမၼႆကတာ သမၼာဒိ႒ိလုိ႔ေခၚတယ္ …
(မွန္ပါ့ဘုရား)၊ ရွင္းပလား … (ရွင္းပါၿပီ)၊ ခင္ဗ်ားတုိ႔ ကံအမိ၊ ကံအဖ
ဆိုတာ ဘာတဲ့ … (ကမၼႆကတာ ကမၼာဒိ႒ိပါဘုရား)။
အဲဒါက ဒိ႒ိဘယ္ေတာ့မွ မျပဳတ္ဘူး … (မွန္ပါ့)၊ ဆရာထြန္းႀကီး ျပဳတ္ရဲ႕လား … (မျပဳတ္ပါဘုရား)၊ သေဘာပါၾကပလား … (ပါ,ပါတယ္ဘုရား)။
ဒါျဖင့္
ခင္ဗ်ားတုိ႔ အားကိုးေနတာက ကံကို အားကိုးျငားေသာ္လည္းတဲ့၊
ဒိ႒ိကမျပဳတ္ေတာ့ကို အဲဒီကံကို အက်ိဳးလည္းေပးပါတယ္၊ ဒိ႒ိက အပယ္ဆြဲ
ဆြဲခ်ေပးတယ္ … (မွန္ပါ့)၊ သေဘာပါပလား … (ပါ, ပါၿပီဘုရား)၊ ဒီထဲမွာပါတဲ့
ကံကေတာ့ ဥာဏ္နဲ႔ တြဲေနတဲ့ ကံကေတာ့ သမုဒယသစၥာျဖတ္တယ္ … (မွန္ပါ့)၊ ဒီက
ျဖစ္ပ်က္ဆိုေတာ့ ဒီကမဂ္ေပါ့ဗ်ာ၊ သေဘာက်ပလား … (က်ပါၿပီ)။
ဒီက
ဒုကၡသစၥာဆိုေတာ့ ဒီက ဘာတံုး … (မဂၢသစၥာပါဘုရား)၊ မဂၢသစၥာထဲ ကံမပါဘူးလား …
မဂ္ခ်ည္းျဖစ္သလား၊ ကံပါေသးသလား … (ကံပါ,ပါတယ္ဘုရား)၊ သဟဇာတအျဖစ္နဲ႔
ပါတာေပါ့၊ ေစတနာ ဟာ စိတ္တစ္ခု ႐ုပ္ကိုးဆယ္မွာ ယွဥ္တာပဲ … (မွန္ပါ့)၊
မပါဘူးလား … (ပါ,ပါတယ္ဘုရား)၊ သုိ႔ေသာ္ သူျပ႒ာန္းသလား …
မျပ႒ာန္းေတာ့ဘူးလား … (မျပ႒ာန္းပါဘုရား)။
သူမျပ႒ာန္းေတာ့ဘူး၊
ပါေတာ့ပါရဲ႕ သူကမျပ႒ာန္းတဲ့အတြက္ ဇာတိ ဇရာ မရဏ အက်ိဳးေပးေသး ရဲ႕လား …
(မေပးပါဘုရား)၊ တဏွာျဖတ္တာေပါ့ဗ်ာ … (မွန္ပါ့)၊ တဏွာဥပါဒါန္
ကံေတြမျဖတ္ဘူးလား … (ျဖတ္ပါတယ္)၊ ဒါျဖင့္ ဒကာ၊ ဒကာမတုိ႔ ဒီအထဲမွာပါတဲ့
ေစတနာ ဒီထဲမွာပါတဲ့ ပညာသည္ ကံျပတ္ … (မွန္ပါ့)၊ ေပၚၾကပလား … (ေပၚပါၿပီ)၊
ကံဆက္ရင္ ဘာျဖစ္မယ္၊ ဒုကၡေရာက္မယ္ … (မွန္ပါ့)၊ ကံျပတ္လုိ႔ရွိရင္ ျဖင့္
ဒုကၡသိမ္းမယ္ … (မွန္ပါ့၊ ဒုကၡသိမ္းမယ္)၊ ေပၚၾကပလား … (ေပၚပါၿပီဘုရား)။
ကံဆက္ရင္
… (ဒုကၡေရာက္ပါတယ္)၊ ဒီကံကို ျဖတ္လုိက္လုိ႔ရွိရင္ … (ဒုကၡသိမ္းပါတယ္)၊
ဒုကၡသိမ္း တယ္ဆိုတာ ဘုန္းႀကီးက ႀကံဖန္ေဟာတာလား ခင္ဗ်ားတုိ႔ခႏၶာျဖစ္စဥ္က
ဒီအတိုင္းလား … (ခႏၶာျဖစ္စဥ္က ဒီအတိုင္းပါဘုရား)၊ ဒါျဖင့္
ဘုန္းႀကီးမယံုၾကနဲပ၊ ခႏၶာက ေျပာတာယံု … (မွန္ပါ့ဘုရား)၊ သေဘာပါပလား …
(ပါ,ပါတယ္)၊ ဘယ္သူ႕ကို သက္ေသထားပါလိမ့္ … (ခႏၶာကို သက္ေသထားပါတယ္ဘုရား)၊
အဲ ခႏၶာထက္ အေျပာေကာင္းျဖစ္စဥ္ မွန္တာရွိေသးရဲ႕လား … (မရွိပါဘုရား)။
ဒါ
… ဥာဏ္ႀကီးႀကီးနဲ႔ နားႀကီးႀကီးနဲ႔ ေထာင္ပါလို႔ နဂိုက ေျပာတဲ့စကားဟာ
အားလံုး တရားနာလာ ၾကတဲ့ ဒကာ၊ ဒကာမေတြ မမွန္ဘူးလား မွန္သလား …
(မွန္ပါတယ္ဘုရား)၊ ဒါျဖင့္ ယေန႔ကစ၍ အမိ အဖ ဘာလုပ္ရမယ္ … (ေျပာင္းရပါမယ္)။
ဘုရားေတာင္ေဟာေသးတာ
“မာတရံ ပိတရ ဟႏၲာ” လုိ႔ ဓမၼပဒမွာ အမိအဖ သတ္ရမယ္တဲ့ကြ … (မွန္ပါ့ဘုရား)၊
မေဟာဘူးလား၊ ေဟာသလား … (ေဟာပါတယ္ဘုရား)၊ မထင္ရွားဘူးလား …
(ထင္ရွားပါတယ္ဘုရား)။
အမိနဲ႔တူတဲ့
တဏွာ၊ အဖနဲ႔တူတဲ့မာန … (အ၀ိဇၨာ) ကို ဘာလုပ္ရမလဲ … (ေသေအာင္သတ္ရ ပါမယ္)။
သတ္ရမယ္ဆိုေတာ့ သမုဒယသစၥာအသတ္ခိုင္းတာ … (မွန္ပါ့)၊ ေပၚမလာဘူးလား …
(ေပၚပါတယ္)၊ ရွင္းၿပီေနာ္ … (မွန္ပါ့ဘုရား)။
ဒါျဖင့္
ယေန႔ ဒကား၊ ဒကာမတုိ႔ ဘာတရားေဟာတံုးလုိ႔ ခင္ဗ်ားတုိ႔ျပန္ေတာ့ တုိးတိုး
တုိးတိုးေျပာသြားၾက … (မွန္ပါ့)၊ အမိ၊ အဖ ေျပာင္းရသေဟ့၊ တုိ႔ ငယ္မိ၊
ငယ္ဖေတြက ဒုကၡေပးေနတာနဲ႔ ဟုတ္လား၊ ႀကီးမွသိရတဲ့ အမိအဖကို
ကိုးကြယ္ေနရတယ္ဆိုတာ သေဘာက်ပလား … (က်ပါၿပီ)။
ဒါျဖင့္
မဂ္ဥာဏ္ကို ကိုးကြယ္ထိုက္တာ … (မွန္ပါ့)၊ သေဘာက်ပလား … (က်ပါၿပီ)၊
ခင္ဗ်ားတုိ႔ ကံအမိ၊ ကံအဖက ကိုးကြယ္ထိုက္ရဲ႕လား …
(မကိုးကြယ္ထုိက္ပါဘုရား)၊ ကဲ … မကြာဘူးလား … (ကြာပါ တယ္ဘုရား)၊ ဟုိကံက
ကိုးကြယ္ထိုက္ရဲ႕လား … (မကိုးကြယ္ထိုက္ပါ)၊ ဒီဥာဏ္နဲ႔တြဲေနတဲ့
ကံက်ေတာ့ကို မဂ္တရား၊ ဖုိလ္တရား၊ နိဗၺာန္တရားကို ရွိခိုးပါ၏ဆိုတာ လာရမယ္၊
မလာရဘူးလား … (လာရပါတယ္ ဘုရား)။
ဒါျဖင့္
အင္မတန္ထူးျခားသြားၿပီဆိုတဲ့ အဓိပၸါယ္ ဒကာ၊ ဒကာမတုိ႔ ဥာဏ္၀မွာေရာက္ပလား …
(မွန္ပါ့၊ ေရာက္ပါၿပီ)၊ ကဲ … ဒါျဖင့္ ဘယ္အမိအဖနဲ႔ ေနၾကသတံုး … (ဥာဏ္အမိ၊
ဥာဏ္အဖနဲ႔ ေနပါမယ္ ဘုရား)၊ သေဘာပါၾကသလား … (ပါ,ပါၿပီ) သေဘာပါၿပီတဲ့။
ကိုင္း
… ဒါနဲ႔ ၀တၳဳတိုကေလး ထုတ္ၾကပါစုိ႔ ဒကာ၊ ဒကာမတုိ႔၊ ဒါအေရးႀကီးလုိ႔
ေျပာရပါတယ္ေနာ္ … (မွန္ပါ့)၊ ကံဟာ ၀တၳဳမဟုတ္ခင္ ကံေလးမ်ိဳး မွတ္လိုက္စမ္း
… (မွန္ပါ့) ခင္ဗ်ားတုိ႔ ကံဆုိရင္ ကိုးကြယ္ရမည္ ခ်ည္းမွတ္ေနတာ …
(မွန္ပါ့ဘုရား၀၊ ကံဆိုလုိ႔ရွိရင္ျဖင့္ ကံအမိ ကံအဖခ်ည္းလုပ္ေနရင္
ခက္လိမ့္မယ္၊ မခက္ေပဘူးလား … (ခက္ပါတယ္ဘုရား)။
ကံေလးမ်ိဳး ဒကာ၊ ဒကာမေတြ ကိုယ့္စာကေလးနဲ႔ ကိုယ္ေရးလိုက္စမ္းပါ … ေနာ္။
(၁)
အမည္းကံ၊ အမည္းအက်ိဳးေပးတာ တစ္မ်ိဳး၊ ဒကာ၊ ဒကာမေတြ ေရးၿပီးၾကပလား …
(ေရးၿပီးပါၿပီဘုရား)၊ အမည္းကံက အမည္းအက်ိဳးေပးတာတစ္မ်ိဳး၊ မည္းတဲ့
ကံမည္းတဲ့ အက်ိဳး ေပးတာက တစ္နံပါတ္။
(၂) ျဖဴတဲ့ကံ ျဖဴတဲ့ အက်ိဳးေပးတာက ႏွစ္နံပါတ္၊ အျဖဴ ကံ အျဖဴအက်ိဳးေပးတာက … (ႏွစ္နံ ပါတ္ပါဘုရား)။
ေသေသခ်ာခ်ာမွတ္ပါ၊
ေသေသခ်ာခ်ာ မွတ္ပါ … (မွန္ပါ့)၊ ခင္ဗ်ားတုိ႔က ကံဆုိလုိ႔ရွိရင္
အေကာင္းခ်ည္းပဲ ယူေနမွာ သိပ္စုိးရိမ္လုိ႔ ဘုရားက ကံေလးမ်ိဳးခြဲေဟာလုိ႔
ေဟာရပါတယ္ ဆိုတာလည္း ေသေသခ်ာခ်ာမွတ္ပါ၊ အျဖဴကံ အျဖဴအက်ိဳးေပးတာက
တစ္မ်ိဳး၊ ႏွစ္နံပါတ္ ေနာ္၊ ဒါက ႏွစ္တြင္ ရွိေသးတယ္ … (မွန္ပါ့)၊ အျဖဴကံ
အျဖဴအက်ိဳးေပးတာက တစ္မ်ိဳး၊ နံပါတ္ ဘယ္ေလာက္မွာပါလိမ့္ …
(ႏွစ္မွာပါဘုရား)၊ ျပန္ၿပီးဆက္လိုက္စမ္းပါဦး၊ တစ္ကစၿပီးေတာ့ … (အမည္းကံ
အမည္းအက်ိဳးေပးတာက တစ္မ်ိဳး၊ အျဖဴကံ အျဖဴအက်ိဳး ေပးတာက တစ္မ်ိဳး)။
ႏွစ္ခုရသြားၿပီ ေလးမ်ိဳးပဲေျပာမွာပါေနာ္ … (မွန္ပါ့)၊ ဘုရားေဟာတာက ေလးမ်ိဳးပဲေဟာပါ တယ္။
(၃)
အမည္း အျဖဴေရာတဲ့ကံသည္ အမည္းအျဖဴကို အက်ိဳးေပးတယ္ … (မွန္ပါ့)၊
သံုးနံပါတ္ အမည္း အျဖဴေရာတဲ့ကံသည္ အမည္းအျဖဴကို အက်ိဳးေပးတယ္၊
အမည္းအျဖဴေရာတဲ့ ကံသည္ အမည္းအျဖဴကို အက်ိဳးေပးတယ္၊ သံုးနံပါတ္ၿပီးၾကပလား …
(ၿပီးပါၿပီဘုရား)။
(၄)
ေလးနံပါတ္ေျပာေတာ့မယ္၊ အမည္းအျဖဴ မေရာတဲ့ကံသည္ အမည္းအျဖဴ မေရာတဲ့ ကံသည္
အမည္းအျဖဴ မေရာတဲ့ အက်ိဳးကိုေပးပါတယ္၊ အမည္းအျဖဴ မေရာတဲ့ ကံသည္
အမည္းအျဖဴမေရာတဲ့ အက်ိဳးေပးကို … (ေပးပါတယ္)၊ ေလးနံပါတ္ေနာ္ …
(မွန္ပါ့ဘုရား)၊ အမည္းအျဖဴမေရာတဲ့ကံသည္ … (အမည္းအျဖဴ မေရာတဲ့အက်ိဳးကို
ေပးပါတယ္ဘုရား)။
ကိုင္း … ဒကာ၊ ဒကာမတုိ႔ ကိုယ့္ဟာကိုယ္ အစကစစ္ၾကဦး၊ ဘာတဲ့တံုး။
(အမည္းကံသည္
အမည္းအက်ိဳးကိုေပးပါတယ္ဘုရား၊ အျဖဴကံသည္ အျဖဴအက်ိဳးကို ေပးပါတယ္၊ အမည္း
အျဖဴေရာတဲ့ကံသည္ အမည္း အျဖဴေရာတဲ့ အက်ိဳးကိုေပးပါတယ္၊ အမည္း
အျဖဴမေရာတဲ့ကံသည္ အမည္း အျဖဴမေရာတဲ့အက်ိဳးကို ေပးပါတယ္ဘုရား)။
အမည္း
အျဖဴ မေရာတဲ့ကံသည္ အမည္းအျဖဴ မေရာတဲ့ အက်ိဳးကို ေပးတာက လြန္ခဲ့တဲ့
သံုးကံကို ျဖတ္တတ္ေသာေၾကာင့္ အက်ိဳးေပးတယ္ … (မွန္ပါ့)၊ လြန္ၿပီးသား
သံုးကံကို ျဖတ္တတ္ေသာေၾကာင့္ အက်ိဳးေပးတယ္ … (မွန္ပါ့ဘုရား)။
အမည္းကိုလည္းျဖတ္တယ္
… (မွန္ပါ့ဘုရား)၊ အျဖဴကိုေကာ … (ျဖတ္ပါတယ္ဘုရား)၊ အမည္း
အျဖဴေရာတာကိုေရာ … (ျဖတ္ပါတယ္ဘုရား)၊ အဲ … ေလးခုေျမာက္ကံ
အမည္းအျဖဴမေရာတဲ့ ကံကေတာ့ ျဖင့္ … တဲ့၊ ကံျဖတ္တရားလုိ႔ မွတ္လိုက္စမ္းပါ …
(မွန္ပါ့)၊ အမည္း အျဖဴမေရာတဲ့ကံက ဘာတဲ့ … (ကံျဖတ္တရားပါဘုရား)။
ကံျဖတ္တရားဆိုတာ
ေသခ်ာပလား … (ေသခ်ပါတယ္ဘုရား)၊ ဒါေၾကာင့္ အမည္းအျဖဴမေရာတဲ့
အက်ိဳးေပးပါတယ္၊ သူ႕ကို မွတ္ခ်င္လုိ႔ရွိရင္ … (မွန္ပါ့)၊ ဒကာ၊ ဒကာမတုိ႔
ေသေသခ်ာခ်ာ နားေထာင္ၾက စမ္းေနာ္၊ ေသေသခ်ာခ်ာ နားေထာင္စမ္းပါ၊ ဒီဥစၥာက
ႀကံဳလည္း ႀကံဳခဲပါတယ္၊ ကိုယ္လြဲေနလုိ႔ရွိရင္လည္း ျပင္ၾကစို႔။
ဟာ
… မွန္ေနၿပီဆုိရင္လည္း ဒီဟာ ႀကိဳးစားၾကဖုိ႔ … (မွန္ပါ့)၊ ဒါကိုပဲ
တိုက္တြန္းပါတယ္ေနာ္ … (မွန္ပါ့)၊ ကဲ … ဒကာ၊ ဒကာမတုိ႔
ကံေလးမ်ိဳးမွတ္မိၾကၿပီ … (မွတ္မိပါၿပီဘုရား)။
ဒါက
စာနဲ႔ မွတ္ထားတာပဲရွိေသးတယ္၊ ခင္ဗ်ားတုိ႔ ဥာဏ္ထဲမေရာက္ေသးဘူး …
(မွန္ပါ့)၊ ရွင္းေပးရ ဦးမယ္၊ ဥာဏ္ထဲေရာက္ေအာင္ ရွင္းေပးရဦးမယ္၊
ဒီစာအုပ္ကေလးၾကည့္ၿပီး အိမ္ေရာက္သြားေတာ့ ဘုန္းႀကီးက
ကံေလးမ်ိဳးေဟာလိုက္တယ္ေဟ့၊ ကုိယ္လုပ္ေနတဲ့ကံက်ေတာ့ ဘာကံမွန္းမသိျပန္ဘူး၊
စာထဲေတာ့ မွတ္ထားတာပဲ၊ ကိုယ္ျပန္လုပ္ေတာ့ မသိဘူးဆိုေတာ့
အလကားစာျဖစ္သြားမယ္ … (မွန္ပါ့ဘုရား)၊ မဟုတ္ေပဘူးလား … (ဟုတ္ပါတယ္ဘုရား)။
ကိုင္း
… ဒကာ၊ ဒကာမတုိ႔၊ ဒီပဋိစၥသမုပၸါဒ္ ၾကည့္ပါတဲ့၊ ေဟာဒီ ဘံုဘ၀ကို
လိုခ်င္ၿပီးသကာလ ဒါနကံ၊ သီလကံေတြ လုပ္ေတာ့ကို သခၤါရဟာ ကံပါပဲ ဒကာ၊
ဒကာမတုိ႔ သေဘာက်ပလား … (မွန္ပါ၊ က်ပါၿပီ)။
သခၤါရကံ
မဟုတ္ဘူး၊ ဟုတ္တယ္၊ ဒီအေၾကာင္းကေလး ဆက္ၾကည့္ ကမၼဘ၀ပဲ၊ သေဘာပါပလား …
(ပါ,ပါၿပီ)၊ သခၤါရႏွင့္ ကမၼဘ၀သည္ အတိတ္ႏွင့္ ပစၥဳပၸန္ပဲကြာတယ္၊ အတူတူပဲ၊
ကံခ်ည္းပဲ … (မွန္ပါ့)၊ ရွင္းၾကပလား … (မွန္ပါ့၊ ရွင္းပါၿပီ)။
ဒါျဖင့္
ခင္ဗ်ားတုိ႔ လြန္ခဲ့တဲ့ဘ၀က ဒကာ၊ ဒကာမတုိ႔ ႏွစ္နံပါတ္ အျဖဴကံလုိ႔
မွတ္လိုက္စမ္းပါ … (မွန္ပါ့ဘုရား)၊ ကုသိုလ္ကံက ဘာတဲ့ … (ႏွစ္နံပါတ္
အျဖဴကံပါဘုရား)၊ အျဖဴကံ၊ အျဖဴကံဆုိတဲ့ဥစၥာ ေသခ်ာသြားေတာ့ကို ဒကာ၊
ဒကာမေတြသည္ ဒီဘ၀မွာ ေဟာ … လူ႕ခႏၶာႀကီးရတယ္ … (မွန္ပါ့ဘုရား)၊ မရဘူးလား …
(ရပါတယ္ဘုရား)၊ အျဖဴကံလုပ္ခဲ့ၾကတာကိုး၊ အျဖဴအက်ိဳးမေပးဘူးလား …
(ေပးပါတယ္ဘုရား)၊ တိရိစၧာန္ထက္သာတယ္ဗ်၊ ခင္ဗ်ားတုိ႔က … (မွန္ပါ့)၊
ငရဲထက္ေကာ … (သာပါတယ္ ဘုရား)၊ ၿပိတၱာထက္ေကာ … (သာပါတယ္ဘုရား)၊
အသူရကာယ္ထက္ေကာ … (သာပါတယ္ဘုရား)။
ဒါျဖင့္
ခင္ဗ်ားတုိ႔ အျဖဴကံလုပ္ခဲ့လုိ႔ေနာ္ … (မွန္ပါ့)၊ ကုသိုလ္ကံ
ျဖဴျဖဴစင္စင္လုပ္ခဲ့လုိ႔ ဒီဘ၀ လူ႕ခႏၶာႀကီးဆိုတာ မရဘူးလား … (ရပါတယ္ဘုရား)။
ဒါျဖင့္
ခင္ဗ်ားတုိ႔ အခုအက်ိဳးေပးေနတာ ဘယ္ကံက အက်ိဳးေပးေနတာပါလိမ့္ … (အျဖဴကံက
အက်ိဳးေပးတာပါဘုရား)၊ ဘာသစၥာပါလိမ့္ … (ဒုကၡသစၥာပါဘုရား)၊
ေသေသခ်ာခ်ာၾကည့္၊ ရမ္းေျဖမေနနဲ႔ … (သမုဒယသစၥာပါဘုရား)။
ကိုင္း
… ခင္ဗ်ားတုိ႔က ဒါေတာ့မသိဘူး၊ ျဖဴတာသာသိတယ္၊ သစၥာနဲ႔ေ၀ဖန္လိုက္ေတာ့
မသိဘဲျဖစ္ ေနတယ္ … (မွန္ပါ့ဘုရား)၊ ေပၚပလား … (ေပၚပါၿပီ)၊
ဘာလုပ္ရမည့္သစၥာျဖစ္ေနတံုး … (ပယ္ရမည့္သစၥာျဖစ္ေနပါတယ္)။
သို႔ေသာ္
ခင္ဗ်ားတုိ႔ကေတာ့ ျဖဴျဖဴစင္စင္လုပ္ေဟ့ေနာ္၊ မလာဘူးလား … လာမလား …
(လာပါတယ္ဘုရား)၊ အဲဒါ ျဖဴျဖဴစင္စင္လုပ္ပါဆိုေတာ့ အျဖဴခံေတာ့ မဟုတ္ဘူးလား …
(ဟုတ္ပါတယ္ ဘုရား)၊ ဘာသစၥာတံုး … (သမုဒယသစၥာပါဘုရား)။
ဒါျဖင့္
ေသသည့္အျခားမဲ့၌ ေဟာဒါစပ္သြားၿပီတဲ့၊ ခႏၶာငါးပါးရပါၿပီ၊ လူ႕ခႏၶာငါးပါး၊
နတ္ခႏၶာငါးပါး ရပါၿပီတဲ့၊ သေဘာက်ၾကပလား … (က်ပါတယ္ဘုရား)၊ လူ႕ဘ၀၊ နတ္ဘ၀
ေရာက္မယ္ဆို ခင္ဗ်ားတုိ႔ မေက်နပ္ဘူးလား … (ေက်နပ္ပါတယ္ဘုရား)၊ ေက်နပ္ခ်င္
ေက်နပ္၊ ဘာသစၥာတံုး … (ဒုကၡသစၥာပါဘုရား)၊ ကိုင္း … ဒုကၡေက်နပ္ေနတာကိုး၊
သူ႕ဟာ ေပၚပလား … (ေပၚပါၿပီ)၊ ဘာေက်နပ္ေနသတံုး … (ဒုကၡေက်နပ္ ေနပါတယ္)။
ဒုကၡေက်နပ္ေနတယ္ဆိုေတာ့
ေၾသာ္ … တုိ႔ေက်နပ္မႈဟာ တစ္ေန႔ကေျပာသလိုပဲ ေခြးသားရတာနဲ႔ လင္းတက
ေက်နပ္သလိုပဲ … (မွန္ပါ့)၊ ရိပ္မိပလား … (ရိပ္မိပါၿပီ)။
ဘာသားရလုိ႔
လင္းတေက်နပ္သလဲ … (ေခြးသားရလုိ႔ ေက်နပ္ပါတယ္ဘုရား)၊ ေဘးကေနၾကည့္ ေတာ့
ေက်နပ္ၾကရဲ႕လား … (မေက်နပ္ပါဘုရား)၊ အျဖစ္ဆိုး … (မွန္ပါ့)၊ သေဘာက်ပလား …
(က်ပါၿပီ)၊ သူ႕ဟာသူေတာ့ ဘာတံုး … (ေက်နပ္ပါတယ္ဘုရား)။
ဦးသန္းေမာင္
ကန္ေဘးကေနေတာ့ လင္းတက ေခြးသားစားေနတာၾကည့္ေတာ့ ေက်နပ္ရဲ႕လား …
(မေက်နပ္ပါဘုရား)၊ ဒီအျဖစ္မ်ိဳးေၾကာက္လွခ်ည္ရဲ႕ေနာ္၊ မေၾကာက္ဘူးလား၊
ေၾကာက္မယ္လား … (ေၾကာက္ပါတယ္ဘုရား)။
သုိ႔ေသာ္
လင္းတသြားေမးေတာ့ ခင္ဗ်ား ဒီဥစၥာ ဘယ့္ႏွယ္တံုး၊ ဒါ က်ဳပ္ကံေကာင္းတာ၊
ေခြးေသ ေကာင္ တစ္ေကာင္လံုးရတာ မဆိုဘူးလား၊ ဆိုမလား … (ဆုိပါမယ္ဘုရား)၊
ေပၚၾကပလား … (ေပၚပါၿပီ)၊ ဒီဥပမာကိုလည္း ေသေသခ်ာခ်ာ မွတ္ရတယ္ … (မွန္ပါ့)။
အဲဒီေတာ့
အျဖဴကံလုပ္ခဲ့လုိ႔ အျဖဴအက်ိဳးေပးတာ၊ အျဖဴကံက … ဘာသစၥာတံုး … (သမုဒယ
သစၥာပါဘုရား)၊ သေဘာက်ပလား … (က်ပါၿပီ)၊ ရတာက … (ဒုကၡသစၥာပါ)၊ ခႏၶာငါးပါးဟာ
ဒုကၡသစၥာေနာ္ … (မွန္ပါ့)။
အဲဒီေတာ့
မႏုႆတၱဘာ၀ ဒုလႅဘဆိုတာနဲ႔ ေဟာလုိ႔ရွိရင္ေတာ့ျဖင့္ ဒကာ၊ ဒကာမတုိ႔ လူ႕ဘ၀ရခဲ
တယ္ေဟာရမ်ာပဲ … (မွန္ပါ့)၊ သစၥာနဲ႔ ေဟာရမယ္ဆိုေတာ့ ခင္ဗ်ားတုိ႔ ေနာက္ဘ၀က
သမုဒယသစၥာ ကုသိုလ္လုပ္ခဲ့တဲ့အတြက္ ဒုကၡသစၥာျဖင့္ရေပါ့ … (မွန္ပါ့)၊
သေဘာပါပလား … (ပါ,ပါၿပီ)၊ က်န္တဲ့တရားေတြ က ပရိယာယ္ေ၀သုစ္ပါ,ပါတယ္ …
(မွန္ပါ့)၊ သစၥာမတိမ္းေစာင္းဘူး … (မွန္ပါ့)၊ ရွင္းၾကပလား …
(ရွင္းပါၿပီ)၊ မတိမ္းမေစာင္းတဲ့တရားက ဘယ္တရားပါလိမ့္ …
(သစၥာတရားပါဘုရား)၊ ဒါျဖင့္ ခင္ဗ်ားတုိ႔ ဘယ္ဟာ အမွန္ ယူမယ္ …
(သစၥာတရားကို အမွန္ယူရပါမယ္)။
သစၥာတရားအမွန္ယူပါဆိုတာ
ဆရာဘုန္းႀကီးက ေသေသခ်ာခ်ာ တုိက္တြန္းတယ္ … (မွန္ပါ့)၊ ရွင္းၿပီလား …
(ရွင္းပါၿပီ)၊ ဒါျဖင့္ အားလံုး ဒကာ၊ ဒကာမေတြ ယခု ၁ ထဲမွာေရာက္ေနၾကသလား၊ ၂
ထဲမွာ ေရာက္ေနၾကသလား … (၂) ထဲမွာေရာက္ေနၾကပါတယ္ဘုရား)။
(စက္၀ိုင္းကိုေထာင္၍ ေဟာသည္။)
ေၾသာ္
… ဘယ္ကံအားထုတ္ခဲ့ပါလိမ့္ … (၂ ကံအားထုတ္ခဲ့ပါတယ္)၊ ျဖဴတဲ့ ကုသိုလ္ကံ
အားထုတ္ ခဲ့တယ္၊ သေဘာက်ပလား … (မွန္ပါ့)၊ ဘာသစၥာပါလိမ့္ …
(သမုဒယသစၥာပါဘုရား)၊ ဒါျဖင့္ ယခု ကိုယ့္ဘ၀ ကေလးကိုေတာ့ မေက်နပ္ၾကဘူးလား …
(ေက်နပ္ပါတယ္ဘုရား)။
ဘာသစၥာေက်နပ္သလဲ
… (ဒုကၡသစၥာကို ေက်နပ္ပါတယ္)၊ ဒုကၡေရာက္တာေက်နပ္တာ ႐ူးလုိ႔၊ ရိပ္မိပလား …
(ရိပ္မိပါၿပီ)၊ ဒုကၡေရာက္တာ ေက်နပ္တာျဖင့္ … (႐ူးလုိ႔ပါဘုရား)၊ ဒါက
ေတာ္ေတာ္ စကားႀကီးသြားၿပီ၊ သစၥာနဲ႔ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ဘာသစၥာတံုး …
(ဒုကၡသစၥာပါဘုရား)။
ဒါျဖင့္
ခင္ဗ်ားတုိ႔ဟာက မရစဘူး အရထူးၿပီးသကာလ ေတာ္,ေတာ္ေသးရဲ႕ဘုရာ့၊ ေဟာ လင္းတ
ေခြသားရၿပီ၊ ဒကာ၊ ဒကာမတုိ႔ ဘာရပါလိမ့္ … (လင္းတေခြးသားရပါတယ္ဘုရား)၊ လင္းတ
ေခြးသားရတယ္ ဆိုတာ ေပၚၾကပလား … (ေပၚပါၿပီဘုရား)၊ သစၥာမသိေသးလုိ႔
ျဖစ္ရတဲ့အျဖစ္ဗ် … (မွန္ပါ့)၊ ရွင္းပလား … (ရွင္းပါၿပီဘုရား)။
သစၥာသိရင္
ဒီအျဖစ္ ျဖစ္ႏိုင္ပါ့မလား … (မျဖစ္ႏိုင္ပါဘုရား)၊ ကိုင္း … ဒကာ၊
ဒကာမတုိ႔ ဒါဘုန္းႀကီး အေျပာေကာင္းလုိ႔ ဥပမာေပးေကာင္းလုိ႔လား၊ ခင္ဗ်ားတုိ႔
ျဖစ္စဥ္က ကိုက္ပလားဆိုတာ ေ၀ဖန္ပါ … (ျဖစ္စဥ္ ကိုက္ပါတယ္ဘုရား)၊
သေဘာပါရဲ႕လား … (ပါ,ပါတယ္)၊ ဒါက ဒကာ၊ ဒကာမတုိ႔ ဒီစာလုိရြတ္သြားလုိ႔ ရကို
မရဘူး … (မွန္ပါ့ဘုရား)၊ ျမန္ေအာင္ဦးတင္ ရပါ့မလား … (မရပါဘုရား)။
တစ္လံုး
တစ္လံုးကို ေသေသခ်ာခ်ာလည္ေအာင္ ေျပာမွရတယ္ … (မွန္ပါ့)၊ စာေတြ ဒုကၡသစၥာ၊
သမုဒယသစၥာ နိေရာဓသစၥာ ဤကား အဘိဓမၼာဆို႐ံုနဲ႔လည္း မျဖစ္ဘူး …
(မျဖစ္ပါဘုရား)၊ ျဖစ္ပါ့မလား … (မျဖစ္ပါဘုရား)၊ ဘာမွေတာင္
နားလည္မွာမဟုတ္ဘူး။
လိုရင္းေတြကလည္း
ဒီထဲမွာေနတယ္၊ လုိရင္းမွ နားမလည္လိုက္ဘဲနဲ႔ သူမ်ားျဖစ္စဥ္ေတြ
သေဘာက်ေနရင္ မိုးႀကိဳးပစ္တာထက္နာေသးတယ္၊ ဘာမွ အသံုးမက်ဘူး … (မွန္ပါ့)၊
သေဘာပါပလား … (ပါ,ပါၿပီဘုရား)။
ကိုင္း … ဒါျဖင့္ ဒကာ၊ ဒကာမတုိ႔ အျဖဴကံသည္ ဘာအက်ိဳးေပးသတံုး … (အျဖဴအက်ိဳးကိုေပးပါတယ္)၊ အျဖဴအက်ိဳးကိုေပးတယ္ … (မွန္ပါ့)။
အျဖဴကံက
ဘာသစၥာတံုး … (သမုဒယသစၥာပါဘုရား)၊ ရွင္းၿပီေနာ္ … (မွန္ပါ့)၊
အက်ိဳးေပးေတာ့ … (ဒုကၡသစၥာအက်ိဳးေပးပါတယ္ဘုရား)၊ ဒါျဖင့္ အျဖဴကံလည္း
ခင္ဗ်ားတုိ႔ ႀကိဳက္သင့္ မႀကိဳက္သင့္ … (မႀကိဳက္သင့္ပါဘုရား)၊ သစၥာသိေတာ့
မႀကိဳက္ဘူးတဲ့ … (မွန္ပါ့ဘုရား)၊ သစၥာမသိခင္တုန္းကေတာ့ …
(ႀကိဳက္ပါတယ္ဘုရား)၊ ဒီလို ေ၀ဖန္မွ ရတယ္၊ ဒီလုိေ၀ဖန္မွရတယ္တဲ့။
ဒါျဖင့္
တပည့္ေတာ္တုိ႔ အႀကိဳက္ဟာ ႏွစ္မ်ိဳးပါလားဘုရား၊ ကေလးတုန္းကေတာ့
ကိုယ္စြန္႔တဲ့က်င္ ႀကီးနဲ႔ ကိုယ္က စားခ်င္ ကစားေနတယ္ … (မွန္ပါ့ဘုရား)။
လူႀကီးေတာ့
ကစားေသးရဲ႕လား … (မကစားေတာ့ပါဘုရား)၊ ဒါျဖင့္ ခင္ဗ်ားတုိ႔
အခုဒီအခ်ိန္မွာ ကစားတဲ့အခ်ိန္လား၊ မကစားတဲ့အခ်ိန္လား …
(မကစားတဲ့အခ်ိန္ပါဘုရား)၊ ေတာ္လာၿပီ၊ ဒါျဖင့္ေတာ္ေတာ္ ေတာ္လာၿပီ။
အဲဒီေတာ့
ဒကာ၊ ဒကာမတုိ႔ အျဖဴကံ အျဖဴအက်ိဳးေပးတယ္ဆုိျငားေသာ္လည္း သစၥာနဲ႔
ေ၀ဖန္လိုက္ေတာ့ အျဖဴကလည္း သမုဒယသစၥာေနာ္ … (မွန္ပါ့)၊ အက်ိဳးေပးတာကေကာ …
(ဒုကၡသစၥာပါ ဘုရား)၊ ဒါျဖင့္ ဒီကံကို ႀကိဳက္ထိုက္၊ မႀကိဳက္ထိုက္ …
(မႀကိဳက္ထိုက္ပါဘုရား)။
မႀကိဳက္ထိုက္ဘူး
… (မွန္ပါ့)၊ အျဖဴကံေနာ္ … (မွန္ပါ့)၊ ခင္ဗ်ားတုိ႔လုပ္တဲ့ ဘံုဘ၀
ေတာင့္တတဲ့ ကုသိုလ္ကိုဆိုပါတယ္၊ နိဗၺာန္ေတာင့္တတဲ့ ကုသိုလ္ကံကို
မဆိုပါဘူး … (မွန္ပါ့)၊ ဒါ ရွင္းရွင္းမွတ္ပါ၊ ေပၚၾက ပလား …
(မွန္ပါ့ဘုရား)။
အျဖဴကံေပမယ့္
နိဗၺာန္ကို ေတာင့္တတဲ့ကံမ်ိဳးကို ဘုန္းႀကီး ေဟာေနတယ္လုိ႔ မဆိုနဲ႔၊
လူခ်မ္းသာ၊ နတ္ခ်မ္းသာ ေတာင့္တ လုပ္တဲ့အျဖဴကံကုိဆိုပါတယ္၊ ေပၚၾကပလား …
(မွန္ပါ့)။
ခင္ဗ်ားတုိ႔က
ခ်မ္းသာခ်င္တယ္၊ ရေတာ့ဆင္းရဲ … (မွန္ပါ့)၊ အတိတ္ဘ၀က ထင္တုန္းက ဘယ့္ႏွယ္
တံုး … (ခ်မ္းသာခ်င္ပါတယ္)၊ ရေတာ့ … (ဆင္းရဲပါ)၊ ခ်မ္းသာထင္တာကလည္း
ဥာဏ္နဲ႔လား၊ သမုဒယနဲဲ႔ လား … (သမုဒယနဲ႔ပါဘုရား)။
ဟာ
… ဒါျဖင့္ မ်က္လံုးမွားႀကီးနဲ႔ ၾကည့္ၿပီးသကာလ ဆုေတာင္းလုပ္လုိ႔
မဟုတ္တာႀကီးရတာပါလား … (မွန္ပါ့ဘုရား)၊ မေပၚေသးဘူးလား … (ေပၚပါၿပီဘုရား)။
မ်က္လံုးကလည္း
သမုဒယမ်က္လံုး၊ ဥာဏ္မ်က္လံုးဟုတ္ရဲ႕လား … (မဟုတ္ပါဘုရား)၊ ေပၚပလား …
(ေပၚပါၿပီ)၊ ခင္ဗ်ားတုိ႔ ဘယ္ကစလြဲတာတံုးေမးလုိ႔ရွိရင္ မ်က္လံုးကစလြဲတယ္ …
(မွန္ပါ့)၊ ဘယ္မ်က္လံုး နဲ႔ လုပ္ခဲ့ပါလိမ့္ … (သမုဒယမ်က္လံုးနဲ႔
လုပ္ခဲ့ပါတယ္ဘုရား)။
သမုဒယမ်က္လံုးနဲ႔ လုပ္ခဲ့ေတာ့ကို သမုဒယဆိုတာ တဏွာ … (မွန္ပါ့)၊ သူနဲ႔ သဟဇာတ အ၀ိဇၨာ … (မွန္ပါ့) မျဖစ္ဘူးလား … (ျဖစ္ပါတယ္ဘုရား)။
ဒါျဖင့္ အ၀ိဇၨာနဲ႔ တဏွာနဲ႔ လုပ္ခဲ့ေသာေၾကာင့္ ဒီဘ၀မွာ ဒုကၡသစၥာမွတစ္ပါး ဘာရေသးသလဲ … (ဘာမွမရပါဘုရား)။
အခုေတာ့ျဖင့္ ဒကာ၊ ဒကာမေတြ ပစၥည္းကလည္း အေၾကာင္းမညီညြတ္၊ ခႏၶာကလည္း လုိရာမပါ ဆိုေတာ့ နည္းနည္းေတာ့ ရိပ္မိလာတယ္။
လူ႔ဘ၀အေကာင္းလား
ေအာက္ေမ့တယ္ဘုရား၊ အိုျခင္းဆိုး၊ နာျခင္းဆိုးတုိ႔ကို အေဖာ္လုပ္ေနရတာ
ပါလား၊ မေပၚၾကေသးဘူးလား … (ေပၚပါၿပီဘုရား)၊ ေနာက္က ဒကာ၊ ဒကာမေတြ
ခင္ဗ်ားတုိ႔ ေန႔တိုင္း အေဖာ္လုပ္ေနရတာ ဘာပါလိမ့္ … (အုိျခင္းဆိုး၊
နာျခင္းဆိုးပါဘုရား)။
အဲဒါ
အေဖာ္လုပ္ေနရတယ္ … (မွန္ပါ့)၊ ရွင္းပလား … (ရွင္းပါၿပီ)၊ အိုျခင္းဆုိး၊
နာျခင္းဆိုး အေဖာ္လုပ္ၿပီးသကာလ ေဆးျပားေတြ ေသာက္ေနရတယ္၊ မယံုရင္ ဦးမာဒင္
ေမးၾကည့္၊ ခင္ဗ်ားတုိ႔ ပန္းနာသမားကို က်ားေထာက္ေနရတယ္၊ ရိပ္မိပလား …
(ရိပ္မိပါၿပီ)။
ဒါျဖင့္
ခင္ဗ်ားတုိ႔ ဒကာ၊ ဒကာမေတြ ဘယ္သူနဲ႔ အေဖာ္လုပ္ေနရသတံုး … (အုိျခင္းဆိုး၊
နာျခင္းဆိုနဲ႔ အေဖာ္လုပ္ေနရပါတယ္)၊ အုိျခင္းဆိုး၊ နာျခင္းဆိုးဆိုေတာ့
တစ္ေန႔တစ္ျခားေကာ မအိုဘူးလား … (အိုပါတယ္ဘုရား)၊ အိုေလေလ၊
ေရာဂါမ်ားေလေလေကာ မလာဘူးလား … (လာပါတယ္ဘုရား)။
ဒါျဖင့္
ေန႔တိုင္း ဘာနဲ႔ အေဖာ္လုပ္ေနရသလဲ … (အိုျခင္းဆိုး၊ နာျခင္းဆိုးနဲ႔
အေဖာ္လုပ္ရပါတယ္)၊ မယံုရင္ လူလာတဲ့အခါ ဧည့္ခံတာၾကည့္၊ ဦးညႊန္႔ႀကီးတုိ႔
ဧည့္ခံတဲ့အခါ ဦးညႊေန္႔ ေနေကာင္းရဲ႕လား၊ ေကာင္းတစ္လွည့္၊
မေကာင္းတစ္လွည့္ပါ၊ ဒါနဲ႔ ဧည့္ခံေနတာ ရိပ္မိပလား … (မွန္ပါ့ဘုရား)၊ ဘာနဲ႔
ဧည့္ခံ သတံုး … (ေကာင္းတစ္လွည့္ မေကာင္းတစ္လွည့္ပါဘုရား)၊
ေကာင္းတစ္လွည့္ မေကာင္းတစ္လွည့္၊ ဒါေတာင္ သစၥာမသိေသးလုိ႔ မေကာင္းခ်ည္းနဲ႔
ဧည့္ခံရမွာ … (မွန္ပါ့)၊ ေကာင္းဆိုတာမပါဘူး … (မပါ,ပါဘုရား)။
သစၥာမသိေသးေတာ့
ၿမိဳ႕သံုးကေလး သံုးလိုက္ရေသးတယ္၊ ဒါကေလးထည့္လိုက္ရေသးတယ္ …
(မွန္ပါ့ဘုရား)။ ကိုင္း … ဒကာ၊ ဒကာမတုိ႔ ခင္ဗ်ားတုိ႔ေရွ႕ကို
ဘာနဲ႔ဧည့္ခံၾကမယ္ထင္သတံုး၊ ဒုကၡသစၥာနဲ႔ ဧည့္ခံေတာ့မယ္ … (မွန္ပါ့)၊
တစ္ေန႔ေရႊ၊ တစ္ေန႔ေငြပါပဲ … (မွန္ပါ့)၊ မသံုးၾကေပဘူးလား …
(သံုးပါတယ္ဘုရား)၊ အသံကေတာ့ ေရႊေငြေနာ္ … (မွန္ပါ့ဘုရား)၊
ျဖစ္စဥ္သြားၾကည့္တဲ့အခါ မဲ့ေနတယ္၊ ေရႊလည္းမဟုတ္ဘူး၊ ေငြလည္းမဟုတ္ဘူး၊
ရိပ္မိပလား … (ရိပ္မိပါၿပီ)၊ အဲဒါေၾကာင့္ ဒကာ၊ ဒကာမရထားတဲ့ ခႏၶာဟာ
ဘာသစၥာတံုး … (ဒုကၡသစၥာပါဘုရား)။
ဘယ္ကံလုပ္ခဲ့ပါလိမ့္ဗ်ာ
… (သမုဒယသစၥာလုပ္ခဲပါတယ္)၊ သမုဒယသစၥာလုပ္ခဲ့တယ္၊ အျဖဴ အမည္းနဲ႔ေရြးေတာ့ …
(အျဖဴကံ လုပ္ခဲ့ပါတယ္)၊ အျဖဴကံ … (မွန္ပါ့)၊ သေဘာပါပလား … (ပါ,ပါၿပီ)။
အျဖဴကံ၊
အျဖဴအက်ိဳးေပးတယ္ဆိုၿပီး ခင္ဗ်ားတုိ႔ လုပ္ၾကတာပဲတဲ့၊ သစၥာမသိေတာ့
အက်ိဳးေပးက လည္း ဒုကၡသစၥာ၊ အျဖဴကံလည္း သမုဒယသစၥာ၊ ေပၚပလား …
(ေပၚပါၿပီဘုရား)။
ဒီတစ္လံုးနဲ႔ပဲ
မနည္းသြားေနၿပီ ဒကာ၊ ဒကာမတုိ႔ … (မွန္ပါ့)၊ ဒီေလာက္မွ မရွင္းရင္လည္း
ေမာင္ဘေအး ရပါ့မလား … (မရပါဘုရား) မရဘူးကြ၊ ဒီေလာက္မွ မရွင္းရင္လည္း
ရကိုမရဘူး။
ကဲ
… ဒကာ၊ ဒကာမတုိ႔ အမည္းကံကေလး စၾကဦးစုိ႔ေနာ္ … (မွန္ပါ့)၊ အမည္းကံဆိုတာက
ခင္ဗ်ားတုိ႔ သားေရး၊ သားကလည္း ႀကီးလာ၊ ေက်ာင္းကလည္းထားခ်င္၊
စရိတ္ကလည္းကုန္၊ အသံုးအျဖဳန္း ကလည္းမ်ားဆိုေတာ့ အေမမိဘက
ရတဲ့နည္းနဲ႔ကုန္းရွာရေတာ့ အမည္းကံေတြ မျဖစ္ဘူးလား ျဖစ္မလား …
(ျဖစ္ပါတယ္ဘုရား)၊ သေဘာက်ပလား … (က်ပါၿပီ)။
အမည္းကံေတြျဖစ္ၿပီး
အကုသိုလ္ကံေတြ ျဖစ္ေနေတာ့ ေသသည္၏အျခားမဲ့၌ ဘာအက်ိဳးေပးမလဲ …
(အမည္းအက်ိဳးေပးပါမယ္)၊ အမည္းအက်ိဳးေပးမယ္ဆိုေတာ့ ေဟာဒါက အပါယ္ေလးပါး
ခႏၶာလို႔ မွတ္လိုက္ေတာ့ … (မွန္ပါ့)၊ သေဘာက်ပလား … (က်ပါၿပီ)။
ဒါက
ဘာခႏၶာပါလိမ့္ … (အပါယ္ေလးပါးခႏၶာပါဘုရား)၊ ဒီက အမည္းကံ … (မွန္ပါ့)၊
အမည္းကံက ဘာသစၥာတံုး … (သမုဒယသစၥာပါ)၊ အပါယ္ေလးပါးခႏၶာက …
(ဒုကၡသစၥာပါဘုရား)၊ ကဲ … အျဖဴကံနဲ႔ အမည္းကံသည္ ဒကာ၊ ဒကာမတုိ႔ ဘာထူးေသးသလဲ
… (မထူးပါဘူး)၊ သစၥာနဲ႔ ေ၀ဖန္လုိက္ေတာ့ ထူးေသး ရဲ႕လား … (မထူးပါဘုရား)။
ဒါေၾကာင့္
ဘုရားက အျဖဴကံလည္း ငါစြန္႔လိုက္တယ္၊ အမည္းကံလည္း ငါစြန္႔လိုက္တယ္၊
“ကုသလာ ကုသလံ ဇဟံ” ဆိုၿပီး ေဟာခ်လိုက္တယ္ … (မွန္ပါ့)၊ သေဘာပါပလား …
(ပါ,ပါၿပီ)။
ကုသိုလ္
အကုသိုလ္ မစြန္႔ဘူးလား … (စြန္႔ပါတယ္ဘုရား)၊
ဘယ္ကုသိုလ္စြန္႔ဆိုတာလည္းဆိုေတာ့ အျဖဴကံလည္းစြန္႔တယ္ … (မွန္ပါ့)၊ အမည္း
အကုသိုလ္ကံေကာ … (စြန္႔ပါတယ္)၊ စြန္႔မွာေပါ့ဗ်၊
သမုဒယသစၥာခ်ဳပ္ေအာင္လုပ္ပစ္တာ … (မွန္ပါ့ဘုရား)၊ မဟုတ္ဘူးလား …
(ဟုတ္ပါတယ္)၊ သမုဒယသစၥာ ခ်ဳပ္ေတာ့ ဒုကၡသစၥာကလာေသးရဲ႕လား … (မလာပါဘုရား)၊
ဒါျဖင့္ သမုဒယ ဒုကၡသိမ္းေတာ့ ကိုယ္ေတာ္ ႀကီး နိဗၺာန္ေရာက္တယ္လုိ႔
ေဟာထိုက္၊ မေဟာထိုက္ … (ေဟာထိုက္ပါတယ္ဘုရား)။
ဒါျဖင့္
ဒီ ကံႏွစ္ခုပယ္လုိ႔ပဲ … (မွန္ပါ့ဘုရား)၊ ရွင္းပလား … (ရွင္းပါၿပီဘုရား)၊
ကံေလးမ်ိဳး ဘယ္ႏွမ်ိဳး ၿပီးသြားပါလိမ့္ …
(ႏွစ္မ်ိဳးၿပီးသြားပါၿပီဘုရား)၊ ဘယ္ႏွမ်ိဳး က်န္ေသးသလဲ …
(ႏွစ္မ်ိဳးက်န္ပါေသးတယ္ ဘုရား)၊ ႏွစ္မ်ိဳး၊ အဲဒါကသာ ခက္ေသးတယ္
ခင္ဗ်ားတုိ႔။
ကဲ
… ဒါျဖင့္ ဒကာ၊ ဒကာမတုိ႔ အျဖဴကံကိုလည္း ဘံုဘ၀ေတာင့္တၾကတဲ့ ကံစြန္႔ၾကပါ၊
ယေန႔ကစၿပီး … (မွန္ပါ့ဘုရား)၊ ဘံုဘ၀ေတာင့္တၿပီး မလွဴပါနဲ႔၊ မတန္းပါနဲ႔၊
မေပးပါနဲ႔၊ မကမ္းပါနဲ႔ သေဘာက်ပလား … (က်ပါၿပီဘုရား)။
လာလတၱံ
ဒုကၡသစၥာႀကီးကို မလိုခ်င္လုိ႔၊ ယခု ဒုကၡသစၥာႀကီးကိုလည္း မႀကိဳက္လုိ႔
ဒုကၡလြတ္ရာ ရည္မွန္း၍ လွဴဒါန္းပါတယ္၊ လုပ္ပါ … (မွန္ပါ့ဘုရား)၊
သေဘာက်ပလား … (က်ပါၿပီ)၊ ယခုလက္ရွိလည္း ဘာသစၥာလဲ … (ဒုကၡသစၥာပါဘုရား)။
ေနာင္ လူ႕ဘ၀၊ နတ္ဘ၀ကေကာ … (ဒုကၡသစၥာပါဘုရား)၊ အဲဒီ ဒုကၡႏွစ္ခုသိၿပီး၊
လက္ရွိ ဒုကၡေတြ ရြံလြန္းလုိ႔ လက္မဲ့ ဒုကၡလည္း မလိုခ်င္လုိ႔ လွဴပါတယ္၊
တန္းပါတယ္၊ ေပးပါတယ္၊ ကမ္းပါတယ္လုိ႔ လုပ္ပါ၊ သေဘာက်ပလား … (မွန္ပါ့)။
ခႏၶာေရာင္းလွဴပါ၊
ေက်နပ္ပါၿပီ၊ တိုက္တြန္းေပး၊ အလွဴဘက္က မတိုက္တြန္းသင့္ဘူးလား …
(တိုက္တြန္းသင့္ပါတယ္)၊ ႏို႔မို႔လုိ႔ရွိရင္ျဖင့္ ေနာင္ဘ၀
ေကာင္းစားေရးလုပ္လုိ႔ရွိရင္ သမုဒယသစၥာေၾကာင့္ ဒုကၡသစၥာျဖစ္တယ္ …
(မွန္ပါ့)၊ မျဖစ္ေပဘူးလား … (ျဖစ္ပါတယ္)။
ဒါျဖင့္
အျဖဴကံဟာ အျဖဴ အက်ိဳးေပးေပမယ့္လည္း ကံက သမုဒယ အက်ိဳးေပးက ဒုကၡ …
(မွန္ပါ့)၊ ရွင္းပလား … (ရွင္းပါၿပီ)၊ အမည္းကံကေတာ့ ခင္ဗ်ားတုိ႔
နားလည္ၿပီးသားပါတဲ့၊ မသိတဲ့ အ၀ိဇၨာေၾကာင့္ ျပဳခ်င္သလိုျပဳတဲ့ သားေရး၊
သမီးေရး မလုပ္ၾကေပဘူးလား … (လုပ္ပါတယ္)၊ ေစတနာ ကံေတြေလ … (မွန္ပါ့)။
ေသသည္၏
အျခားမဲ့၌ အပါယ္ေလးပါးဆိုတဲ့ ခႏၶာငါးပါးလာ မလာ … (လာပါတယ္ဘုရား)၊ ဒါဟာ
အမည္းကံက ဘာတံုး … (အမည္းကို အက်ိဳးေပးပါတယ္)၊ အမည္းကံဆိုတာ ဘာသစၥာတံုး …
(သမုဒယသစၥာပါဘုရား)၊ အမည္း အက်ိဳးေပးတာကေတာ့ … (ဒုကၡသစၥာပါဘုရား)။
ဒါျဖင့္
ခင္ဗ်ားတုိ႔ သားေရး၊ သမီးေရး၊ စီးပြားေရးကို တပည့္ေတာ္ဟာ ဘုရား၊
မုသားလည္း မေျပာပါဘူး၊ ေကာင္းေသာ ေရာင္း၀ယ္ျခင္းနဲ႔
ေရာင္း၀ယ္ပါတယ္လုိ႔ေတာ့ ဒကာ၊ ဒကာမတုိ႔က လိမ္ခ်င္ လည္း လိမ္ၾကဦးမွာပဲ။
ႏို႔
… ဒီဥစၥာမမွန္ဘူးလားဆိုေတာ့ သူ႕စိတ္ထဲ အင္မတန္မွ မွန္ပါတယ္၊ မလိမ္ပါဘူး၊
ေကာင္းေကာင္းမြန္မြန္ပဲ ေရာင္းပါတယ္၊ ေကာင္းေကာင္းမြန္ ၀ယ္ပါတယ္၊
သုိ႔ေသာ္ သမုဒယနဲ႔ လုပ္တာ ဟုတ္,မဟုတ္ (ဟုတ္ပါတယ္ဘုရား)၊ ဒါျဖင့္ သစၥာက
ဘာသစၥာတံုး … (သမုဒယသစၥာပါဘုရား)၊ ရေတာ့ ဘာသစၥာရသတံုး …
(ဒုကၡသစၥာရပါတယ္)။
အဲဒါ သူ သီလသာေျပာတာ၊ ၀ိပႆနာ ဗြက္ေပါက္ေနတာ မသိလုိ႔ … (မွန္ပါ့ဘုရား)၊ ရိပ္မိပလား … (ရိပ္မိပါၿပီဘုရား)။
သီလသာသူသိတာကိုး
… (မွန္ပါ့)၊ ၀ိပႆနာ ၀မ္းထဲက ဗြက္ေပါက္ေနတာ ကန္႔ကြက္ႏိုင္ရဲ႕လား …
(မကန္႔ကြက္ႏိုင္ပါ)၊ ဒကာ၊ ဒကာမေတြ သီလက သူ႕ဟာသူ ကာယကံ၊ ၀စီကံ လံု႐ံုကိုးဗ် …
(မွန္ပါ့ဘုရား)၊ မေနာကံကို သီလက တတ္ႏိုင္ရဲ႕လား … (မတတ္ႏိုင္ပါဘုရား)၊
မတတ္ႏိုင္ေတာ့ မေနာကံက သမုဒယသစၥာ ေရာင္း၀ယ္ေဖာက္ကားေနတာ … (မွန္ပါ့)၊
သေဘာက်ပလား … (က်ပါၿပီ)၊ အက်ိဳးေပးေတာ့ … (ဒုကၡသစၥာပါဘုရား)၊
ရွင္းၿပီေနာ္ … (မွန္ပါ့)။
ဒါျဖင့္
တပည့္ေတာ္တုိ႔ အေရာင္းအ၀ယ္လည္း မလုပ္နဲ႔ေတာ့ ဒီအတိုင္းေနေတာ့လို႔
အရွင္ဘုရား ေဟာသလားလုိ႔ အဓိပၸါယ္က ဒီေရာက္သြားတယ္ … (မွန္ပါ့)၊
အေရာင္းအ၀ယ္လုပ္လုိ႔ရွိရင္ သမုဒယသစၥာ လာမယ္ … (မွန္ပါ့)၊ လာရင္လည္း
ေနာင္ဘ၀ ဘာသစၥာလာမလဲ … (ဒုကၡသစၥာပါဘုရား)။
တပည့္ေတာ္တုိ႔ကေတာ့
မလုပ္ရမေနႏိုင္ဘူးဘုရား … ဆိုလုိ႔ရွိရင္ျဖင့္ ခင္ဗ်ားတုိ႔ သမုဒယသစၥာ
မျဖစ္ရရင္ ဒုကၡရမွာ မဟုတ္လုိ႔ ႀကိဳးစားရဦးမယ္ဘုရား၊ အဓိပၸါယ္က
ဒီမေရာက္ဘူးလား … (ေရာက္ပါတယ္)၊ အဲဒီေတာ့ ဘုန္းႀကီးကလည္း
အေရာင္းအ၀ယ္မလုပ္ဘဲနဲ႔ ခ်မ္းသာတဲ့ဆီကို ပို႔မယ္၊ ခင္ဗ်ားတုိ႔
ဆင္ေျခလဲတယ္။
ဘယ္သူက
မွန္သတံုး၊ ခင္ဗ်ားတုိ႔က အေရာင္းအ၀ယ္မလုပ္ရ၊ ဘယ့္ႏွယ္လုပ္မတံုးတဲ့ …
(မွန္ပါ့)၊ ဘုန္းႀကီးကလည္း အေရာင္းအ၀ယ္မလုပ္နဲ႔၊ ခ်မ္းသာရေစ့မယ္၊
ဘယ္ဟာႀကိဳက္သတံုး၊ တရားတစ္ပြဲလံုးနဲ႔ ဘုန္းႀကီးတစ္ပါးက်န္ရစ္ေတာ့တယ္၊
ကန္႔လြန္႔ျဖစ္ေနၿပီ၊ အေတာ္ဆိုးေနၿပီဆိုတာ ေပၚၾကပလား … (ေပၚပါၿပီ ဘုရား)။
အဲဒီေတာ့ ခင္ဗ်ားတုိ႔ ၀ါသနာအထံုျဖစ္ေနပါတယ္တဲ့၊ တိရိစာၧန္႐ံုထဲက ေမ်ာက္ေတြဟာ အၿငိမ္ေနလုိ႔ရရဲ႕လား … (မရပါဘုရား)။
အဲဒါ
မွတ္ထားေပါ့ဗ်၊ အၿငိမ္ေနလုိ႔ မရလုိ႔ ဘုရား၊ နိဗၺာန္က ၿငိမ္သက္တဲ့
ဓမၼကိုးဗ် … (မွန္ပါ့)၊ ေမ်ာက္က မၿငိမ္သက္တဲ့ ဓမၼ၊ ရိပ္မိပလား …
(ရိပ္မိပါၿပီ)၊ အဲဒီေတာ့ ခင္ဗ်ားတုိ႔က ဘာစိတ္ေပါက္ေနသတံုး …
(ေမ်ာက္စိတ္ေပါက္ေနပါတယ္)၊ ေတာ္ … ေတာ္ေသးတယ္၊ ဒါျဖင့္ ဒီဟာႀကီးဟာ
တိရိစာၦန္႐ံုျဖစ္သြားၿပီ အေတာ္က်ပ္ေနၿပီ။
ကိုင္း
… ဒါျဖင့္ ဒကာ၊ ဒကာမတုိ႔ ကံႏွစ္ကံၿပီးသြားတာေတာ့ ေသခ်ာၿပီမဟုတ္လား …
(မွန္ပါ့)၊ အဓိပၸါယ္ေကာ ရွင္းရဲ႕လား … (ရွင္းပါတယ္)၊ အမည္းကံကလည္း
သမုဒုယသစၥာက ဒုကၡသစၥာအား ေက်းဇူး ျပဳတယ္၊ အျဖဴကံေတြကေကာ … (သမုဒယသစၥာက
ဒုကၡသစၥာအား ေက်းဇူးျပဳပါတယ္)၊ အမည္းအျဖဴေရာ တဲ့ ကံတစ္ကံက်န္ေသးတယ္၊
အမည္းအျဖဴ မေရာတဲ့ ကံေကာ က်န္ေသးတယ္ … (က်န္ပါေသးတယ္)။ အဲဒါ မနက္ျဖန္မွ
နာ … (မွန္ပါ့)၊
ကဲ … ယေန႔ ဒီတြင္ ေတာ္ၾကဦးစုိ႕
သာဓု … သာဓု … သာဓု။
မိုးကုတ္ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး၏ ျမင္၊ၾကား၊နံ၊စား၊ထိ၊သိ၊တိုင္း၊ျဖစ္ပ်က္႐ႈနည္း
ရခဲလွတဲ့"ဒုလႅဘ တရား ၅-ပါး"မွာ ဘဝတုိင္း ဘဝတိုင္းမွာ သဒၶါတရားနဲ႔ ျပည့္စံုမႈရွိခ်င္မွရွိမယ္၊ ဒါေၾကာင့္
ယခုအခါ သဒၶါတရားနဲ႔ ျပည့္စံုတုန္းျမန္ျမန္ မဂ္ဉာဏ္ရေအာင္လုပ္ပါ၊ ေသမွာကို ေၾကာက္ရင္ မဂ္ဉာဏ္
ကိုရေအာင္ယူ၊ မဂ္ဉာဏ္ကိုရရင္ ေသမင္းမျမင္ႏိုင္ေတာ့ဘူး၊ ေသမင္းရွာမေတြ႔ႏိုင္ေတာ့ဘူး၊ ဒါေၾကာင့္
ဝိပႆနာအလုပ္ကို မလုပ္ဘဲေနေနရင္ နင္ေသခ်င္လို႔လားလို႔ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ျပန္ေမးပါ၊ မေသခ်င္ရင္ ခႏၶာ
၅-ပါးအေပၚမွာ ေပၚတိုင္းေပၚတိုင္း ျဖစ္ဒုကၡ၊ ပ်က္ဒုကၡကိုသာ ႐ႈေပေတာ့၊ ဘုန္းႀကီးတရားကိုေတာ့ ကုသိုလ္
ရခ်င္႐ုံနဲ႔ မနာၾကနဲ႔ ရေအာင္လုပ္ၾကပါ။ ဝိပႆနာရဲ႕ အက်ိဳးေက်းဇူးမ်ားပံုကို ေျပာျပရဦးမယ္။
ဘုရားရွင္လက္ထက္က ဘိကၡဴနီမ ၅၀၀-က သြန္သင္းဆံုးမပါဥိီးဘုရားလို႔ ေလွ်ာက္ထားထာနဲ႔၊ အရွင္နႏၵက
ေဟာၾကားဆံုမတယ္၊ သူေဟာၾကားဆံုးမတဲ့တရားကေတာ့၊ ကိုယ္ရယ္၊ ေလရယ္၊ ေနရယ္၊ ဒီ ၃-ခုရွိေနမွ
"ဖႆ"ဆိုတဲ့ ေတြ႔ထိမႈျဖစ္ေပၚလာတယ္၊ အခံဓာတ္၊ အဖိဓာတ္၊ အထိဓာတ္လို႔ေခၚတယ္၊ ဒီ ၃-မ်ိဳးေၾကာင့္
အေပၚဓာတ္ ေပၚလာတယ္။ ဒီေပၚလာတဲ့ အေပၚဓာတ္ဟာ အေၾကာင္း ၃-မ်ိဳးေၾကာင့္ေပၚလာတာ၊ ေဝဒနာ
ေပၚလာတာ အေၾကာင္းေၾကာင့္ ေပၚတာ၊ ေရ၊ ေျမ၊ ေလ၊ ေနတို႔နဲ႔ လြတ္ေအာင္မေနႏိုင္ေတာ့ဘူး၊ ၎တို႔
နဲ႔ ေတြ႔ရင္ ေဝဒနာ ေပၚရမယ္၊ ေမႊးတယ္၊ နံတယ္၊ ေအးတယ္၊ ပူတယ္၊ ဆိုတာေဝဒနာေတြပဲ၊ ခႏၶာကိုယ္
ထဲက ျဖစ္ေပၚလာတဲ့"ကာယ ေဖာ႒ဗၺ ဖႆ ေဝဒနာ"(ကိုယ္၊ ေတြ႔ထိဖြယ္၊ ေတြ႔ထိမႈ၊ ခံစားရမႈ၊ )ေပၚတိုင္း
ျဖစ္ပ်က္႐ႈေပးလို႔၊ အရွင္နႏၵက ေဟာလိုက္တယ္၊ ဥပမာျပရရင္ မီးထြန္းတဲ့အခါ ဆီ၊ မီးစာ၊ မီးေတာက္၊ ဒီ
၃-ခုေပါင္းမွ အလင္းေရာင္ထြက္လာတာလိုပဲ၊ ေဝဒနာဟာ မၿမဲတဲ့ အနိစၥ၊ ဆင္းရဲတဲ့ ဒုကၡ၊ အစိုးမရတဲ့
အနတၱ တရားေတြပဲလိို႔ ေဝဒနာေပၚတိုင္း ျဖစ္ပ်က္ကိုသာ ႐ႈၾကေပေတာ့။
စိတ္တစ္မ်ိဳး တစ္မ်ိဳးေပၚတိုင္းလဲ ျဖစ္ပ်က္႐ႈ၊ ႐ုပ္ကေလးတစ္မ်ိဳးတစ္မ်ိဳး ေျပာင္းလဲတိုင္းလဲ ျဖစ္ပ်က္႐ႈပါ၊
ခင္ဗ်ားတို႔ အဖို႔ အဘြားေတြ ဘယ္ေရာက္ကုန္သလဲလို႔ ေမးရင္ အနိစၥ ေရာက္ကုန္ၿပီလို႔ေျပာၾကပါမယ္၊
ခင္ဗ်ားတို႔လဲ အနိစၥေတြက ေမြးခဲ့လို႔ အနိစၥေတြပဲ၊ ခင္ဗ်ာတို႔က ေမြးမယ့္ ကေလးေတြလဲ အနိစၥပဲ၊ သူတို႔
ကတစ္ဆင့္ေမြးမွာလဲ အနိစၥခ်ည္းပဲ။ ဒါေၾကာင့္ ျမင္၊ ၾကား၊ နံ၊ စား၊ ထိ၊ သိ တိုင္းျဖစ္ပ်က္႐ႈပါ၊ ျဖစ္တာလဲ
ဒုကၡ၊ ပ်က္တာလဲ ဒုကၡလို႔ ျမင္ေအာင္႐ႈပါလို႔ ရွင္နႏၵက ေဟာျပေတာ့ ဘိကၡဴနီမ (ရဟန္းမ) ၅၀၀-ဟာ
ေသာတာပန္၊ သကဒါဂါမ္၊ အနာဂါမ္၊ ရဟႏာၱေတြ အသီးသီးျဖစ္ကုန္ၾကတယ္၊ ဒါေၾကာင့္ေဝဒနာ႐ႈရင္ တဏွာကုန္တယ္၊ တဏွာကုန္ရင္ နိဗၺာန္ေရာက္ေတာ့တာပါပဲ။
႐ႈပံု႐ႈနည္းခ်ည့္ ေဟာေနပါတယ္၊ ႐ႈပံု႐ႈနည္း နားလည္တဲ့ လူေတြမ်ားၿပီ၊ ဒီ"ဖႆေဝဒနာ"တို႔ဟာေရာေန
ေတာ့၊ တစ္ခု႐ႈရင္ အကုန္ပါေတာ့တာပဲ၊ ဝိပႆနာအရာမွာ စိတ္ေပၚေပၚ ေဝဒနာေပၚေပၚ ျဖစ္တာနဲ႔ ပ်က္
တာလို႔သာ ႐ႈေပးဖို႔လိုပါတယ္၊ ကိုယ္ေပၚမွာ သုခ ေပၚေပၚ၊ ဒုကၡ ေပၚေပၚ၊ ျဖစ္တာနဲ႔ပ်က္တာပဲ ေပၚတာပါ၊
ဝိညာဏ္၊ နာမ္႐ုပ္၊ သဠာယတန၊ ဖႆ၊ ေဝဒနာ၊ စိတ္ေစတသိက္၊ ႐ုပ္ေတြကိုလဲ ေပၚလာတိုင္းေပၚလာ
တိုုင္းသာေစာင့္႐ႈပါ၊ ႐ႈရင္ရြံ႕စရာ မုန္းစရာေတြပါကလားလုိ႔ ၿငီးေငြ႔တဲ့စိတ္ေတြေပၚလာေတာ့တာပါပဲ၊ ျဖစ္
ပ်က္ကိုသာ ႐ႈဖန္မ်ားလာရင္ ဉာဏ္ေတြအဆင့္ဆင့္ ရင့္သန္လာၿပီး ဒီ ခႏၶာႀကီးကို မလိုခ်င္ေတာ့ဘူး၊
ရြံ႕မုန္းလာၿပီး ခႏၶာရဲ႕လြတ္ရာလြတ္ေၾကာင္းကို သူႀကံစည္ေတာ့တာပဲ။ ဒါဟာ ဒုကၡပိုင္းျခားသိတဲ့ဉာဏ္ပဲ၊
ျဖစ္ျဖစ္သမွ်ဟာ ဒုကၡေတြခ်ည့္ျဖစ္ေနလို႔ ျဖစ္ပ်က္ကိုသာ႐ႈ၊ ျဖစ္ပ်က္မွ တစ္ပါး ဘာမွ်မရွိဘူး၊ ျဖစ္ေပၚၿပီး
ပ်က္တာခ်ည္းပဲ၊ ဒါေၾကာင့္ ျဖစ္ဒုကၡ ပ်က္ဒုကၡသာ႐ႈၾက၊ သတိိ ပညာႏွင့္ ႐ုပ္ပ်က္ နာမ္ပ်က္တို႔ကို ၾကည့္
႐ႈေနလို႔ ေဖာက္ျပန္ပ်က္စီးၿပီးေနတာပါကလားလို႔ သိလားၿပီး ဒုကၡသစၥာကို ပိုင္းျခားသိလာရင္ မဂ္ဉာဏ္
ေပၚလာေတာ့တာပဲ။
ျမတ္စြာဘုရားသခင္က ေဟာတယ္၊ ဝိပႆနာ မ႐ႈေသာသူဟာ အပါယ္ငရဲေဘးေတြနဲ႔ေတြ႔ရမယ္၊ ေသခါ
နီး သား သမီး လင္မယား ပစၥည္းခင္တြယ္တာေတြေၾကာင့္ အပါယ္ေဘးနဲ႔ နီးလြန္းလွတယ္၊ ဒါေၾကာင့္
ဝိပႆနာဉာဏ္က မဂ္ဉာဏ္ကိုရေအာင္ေရာက္ေအာင္လုပ္ၾကရမယ္၊ ဝိပႆနာ ဉာဏ္က မဂ္ဉာဏ္ကူး
မွာ အပါယ္ငရဲေဘးမွလြတ္ၾကမယ္၊ ေသာတာပန္မ်ားဟာ ေသရမွာမေၾကာက္ၾကေတာ့ဘူး၊ အပါယ္ငရဲ
ဆိုတဲ့ေအာက္သံသရာေဘး မက်ေရာက္ေတာ့လို႔ မေၾကာက္ၾကတာ၊ မဂ္ဉာဏ္ေရာက္မွ ဒီေဘးကလြန္
ၿပီး(လြတ္ၿပီး) လားရာဂတိၿမဲမယ္။ ဘုရားေတာင္မွ တရားက်င့္မွ ဘုရားျဖစ္ရတယ္၊ ဘုရားေေတာင္ တရား
ကို ပူေဇာ္ကိုးကြယ္ေသးတယ္၊ ေရွးတုန္းက တကၠသိုလ္ျပည့္ရွင္ ပကၠဳသာတိ မင္းႀကီးဟာ ဤတရား ရတ
နာကို ရတနာအမွန္ဧကန္ျဖစ္ေၾကာင္း သိသျဖင့္ထီးနန္းကိုစြန္႔ၿပီး တကၠသိုလ္ကခြာ၍ ဘုရားရွင္ထံ
အေရာက္သြားရန္ ရည္းမွန္းၿပီး ၁၉၂-ယူဇနာေဝးတဲ့ ခရီးခဲႀကီးကို ထီးမေဆာင္းဖိနပ္မစီးဘဲ ဇြဲႀကီးစြာျဖင့္
ဒုကၡအမ်ိဳးမ်ိဳးခံလ်က္ သြားေလရာ ရာဇၿဂိဳလ္ျပည္၌ ဘုရားရွင္ထံေမွာက္ေရာက္ၿပီး တရားနာယူက်င့္သံုး
တာနဲ႔ ကၽြတ္တမ္းဝင္းသြားတယ္၊ ဒီေတာ့အဲဒီ ပကၠဳသာတိမင္းႀကီး ကိုႏွလံုုးမူၿပီး မင္းတို႔ႀကိဳးစားၾကပါလို႔
သတိေပးပါတယ္။
အဲဒီ ပကၠဳသာတိ မင္းကို ေဟာတဲ့တရားကေတာ့၊ ပထဝီဓာတ္၊ အားေပါဓာတ္၊ ေတေဇာဓာတ္၊ ဝါေယာ
ဓာတ္၊ အာကာသဓာတ္၊ ဝိညာဏဓာတ္ လို႔ဓာတ္ေျခာင္ပါးရွိတယ္၊ ဓာတ္ဆိုတာ သူ႔သေဘာသူလုပ္၊ သူ႔
သေဘာ သူေဆာင္တာပဲ၊ လူတို႔ရဲ႕သေဘာကို မလိုက္ဘူး၊ သတၱဝါဆိုတာ ဒီဓာတ္ ၆-ပါးအစုအေဝးႀကီးပဲ။
ဒီဓာတ္ ၆-ပါးဟာသူ႔သေဘာအတိုင္း ျဖစ္ေပၚလာၿပီး ပ်က္သြားတာပဲ၊ သူ႔သေဘာ သူေဆာင္တာပဲ၊ ဒီလုိ
ဓာတ္ ၆-ပါးရဲ႕ျဖစ္ပ်က္ သေဘာကိုျမင္ေအာင္႐ႈ၊ သတၱဝါဆိုတာ ဓာတ္ေကာင္၊ ဓာတ္စု၊ ဓာတ္ခဲပါလား၊
သူ႔သေဘာ သူ ေဆာင္ေနတာပါလား၊ မိမိအလို မလိုက္ပါကလား၊ အစိုးမရပါကလား၊ အနတတၱတရား
ပါကလား လို႔ဓာတ္ေတြရဲ႕ ေဖာက္ျပန္ ပ်က္စီးယိုယြင္း ပ်က္စီးေနပံုကို အထပ္ထပ္ ဆင္ျခင္ မျပတ္မလပ္
ထင္ျမင္လွ်င္ ပကၠဳသာတိမင္းႀကီးလို မဂ္ဖိုလ္ကို ရက္တိုတိုနဲ႔ရမွာမို႔၊ ဓာတ္ ၆-ပါးကိုသာ ျဖစ္ပ်က္႐ႈၾကေပ
ေတာ့ ဒကာ ဒကာမတို႔။ ။
ဤေကာင္းမႈကုသိုလ္ကံ
ေစတနာအေပါင္းတို႔သည္ အားထုတ္ဆဲျဖစ္ေသာ
ဝိပႆနာဉာဏ္မွ မဂ္ဉာဏ္သို႔ေက်းဇူးျပဳျခင္းငွာ
အေထာက္အပံ့ ပစၥည္းအျဖစ္ျဖင့္
တည္ရွိပါေစသတည္း ။
အရွင္ဉာဏဓဇ
မုိးကုတ္ဝိပႆနာ မဂၤလာမဂၢရိပ္သာ
ပင္မသံေဝဇနိယဌာန
အမရပူရၿမိဳ႕ ။ ။
ယခုအခါ သဒၶါတရားနဲ႔ ျပည့္စံုတုန္းျမန္ျမန္ မဂ္ဉာဏ္ရေအာင္လုပ္ပါ၊ ေသမွာကို ေၾကာက္ရင္ မဂ္ဉာဏ္
ကိုရေအာင္ယူ၊ မဂ္ဉာဏ္ကိုရရင္ ေသမင္းမျမင္ႏိုင္ေတာ့ဘူး၊ ေသမင္းရွာမေတြ႔ႏိုင္ေတာ့ဘူး၊ ဒါေၾကာင့္
ဝိပႆနာအလုပ္ကို မလုပ္ဘဲေနေနရင္ နင္ေသခ်င္လို႔လားလို႔ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ျပန္ေမးပါ၊ မေသခ်င္ရင္ ခႏၶာ
၅-ပါးအေပၚမွာ ေပၚတိုင္းေပၚတိုင္း ျဖစ္ဒုကၡ၊ ပ်က္ဒုကၡကိုသာ ႐ႈေပေတာ့၊ ဘုန္းႀကီးတရားကိုေတာ့ ကုသိုလ္
ရခ်င္႐ုံနဲ႔ မနာၾကနဲ႔ ရေအာင္လုပ္ၾကပါ။ ဝိပႆနာရဲ႕ အက်ိဳးေက်းဇူးမ်ားပံုကို ေျပာျပရဦးမယ္။
ဘုရားရွင္လက္ထက္က ဘိကၡဴနီမ ၅၀၀-က သြန္သင္းဆံုးမပါဥိီးဘုရားလို႔ ေလွ်ာက္ထားထာနဲ႔၊ အရွင္နႏၵက
ေဟာၾကားဆံုမတယ္၊ သူေဟာၾကားဆံုးမတဲ့တရားကေတာ့၊ ကိုယ္ရယ္၊ ေလရယ္၊ ေနရယ္၊ ဒီ ၃-ခုရွိေနမွ
"ဖႆ"ဆိုတဲ့ ေတြ႔ထိမႈျဖစ္ေပၚလာတယ္၊ အခံဓာတ္၊ အဖိဓာတ္၊ အထိဓာတ္လို႔ေခၚတယ္၊ ဒီ ၃-မ်ိဳးေၾကာင့္
အေပၚဓာတ္ ေပၚလာတယ္။ ဒီေပၚလာတဲ့ အေပၚဓာတ္ဟာ အေၾကာင္း ၃-မ်ိဳးေၾကာင့္ေပၚလာတာ၊ ေဝဒနာ
ေပၚလာတာ အေၾကာင္းေၾကာင့္ ေပၚတာ၊ ေရ၊ ေျမ၊ ေလ၊ ေနတို႔နဲ႔ လြတ္ေအာင္မေနႏိုင္ေတာ့ဘူး၊ ၎တို႔
နဲ႔ ေတြ႔ရင္ ေဝဒနာ ေပၚရမယ္၊ ေမႊးတယ္၊ နံတယ္၊ ေအးတယ္၊ ပူတယ္၊ ဆိုတာေဝဒနာေတြပဲ၊ ခႏၶာကိုယ္
ထဲက ျဖစ္ေပၚလာတဲ့"ကာယ ေဖာ႒ဗၺ ဖႆ ေဝဒနာ"(ကိုယ္၊ ေတြ႔ထိဖြယ္၊ ေတြ႔ထိမႈ၊ ခံစားရမႈ၊ )ေပၚတိုင္း
ျဖစ္ပ်က္႐ႈေပးလို႔၊ အရွင္နႏၵက ေဟာလိုက္တယ္၊ ဥပမာျပရရင္ မီးထြန္းတဲ့အခါ ဆီ၊ မီးစာ၊ မီးေတာက္၊ ဒီ
၃-ခုေပါင္းမွ အလင္းေရာင္ထြက္လာတာလိုပဲ၊ ေဝဒနာဟာ မၿမဲတဲ့ အနိစၥ၊ ဆင္းရဲတဲ့ ဒုကၡ၊ အစိုးမရတဲ့
အနတၱ တရားေတြပဲလိို႔ ေဝဒနာေပၚတိုင္း ျဖစ္ပ်က္ကိုသာ ႐ႈၾကေပေတာ့။
စိတ္တစ္မ်ိဳး တစ္မ်ိဳးေပၚတိုင္းလဲ ျဖစ္ပ်က္႐ႈ၊ ႐ုပ္ကေလးတစ္မ်ိဳးတစ္မ်ိဳး ေျပာင္းလဲတိုင္းလဲ ျဖစ္ပ်က္႐ႈပါ၊
ခင္ဗ်ားတို႔ အဖို႔ အဘြားေတြ ဘယ္ေရာက္ကုန္သလဲလို႔ ေမးရင္ အနိစၥ ေရာက္ကုန္ၿပီလို႔ေျပာၾကပါမယ္၊
ခင္ဗ်ားတို႔လဲ အနိစၥေတြက ေမြးခဲ့လို႔ အနိစၥေတြပဲ၊ ခင္ဗ်ာတို႔က ေမြးမယ့္ ကေလးေတြလဲ အနိစၥပဲ၊ သူတို႔
ကတစ္ဆင့္ေမြးမွာလဲ အနိစၥခ်ည္းပဲ။ ဒါေၾကာင့္ ျမင္၊ ၾကား၊ နံ၊ စား၊ ထိ၊ သိ တိုင္းျဖစ္ပ်က္႐ႈပါ၊ ျဖစ္တာလဲ
ဒုကၡ၊ ပ်က္တာလဲ ဒုကၡလို႔ ျမင္ေအာင္႐ႈပါလို႔ ရွင္နႏၵက ေဟာျပေတာ့ ဘိကၡဴနီမ (ရဟန္းမ) ၅၀၀-ဟာ
ေသာတာပန္၊ သကဒါဂါမ္၊ အနာဂါမ္၊ ရဟႏာၱေတြ အသီးသီးျဖစ္ကုန္ၾကတယ္၊ ဒါေၾကာင့္ေဝဒနာ႐ႈရင္ တဏွာကုန္တယ္၊ တဏွာကုန္ရင္ နိဗၺာန္ေရာက္ေတာ့တာပါပဲ။
႐ႈပံု႐ႈနည္းခ်ည့္ ေဟာေနပါတယ္၊ ႐ႈပံု႐ႈနည္း နားလည္တဲ့ လူေတြမ်ားၿပီ၊ ဒီ"ဖႆေဝဒနာ"တို႔ဟာေရာေန
ေတာ့၊ တစ္ခု႐ႈရင္ အကုန္ပါေတာ့တာပဲ၊ ဝိပႆနာအရာမွာ စိတ္ေပၚေပၚ ေဝဒနာေပၚေပၚ ျဖစ္တာနဲ႔ ပ်က္
တာလို႔သာ ႐ႈေပးဖို႔လိုပါတယ္၊ ကိုယ္ေပၚမွာ သုခ ေပၚေပၚ၊ ဒုကၡ ေပၚေပၚ၊ ျဖစ္တာနဲ႔ပ်က္တာပဲ ေပၚတာပါ၊
ဝိညာဏ္၊ နာမ္႐ုပ္၊ သဠာယတန၊ ဖႆ၊ ေဝဒနာ၊ စိတ္ေစတသိက္၊ ႐ုပ္ေတြကိုလဲ ေပၚလာတိုင္းေပၚလာ
တိုုင္းသာေစာင့္႐ႈပါ၊ ႐ႈရင္ရြံ႕စရာ မုန္းစရာေတြပါကလားလုိ႔ ၿငီးေငြ႔တဲ့စိတ္ေတြေပၚလာေတာ့တာပါပဲ၊ ျဖစ္
ပ်က္ကိုသာ ႐ႈဖန္မ်ားလာရင္ ဉာဏ္ေတြအဆင့္ဆင့္ ရင့္သန္လာၿပီး ဒီ ခႏၶာႀကီးကို မလိုခ်င္ေတာ့ဘူး၊
ရြံ႕မုန္းလာၿပီး ခႏၶာရဲ႕လြတ္ရာလြတ္ေၾကာင္းကို သူႀကံစည္ေတာ့တာပဲ။ ဒါဟာ ဒုကၡပိုင္းျခားသိတဲ့ဉာဏ္ပဲ၊
ျဖစ္ျဖစ္သမွ်ဟာ ဒုကၡေတြခ်ည့္ျဖစ္ေနလို႔ ျဖစ္ပ်က္ကိုသာ႐ႈ၊ ျဖစ္ပ်က္မွ တစ္ပါး ဘာမွ်မရွိဘူး၊ ျဖစ္ေပၚၿပီး
ပ်က္တာခ်ည္းပဲ၊ ဒါေၾကာင့္ ျဖစ္ဒုကၡ ပ်က္ဒုကၡသာ႐ႈၾက၊ သတိိ ပညာႏွင့္ ႐ုပ္ပ်က္ နာမ္ပ်က္တို႔ကို ၾကည့္
႐ႈေနလို႔ ေဖာက္ျပန္ပ်က္စီးၿပီးေနတာပါကလားလို႔ သိလားၿပီး ဒုကၡသစၥာကို ပိုင္းျခားသိလာရင္ မဂ္ဉာဏ္
ေပၚလာေတာ့တာပဲ။
ျမတ္စြာဘုရားသခင္က ေဟာတယ္၊ ဝိပႆနာ မ႐ႈေသာသူဟာ အပါယ္ငရဲေဘးေတြနဲ႔ေတြ႔ရမယ္၊ ေသခါ
နီး သား သမီး လင္မယား ပစၥည္းခင္တြယ္တာေတြေၾကာင့္ အပါယ္ေဘးနဲ႔ နီးလြန္းလွတယ္၊ ဒါေၾကာင့္
ဝိပႆနာဉာဏ္က မဂ္ဉာဏ္ကိုရေအာင္ေရာက္ေအာင္လုပ္ၾကရမယ္၊ ဝိပႆနာ ဉာဏ္က မဂ္ဉာဏ္ကူး
မွာ အပါယ္ငရဲေဘးမွလြတ္ၾကမယ္၊ ေသာတာပန္မ်ားဟာ ေသရမွာမေၾကာက္ၾကေတာ့ဘူး၊ အပါယ္ငရဲ
ဆိုတဲ့ေအာက္သံသရာေဘး မက်ေရာက္ေတာ့လို႔ မေၾကာက္ၾကတာ၊ မဂ္ဉာဏ္ေရာက္မွ ဒီေဘးကလြန္
ၿပီး(လြတ္ၿပီး) လားရာဂတိၿမဲမယ္။ ဘုရားေတာင္မွ တရားက်င့္မွ ဘုရားျဖစ္ရတယ္၊ ဘုရားေေတာင္ တရား
ကို ပူေဇာ္ကိုးကြယ္ေသးတယ္၊ ေရွးတုန္းက တကၠသိုလ္ျပည့္ရွင္ ပကၠဳသာတိ မင္းႀကီးဟာ ဤတရား ရတ
နာကို ရတနာအမွန္ဧကန္ျဖစ္ေၾကာင္း သိသျဖင့္ထီးနန္းကိုစြန္႔ၿပီး တကၠသိုလ္ကခြာ၍ ဘုရားရွင္ထံ
အေရာက္သြားရန္ ရည္းမွန္းၿပီး ၁၉၂-ယူဇနာေဝးတဲ့ ခရီးခဲႀကီးကို ထီးမေဆာင္းဖိနပ္မစီးဘဲ ဇြဲႀကီးစြာျဖင့္
ဒုကၡအမ်ိဳးမ်ိဳးခံလ်က္ သြားေလရာ ရာဇၿဂိဳလ္ျပည္၌ ဘုရားရွင္ထံေမွာက္ေရာက္ၿပီး တရားနာယူက်င့္သံုး
တာနဲ႔ ကၽြတ္တမ္းဝင္းသြားတယ္၊ ဒီေတာ့အဲဒီ ပကၠဳသာတိမင္းႀကီး ကိုႏွလံုုးမူၿပီး မင္းတို႔ႀကိဳးစားၾကပါလို႔
သတိေပးပါတယ္။
အဲဒီ ပကၠဳသာတိ မင္းကို ေဟာတဲ့တရားကေတာ့၊ ပထဝီဓာတ္၊ အားေပါဓာတ္၊ ေတေဇာဓာတ္၊ ဝါေယာ
ဓာတ္၊ အာကာသဓာတ္၊ ဝိညာဏဓာတ္ လို႔ဓာတ္ေျခာင္ပါးရွိတယ္၊ ဓာတ္ဆိုတာ သူ႔သေဘာသူလုပ္၊ သူ႔
သေဘာ သူေဆာင္တာပဲ၊ လူတို႔ရဲ႕သေဘာကို မလိုက္ဘူး၊ သတၱဝါဆိုတာ ဒီဓာတ္ ၆-ပါးအစုအေဝးႀကီးပဲ။
ဒီဓာတ္ ၆-ပါးဟာသူ႔သေဘာအတိုင္း ျဖစ္ေပၚလာၿပီး ပ်က္သြားတာပဲ၊ သူ႔သေဘာ သူေဆာင္တာပဲ၊ ဒီလုိ
ဓာတ္ ၆-ပါးရဲ႕ျဖစ္ပ်က္ သေဘာကိုျမင္ေအာင္႐ႈ၊ သတၱဝါဆိုတာ ဓာတ္ေကာင္၊ ဓာတ္စု၊ ဓာတ္ခဲပါလား၊
သူ႔သေဘာ သူ ေဆာင္ေနတာပါလား၊ မိမိအလို မလိုက္ပါကလား၊ အစိုးမရပါကလား၊ အနတတၱတရား
ပါကလား လို႔ဓာတ္ေတြရဲ႕ ေဖာက္ျပန္ ပ်က္စီးယိုယြင္း ပ်က္စီးေနပံုကို အထပ္ထပ္ ဆင္ျခင္ မျပတ္မလပ္
ထင္ျမင္လွ်င္ ပကၠဳသာတိမင္းႀကီးလို မဂ္ဖိုလ္ကို ရက္တိုတိုနဲ႔ရမွာမို႔၊ ဓာတ္ ၆-ပါးကိုသာ ျဖစ္ပ်က္႐ႈၾကေပ
ေတာ့ ဒကာ ဒကာမတို႔။ ။
ဤေကာင္းမႈကုသိုလ္ကံ
ေစတနာအေပါင္းတို႔သည္ အားထုတ္ဆဲျဖစ္ေသာ
ဝိပႆနာဉာဏ္မွ မဂ္ဉာဏ္သို႔ေက်းဇူးျပဳျခင္းငွာ
အေထာက္အပံ့ ပစၥည္းအျဖစ္ျဖင့္
တည္ရွိပါေစသတည္း ။
အရွင္ဉာဏဓဇ
မုိးကုတ္ဝိပႆနာ မဂၤလာမဂၢရိပ္သာ
ပင္မသံေဝဇနိယဌာန
အမရပူရၿမိဳ႕ ။ ။
Subscribe to:
Posts (Atom)


