ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ သိေနပါေစ

တစ္စုံတစ္ခုကုိျဖစ္ေစ တစ္စုံတစ္ေယာက္ကုိျဖစ္ေစ အေၾကာင္းျပဳၿပီး ကုိယ့္သႏၲာန္မွာ မေကာင္းတဲ့စိတ္ ျဖစ္ေပၚလာတဲ့အခါ ..
အဲဒီစိတ္ျဖစ္တာကုိ ခ်က္ခ်င္းသိႏုိင္ေအာင္ သတိျပဳသင့္ပါတယ္။

အဲဒီစိတ္ျဖစ္ခုိက္တြင္ “ငါ့မွာ ဒီစိတ္ျဖစ္ေနပါလား“လုိ႔ု သိလုိက္တာနဲ႔ တစ္ၿပိဳင္နက္ အဲဒီစိတ္ဟာေရွ႕ဆက္ မျဖစ္ေတာ့ဘဲ ရပ္တန္႔သြားပါေတာ့တယ္။

ဒါေၾကာင့္ ဘာစိတ္ျဖစ္ျဖစ္ ျဖစ္ခုိက္ကုိ သိေအာင္ႀကိဳးစားပါလုိ႔ ဆုိျခင္းျဖစ္ပါတယ္။

ရပ္သြားတာကို သိလုိက္ရင္ (ပ်က္သြားတာ) မဂ္ဉာဏ္ၿဖစ္လို့ (၀ိပႆနာမဂ္) တဏွာ ဥပါဠာန္ (တဏွာအၾကီးစားဟာ ဥပါဠာန္) မလာေတာ့ဘဲ ပဋိစၥသမုပၸါဒ္လည္ၿခင္းကိုၿပတ္ေစပါတယ္။

ဒါေၾကာင့္ ေရွ႕အေသကို ေနာက္အရွင္နဲ့ၾကည့္တာကို ၀ိပႆနာလို့ မိုးကုတ္ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီးကေၿပာဆိုဆံုးမတာ။

ကိုယ္အေသကို ကိုယ္ၿမင္ၿမင္ေနေတာ့ ေသရမွာလည္းမေၾကာက္ေတာ့ဘူး။

ၾကည့္ပါမ်ားရင္ ပ်က္တာေတြကို ေတြ႕ရတာစိတ္လာမယ္။

ဉာဏ္ရင့္လာရင္ ၿဖစ္ပ်က္မုန္းၿပီး ဆံုးသြားမယ္။

ၿဖစ္ပ်က္ဆံုးသြားရင္ နိဗၺာန္ၿမင္လာမယ္။

နိဗၺာန္ဆိုတာ ေနရာတစ္ခုလို တိုက္တာအေဆာက္ အအံုေတြမဟုတ္ဘူး။

ဒုကၡေတြခ်ဳပ္ၿငိမ္းတဲ့ အေအးဓာတ္ အၿငိမ္းဓာတ္ေလးကိုေခၚတာပါ။

ၿဖစ္ပ်က္နွစ္ခု မရွိတာနိဗၺာန္ တဲ့။

ရုပ္နာမ္သည္ အၿမဲမရွိ ဆင္းရဲရွိ၏။ နိဗၺာန္သည္ ဆင္းရဲမရွိ အၿမဲရွိ၏ တဲ့။

ေကာင္းတဲ့အာ႐ုံကုိျမင္ေတာ့ ေလာဘျဖစ္တယ္။ မေကာင္းတဲ့အာ႐ုံျမင္ေတာ့ ေဒါသျဖစ္တယ္။
မေကာင္းတေကာင္း အာ႐ုံျမင္ေတာ့ ေမာဟျဖစ္တယ္။

ခႏၶာထဲ ဉာဏ္တစ္ခ်က္ေလာက္ လွည့္လုိက္ရရင္ ..
စၾကဝေတးမင္းစည္းစိမ္ထက္ သာတယ္။

အသက္တစ္ရာေနရတာထက္ ျဖစ္ပ်က္တစ္ခ်က္ျမင္ရတာက ျမတ္တယ္လုိ႔ ဘုရားက ေသေသခ်ာခ်ာေဟာထားတယ္။

'ဧကာဟံ ဇီဝိတံ ေသေယ်ာ ပႆေတာ ဥဒယဗၺယံ' အသက္တစ္ရာ ေမတၱာပုိ႔ေနတဲ့ ပုဂၢိဳလ္ထက္ ျဖစ္ပ်က္တစ္ခ်က္ျမင္ရသူက သာပါတယ္။

မုိးကုတ္ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး ကအၿမဲဆံုးမေလ့ရွိပါတယ္။

ဒီဉာဏ္ကိုရသြားရင္ ေသာတာပန္မၿဖစ္ေသးရင္ေတာင္မွေထာက္ရာတည္ရာရသြားၿပီး။

ရုပ္နာမ္တို့ရဲ့ ၿဖစ္ၿခင္းသေဘာ၊ ပ်က္ၿခင္းသေဘာကို သိသြားရင္ အဲဒီပုဂၢိဳလ္ဟာ အရိယာဉာဏ္နဲ့ အလားတူသြားၿပီ။

နိဗၺာန္ေရစီးေၾကာင္းထဲေရာက္သြားၿပီးတဲ့။

ဒါဟာ ဒိ႒ိကို အသိနဲ့ၿပဳတ္ထားတဲ့အဆင့္ စူဠေသာတာပန္အဆင့္ၿဖစ္သြားၿပီ။

ဒီၿဖစ္ပ်က္ၿခင္းေတြဟာ သူ႕သေဘာသူေဆာင္ေနပါလား။

ခႏၶာရွိတဲ့သူတိိုင္း (ေခြးခႏၶာၿဖစ္ၿဖစ္၊ ႏြားခႏၶာၿဖစ္ၿဖစ္၊ လူခႏၶာၿဖစ္ၿဖစ္၊ နတ္ခႏၶာပဲၿဖစ္ၿဖစ္) ဒီၿဖစ္ၿခင္း ပ်က္ၿခင္းသေဘာမွာ ငါမပါဘူး၊ ငါ့ဥစၥာမဟုတ္ဘူး၊ ငါ့နဲ့မဆိုင္ဘူးလို့ ေသခ်ာသိလာရင္ စိတ္နဲ့ငါနဲ့မေရာေတာ့ဘူး၊ ခႏၶာနဲ့ ငါနဲ့မေရာေတာ့ဘူး။

အဲဒီအခါ ဘာၿဖစ္လာသလည္းဆိုေတာ့ ဒိ႒ိ ၀ီစိကိစၦာေတြကြာၿပီး ဘုရားဉာဏ္ေတြ ရင္ထဲကိန္းသြားၿပီ။

ၿဖစ္ၿခင္းပ်က္ၿခင္းသေဘာပဲရွိပါလားလို့ ပိုင္ပိုင္နုိုင္ႏိုင္သိသြားရင္ ရင္ထဲဘုရားပြင့္ၿပီ။

ဒါေၾကာင့္ ကိုယ့္သႏၱာန္ ဘုရားပြင့္မပြင့္ ကိုယ္တိုင္ေရြးခ်ယ္ခြင့္ရွိသြားၿပီ။

ဒါေတြဟာ ဘုရားရွင္ တကယ့္တိုက္ရိုက္ေဟာခ်င္ၿပီး လူေတြကို အ၀ိဇၨာအေမွာက္ထဲက သူလြတ္ေၿမာက္သလို့ လြတ္ေၿမာက္ေစဖို့ ဒီတရားေတြကို ေဟာခ်င္လြန္းလို့ ေလးသေခ်ၤနဲ့ ကမၻာတစ္သိန္း နဲ့ ေၿခာက္ႏွစ္ၾကာေအာင္ ဆည္းပူး ေလ့က်င့္ၿပီးမွ ရလာတဲ့ဉာဏ္ေတာ္ေတြပါ။

ဒါန သီလ သမထ သာသနာပမွာ ရွိေနေပမယ့္

ဒီ ၀ိပႆနာဉာဏ္ကိုေတာ့ ဘုရားရွင္ပြင့္တဲ့ သာသနာတြင္းမွာသာ ရွိလို့

သိပ္တန္ဖိုးရွိလြန္းလို့ ပညာရွိသူေတာ္ေကာင္းမ်ားၿဖစ္ၾကတဲ့

ဆရာေတာ္ဘုရားမ်ားက ၀ိပႆနာလုပ္ၾကဖို့

အၾကိမ္ၾကိမ္ တိုက္တြန္းေနၾကတာေပါ့။

ေသာတာပန္တည္ရင္ (၇) ဘ၀ပဲ

ဘ၀ဒုကၡက လြတ္ေၿမာက္ဖို့က်န္ေတာ့တယ္။

အားမက်ၾကဘူးလား။

ဘုရားရွင္၏တရားကို နားၾကားခြင့္ရသူတို့ဟာ အလြန္႕အလြန္ကံေကာင္းလွပါသည္တဲ့။

ဘ၀ၿပတ္ၿပီ၊ ဘာေၾကာက္စရာလိုေသးလဲ။
ဘာေတြမ်ား မက္မက္ေမာေမာ ေလာကီ ကာမဂုဏ္ေတြကို လိုခ်င္ေနေသးလဲ။

ငါ့ဘုရားရဲ့ စကားတစ္လံုးကိုသိသြားရင္ စၾကၤာမင္းစည္းစိမ္နဲ့ေတာင္မလွဲေတာ့ဘူးတဲ့။

ဒါမွ မဟုတ္ရင္ေတာ့ အခုေလာကမွာ ၿမင္ေတြ႕ေနရတဲ့ ဒုကၡေတြ မတရားမူေတြ အဓမၼတရားေတြ ကိုယ္ဆီေရာက္လာၿပီး
မိစၦာဒိ႒ိေတြ ၿဖစ္မွာ အေၾကာက္ဆံုးပဲ။

ဒိ႒ိၿပဳတ္လို့ တရားအားထုတ္ရင္ အကာလိေကာ

အခါမလင့္အက်ိဳးေပးတယ္ဆိုတဲ့ တရားဂုဏ္ေတာ္အတိုင္း

ဒီမနက္ထုတ္ ညေနရမယ္။ ညေနထုတ္ ေနာက္တစ္ေန႕မနက္ရမယ္။
(ကိေလသာသာ ၾကားမခုိရင္၊ ခုိလာရင္လည္း ခိုလာတဲ့ ကိေလသာကို ၿဖစ္ပ်က္ထပ္ရွု။ ဒါဆိုရင္ကိေလသာ ၾကားမခုိနိုင္ေအာင္ ၾကားမခိုေအာင္ လုပ္တဲ့နည္းပဲ။)

ဒါမွ မဟုတ္ ၇ရက္၊ ရလ၊

၇ႏွစ္ (၇ႏွစ္ဆုိရင္ေတာင္ အသိဉာဏ္နည္းနည္းလိုေနလို့၊ လမ္းနည္းနည္းမွားနိုင္လုိ့ၿဖစ္နိုင္ပါတယ္။)

မၿမန္ဘူးလား။

ေသာတာပန္ေလာက္တည္ၿပီးမွ ေဒၚ၀ိသာခါလို လူဘ၀မွာ ေလာကမွာ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ၾကီး ေနလို့ရပါေသးတယ္။

(အကုသိုလ္ေတြ အၿပစ္ေတြ မရွိေလာက္ေအာင္နည္းၿပီ
သူေတာ္ေကာင္းအစစ္ၿဖစ္သြားၿပီ။ အပါယ္က်ေစနိုင္တဲ့ အၿပစ္ေတြ မရွိေတာ့ဘူး။ သူရထားတဲ့ မဂ္က အၿပီးတိုင္ ပယ္သတ္ေပးၿပီးၿပီ။)

ဒါေၾကာင့္ ဒီေန႕ကစၿပီး တရား အားထုတ္ၾကဖို့

ၿဖစ္ပ်က္ၿမင္ေအာင္ၾကည့္ဖို့

(အက်င့္ၿဖင့္ ငါ့ကိုယ္ ငါ့ဟာ ငါ့ဥစၥာလို့ စြဲထင္တဲ့ ဒိ႒ိအယူမွားကိုၿဖဳတ္ဖို့)

နိဗၺာန္အက်ိဳးေမွ်ာ္ကိုး၍

ဆရားေတာ္ဘုရားၾကီးမ်ား၏ ကိုယ္စား

ဒီစာဖတ္မိတဲ့ ေမာင္ေလး ညီမေလးမ်ားကို 
 
သတိေပးတိုက္တြန္းခြင့္ေပးသနားဖို့

နူးညြတ္စြာေတာင္းဆိုပါရေစေနာ္။

ေမတၱာမ်ားစြာၿဖင့္

Shared from Ma Myint Sandar (FB)

”စင္ၾကယ္တဲ့မေနာနဲ႔မွ နိဗၺာန္ျမင္မည္”

”မိုးကုတ္ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီးေဟာၾကားေတာ္မူသည့္ စီဒီနံပါတ္(၇၃) မွ နံပါတ္ (၆) တရားအမည္ ျဖစ္သည့္ ”စင္ၾကယ္တဲ့မေနာနဲ႔မွ နိဗၺာန္ျမင္မည္” တရားေတာ္မွ မွတ္စု”

မိလိႏၵမင္းႀကီး၏ေမးခြန္း–

(၁)ကံေၾကာင့္ျဖစ္ေသာတရား
(၂)အေၾကာင္းေၾကာင့္ျဖစ္ေသာတရား
(၃)ဥတုေၾကာင့္ျဖစ္ေသာတရား
(၄)ကံေၾကာင့္မျဖစ္ေသာတရား
(၅)အေၾကာင္းေၾကာင့္မျဖစ္ေသာတရား
(၆)ဥတုေၾကာင့္မျဖစ္ေသာတရားအား အမိန္႔ရွိေတာ္မူပါ အရွင္ဘုရား။

နာဂေသနမေထရ္အရွင္ျမတ္၏ အေျဖ–

ကံဆိုတဲ့ ေစတနာက ရုပ္နာမ္ဓမၼကို ျဖစ္ေစ၏။
မီး၊ မ်ိဳးေစ့တို႔က အေၾကာင္းေၾကာင့္ျဖစ္ေစေသာ တရားျဖစ္သည္။
ေရ၊ေတာင္၊ေလတို႔က ဥတုက ျဖစ္ေစတယ္။

ကံေၾကာင့္မျဖစ္တဲ့တရားကေတာ့ နိဗၺာန္ ျဖစ္တယ္။
အေၾကာင္းေၾကာင့္မျဖစ္တဲ့တရားကေတာ့ နိဗၺာန္ ျဖစ္တယ္။
ဥတုေၾကာင္းေၾကာင့္ မျဖစ္တဲ့တရားကေတာ့ နိဗၺာန္ ျဖစ္တယ္။

မိုးကုတ္ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး၏ ေဟာျပေထာက္ျပခ်က္–

ကံေၾကာင့္ နိဗၺာန္မျဖစ္ပါဘူး၊ ရွိခိုးရတဲ့ကံေၾကာင့္ နိဗၺာန္ရရပါလို၏ဟု ဆိုလို႔ မရပါဘူး။
ဉာဏ္ေၾကာင့္သာ နိဗၺာန္ကို မ်က္ေမွာက္ျပဳႏိုင္မယ္။ နိဗၺာန္ကို ကံနဲ႔ ႀကိဳးစားေနလို႔ ရမွာမဟုတ္ပါဘူး။ ဉာဏ္နဲ႔ ႀကိဳးစားမွသာ ရႏိုင္တယ္ဆိုတာကို ထိုးထိုးထြင္းထြင္းသိေစလို၍ ဤသို႔ ေဖာ္ထုတ္ေရးသားေဖာ္ျပျခင္းျဖစ္ပါတယ္။

ဒါေၾကာင့္ တရားနာတယ္ဆိုတာက ဉာဏ္စခန္းသြားၿပီး ဉာဏ္သြားယူတာပါ။

နိဗၺာန္ဆိုတာက မဂၢင္လမ္းကမွ သြားလို႔ရတယ္။ မဂၢင္လမ္းဆိုတာ သမၼာဒိ႒ိ ျဖစ္ေအာင္လုပ္ရတယ္။

မိဘရိုးရာ အစဥ္အဆက္လမ္း၊ ရပ္ရြာစကား လမ္း၊ သက္ႀကီးဝါႀကီးတို႔၏ အစဥ္အဆက္လမ္း က သြားလို႔မရပါဘူး။ ရိုးရာစဥ္ကို အားကိုေနလို႔မျဖစ္ဘူး။ ဉာဏ္ကိုသာ အားကိုးရေပလိမ့္မယ္။

ဇရာ၊မရဏက ကိုယ္ပိုင္ရွိေနတယ္။ ဒါကို ဉာဏ္နဲ႔ ေက်ာ္မွသာ ရမယ္။

နိဗၺာန္ဆိုတာ ျဖစ္ဆဲလည္းမဟုတ္ဘူး၊ ျဖစ္ၿပီးလည္း မဟုတ္ဘူး။ သူတစ္ပါးက ျဖစ္ေစအပ္တဲ့တရားလည္း မဟုတ္ဘူး။
အတိတ္တရားလည္း မဟုတ္ဘူး၊ ပစၥဳပၸာန္တရားလည္းမဟုတ္၊ အနာဂတ္တရားလည္း မဟုတ္ပါဘူး။
အတိတ္မွာလည္း နိဗၺာန္သည္ရွိမေနဘူး၊ ပစၥဳပၸာန္၌လည္း နိဗၺာန္သည္ရွိမေနဘူး။ အနာဂတ္၌လည္း နိဗၺာန္သည္ရွိမွာမဟုတ္။ ဒါေၾကာင့္ ဆြမ္းေတာ္တင္ရင္ပါေနတယ္.. ဘာလဲဆိုေတာ့ - အဆံုးစြန္ေသာ ဘဝမွာ နိဗၺာန္ကို ေရာက္ရပါလို႔၏ ဟု ဆုေတာင္းေနတာေတြက မွားေနတယ္။ အဆံုးစြန္ဆိုတာက အနာဂတ္မွာ ဆိုတာပဲ။ ဒီေတာ့ နိဗၺာန္သည္ အနာဂတ္မွာ ရွိမေနဘူးလို႔ ဆိုထားေတာ့ အဆံုးစြန္ေသာ ဘဝမွာ နိဗၺာန္ကို ေရာက္ရပါလို႔၏ ဆိုတာက မွားေနတယ္။

ယခုပူေဇာ္ဖူးေျမာ္ကန္ေတာ့ရေသာ အက်ိဳးအားေၾကာင့္ ဘုရားတပည့္ေတာ္ အားထုတ္က်င့္ၾကံေသာ ဝိပႆနာဉာဏ္သည္ ယခုဘဝ၌ပင္လ်င္ မဂ္ဉာဏ္သို႔ လ်င္ျမန္စြာ ေက်းဇူးျပဳ၍ ဒုကၡခပ္သိမ္းခ်ဳပ္ၿငိမ္းတဲ့ နိဗၺာန္အား မ်က္ေမွာက္ျပဳရပါလို႔၏ - ဆိုရင္ မွန္တယ္။

ထို႕ေၾကာင့္ ကုသိုလ္ျပဳတိုင္း “ နိဗၺာန္ေရာက္ရာ အေထာက္အပံ့ျဖစ္ပါေစ၊ နိဗၺာန္ ေရာက္ရပါလို၏” ဟု ဆုေတာင္းသင့္ပါသည္။ သို႕ေသာ္ နိဗၺာန္သည္ ဆုေတာင္းရံုျဖင့္ အလိုလိုေတာ့ မျပည့္ပါ။ မိုးကုတ္ဆရာေတာ္ႀကီးက နိဗၺာန္သည္ အလုပ္ လုပ္သူသာ ရသည္၊ ဆုေတာင္းရံုသာတတ္သည့္ အေခ်ာင္သမားမ်ားႏွင့္ မဆိုင္ဟု မိန္႕ခဲ့ပါသည္။ အားထုတ္သူသာ ရသည္ဟု ဆိုလိုပါသည္။ သို႕ေသာ္ နိဗၺာန္ေရာက္ေစတဲ့ အေၾကာင္းတရားမ်ား မိမိသႏၱာန္တြင္ ျပည့္စံုလာေစျခင္းသည္ပင္ ဆုေတာင္းျပည့္ျခင္းပင္။ သားေရႊအိုးထမ္းတဲ့ ဆုေတာင္းမ်ိဳး ျဖစ္ပါသည္။ နိဗၺာန္ရဖို႕သည္ သုဂတိဘံုတြင္ ရွိရမည္။ ဗုဒၶသာသနာနဲ႕ ေတြ႕ရမည္။ တနည္းေျပာရရင္ ရပ္ျပစ္ ၈ ပါး လြတ္ရဦးမည္။ သစၥာတရားၾကားနားၾကားႏိုင္ေသာနား၊ ထိုးထြင္းသိႏိုင္တဲ့ အေမာဟေစတသိတ္ပါေသာ ပဋိသေႏၶ(တိဟိတ္)ျဖစ္ရဦးမည္။ ၀ိပႆနာကို နည္းမွန္လမ္းမွန္ အားထုတ္ႏိုင္ဖို႕ လမ္းညႊန္ျပသမည့္ ကလ်ာဏမိတၱႏွင့္ ေတြ႕ရဦးမည္။ ယင္းအခ်က္မ်ား ျပည့္စံုလွ်င္ပင္ လူျဖစ္ရက်ိဳး နပ္ေနပါၿပီ။ ထို႕ထက္ ကိုယ္တိုင္ အားထုတ္ၿပီး နိဗၺာန္ကို မ်က္ေမွာက္ျပဳႏိုင္လွ်င္ကား အတိုင္းထက္အလြန္ပင္ မဟုတ္ပါလား။ ထို႕ေၾကာင့္ တစ္ခ်က္ထဲနဲ႕ သံုးေလးခ်က္ ျပည့္စံုေသာ ဆုေတာင္းဟုလည္း ေခၚဆိုႏိုင္ပါသည္။ ”
တရားေတာ္အားျပန္ဆက္ရလ်င္ –
ဒီေတာ့ ျမတ္စြာဘုရားရွင္က -
ငါဘုရား၏ အမႈက ေဟာေျပာမႈ၊
မင္းတို႔က ေဟာေျပာတဲ့နည္းကို ယူၿပီး ကိုယ္တိုင္ အားထုတ္က်င့္ၾကံမႈ၊ လုပ္ကိုင္ယူမႈ။ ဒါေၾကာင့္ သူ႔အမႈ၊ ကိုယ့္အမူေတြရွိတယ္။
ဒါေၾကာင့္ ကိုယ့္အမူကို ကိုယ္တိုင္လုပ္ရပါလိမ့္မယ္။

နိဗၺာန္သည္ ကာလသံုးပါးမွ လြတ္သည္။

ကာလသံုးပါးက လြတ္သည္ဆိုရင္ပင္ နိဗၺာန္ဆိုတာသည္ မရွိေတာ့ဘူးလားလို႔ အေမးျပဳလိုက္တယ္။

ဒြါရေျခာက္ေပါက္ရွိတယ္။ မ်က္စိနဲ႔လည္း နိဗၺာန္ကို မျမင္ႏိုင္ဘူး။ နားနဲ႔မၾကားႏိုင္ဘူး၊ ႏွာေခါင္းနဲ႔လည္း အနံမခံႏိုင္ဘူး၊ လွ်ာနဲ႔လည္း အရသာမခံႏိုင္ဘူး။ ကိုယ္နဲ႔လည္း မထိေတြ႕ႏိုင္ဘူး။ မေနာနဲ႔ေတာ့ ေတြ႕ႏိုင္တယ္။ မေနာသမားကေတာ့ ေတြ႕ေအာင္ရွာႏိုင္တယ္။

မေနာဆိုတာ အိပ္ေနတဲ့ ဘဝင္စိတ္ကိုလည္း မေနာ၊ ၾကံေတြးစိတ္ကလည္း မေနာပါပဲ။ ဒီေတာ့-

မေနာတိုင္းပဲ နိဗၺာန္ကို ျမင္ႏိုင္ေတြ႕ႏိုင္ပါသလား ?
အရိယာအရွင္ျမတ္တုိ႔၏ သာဝကလည္းျဖစ္ရမယ္။ ထိုပုဂၢိဳလ္သည္ ေကာင္းစြာလည္းက်င့္ၾကံအားထုတ္ရမည္။ ထိုသို႔ေကာင္းစြာက်င့္ၾကံတဲ့ ပုဂၢိဳလ္၏ ကိေလသာ မေႏွာတဲ့ စင္ၾကယ္တဲ့မေနာနဲ႔မွ နိဗၺာန္ကို ျမင္ႏိုင္မယ္။
”သူေတာင္ဆည္းကပ္၊ ျမတ္တရားနာ၊ ေလ်ာ္စြာအက်င့္၊ မဂ္ဖိုလ္အခြင့္ ရလင့္ဧကန္သာ”

နိဗၺာန္ကို ေတြ႕ေအာင္ရွာရွင္လို႔ရွိရင္ မေနာကို ကိေလသာ မေရာေစနဲ႔။ စင္ၾကယ္တဲ့မေနာနဲ႔မွသာ နိဗၺာန္ကို ျမင္ႏိုင္တယ္။

မေနာမွာလည္း ႏွစ္မ်ိဳးရွိတယ္ဆိုတာကို သတိထားရလိမ့္မယ္။
ကိေလသာကို အာရံုျပဳႏိုင္တဲ့ မေနာက တစ္မ်ိဳး၊
ကိေလသာကို အာရံုကို မျပဳတဲ့ မေနာက တစ္မ်ိဳး၊
မဂ္စိတ္မေနာအျဖစ္နဲ႔ အာသဝနယ္ကလြတ္ၿပီး အာသဝဆိုတဲ့ ကိေလသာနဲ႔ မေရာတဲ့ မေနာကမွ နိဗၺာန္ကို ျမင္ႏိုင္၏။
နိဗၺာန္သည္ မေနာဒြါရ၏ အာရံုျဖစ္သည္။
သို႔ေသာ္ မေနာတိုင္းလားဆိုရင္လည္း မဟုတ္ဘူး။ စင္ၾကယ္ေသာမေနာနဲ႔မွသာ နိဗၺာန္ကို ျမင္ႏိုင္တယ္။ တို႔မျမင္တာသည္ မစင္ၾကယ္လို႔ျဖစ္တယ္။

ကိေလသာေရာေနတဲ့ ဉာဏ္သာရွိတယ္။ ကိေလသာမေရာတဲ့ ဉာဏ္ကမရွိေသးဘူး။
ဉာဏ္လို႔ဆိုၿပီးမွ ကိေလသာေရာတာတို႔ မေရာတာတို႔ ရွိေသးရဲ႕လားလို႔ အေမးျပဳလိုက္တယ္။ ရွိတယ္။ ဝိပႆနာဉာဏ္က ျဖစ္ပ်က္ကို ျမင္၊ ျဖစ္ပ်က္ကို မုန္းတဲ့ အဆင့္ပဲရွိေသးတယ္။ ဒီဉာဏ္က အာသဝနယ္ထဲက မလြတ္ေသးဘူး။

အာသဝတို႔နယ္နမိတ္က မလြတ္ေသးတဲ့ဉာဏ္နဲ႔ နိဗၺာန္မေတြ႕ႏိုင္ဘူး။

ဒုကၡကို ပိုင္းျခားၿပီးသကာလ ဒီဒုကၡကို မလုိခ်င္ေတာ့ပါဘူးဆိုတဲ့ မဂ္ဉာဏ္ျဖစ္မွသာ အာသဝနယ္က လြယ္ၿပီးေတာ့မွသာ နိဗၺာန္ကို အာရံုျပဳႏိုင္တယ္။
ဒီေတာ့ ဘုရားတပည့္ေတာ္တို႔ နိဗၺာန္မျမင္ေသးဘူး၊ မျမင္ေသးဘူးဆိုရင္ ဘာလုပ္ရမလဲ။ မေနာကို စင္ၾကယ္ေအာင္လုပ္၊ စင္ၾကယ္ေအာင္ ႀကိဳးစားရမယ္။ ဒါမွသာ ရမယ္ဆိုတာကို သေဘာေပါက္ဖို႔လိုပါမယ္။

ကိုယ့္ဟာကို ဒီဂရီဘယ္ေလာက္ရွိတယ္ဆိုတာကို ယွဥ္ထိုးၾကည့္လို႔ရၿပီ။ ရႈေသာပုဂၢိဳလ္၏ မေနာစင္ၾကယ္မွ နိဗၺာန္ကို ေတြ႕မွာျဖစ္ပါတယ္။

ကိေလသာႏူနာရွိတဲ့ပုဂၢိဳလ္သည္ သားသမီး ပစၥည္းဆိုတဲ့ မီးနားကို ကပ္ခ်င္တယ္။ မီးနာကပ္လိုက္ေတာ့မွ ႏူနာက သက္သာေတာ့တယ္ဆုိၾကတယ္မဟုတ္လား။ သားကို စိတ္ပူေနတာ။ ခုေတြ႕လိုက္ေတာ့မွ စိတ္သက္သာရာ ရေတာ့တယ္ဆုိတာသည္ စိတ္ပူတဲ့ ကိေလသာႏူနာက သားဆိုတဲ့မီးနားကို ကပ္လိုက္ေတာ့မွ ကိေလသာႏူနာက သက္သာရာ ရေတာ့တယ္ဆိုတာပဲ။

” ဒီလို ကိေလသာႏူနာရွိတဲ့ မေနာကေတာ့ နိဗၺာန္ကို မျမင္ႏိုင္ဘူး ဆိုတာ ေလးစားစြာမွတ္လိုက္ပါ။ ဒီေတာ့ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ယွဥ္ထိုးသံုးသပ္လို႔ရၿပီ။ ကိုယ့္မွာ ႏူနာရွိေနလား၊ မီးကို ေတာင့္တေနလား၊
မီးကိုေတာင့္တေနရင္ ႏူနာရွိေနလို႔ပဲလို႔ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ခ်၊ ႏူနာရွိေနရင္လည္း မီးနာကပ္ခ်င္ေတာ့မွာပဲ ဆိုတာကို ဆံုးျဖတ္ခ်က္ခ်၊
မရွက္မေၾကာင့္ ျပတ္ျပတ္သားသား သံုးသပ္ဆံုးျဖတ္ရေပလိမ့္မယ္။ ႏွစ္ေပါက္တစ္ေပါက္ရိုက္ၿပီး လွည့္စားမယ္ဆိုရင္ေတာ့ အိုနာေသ ေနာက္တစ္ဖန္ လိုခ်င္တာပဲ။ ေနာက္ခႏၶာကို ယခုလွည့္စားရင္ေတာ့ ရမွာေသခ်ာတယ္။ ေနာက္ခႏၶာရရင္ ခႏၶာနဲ႔အတူ အိုနာေသက တြဲၿပီးပါလာေတာ့မယ္။ ဒီေတာ့ မွန္မွန္ကန္ဆံုးျဖတ္ခ်က္ခ်ၿပီး သကာလ မိမိႏူနာကို ေပ်ာက္ေအာင္ မိမိကိုယ္တိုင္ က်င့္ၾကံအားထုတ္၍ ကုသရေပလိမ့္မယ္။ ဒီႏူနာေပ်ာက္မွသာ ကိေလသာႏူနာမေရာတဲ့ စင္ၾကယ္တဲ့မေနာနဲ႔မွ နိဗၺာန္ကို ျမင္ႏိုင္မွာျဖစ္တယ္။ ”

ဒါျဖင့္ ဘဝမ်ားစြာ သံသရာက မေနာမစင္ၾကယ္ခဲ့ပါဘူးဆိုတာ အခုေပၚတာပဲ။ ႏူနာနဲ႔သာေနခဲ့ရၿပီး ဒုကၡခပ္သိမ္းကင္းၿငိမ္းတဲ့ နိဗၺာန္ကို မ်က္ေမွာက္မျပဳခဲ့ရတာပဲ။ ဒီေတာ့ ကိေလသာအနာမစင္ၾကယ္ရင္ နိဗၺာန္ကို မျမင္ႏိုင္ဘူး။

နိဗၺာန္သည္ ကာလအားျဖင့္ မရွိေနပါ။ သူတစ္ပါးက ဖန္တီးျပဳျပင္ထားသည္လည္း မဟုတ္ပါ။ ေနရာဌာနအားျဖင့္လည္း မဟုတ္ပါဘူး။ ဘယ္လိုပုဂၢိဳလ္ကမွသာ နိဗၺာန္ကို ေတြ႕ႏိုင္မွာလဲဆိုေတာ့ မေနာကို စင္ၾကယ္ေအာင္လုပ္ႏိုင္တဲ့ ပုဂၢိဳလ္မွသာ ေတြ႕ႏိုင္မယ္။ မစင္ၾကယ္တဲ့ ဉာဏ္နဲ႔ဆိုရင္ မေတြ႕ႏိုင္ဘူး။ စင္ၾကယ္မႈ၊ မစင္ၾကယ္မႈဆိုတာသည္ ဉာဏ္ထက္မႈအေပၚမွာ မူတည္ေနတယ္။
ဒီေတာ့ ဉာဏ္ထက္မႈအေပၚကို သံုးသပ္ရေတာ့မယ္ဆိုေတာ့ ဉာဏ္စဥ္ဆိုတာ ျဖစ္ေပၚလာျပန္တယ္။ ဉာဏ္စဥ္နဲ႔ ဆိုတာသည္ ဉာဏ္ထက္မႈ၊မထက္မႈကိုလည္း ဆံုးျဖတ္ေဖာ္ျပေပးသလို၊ ကိေလသာစင္ၾကယ္မႈနဲ႔ ေဝးကြာမႈ၊ မေဝးကြာမႈကိုလည္း ပဓာနထားေဖာ္ျပေပးပါတယ္။ ဉာဏ္ေတြစဥ္ၿပီးသကာလ ၁ နံပါတ္ ဉာဏ္၊ ၂ နံပါတ္ ဉာဏ္၊ ၃ နံပါတ္ ဉာဏ္ဆိုၿပီ စဥ္လိုက္တယ္။ ၁)ဉာဏ္က ယထာဘူူတဉာဏ္၊ ဒီဉာဏ္ကေတာ့ ကိေလသာနည္းနည္းမ်ားေနေသးတယ္၊
၂) ဉာဏ္ျဖစ္တဲ့ နိဗၺႏၵဉာဏ္က်ေတာ့ ကိေလသာ နည္းနည္း နည္းသြားၿပီ။
၃) မဂ္ဉာဏ္က်ေတာ့ ကိေလသာ အရွင္းမပါေတာ့ဘူး။
ဒီေတာ့ ၁)ဉာဏ္(၂)ဉာဏ္(၃)ဉာဏ္ ဆိုၿပီး ဉာဏ္စဥ္ရျခင္းသည္ ကိေလသာအတြက္စဥ္ရတာျဖစ္တယ္။
၁)ဉာဏ္၏ သေဘာကေတာ့ ဒီခႏၶာ၏သေဘာကို ယထာဘူတာဉာဏ္နဲ႔ ဟုတ္တိုင္းမွန္စြာသိတယ္။ အနိစၥတရားေတြ၊ ဒုကၡတရားေတြ၊ အနတၱတရားေတြပဲရွိတယ္ဆိုတာကို သူသိတယ္။ သိုေသာ္ ဒီအနိစၥ၊ဒုကၡကို မုန္းပါရဲ႕လား၊ မမုန္းေသးဘူး။ ဒီေတာ့ ဒီဉာဏ္ကုိ ႏုေသးတဲ့ဉာဏ္ျဖစ္ေနတယ္။ နိဗၺႏၵဉာဏ္က်ေတာ့ ဒီအနိစၥ၊ဒုကၡေတြကို မုန္းလာၿပီ။ ဒီဉာဏ္ကို ဉာဏ္အားရွိလာတယ္လို႔ ေခၚပါတယ္၊ ဘာေၾကာင့္ဉာဏ္အားရွိလာတယ္လို႔ ဆိုရတာလဲဆိုေတာ့ ကိေလသာနဲ႔ ေဝးလာတယ္။
(၁)နံပါတ္က ကိေလသာနဲ႔ နီးတယ္၊
(၂)နံပါတ္က်ေတာ့ ေဝးလာတယ္။
(၃)နံပါတ္က်ေတာ့ ဒါဒုကၡသစၥာပဲလို႔ ဒုကၡကိုပိုင္းျခားခ်လိုက္တာနဲ႔ နိေရာဓသစၥာကလည္း ေပၚေရာ။ ဒါသည္ ကိေလသာနဲ႔ ဆက္သြယ္တယ္လို႔ ဆိုလို႔ရေသးလား၊ ဆိုလို႔မရေတာ့ဘူး။ ကိေလသာနဲ႔ လံုးဝမဆက္သြယ္ေတာ့ဘူး။ ဒီလို စင္ၾကယ္တဲ့ဉာဏ္ကသာ ဒုကၡဆံုးတဲ့ သုခနိဗၺာန္ကိုေတြ႕တယ္။

ဉာဏ္စဥ္တာသည္ ကိေလသာအတြက္စဥ္ရတာ။

ကိေလသာဌာနနယ္မွာေနတဲ့ မေနာက နိဗၺာန္ကို မျမင္ဘူး။
ကိေလသာဌာနကလြတ္တဲ့ မေနာကမွ နိဗၺာန္ကို ျမင္ႏိုင္မယ္။

မိမိတို႔အားထုတ္ဆဲျဖစ္ေသာ ဝိပႆနာဉာဏ္သည္ (ျဖစ္ပ်က္ကိုျမင္တဲ့ဉာဏ္၊ အဖန္ဖန္အခါခါရႈမွတ္ပြားမ်ား၏ ျဖစ္ပ်က္သေဘာသာအား မုန္းလာေသာဉာဏ္) မဂ္ဉာဏ္(ျဖစ္ပ်က္အဆံုး၌ ျဖစ္ျခင္းပ်က္ျခင္းမရွိသည့္တရားကို ျမင္တဲ့ဉာဏ္) အားလ်င္ျမန္စြာ ေက်းဇူးျပဳ၍ ေနာက္တစ္ဖန္ပဋိသေႏၶမေနရျခင္းေသာ သုခကို ယခုဘဝ၌ ပိုင္ဆိုင္ ဆံုးခန္းတိုင္ႏိုင္ၾကပါေစ…
(ေမတၱာပန္းတို႔လန္းရာေျမ) မွတဆင့္

သစၥာသိၿပီးမွ လွဴပါ

 လွဴၾကတန္းၾကတဲ့အခါမွာဘယ္လုိလွဴမွ ဒုကၡသစၥာ ျပန္မရတဲ့အလွဴျဖစ္မလဲဆုိတာ သိဖုိ႔ အေရးႀကီးတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဒုကၡလြတ္ေၾကာင္းအလွဴျဖစ္ေအာင္ လွဴနည္းစနစ္ေလးေတြကို မုိးကုတ္ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး၏ အာေဘာ္မပ်က္ ဆက္လက္တင္ျပေပးမယ္။

အ၀ိဇၨာပစၥယာ သခၤါရာ – လူခႏၶာ နတ္ခႏၶာ ဘယ္ခႏၶာမဆုိ ခႏၶာျဖစ္ေၾကာင္းဆုိတာ အ၀ိဇၨာမူတည္တာပဲ။ သစၥာေလးပါးမသိတဲ့ အ၀ိဇၨာ။ အတိတ္က သစၥာေလးပါးမသိတဲ့အ၀ိဇၨာနဲ႔ ေနထုိင္ခဲ့ရတာ။ ကုသုိလ္ျပဳေတာ့ သခၤါရ။ ကုသိုလ္ပင္ ျပဳေသာ္လဲ ၀ိညာဏ္၊ နာမ္႐ုပ္၊ သဠာယတန၊ ဖႆ၊ ေ၀ဒနာ ခႏၶာငါးပါးဘက္ကုိ လာစပ္တယ္။ သစၥာမသိတဲ့ အ၀ိဇၨာနဲ႔ ျပဳလုပ္တဲ့ ကုသုိလ္ဟာ ခႏၶာငါးပါး ဒုကၡသစၥာတရားသာ ရတယ္လုိ႔ မွတ္လုိက္ပါ။ ဘယ္လုိကုသုိလ္ ဒုကၡသစၥာရလဲဆုိရင္ သစၥာမသိတဲ့ အ၀ိဇၨာခုိင္းတဲ့အတုိင္း လုပ္တဲ့ကုသုိလ္ဟာ ဒုကၡသစၥာပဲရတယ္။

အခု လက္ရွိဘ၀မွာ ခႏၶာငါးပါးနဲ႔ ခြဲလို႔ကုိမရေတာ့ဘူး။ ဘာလို႔ ဒီလို ဒုကၡသစၥာနဲ႔ အတူေနေနရတာလဲဆုိေတာ့ ကုသုိလ္လုပ္ရင္ ဒီလုိ ဒုကၡသစၥာခႏၶာငါးပါးႀကီး ရမယ္ဆုိတာ မသိလို႔။ အုိမႈ နာမႈ ေသမႈ မကင္းဘူးဆုိတာ မသိတဲ့ အ၀ိဇၨာနဲ႔ ျပဳလုပ္တဲ့ သခၤါရ။ မသိတာက အ၀ိဇၨာ၊ မသိတဲ့ပုဂၢိဳလ္ ကုသုိလ္လုပ္တာက သခၤါရ။ ဘာသစၥာလဲဆိုရင္ သမုဒယသစၥာ။ သစၥာမသိဘဲ ျပဳတဲ့ ကုသုိလ္က သမုဒယသစၥာ။ ဒါျဖင့္ ေဟာဒီခႏၶာငါးပါးႀကီးက သမုဒယသစၥာလုပ္လုိ႔ ရတဲ့ ဒုကၡသစၥာ။ ဒါေၾကာင့္ `အသိေရွ႕ထားၿပီး အလွဴေနာက္ထားပါ´လုိ႔ မုိးကုတ္ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီးက ေလးေလးနက္နက္ မိန္႔ေတာ္မူတာ။ ဘာျဖစ္လို႔လဲဆုိေတာ့ အ၀ိဇၨာပစၥယာ သခၤါရာ ျဖစ္သြားမွာစိုးလို႔။ အ၀ိဇၨာပစၥယာ သခၤါရာသည္ သမုဒယသစၥာ။ ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီးက မလွဴနဲ႔လို႔ ေျပာတာမဟုတ္ပါဘူး။ သစၥာ အသိကေလး လုိေနေသးလို႔။ သစၥာမသိဘဲနဲ႔ လွဴခဲ့ေသာ္ ဒုကၡသစၥာရမယ္။ အ၀ိဇၨာသခၤါရေၾကာင့္ သူေက်းဇူးျပဳလုိက္တဲ့ ၀ိညာဏ္ နာမ္႐ုပ္ သဠာယတန ဖႆ ေ၀ဒနာ ဒုကၡသစၥာ။ ဒါ ဘယ္သူေတြရတဲ့ ဒုကၡသစၥာလဲဆုိေတာ့ မသိလွဴသမားေတြ လွဴလုိ႔ရတဲ့ဒုကၡသစၥာ။ `သိၿပီးရင္ေတာ့ လွဴေတာ့ေဟ့´လို႔ ဆရာေတာ္ႀကီးက တုိက္တြန္းေတာ္မူပါတယ္။

လွဴေတာ့ ေငြကုန္တယ္။ သစၥာမသိဘဲနဲ႔ လွဴလုိ႔ ဟုိဘက္ ဒုကၡသစၥာရေတာ့ လူပန္းတယ္။ ေငြကုန္လူပန္းအလွဴပဲ။ မသိလွဴသမားလွဴရင္ ၀ိညာဏ္ နာမ္႐ုပ္ သဠာယတန ဖႆ ေ၀ဒနာ ေပါင္းလုိက္ေတာ့ ခႏၶာငါးပါး၊ ဒုကၡသစၥာရတယ္။ ဒီခႏၶာႀကီးဟာ ဒုကၡသစၥာလုိ႔ သိၿပီဆုိရင္ေတာ့ အ၀ိဇၨာက ၀ိဇၨာျဖစ္တယ္။ လက္ရွိခႏၶာ ဒုကၡသစၥာမွန္း ၀ိဇၨာနဲ႔သိတာ။ လက္ရွိခႏၶာ ဒုကၡသစၥာမွန္းသိေတာ့ ၀ိဇၨာဉာဏ္ရတယ္။ ၀ိဇၨာဉာဏ္ရေတာ့ ေနာက္ဘ၀ လုိခ်င္တဲ့ သခၤါရေတြ မလုပ္ျဖစ္ေတာ့ဘူး။ ၀ိဇၨာဉာဏ္ရေတာ့ ဘ၀ ဒုကၡသစၥာလုိ႔ သိထားၿပီ။ ဒီလုိသိေတာ့ အ၀ိဇၨာ ခ်ဳပ္သြားတယ္။ သခၤါရအလုပ္လဲ မလုပ္ေတာ့ဘူး။ ဒီလုိသိၿပီဆုိရင္ လွဴေတာ့တဲ့။ ေနာက္ခႏၶာဒုကၡသစၥာႀကီးကုိ မလိုခ်င္ မရခ်င္လို႔ ဒုကၡလြတ္ရာသာ ရခ်င္လုိ႔ လွဴဒါန္းပါ၏လို႔ေျပာင္းလုိက္။ ဒုကၡသစၥာႀကီးကုိ မလိုခ်င္တာသည္ ၀ိဇၨာ၊ ဒုကၡသစၥာႀကီး ေနာက္တစ္ခါ မလုိခ်င္လို႔ လွဴဒါန္းပါ၏ဆုိေတာ့ နိဗၺာန္ရတယ္။

အဓိပတိသံုးပါး

           ေက်းဇူးေတာ္ရွင္ မိုးကုတ္ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး၏ ၀ိပႆနာရွဳနည္းတြင္ တရားအားထုတ္

ေတာ့မယ္ဆိုရင္ ဦးစြာလုပ္ေဆာင္ရမယ့္  အဓိပတိသံုးပါးကို လုပ္ေဆာင္ရမယ္။ အဓိပတိသံုးပါးဆို

တာ ၁။ မိမိကိုယ္ကို အားထားၿပီး တရားအားထုတ္ရမယ္။ ငါသည္ စားစရာ၊ ေနစရာမရွိလို႔  အား

ထုတ္တာ မဟုတ္ဘူး။ အို. နာ. ေသ. မြဲ. ကြဲ တည္းဟူေသာ သံသရာ၀ဋ္ဆင္းရဲမွ လြန္ေျမာက္ေစ

ျခင္းငွာ တရားအားထုတ္တာ၊ အဲဒါကို အတၱာဓိပတိလို႔ ေခၚတယ္။

     ၂။ ေလာကႀကီးကိုလည္း အဓိပတ္ထားၿပီး အားထုတ္ရမယ္။ ငါသည္ တရားအားထုတ္ေနတယ္

လို႔ အမည္ခံထားေပမယ့္ တရားအားထုတ္ေနတဲ့ အခ်ိန္မွာ ေလာဘ၊ ေဒါသ၊ ေမာဟတရားေတြက

ဖံုးလႊမ္းထားၿပီး ေရာင္း၀ယ္ေရးကိစၥေတြကို ေတြးေတာ စဥ္းစားမေနပါနဲ႔ ထိနမိဒၶလည္း မျဖစ္ေစနဲ႔

ပ်င္းလည္းမပ်င္းနဲ႔၊ အိပ္လည္းမအိပ္နဲ႔၊ စိတ္ကိုလည္း မလြင့္ေစနဲ႔၊ မေတာ္တာေတြကို လုပ္ေနရင္ျဖင့္

ကိုယ္ေစာင့္နတ္နဲ႔ သမၼာေဒ၀ နတ္ေကာင္းနတ္ျမတ္ကလည္း သိတယ္။ အဘိဉာဏ္ရတဲ့ ပုဂၢိဳလ္က

လည္း သိပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ေလာကႀကီးကို ရွက္ေၾကာက္ၿပီး အားထုတ္ရမယ္။ ေလာကကို အဓိ

ပတိထားၿပီး အားထုတ္ျခင္းကို ေလာကာဓိပတိလို႔ ေခၚတယ္။

     ၃။ တရားေတာ္ကိုလည္း အဓိပတိထားၿပီး ရိုေသေလးစားစြာ တရားအားထုတ္ရမယ္။ တရား

ေတာ္ကို ၀ိပႆနာဉာဏ္နဲ႔ မျမင္ ျမင္ေအာင္ၾကည့္ရမယ္။ တရားကို မျမင္ခဲ့ရင္ တရားက မရွိလို႔

မဟုတ္ဘဲ ငါက တရားေတာ္ကို မေလးစားလို႔ မျမင္တာျဖစ္မယ္လို႔ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ခ်ၿပီး တရား

ေတာ္ကို အဓိပတိထားၿပီး အားထုတ္ရမယ္။ အဲဒါကိုေတာ့ ဓမၼာဓိပတိလို႔ ေခၚတယ္။ ။

( ၀ိပႆနာ တရားရိပ္သာမ်ားလမ္းညႊန္ ၂၀၁၅ / စာမ်က္ႏွာ ၇၆ မွ ကူးယူေရးသား

   ပူေဇာ္ပါသည္။)

 (မွားယြင္းမွဳမ်ားရွိေသာ္ အစဥ္သနားေသာအားျဖင့္ သည္းခံခြင့္လႊတ္ေပးပါရန္ 

                    ဦးခိုက္ေလွ်ာက္ထားပါသည္ ဆရာေတာ္အရွင္သူျမတ္ဘုရား)

  ဦးသိန္းေ၀။

           http://www.facebook.com/damanadi.tk

          http://www.damanady.tk/ (ဓမၼနဒီ)တြင္လည္း ဖတ္ရွဳႏိုင္ပါသည္။

​ေက်းဇူး​ေတာ္​ရွင္​ မိုးကုတ္​ဆရာ​ေတာ္​ဘုရားႀကီး၏ ပုဗၺကိစၥငါးပါး။

        ေက်းဇူးေတာ္ရွင္ မိုးကုတ္ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး၏ ၀ိပႆနာရွဳနည္းတြင္ တရားအားထုတ္
ေတာ့မယ္ဆိုရင္ ဦးစြာလုပ္ေဆာင္ရမယ့္ ကိစၥငါးပါး (ပုဗၺကိစၥငါးပါး) ကို လုပ္ေဆာင္ရမယ္။
  ၁။ တရားအားထုတ္တဲ့အခ်ိန္မွာ မိမိခႏၶာကိုယ္ကို ဘုရားမွာလွဴထားပါ။

  ၂။ ဆရာမိဘတို႔ကို ကံသံုးပါးျဖင့္ ျပစ္မွားမိခဲ့ဖူးပါက ထိုအျပစ္တို႔မွ ေပ်ာက္ပါေစျခင္းငွာ ၀န္ခ်
ေတာင္းပန္ကန္ေတာ့ပါ။
  ၃။ ကိုယ္ေစာင့္နတ္၊ အိမ္ေစာင့္နတ္၊ ၿမိဳ႕ေစာင့္နတ္၊ သာသနာေစာင့္နတ္ႏွင့္တကြ သတၱ၀ါ
အေပါင္းတို႔အား ေဘးကင္း က်န္းမာခ်မ္းသာေစဖို႔  ေမတၱာစိတ္ကို ပြားမ်ားေပးပါ။
  ၄။ ေရွးဘ၀၊ ယခုဘ၀ ကိုယ္ျပဳသမွ် ကုသိုလ္ဒါနတို႔သည္ ငါ အလိုရွိေနေသာ မဂ္ဖိုလ္နိဗၺာန္ကို
 ေရာက္ရေစျခင္းငွာ လ်င္ျမန္စြာ ေက်းဇူးျပဳပါေစသတည္းလို႔ ဆိုပါ။
  ၅။ ငါသည္ ဘ၀မ်ားစြာ ေသခဲ့လွၿပီ။ ယခုဘ၀ မေသခင္မွာ တရားအားထုတ္မွပဲလို႔ ေသျခင္းတရားကို (မရဏာႏုႆတိ) ပြားမ်ားၿပီး၊ အားထုတ္မွဳအရွိန္ကို ျပင္းထန္ေပးပါတို႔ ျဖစ္ပါတယ္။ ။
( ၀ိပႆနာ တရားရိပ္သာမ်ားလမ္းညႊန္ ၂၀၁၅ / စာမ်က္ႏွာ ၇၇ မွ ကူးယူေရးသား
   ပူေဇာ္ပါသည္။)
 (မွားယြင္းမွဳမ်ားရွိေသာ္ အစဥ္သနားေသာအားျဖင့္ သည္းခံခြင့္လႊတ္ေပးပါရန္
                    ဦးခိုက္ေလွ်ာက္ထားပါသည္ ဆရာေတာ္အရွင္သူျမတ္ဘုရား)

မိုးကုတ္​ဆရာ​ေတာ္​ဘုရားႀကီး၏ ကမ္းနား သစ္ပင္​

ဒီတရား ဟာနည္းနည္းေတာရွည္ပါတယ္ စိတ္ရွည္ သီးခံၿပီ ၿပီးဆုံးေအာင္ နည္းနည္းစိ ဖတ္ၾကေစခ်င္ပါတယ္ ဒိတရားကိုလဲ သံေဝဂ လိုဆိုသည္ထက္ မိမိ ၿဖစ္စဥ္အမွန္ပဲ သစၥာ မသိရင္ ဒီတိုင္းပဲသြားမွာပဲ ဒါဟာ ေလာက နိယာမ လိုမွတ္ၾကေစလိုပါတယ္

ေရေမ်ာတဲ့ပုဂိုလ္ ၿဖစ္ေစ အဆြဲလြဲလိုရွိရင္ သစ္ကိုင္းၿခာက္ဆြဲမိရင္ၿပဳတ္တာပဲ ေရေမ်ာတဲ့ ပုဂုိလ္ေတြလဲထိုအတႈပဲ မိရာဖမ္းဆြဲ မ်ားေသာ္လဲ ဆြဲလိုက္တဲ့ သစ္ပင္မခိုင္လို ရွိရင္ၿဖင့္ ဒီသစ္ပင္ကပဲ ကိုယ္အေပၚ ၿပန္ပိေသးတယ္ ဒါေၾကာင့္ ဘုရားရွင္ကိုယ္ေတာ္ၿမတ္ၾကီးက ေဟာေတာ္မႈပါတယ္ ဘယ္လိုေဟာေတာ္မႈသလဲဆိုေတာ တကာ တကာမ ေတြၿဖစ္ေစ လႈေတြဟာ ဆရာေကာင္း သမားေကာင္းနဲ မၾကဳံလိုရွိရင္ ဆြဲမိဆြဲရာဆြဲ လြမ္းမိလြမ္းရာလြမ္း ဆိုသလို စြဲလြမ္းမႈေတြနဲ အခ်ိန္ကုန္ၿပီးေနၾက သၿဖင့္ သႈတိုဆြဲလိုက္လို သႈတို ဆြဲကိုင္ရာနဲ သႈတိုၿပန္ပိလို သႈတိုပဲ ဒုကၡ ေရာက္မယ္ေဟ့ လိုဘုရားကေဟာပါတယ္

ဥပမာ ဘယ္လိုေဟာလိုက္လဲဆိုေတာ အရွဘက္ကေနၿပီ အင္မတန္ၿပင္းထန္လွစြာေသာ ေရၾကီးစီးၿပီး ေခ်ာင္းၾကီးထဲသိုေရာက္လာတယ္ ေရာက္လာတယ္ မသိ မလိမၼာ လို ေရကိုေရမွန္း မသိလို ဆင္းလာၿပီ ဆိုမွၿဖင့္ ေရကလဲ အင္မတန္ၿပင္းထန္ သၿဖင့္ ေရထဲမွာ ေမ်ာရွာတယ္ ေရ စီးတာကိုစီးမွန္းမသိဆင္းလာေတာ ေရကအစီးသန္ ေရစီးကသန္သၿဖင့္ ေမ်ာရရွတယ္ ဆိုေတာ ေရေမ်ာတဲ့ ပုဂိုလ္ ဟာအားကိုးရွာလိမ့္မည္ဆိုတာၿဖင္ံ အထင္ရွားၿဖစ္ပါတယ္

အဲေတာ အားကိုးရွာေတာ ပက္လက္လဲေမ်ာ ေမွာက္ယက္လဲေမ်ာ အမ်ိဳးမ်ိဳး အဖုံဖုံ ေမ်ာၿပီ ေမ်ာလာတာ လမ္းမွာ ကမ္းနား သစ္ပင္ဆိုတာေတြကရွိတယ္ အဲဒီကမ္းနား သစ္ပင္ေတြကို သႈကၿဖင့္ ဒါၿဖင့္ ေရမွ တည္ရာပဲ ဆိုၿပီး သကာလ သစ္ကိုင္းေလး ဆြဲလိုက္တယ္ ထိုကဲ့သိုဆြဲလိုက္ေသာ ကမ္းနား သစ္ပင္ ကနဂိုကတည္းက ေရစားလို အၿမစ္ေတြကေပၚ နဂိုက မခိုင္တခိုင္ ေနတာေလး သြားၿပိး ဆြဲလိုက္ေတာ ဒီအၿမစ္နဲ တကြ ဆြဲလိုက္တဲ့ သစ္ပင္ ဟာ ကိုယ္အေပၚမွာေရာက္ၿပီ ေၿမစိုင္နဲတကြ အၿမစ္ေတြပါ ၿပဳတ္က်လာၿပီ ဆြဲတဲ့ ပုဂိုလ္ အေပၚမွာလဲ ပိရတယ္ ပါးစပ္ထဲ့ဝင္မ်က္လုံးထဲ့ဝင္ၿပီ သကာလ ေၿမမႈန္ေတြ ဝင္လာပါတယ္ ေအာ္အားကိုးရမွာလားလို အားကိုးရွာလိုက္တာ တကာ တကာမ တို

ေသေသခ်ာခ်ာ ဥာဏ္နဲ စဥ္းစားေတာ အားကိုးမႈေၾကာင့္ ဒုကၡ ပိုေရာက္ပါလားအားကိုးရွာလိုက္တာေလ ဒါနဲဒီလိုပဲ ေမ်ာေမ်ာ သြားေရာ ကမ္းနား သစ္ပင္ေတြက္ုေလ်ာက္ဆြဲ ေတာ ကိုယ္ အေပၚမွာပဲ ၿပန္ပိ ဒီလိုခ်ည္းပဲ သြားေနေတာ ဒီပုဂိုလ္ သည္ ကိုးစားရာ အားထားရာ ရပါမလား မရပါဘႈး မရတာ ၾကာေတာ ေရၾကီးကသန္ ကမ္းနားသစ္ပင္ကို ဆြဲလိုက္ရင္လဲ ကိုယ္အေပၚ ပဲၿပဳတ္က် ဘယ္မွာသာလ်င္ သႈမွာ အားကိုးရာ အားထားရာ ၿမင္ဦးပါမည္နည္း

ဆြဲေလသမွ်လဲ အမွားၾကီး ပဲကို ၿမဳတ္ၿခင္းနဲအဆုံးသတ္သြားရတယ္ နဂိုကလာတာ ကမ္းနားသစ္ပင္ေတြကိုဆြဲဆြဲလာေတာ ေၿမစိုင္ေတြ သႈမ်က္လုံးထဲ့ဝင္သႈကိုယ္ေပၚပိ ေမွ်ာရာကေန ၿမဳတ္လာေတာ ေရေမွ်ာ သမားကိုၿမင္ရလို၇ွိရင္ ေအာ္သနားစရာေကာင္းလိုက္တာ ေရေမ်ာလို ခိုးကိုးရာ ရွာပါေတာလား ခိုးကိူုးရာသစ္ပင္ ကၿပဳတ္ၿပီ သႈအေပၚက်ပါေပါလား သႈသာလ်င္ ဒုကၡ ေရာက္ပါေပါလား ခိုးကိုးရာ အားထားရာသည္ ဘယ္ခါကာလမွ သႈမရရွာပါလားဆိုတာကို အထင္ရွား မၿမင္သား ၿဖစ္ပါလိမ့္မည္ အဲေတာသႈမွာ ေမ်ာေနတဲ့ အခါ ေၿမစိုင္ေတြက သႈအေပၚၿပဳတ္ၿပဳတ္ က်ေသာေၾကာင့္ နဂိုက တစ္ေယာက္တည္း ေမ်ာတုန္းကအေမ်ာ သက္သာေသးတယ္ ကိုးစားရာ အားထားရာ ကမ္းနားသစ္ပင္ေတြရွာလိုက္တဲ့အခါက်ေတာ ကမ္းနားသစ္ပင္ေတြက ၿပဳတ္ခါ ၿပဳတ္ခါ နဲသႈအေပၚမွာ ပိပိလာေသာေၾကာင့္ ေမ်ာရာကေန ၿမဳတ္ရ၇ွာတယ္ သနားစရာေကာင္းတယ္ သနားစရာ အမတန္ေကာင္းပါတယ္ ဒကာ ဒကာမတို ေရမသိလို ေရထဲ ဆင္းလာ ဆင္းလို ေရစီးကသန္ေတာေမ်ာ ေမ်ာေတာ အားကိုုးရွာ အားကိုးရွာေတာ သႈအေပၚပိက် ပိက်တာနဲ ေမ်ာရာကေန ၿမဳတ္ၿခင္း လမ္းဆုံးရတယ္ဆိုေတာ အေတာ္ေလးကိုပဲ ကံဆိုးမိုးေမွာင္ၿဖင့္ ကမ္းကုန္ပါေပါလား

ေအဘုရားသခင္ကိုယ္ေတာ္ၿမတ္ၾကီးလဲ ေဟာေတာ္မႈပါတယ္ ထိုအတႈပဲ ဒကာ ဒကာမတိုလဲ အခုသံသရာ ေရၾကီးထဲ ေမ်ာေနၾကပါတယ္ ဘာေၾကာင့္ သံသရာေရ တဏွာ ေရထဲမွာေမ်ာ၇ပါသလဲ လိုေမးလိုရွိရင္ ဒကာ ဒကာမတိုက လႈၿပည္ေရာက္ရပါလို၏ ဆုေတာင္းေတာ ေမ်ာလာၾကတယ္ လႈၿပည္ တဏွာ ေရထဲ့ေမ်ာလာၾကတယ္ ဆုေတာင္းတာက တဏွာကိုဗ်ာ အဲဒီ တဏွာ ေရကေမ်ာလိုက္တာနဲ တဏွာေရက ေရၾကမ္းၾကီးကို အကုသိုလ္ေရကို အကုသိုလ္ ဆိုတာက သိၿပီးအတိုင္း ေရေကာင္းေတာ မဟုတ္ဘႈး ေရဆိုးၾကီး ၾကမ္းတမ္းတဲ့ေရပဲ ဆိုတာ ၿငင္းဖိုမလိုေတာပါဘႈး

ဘယ္ေရာက္လာၾကတုန္း လႈၿပည္မွာ လႈအၿဖစ္နဲ ဆုေတာင္းလိုက္ေသာေၾကာင့္ ဆုေတာင္းတဏွာက ေမ်ာတာနဲ အခုၿဖင့္ေမ်ာလာၾကၿပီ အဲေတာ ဒကာ ဒကာမတို အခုဘာၿဖစ္ေနၾကတာလဲ ဆိုေတာ ေမ်ာတုန္းပါပဲ ဘယ္ေရထဲ ေမ်ာလာၾကတာလဲ ဆိုေတာ ကိုယ္ဆုေတာင္း တဏွာ ေရနဲ ေမ်ာလာၾကတာ

ကိုယ္ဆုေတာင္းေရနဲ ေမ်ာလာ ေတာဒီက်ေတာ ဘယ္သႈကိုအားကိုးရင္ေကာင္းမလဲ စားဖို ေသာက္ဖို ေနဖို ထိုင္ဖို အားကိုးရွာတယ္ အားကိုးရွာေတာ အေမ အားကိုးေတာ အေမ ကအနိစၥ မိုၿပဳတ္က် ကမ္းနားသစ္ပင္ ကိုဗ်ာ အေဖ အားကိုး အေဖ ကအနိစၥမို ၿပဳတ္က် ကိုယ္မွာပဲ ရင္ကြဲပက္လက္နဲ အေမနဲ ခြဲရပါေပါ ငိုၿခင္းခ်တယ္ အင္းၿပဳတ္က်ၿပီး တဏွာေရ ေမ်ာလာရတဲအထဲမွာ အေမ ရယ္လိုအားကိုးရပါမလားလို ေအာက္ေမ့တယ္ အေမကလဲ အနိစၥ ခနၱာကိုယ္မို သား သမီးေတြ ရင္ကြယ္ပက္လက္ ၿဖစ္ၾကတယ္ ဘယ္နဲေၾကာင့္ ဒီပုဂိုလ္ ရင္ကြဲပက္လက္ ၿဖစ္ရတာလဲ တဏွာ ေရထဲေမ်ာလာတာ အေမနဲ အေဖ အားကိုူးၿပီး လာၾကတာ အားကိုးမရေတာ ဘယ္သႈေပၚၿပဳတ္က်တာလဲေမ်ာတဲ့ သႈအေပၚၿပဳတ္က်တယ္ သႈပဲ ငိုရရွာတယ္ သႈပဲရင္ထုရရွာတယ္ သႈပဲမ်က္ရည္လႈးရရွာတယ္ အေမဆိုတာအားကိုးေလာက္တယ္ဆိုၿပီ အေမ ေဖ ရွိရင္တိုဘာပႈစရာ၇ွိတုန္း အားကိုၿပီးေနပါမယ္ ဆိုၿ႔ပီး ဆြဲလိုက္တယ္အခါ အေမ အေဖ ကအနိစၥ ခနၱာကိုယ္ေတြ ၿဖစ္လို ဘယ္သႈေပၚၿပဳတ္က်လဲ တဏွာဆိုေတာင္းၿပီး ေမ်ာလာတဲ့ပုဂိုလ္ အေပၚၿပဳတ္က်တာ

အခုေတာၿဖင့္ ဒကာ ဒကာမေတြ ဘယ္လိုမ်ားေနၾကပါလဲဆိုေတာ ၿပဳတ္က်တဲ့ ဥစၥာေတြပဲ ေတြခဲ့ရတယ္ တိုၿဖင့္ တတ္နိုင္တယ္ ေရလြတ္ၿပီ ဆိုတဲ့ တက္မယ္လွမ္းမယ္ ခိုကိုးရာမရေသးဘႈး အခုအေမဆိုတာလဲ ကမ္းနားသစ္ပင္ေနာ္ အေဖဆိုတာလဲ ကမ္းနားသစ္ပင္ေနာ္ အေမ အတြက္ အေဖအတြက္ ၿပဳတ္က်လို ကိုယ္အေပၚမွာ ဒုကၡ ေရာက္ၿပီးက်ၿပီးလားေမးရင္ ေရာက္ၿပီးၾကပါၿပီ မေရာက္ရေသးတဲ့ သႈမ်ားလဲ ၾကဳံရမွာပါပဲ ဆိုတာ သတိရွိၾကပါ သမီးဆိုရင္လဲ အေမအားကိုး အေဖအားကိုး သားဆိုရင္လဲ အေမအားကိုး အေဖအားကိုးၿပီးေနၾကတာ အခုေတာၿဖင့္ ေတာင္ၾကီးၿပိဳလိုကမ္းကုန္ပါေပါလား ဆိုတာကို လႈတိုင္းေတြဖႈးၾကပါလိမ္မည္

ၾကည္စမ္းေရေမ်ာလိုအားကိုးရွာတာ ကမ္းနားသစ္ပင္ေတြကို အနိစၥ ခႏၱာေတြကို အားကိုရမွာလားလို အားကိုးတာ ကိုယ္အေပၚၿပဳတ္ၿပဳတ္က်တယ္ ေမ်ာလာတဲ့ သႈေတြအေပၚၿပဳတ္ၿပဳတ္က်တယ္ တဏွာေရၾကီးေမ်ာလာေတာ ဘယ္သႈကို အားကိုးရမွာလဲ အားကိုးလိုက္ေတာ တၿဖဳတ္ၿဖဳတ္ နဲ အေမေတြေသ အေဖေတြ ေသ အားကိုးမရတဲ့ အၿပင္ မ်က္ရည္ၾကီးငယ္က်ၿပီး ေဒါမနသ စိတ္ဆင္းရဲ့ၿခင္း ဒုကၡ ကိုယ္ဆင္းရဲ့ၿခင္း ေတြနဲ ပဲအခ်ိန္ကုန္ခဲ့ရတယ္

ကိုင္ေရွၿဖင့္ ဘယ္သႈကိုအားကိုးၾကမွာပါလဲ အိမ္ေနာင္လဲက်လာေတာ သားလင္ ခင္းပြန္းေတြကိုအားကိုးၾကၿပန္တယ္ အားကိုးၾကတာကလဲ သႈတိုကလဲ အနိစၥ ကမ္းနားသစ္ပင္ ၿပဳတ္ဦးမွာပဲ ခုိင္ပါမလား ဘာခနၱာလဲ အနိစၥ ခနၱာ ကမ္းနားသစ္ပင္ေတြေလ အေမ အဖ ၿပဳတ္က်တာကို သိၿပီ ေရွကမ္းနားသစ္ပင္ေတြကို ထပ္အားကိုးရင္ေမ်ာခ်င္ေသးလို ၿမဳတ္ခ်င္ေသးလို အားကိုးၾကတာ ပဲလိုေသေသခ်ာခ်ာ စဥ္းစားၾကပါ ဘယ္ေလာက္မ်ားဆိုးဝါးပါသလဲ လို

ဆိုတာ အထႈးေၿပာ စရာမလိုေတာပါဘႈး တယ္ေၾကာက္စရာေကာင္းပါလား အခုအစုံလင္ရွိေနတဲ့ လႈေတြေရာဘာၿဖစ္မွာလဲေမးရင္ ၿပဳတ္က်အုံးမွာပဲ ေရွၿပဳတ္ေနာက္ၿပဳတ္ပဲ ဆိုတာကိုေအာက္ေမ့ပါေတာ ၿပဳတ္တိုင္းၿပဳတ္တိုင္း ဘယ္သႈအေပၚ ပိမွာလဲေမးပါအုံး တဏွာေရနဲ ေမ်ာလာတဲ့သႈေတြ အေပၚၿပဳတ္က်မွာပဲ ဒါၿဖင့္ ဒကာ ဒကာမတို မွာေရွလဲ စိတ္ခ်စရာ မရွိပါလား ေနာက္လဲ ဆြဲခဲ့လိုၿပဳတ္က်ခဲ့ၿပီ ေရွလဲ ထပ္ၿပီး ကမ္းနားသစ္ပင္ေတြကို အားကိုးရင္ ေမ်ာခ်င္ေသးလို ၿမဳပ္ခ်င္ေသးလိုဆိုတဲ့ သေဘာေရာက္ပါတယ္

အားကိုေလသမွ် ၿပဳတ္က်တဲ့ ကမ္းနားသစ္ပင္ေတြကို အားကိုေတာ ကိုယ္က်ိဳးၾကီးေနပါေပါ လက္ရုံးၾကီးၿပဳတ္ပါေပါ ဆိုၿပီး ဒီအေပၚလာပိတာပဲ အဲေတာ ဒကာ ဒကာမေတြ အားကိုးေနတာ ကၿပဳတ္က်မယ္ ကမ္းနားသစ္ပင္ေတြပဲလို မွတ္ၾကပါ အဘယ္ေၾကာင့္ ဘုရားသခင္ကိုယ္ေတာ္ၿမတ္ ဒီေလာက္ထိေဟာရပါသလဲ ဆိုေတာ အနိစၥ ခနၱာကိုယ္မို ဒကာ ဒကာမတိုက တဏွာေရေမ်ာလာ ေတာ အားကိုးရွာေတာ ကမ္းနားသစ္ပင္ေတြကိုဆြဲေတာ ကိုယ္အေပၚၿပဳတ္က် ကိုယ္ပဲပိ ကိုယ္ပဲၿမဳပ္ရတယ္ မဆြံဲရင္ သႈအလုိလို ၿပဳတ္မွာပဲ ၿပဳတ္ရင္လဲ ၿမစ္ထဲပဲၿပဳတ္က်မွာေပါ ကိုယ္ကဆြဲလိုက္ေတာ ကိုယ္အေပၚၿပဳတ္က်တာေပါ

ဘုရားရွင္ကိုယ္ေတာ္ၿမတ္ၾကီး ကလဲေဟာထားတာၿမင္ေတာ ဘုန္းၾကီးမ်ားကလဲ ဒီတုိင္းသာထားရင္ မၿဖစ္ေတာဘႈး ဒီလိုကယ္မွပဲ ဒီလိုဆယ္မွာပဲဆိုၿပီ သႈတိုကၿဖင့္ ကမ္းနားသစ္ပင္ မွန္းမသိ မခိုင္မွန္းလဲမသိ ၿမဳပ္ခ်င္ေသးတယ္ ေမ်ာခ်င္ေသးတယ္ ဒါေတြကိုၿမင္ေတာ ဘုန္းၾကီးမ်ားက တရားေဟာေနတာဆိုတာ မွတ္ထားပါ ေအဘုရားပြင္လာတာလဲ ဒကာ ဒကာမတို၏ ဒီတိုင္းသာမွတ္ၾကေပေတာ

ဒါဆို ဒကာ ဒကာမတို အားကိုးေလသမွ် ယခုကစၿပီ မခိုင္မွန္းသိၾကပါေတာ ရုပ္ နဲ နာမ္ မို အနိစၥ မခိုင္မွန္းသိၾကပါ အဲတာကို သမီးေလး အားကိုၿပန္ရင္လည္း ဒါေလးေတြက ဘာပါလဲ ကမ္းနားသစ္ပင္ အနိစၥ ခင္ပြန္း အားကိုးလိုက္ရင္လဲ ကမ္းနားသစ္ပင္ အနိစၥ ခင္ပြန္းမ အားကိုးလိုက္ရင္လဲ ကမ္းနားသစ္ပင္ အနိစၥ ေလာကၾကီး ထဲမွာၿဖင့္ ခိုကိုးရာ အားထားရာ မရွိပါဘႈး ေလာကအၿပင္ဘက္မွာ သာလွ်င္ နိစၥ ဆိုတဲ့ နိဗြ့ာန္ သာလွ်င္ အားကိုးရာ ခိုးကိုးရာ ခိုင္ၿမဲတယ္ ဘယ္သႈပဲလာေအာင့္ေအာင့္ ၿပဳတ္က်တယ္ ဆိုတာမရွိဘႈး

ဘုန္ၾကီးတိုေၿပာတာေတြ နည္းပါေသးတယ္ ဒကာ ဒကာမတို ေနာက္တုန္းကၿပဳတ္ခဲ့တာေတြ မေၿပာပါနဲ့ ေတာ ဒီဘဝ တင္ၿပဳတ္က်ခဲ့တာေတြ ၾကဳံခဲ့ၾကရၿပီ သံသရာ မပါေသးဘႈး အတိတ္ကၿပဳတ္က်ခဲ့ တာေတြ မထည့္ေသးဘႈး ဒီဘဝ ကို႔ပဲၾကည္ပါ ကို္ယ္နဲ ကုန္အေရာင္းအဝယ္ လုပ္ေနတဲ့သႈေတြကလဲ ၿပဳတ္က် ေဖာက္သည္ေတြကလဲ ၿပဳတ္က် သႈငယ္ခ်င္းေတြကလဲ ၿပဳတ္က် ေဆြမ်ိဳးညာတကာေတြလဲ အကုန္ၿပဳတ္က် ကိုယ္အလုပ္ေတြ စီးပြားေတြလဲ ၿပဳတ္က် အားကိုတဲ့ ပုဂိုလ္ ေတြမွာၿဖင့္ ေလာဘေဇာ နဲၿမဳပ္လမ္းပဲသြားေနတာ ရိပ္မိၿပီလား အဲေတာေလာကၾကီးမွာၿဖင့္ ကမ္းနားသစ္ပင္ အနိစၥ သာရွိတယ္ အားထားရာ ခိုကိုးရာ မရွိဒါကို ယခုကစၿပီ ေသေသခ်ာခ်ာမွတ္ပါ

ဘယ္သႈကိုမွအားမကိုးေတာဘႈး ကမ္းနားသစ္ပင္ အနိစၥ ေတြကိုအားမကိုးေတာပါဘႈး ဆိုရင္ ဘယ္သႈအားကိုမွာလဲ မဂြင္ရွစ္ပါ ဝိပသနာ ကိုသာအားကိုပါ မဂြင္ေဖာင္ၾကီၤးကိုသာ အားကိုၾကပါ ဘယ္လိုေရ ဘယ္လိုလိႈင္းေတြပဲလာလာ ဘယ္လိုေရၾကမ္းေတြပဲ ဘယ္လိုဝဲေတြပဲ လာလာ သႈၿဖင့္ ေမ်ာေအာင္ၿမဳပ္ေအာင္မလုပ္နိုင္ဘႈး ဆန္တက္တဲ့ မဂြင္ေဖာင္ကို ကိုယ္ပိုင္ရမွာသာလ်င္ ကိုယ္ေပၚၿပဳတ္က်တာေတြ လြတ္ၿပီ သကာလ ဆန္တက္တဲ့ နိဗြ့ာန္ ခိုင္ၿမဲတဲ့ နိဗြ့ာန္ ကိုကို္ယ္ပိုင္ရပါၿပီ ဒါၿဖင့္ ယခုအခ်ိန္ၿဖင့္ ေဖာင္မရွိရင္ခက္ေသး ဒါေၾကာင့္ မဂြင္ေဖာင္ၾကီးဆင္ၿပီ သကာလ ေဟာဒီမဂြင္ေဖာင္ၾကီးကို ဝမ္းထဲကမထြက္ေစနဲ
ဒါေၾကာင့္ ေလာကၾကီးထဲမွာၿဖင့္ အားကိုးရာ မရွာလိုက္ၾကပါနဲ ကုိ္ယ္ကိုတိုင္ဆြဲၾကည္ေတာ ၿပုတ္က်တာ႔ပဲ ၾကီးတဲ့ပုဂိုလ္မိုေသတာ ငယ္တဲ့ ဟာကိုဆြဲမယ္ဆိုၿပီ မဆြဲလိုက္ပါနဲ ငယ္တယ္ဟာလဲၿပုတ္က်မွာပဲ တခ်ိဳ ဒကာ ဒကာမေတြ ကဒီေလာက္ၿပဳတ္က်ေနတာၿမင္တာေတာင္မွ မေလ်ာေသးဘႈး သႈတိုကိုအားမကိုးဘႈး ကိုယ္ဟာကို အားကိုးမယ့္ဟာ လာလိုက္ေသးတယ္ ကိုယ္ခႏၱာ ငါးပါးအားကိုးၿပန္တယ္ ဖ်င္းလိုက္တဲ့ၿဖစ္ၿခင္း မေၿပာပါနဲေတာ အားကိုးေၿပာင္းၿပန္ၿပီ ဘယ္ကိုအားကိုေၿပာင္းတာလဲ ကိုယ္ခႏၱာကိုယ္ ကိုအားကိုးၿပန္ေတာ သႈမ်ားအားကိုလဲ မရဘႈး ကိုယ္လက္ ကိုယ္ေၿခ ကိုအားကိုးမယ့္ဟ ဆိုၿပီ လႈစြမ္းေကာင္းေတြလဲရွိေသးတယ္ ဘာအားကိုးလဲဆိုေတာ မ်က္လုံးေလးရွိေတာ မ်က္လုံးအားကိုးတယ္ နားရွိေတာ နားအားကိုးတယ္ အရင္မခိုင္တာသိသိၾကီး ေနာက္မခိုင္တာေၿပာင္းလိုက္ၿပန္ၿပီ

အခုၾကည္စမ္း ကိုယ္ကိုကိုယ္ အားကိုးမယ့္ဆိုၿပီ အားကိုးၾကတာ မဆိုးမေတြလဲရွိတယ္ မဆိုးဖိုေတြလဲရွိတယ္ ကိုယ္ကိုကိုယ္ အားကိုးမယ္ဟ ဘယ္သႈရွိရွိမရွိ ထြက္သြားဟ ဆိုၿပီးဆြဲဲၿပန္တယ္ ဘယ္သႈကိုအားကိုလဲ ခႏၱာ ငါးပါး အားကိုၿပန္တယ္ မ်က္လုံး ဆိုလဲ ဥေပကၡ ေဝဒနာ နားဆိုလဲ ဥေပကၡာေဝဒနာ ႏွာေခါင္းဆိုလဲ ဥေပကၡာ ေဝဒနာ အားကိုၿပန္တယ္ လ်ာဆိုတဲ့ ဥေပကၡာ ေဝဒနာ ကိုယ္ဆိုတဲ့ သုခ ဒုကၡ စိတ္ဆိုတဲ့ ဝမ္းထဲမွာေပၚတဲ့ သုခ ဒုကၡ ဥေပကၡာ ေတြကို အားကိုၿပန္ေတာ သႈတိုကလဲ အနိစၥ ဘယ္သႈေပၚၿပဳတ္က်မွာပါလဲ ကိုယ္အေပၚၿပဳတ္က်မွာပါပဲ ဆြဲတဲ့ ပုဂိုလ္ အေပၚမွာပဲၿပဳတ္လိမ့္မည္ ဒီေနေဟာတဲ့ တရားဟာၿဖင့္ ဘယ္က သားလင္ ခင္ပြန္းကိုလဲအားမကိုးပါနဲ ေဆြမ်ိဳးညာတကာေတြလဲအားမကိုးပါနဲ ကိုယ္ကိုကိုယ္လဲ အားမကိုးပါနဲ သႈတပါးကိုလဲ အားမကိုးပါနဲ အနိစၥ သာမွတ္ပါ နဂိုက အားကိုးထားလို သားေသလို ငို သမီးေသလိုငို ခင္ပြန္းေသလိုငို ခင္ပြန္းမေသလိုငို ေဆြမ်ိဳးညာတကာေသလိုငို ခဲ့ၾကတာေတြ မနည္းေတာပါဘႈး သံသရာနဲၾကည္ရင္ မ်ည္ရည္ၾကီးငယ္က်ခဲ့ၾကတာေတြ

ဒါၿဖင့္ မိမိတိုဥာဏ္ကိုသာမိမိအားကိုးရမယ့္ဆိုတာ ကိုဝထၳဳတိုေလး နဲ တကြရွင္းၿပပါမယ့္ေရွက ဘုရားလက္ထက္က ကေလးမေလး တစ္ေယာက္ရွိတယ္ သႈက အပ်ိဳအရြယ္တုန္းကတည္းက ဘိကၡဳနီမ ဝတ္ဖိုစိတ္ဆႏၵ ရွိတယ္ အေမ မိဘကလဲ သမီးတစ္ေယာက္တည္းဆိုေတာ ေရြေပၚၿမတင္ထားၿပီ အလြန္ခ်စ္တယ္ မခြဲႏိုင္ဘႈး မခြဲႏိုင္ဘႈးဆိုေတာ သမီးကလဲ သႈေတာ္ေကာင္းစိတ္ကေလးရွိေတာ ဘိကၡဳနီမ ဝတ္ၿပီ ဒီအဝတ္နဲပဲ နိဗြ့ာန္ ကိုမ်က္ေမွာက္ၿပဳခ်င္တယ္ အိမ္ေနာင္သားေမြးအစရွိေသာ ဒီအလုပ္ကို မလုပ္ခ်င္ဘႈး မလုပ္ခ်င္ေတာ အေမ မိဘ ကလဲ အေမြးစားအေမြခံ မရွိၿပန္ေတာ ဒီကေလးမကို အတင္းပဲ တစ္ေယာက္ေသာ သတိုးသားနဲ အိမ္ေနာင္ခ်ေပးလိုက္တယ္ အိမ္ေထာင္ခ်ေပးလိုက္ေတာ အေမ မိဘ ကိုမလြန္ဆန္ႏိုင္ေတာ ေယာက်ၤားေနာက္ကိုလိုက္ရရွာတာေပါ ဒါနဲလိုက္ၿပီး သြားေတာ ထိုသတိုးသားနဲ အတႈေနေတာ ထိုသတိုးသားကို သႈအက်ိဳးေၾကာင္းရွင္းၿပတယ္ ႏွစ္လ သုံးလၾကာေတာ သႈေၿပာတယ္ က်မဟာ ဘယ္သႈနဲမွလဲ ေပါင္းသင္းဆက္ဆံလိုေသာ စိတ္မရွိဘႈး သိုရာတြင္ အေမ မိဘ မ်ားကလဲ သမီးတစ္ေယာက္တည္းဆိုေတာ သႈတို အေမြအဆက္ၿပတ္မွာကိုစိုးရိပ္တာနဲ ရွင္နဲ အိမ္ေထာင္ခ်ေပးလိုက္တယ္

က်မ နဂိုစိတ္ကၿဖင့္ ဘကၡဳနီမ လုပ္ခ်င္တာအမွန္ပဲ အရင္တုန္းကၿဖင့္ အေမ မိဘ ဆီမွာ ခြင္းေတာင္းပါတယ္ ထိုကဲ့သို ေတာင္းေပမယ့္လဲမရၿပန္ဘႈး အဲတာနဲ ရွင္ေနာက္ကိုေရာက္လာတယ္ အခုေတာ က်မကို အေမ မိဘ ကမပိုင္ေတာဘႈး ရွင္ကပဲပိုင္တယ္ အဲတာေၾကာင့္ က်မရဲ့ ပါရမီ ၿဖည့္တဲ့အေနနဲ ဘိကဳၡနီမ လုပ္ခြင္ေပးပါ အက်ိဳးေၾကာင္းေၿပာၿပေတာ ေယာက်ၤားကလဲ သႈေတာ္ေကာင္းစိတ္ ရွိေတာ ေကာင္းၿပီေလ ငါကပဲ ဘိကၡဳနီမ ေက်ာင္းကိုလိုက္ပို ပါမယ့္ ဆိုၿပီး ေက်ာင္းကိုေရာက္သြားတယ္ ဒါနဲ ဘိကၡဳနီမေက်ာင္းကိုေရာက္ေတာ သႈနဲ ေပါင္းသင္းဆက္ဆံ နွစ္လသုံးလေနခဲ့ေတာ သႈမွာကိုယ္ဝန္ကပါသြားတယ္ ကို္ယ္ဝန္ေလးပါသြားေတာ ေက်ာင္းကိုပိုထားတာကလဲ ဘယ္ေက်ာင္းကိုေရာက္သြားသလဲဆိုေတာ ေဒဝဒတ္ တိုအုပ္ခ်ဳပ္တဲ့ေက်ာင္းကိုေရာက္သြားတယ္ ဒါနဲ့ အဲဒီမွာ ကိုယ္ဝန္ေလးက ၾကာေတာ အဲဒီက ေဒဝဒတ္ဘိကၡဳနီမ ေတြကေၿပာတာေပါ ဘိကၡဳနီမ တစ္ေယာက္ ဒီလိုဒီလိုၿဖစ္ေနတယ္ ေဒဝဒတ္ကလဲ ဘုရားနဲ ၿပဳင္တုန္းဆိုေတာ သႈကလဲဂုဏ္ယႈခ်င္တာနဲ ဘိကၡဳနီမ ဒီလိုၿဖစ္ရပါမလားဆိုၿပီထြက္ေစ သႈကအမိန္ထုတ္လိုက္တယ္ ဒါၿဖင့္ ဘိကၡဳနီမ ကလဲထြက္ရတာေပါ ဒါၿဖင့္ဒီကိုလဲေနခ်င္ပါဘႈး ေဂါတမ ဘိကၡဳနီမ ထဲေနခ်င္တယ္ဆိုေတာ ၾကိဳက္ရာသြားဆိုၿပီ ၿမတ္စြာဘုရား ဘိကၡဳနီမ ေက်ာင္းသိုေရာက္လာတယ္

ေရာက္သြားေတာ ဘိကၡဳနီမ ေတြကမသိဘႈး ဘုရားကေတာသိတယ္ သႈဘိကၡဳနီမ ဘဝနဲရတဲ့ကိုယ္ဝန္မဟုတ္ဘႈးဆိုတာ သိတယ္ ဘိကၡဳနီ မဘဝမွာသႈကအသန္ရွင္းၾကီး ဘုရားကေတာသိတယ္ သိုေသာ္ ေဒဝဒတ္ နဲ့ အၿပိုင္ၿဖစ္ေနေတာ ေဒဝဒတ္က မသိပဲလက္ခံထားတယ္ဆိုတာကိုေၿပာမွာကိုလဲ စိုးရေသးတာေပါ ဒါနဲဘုရားက ဝိသၤခါတို ေက်ာင္းအမေတြ ဘိကၡဳနီမေတြ ေခၚၿပီ သႈကိုယ္ဝန္ ေၿခလက္ အဂၤါၿဖစ္ပုံနဲ့ ပဋိသေႏၱ ၿဖစ္ပုံကိုလတြက္ခ်ၿပီ ၿပမယ္ဘုရားကေတာသိၿပီးသားေပါ သိၿပီးသားေပမယ္ ဝိသၤခါတို ဘိကၡဳနီမ တိုကို အမ်ိဳးမ်ိဳး အဖုံဖု့ ံမိန္းမအခ်င္းခ်င္းဆိုေတာ စစ္လိုက္တဲ့ အခါ ဘယ္ဘိကၡဳနီမ ၿဖစ္မွရတဲ့ ကိုယ္ဝန္မွမဟုတ္တာ ဟိုလႈဝတ္ေၾကာင္ကတည္းကပါလာတဲ့ ကိုယ္ဝန္ၿဖစ္ေနေတာ

အဲဒါနဲပဲဘုရားသြားေလ်ာက္ေတာ ေအဒါၿဖင့္ သတ္ေသ ကၿဖင့္လုံေလာက္ၿပီ ဘုရားကလဲခ်ီမြမ္းၿပီ ဒီမွာပဲ ဘိကၡဳနီမ ေက်ာင္းမွာပဲေနေစ ဆိုၿပီးအမိန္ထုတ္လိုက္တယ္ ေနာက္ေတာ အမ်ားမၾကာမိ ကေလးေလးတစ္ေယာက္ေမြးမြားလာတယ္ ကေလးေလးေမြးဖြားလာေတာ ေကာသလမင္းၾကီးကလဲဘုရားေက်ာင္းေတာ္သြားေတာ ဘိကၡဳနီမ ေက်ာင္းနားကေနၿဖတ္ၿပီသြားရတယ္ သြားရတယ္အခါက်ေတာ ဘိကၡဳနီမ ေက်ာင္းနားက ကေလးငိုသံၾကားတယ္ ဘာတုန္းေမးတယ္အခါက်ေတာ အရွင္မင္းၾကီး ဘုရားနဲ့ ဘိကၡဳနီမ တို စုံစမ္းစစ္ေဆးထားတဲ့ ကေလးေလးပါ ေအာ္ ဒါၿဖင့္ ကေလးနဲ ေက်ာင္းနဲ မသင့္ေတာ္ဘႈး နန္းေတာ္ထဲကိုပိုလိုက္ ဆိုၿပီ နန္းေတာ္သို ေခၚသြားတယ္ ကေလးေလးကို အေမကလဲ ဘာမွေၿပာပိုင္ခြင္မရွိဘႈး ဘုရင္ဆိုေတာ နန္းေတာ္ပိုလိုက္ေတာ ေကာသလမင္းၾကီးက ေမြးစားတာေပါ ကေလးေလးကအရြယ္ေရာက္လာေတာ ကုမာရ ဆိုၿပီး နာမည္ေပးလိုက္တယ္ ကိုမာရ ဆိုတာ ၿမန္မာလိုၿပန္ရင္ သႈငယ္ကေလးပါ ဒါနဲ ဒီသႈငယ္ေလးကလဲ ရွင္ဘုရင္ သားအၿဖစ္ေမြးစားထားတာဆိုေတာ ရွင္ဘုရင္သားေတြနဲ သႈအရြယ္တႈေတြနဲ ကစားၾကတာေပါ ဒိုး ထိုးတမ္းကစားၾကေတာသႈကအၿမဲႏိုင္တယ္ အၿမဲႏိုင္ေတာ ဒိုးေတြလဲကုန္ေတာ မေပးႏိုင္ဘႈး မေပးႏိုင္ေတာ ထိုးၾကတာေပါ ရန္ၿဖစ္ၾကေတာ ကေလးေတြကသႈကို အေမ အေဖ မရွိတဲ့သားဆိုၿပီးဆဲဆိုၾကတာေပါ ဒါကိုသႈကၾကားတယ္ ငါအေမ အေဖ မရွိဘႈးလိုေၿပာေနတယ္သႈတို ဆိုၿပီး ဘုရင္ဆီသြားေမးတယ္ ေကသလ မင္းၾကီးသြားေမးလိုက္တယ္ က်ဳပ္ကို ကေလးေတြကဆိုေနတယ္ အေမ ေဖ မရွိတဲ့သား ဆိုၿပီးေၿပာေနၾကတယ္

အေမ ေဖမရွိတဲ့ သားကတိုကိုႏိုတ္စက္တယ္ဆိုၿပီ ေအာ္ေအာ္ၿပီးဆိုေနၾကတယ္ လိုေမးေတာ သႈတိုက ကေလးဆိုေတာ ဘာသိမွာလဲ ငါမင္းအေဖ ဆိုၿပီ
ေဟာတာေတြလဲ ႏိုထိန္းေတြၿပၿပီ ဒါမင္းအေမ ေနာက္ဒါနဲ သႈနည္းနည္းေလးၿငိမ္သြားၿပန္တာေပါ ေနာက္ၿပန္သြားကစားၿပန္ေတာ ဒီအသံပဲထြက္လာတယ္ မေက်နပ္ဘႈး သႈကိုယ္သႈ သံသယရွိေနတယ္ ငါအေမ ေဖ မရွိေၿပာေနတယ္ ဒါနဲ ေကာသလ မင္းၾကီးကို အတင္းအဓမၼ ေမးေတာ ေကာသလ မင္းၾကီးက ေအာ္ဒီကေလးက တယ္ပါးတဲ့ ကေလးပါလား ယုံကိုမယုံဘႈး သုံးေလးေခါက္ ထပ္ေမးေနတယ္ ဒါနဲအမွန္ေၿပာေလမွပဲ မင္းအေမ ကဘိကၡဳနီမ မင္းဘိကၡဳနီမ ေက်ာင္းမွာေမြးေတာ ဘိကၡဳနီမ ေက်ာင္းနဲ မေတာ္တာနဲ မင္းကိုငါေမြးစားထားတာ ဆိုေတာ ဒီကေလးဟာ ခုႏွစ္ႏွစ္ ရွစ္နွစ္ပဲ ရွိေသးတယ္ သံေဝဂ ဝင္လာတယ္ တယ္ဆိုးတဲ့ ကံပါလား ငယ္ငယ္ရြယ္ရြယ္နဲ အေမ ေဖေတြနဲ ခြဲကြာၿပီေနရတာ ငါကံတယ္ဆိုးပါလား ဆိုၿပီ သံေဝဂ ဝင္လာတယ္

ကဲဒီေလာက္ဆိုးတဲ့ ကံကို ကံေကာင္းလုပ္မွၿဖင့္ ေတာ္မယ္ ကံ ဆိုးကို ကံေကာင္းလုပ္ေတာမယ္ သႈ ဒကာ ဒကာမေတြ ရိပ္မိၾကလား
ကံဆိုးကို ကံေကာင္းလုပ္ၾကပါ ဘာၿဖစ္လိုလဲဆိုေတာ သားေရးသမီးေရးစီးပြားေရး ေတြနဲ ပႈခဲ့ရတာေတြဟာ ယခုဘဝ တင္မနည္းလွပါဘႈး ကံမေကာင္းေသးလိုေပါဗ်ာ အပႈေတြနဲ ေတြေနတာ သားပႈ သမီးပႈ ေဆြပႈ မ်ိဳးပႈ ဘယအပႈမ်ားက်န္ေသးလိုလဲ ဒါေၾကာင့္ အဲတာေတြကို သတိပ႒ာန္ အလုပ္လုပ္မွ ေၿပေပ်ာက္ႏိုင္မွပါ အလုပ္လုပ္ၾကပါ ကံေကာင္းေအာင္လုပ္ဖိုဥစၥာမ်ား ၿဖည္းၿဖည္းမွလုပ္ခ်င္ေသးလိုလား မလုပ္ၾကပါနဲ ၿမန္ၿမန္လုပ္ၾကပါ

ဆိုေတာဒီကေလးက သႈ ဖခမည္းေတာ္ ကိုတခါတည္းေၿပာလိုက္တယ္ က်ေနာ္ သကၤန္းဝတ္ခ်င္တယ္ဗ်ာ လိုေၿပာလိုက္တယ္ ေကာသလ မင္းၾကီးကလဲ ေပ်ာ္လိုက္တာ ငါကအရွင္ဒကာေပါ ဗ်ာ အေဆာင္ေတြ အရြက္ေတြနဲ နန္းေတာ္က ရွင္ေလာင္းၾကီး အၾကီးက်ယ္ယႈၿပီး သြားၿပီရွင္ၿပဳတာေပါ ရွင္ၿပဳၿပီ ကံဆိုးကိုးကံေကာင္းၿဖစ္ေအာင္လုပ္မယ္ဆိုၿပီး စာေတြသင္ၿပီ ၾကိဳးစားလိုက္ေတာ တရားေတြေဟာတတ္ေၿပာတတ္ ၿဖစ္လာတာေပါ သႈကိုရဟန္းၿဖစ္ေတာ ကႆဘ လိုအမည္ေပးတယ္ လႈနာမည္က ကုမာရ အဲဒီကုမာရ ကႆဘ နဲ သႈေက်ာ္ၾကားလာတယ္ တရားေဟာတဲ့ေနရာမွာ

ဟိုမွာအေမ ကေတာ ေကာသလမင္းၾကီး ေမြးခါစကတည္းေခၚသြားလိုက္တာ ရွင္ဘုရင္မိုလိုသာေပးလိုက္ရတာ အေမလုပ္သႈက အဲဒီေနကစၿပီးစားမဝင္ အိပ္မေပ်ာ္ ၿဖစ္ေနလိုက္တာ မ်က္ရည္မက် တဲ့ေနတခါမွမရွိဘႈး သႈသားကၿဖင့္ ရဟန္းၿဖစ္လို ေတာ္ေတာ္ကို ရဟန္းကိစၥၿပီးလို ေက်ာ္ၾကားေနၿပီ ကုမာရ ကႆဘ တရားေဟာတဲ့ေနရာမွာ ပထမ တန္းပဲ အားလုံးက သိေနၾကၿပီ နိဗြ့ာန္ ေရာက္ေၾကာင္းကိုေဟာႏိုင္တဲ့ ပုဂိုလ္ ပဲလိုအေတာ္ေက်ာ္ၾကားတယ္
ေက်ာ္ၾကားလာေပမယ့္ သႈအေမဆီမသြားဘႈး သႈအေမက ဆယ့္သုံးႏွစ္ေလာက္ရွိၿပီ မ်က္ရည္ကဆယ္လိုမရဘႈး ၁၃နွစ္ ၁၄နွစ္ ၂၀ေက်ာ္လာလဲ မ်က္ရည္ကဆယ္လိုကိုမရဘႈး တရားအားထုတ္လိုဘယ္ေတာမွ မရဘႈး ဘာၿဖစ္လိုလဲ သႈသားကို အားကိုးေနတာကို ဒီသားေလးလႈလားေၿမာက္လာၿပီ သားေလးနဲေနရင္ေနရာက်မွာပဲ သားေလးကလဲင္ကိုၿပန္မငဲွဘႈး တေနတေနငဲွမွာပဲ ဆိုၿပီး သႈမ်ားၾကီးအားကိုးေနတယ္ ကိုကိုယ္ကို အားမကိုးဘႈး ဒီဘိကၡဳနီမ ကမ်က္ရည္သာက်ေနတာပဲ
အဲလိုပဲေနေတာ တေန႒္ ကုမာရ ကႆဘ ဆြမ္းခံၾကြေတာ ဒီဘိကၡဳနီမ လဲ ဆြမ္းခံၾကြတာေပါ ေရွကဘိကၡဳနီမေတြလဲ ဆြမ္းခံၾကြၾကပါတယ္ ဆြမ္းခံၾကြၾကေတာ ဘိကၡဳနီမ ကသႈသားကို လမ္းမွာၿမင္ေတြတာေပါ ၿမင္တာနဲ တခါတည္း သႈသားကို အတင္းလိုက္တယ္ သကၤန္းဆြဲမလို လိုက္ေတာ ေယာက်ၤားေၿခ နဲ မိန္းမေၿခ နဲ မတႈၿပန္ဘႈး ေယာက်ၤားကၿမန္တာေပါ သိုေသာ္လဲ သႈက ခ်စ္တဲ့ေဇာနဲ အတင္းလိုက္ေတာ မမိ တမိေလးေပါ ဆိုေတာ သားလုပ္တဲ့ပုဂိုလ္က ဒကာမၾကီးလိုေခၚလိုက္ရင္ ေအာ္ငါကိုခင္ေသးတယ္ ခင္ခ်ာတယ္ ေတြေတာလဲ ေခၚခ်ာသားပဲ

ဆိုေတာၿဖင့္ သႈဟာဒီခင္လုံးကိုမၿဖတ္ႏိုင္တာနဲ ငါအားကိုးၿပီေနတာနဲ တရားရမွာမဟုတ္ဘႈး အသံကိုမေပးဘႈးဆိုၿပီ ေနေတာ သကၤန္းလိုက္ဆြဲဖိုလုပ္ေလေလ ဟိုကခက္သြက္သြက္သြားေလေလအားကိုးမွာစိုးလို သႈကိုယ္သႈအားကိုးမွ မာဂ္ဖို ရမွာကို အခုသႈတပါးအားကိုးေနတယ္ သႈတပါးကိုပဲေမ်ာ္ကိုးေနတယ္ ဒါကိုလဲ သႈစိတ္ထဲမွာၿမင္ၿပီသား
ဘိကၡဳနီမ ကေတာအရႈးမိုက္မိုက္တုန္းေပါဗ်ာ တခါတည္း သပိတ္ၾကီးေပြၿပီ သႈသားသကၤန္းစကိုလိုက္ဆြဲတယ္ ဟုိကလဲ အတင္းၾကြ ေခၚလိုက္ရင္ သႈကိုငွဲတယ္ထင္ဦးမယ္ ထင္ရင္ တရားရမွာမဟုတ္ဘႈး သႈဟာသႈအားကိုးမွ တရားရမွာကို ကုမာရ ကႆဘ ကလဲေနာက္ကိုလွည္မၾကည္ဘႈူး ဟိုကလဲ အတင္းလိုက္ ၿပီးသကၤန္းဆြဲမလို တအားဆြဲလိုက္ေတာ ဘိကၡဳနီမ ေမွာက္ရပ္ၾကီးလဲက်သြားတယ္ ဘယ္ေလာက္မ်ားဆိုးလဲ ခင္လုူံးခင္လုံး ဘယ္ေလာက္ထိဆိုးသလဲ ေမွာက္လဲက်ေအာင္ထိ ခင္ရတယ္ဗ်ာ အဲေတာ ဒကာမေတြ ဘက္ကသာမိုက္တယ္ ခင္မိၿပီဆိုရင္ မ်က္စီေအာက္က အေပ်ာက္မခံႏိုင္ တေန ဒီသားေလး သမီးေလးခြဲရၿပီဆို အိုလေပါင္းမ်ားစြာခြဲရတယ္မ်ားထင္လိုက္ေသးတယ္ မဆိုးဝါးဘႈးလား အဲဒါေၾကာင့္ မိန္းမေတြဟာ ၿမန္ၿမန္သာ အလုပ္လုပ္ယႈလိုက္ပါ ႏိုမဟုတ္ရင္ ဒီဆိုးဝါးတဲ့စိတ္ရွိေနရင္ မလြယ္ဘႈး ဒါေၾကာင့္ မိန္းမ ေတြမွာ ဆိုးဝါးတဲ့စိတ္ ရွိေသာေၾ႕ကာင့္ဘယ္ေတာမွ စၾကၤာဝေတးမင္းမၿဖစ္ရ ၿဗဟၡာ မင္းလဲမၿဖစ္ႏိုင္ဘႈး ဘုရားလဲမၿဖစ္ႏိုင္ဘႈး ေကဒါနဲခ်ိန္လိုက္ရင္ မိန္းမ ဆိုးတယ္ဆိုတာ ေပၚလာၾကၿပီေပါ

အဲဒါေၾကာင့္ ကိုယ္ဘဝကိုလဲ ကိုယ္မသာယာပဲနဲ ကိုယ္မွာလဲ ဆိုးဝါးတဲ့ဘဝ သႈမ်ားနဲ တန္းတႈမၿဖစ္ႏိုင္တဲ့ ဘဝ ဆိုေတာ ၾကိဳးစားပါေတာမယ္ ဆိုၿပီးလုပ္ေတာ နိဗြ့ာန္ က်ေတာ တတန္းတည္းသြားၿဖစ္တယ္ ေယာက်ၤားနိဗြ့ာန္ မိန္းမ နိဗြ့ာန္ လိုမရွိေတာဘႈး အဲတာေၾကာင့္ တန္းတႈခ်င္ရင္ၿဖင့္ ဒီဘဝေတာ တန္းမတႈႏိုင္ေတာဘႈး နိဗြ့ာန္ က်ေတာ တန္းတႈ အခြင္ေရးရတယ္ တန္းတႈၿဖစ္ခ်င္ရင္ ဒီဘဝ မာဂ္ဖိုလ္ ရေအာင္လုပ္လိုက္ အခုေတာ မိန္းမေတြမွာ ငိုစရာရွိရင္လဲ သႈတို ပႈေဆြးစရာရွိရင္လဲ သႈတို ကိုယ္မလုပ္ႏိုင္လို အဆႈခံရတာလဲ သႈတိုပဲ သိမ္လိုက္တဲ့ ဂုဏ္ မေၿပာပါနဲေတာ

ဒါနဲ ခုနားကဘိကၡဳနီမ လဲက်တာ သႈသားတယ္ခင္တာကို အဲဒီအားကိုးတဲ့ အတြက္ သႈလဲက်တယ္ လဲက်တဲ့အတြက္ ေအာ္ သႈစိတ္ထဲ့ မွာ ငါသားငါကို နည္းနည္းမွငွဲစိတ္မရွိဘႈး ေနာ္ ငါၿဖင့္ နွစ္ေပါင္းနွစ္ဆယ့္ အစိတ္ မ်က္ရည္နဲ မ်က္ခြက္ ဘယ္တရားမွလည္း အားမထုတ္နိုင္ဘႈး မ်က္ရည္နဲပဲအခ်ိန္ကုန္ေနရတယ္ အခုေတြၿပန္ေတာ စိမ္းကားလိုက္တာ ဒီေနကစၿပီး မင္းၿဖင့္ အားမကိုးေတာပါဘႈး စိတ္ဆုံးၿဖတ္ခ်က္ခ်တယ္ အဲဒီဆုံးၿဖတ္ခ်က္ခ်ၿပီ ဘိကၡဳနီမ ေက်ာင္းကိုၿပန္သြားတာေပါ ရွက္လဲရွက္တာေပါ ကိုင္ ဒီေန တရားမရရင္ မထဘႈးဆိုၿပီ အားထုတ္ပါတယ္ ေဝဒနာ ေတြကိုလွည္ၿပီ အကုန္ဥာဏ္ေအာက္သြင္းေတာတာေပါ အဲဒီ သႈမ်ားအားမကိုးတဲ့ည မွာပဲ ရဟန္းၿဒာ ၿဖစ္ပါတယ္ အဲေတာ ဒကာ ဒကာမေတြ ေၿပာခ်င္တာက မိန္းမ ဆိုတာ အားငယ္တတ္တဲ့ အမ်ိဳးစားလဲၿဖစ္တယ္ ေၾကာက္တတ္ လန္တတ္တဲ့ အမ်ိဳးလဲၿဖစ္တယ္ သႈမ်ားပဲအားကိုးေနတာ ဆိုေတာ ဟိုဘိကၡဳနီမ ကိုၾကည္ နွစ္ေပါင္း နွစ္ဆယ့္ အစိတ္ သႈမ်ားအားကိုးေနလို ကိုယ္ပိုင္တယ္ထင္လို အားကိုးေနေတာ လိုရင္းမေရာက္ဘႈး တရားမရဘႈး ကိုယ္ဟာကို အားကိုးပါေတာမယ္ ဆိုၿပီ တရားအားထုတ္လိုက္မွ အားထုတ္တဲ့ညမွာပဲ ရဟန္းၿဒာ မၿဖစ္ပါတယ္ အဲတာေၾကာင့္ ဒကာ ဒကာမ ေတြမွာလဲ ဘယ္သႈကိုမွ အားမကိုးပါနဲ့ ကိုဥာဏ္ကိုသာ ကိုအားကိုးပါ (မိုးကုတ္ဆရာေတာ္ ဘုရားၾကိး)