မိုးကုတ္​ဆရာ​ေတာ္​ဘုရားႀကီး၏ သပိတ္သြတ္လြတ္တရားေတာ္​

သီတင္းကြ်တ္ၿပီဆိုတာ ဒကာ ဒကာမေတြဘယ္လိုမ်ားထင္ၾကသလဲ - ၀မ္းနည္းစရာလား ၀မ္းသာစရာလားလို႔ေမးရင္ျဖင့္ ေသခါနီးသြားတာပဲလို႔မွတ္ပါ. ဆရာသမားကန္ေတာ့ရလို႔ မီးေတြထြန္းရလို႔၀မ္းသာရတယ္ဆိုတာကေတာ့ ေကာင္းတဲ႔ေစတနာေတြအမွန္ပါပဲ ခႏၶာကေတာ့ သီတင္းမက်ြတ္ခင္၀ါဆိုဦးကထက္ ယခုသီတင္းကြ်တ္ကေသဖို႔ရာပိုနီးသြားတယ္။

ဒီဘ၀ေတာ့အတိတ္ကဆုေတာင္းေၾကာင့္ခႏၶာႀကီးရထားေတာ့ ဇာတိ ဇရာ မရဏကေတာ့လာၾကမွာပဲ မေသရာအလုပ္ကိုေတြ႔ရလို႔၀မ္းသာၾကပါလို႔လည္းသတိေပးလိုက္ပါတယ္။အဂုၤတၱိဳရ္ပါဠိေတာ္မွာဘုရားေဟာ သစၥာသိၿပီးေသတဲ႔ပုဂၢိဳလ္မ်ား ဘာမွပူစရာမရွိပံုကိုေဟာၾကားပါမယ္။

သစၥာေလးပါးမသိေတာ့ အ၀ိဇၨာနဲ႔ေနခဲ႔ၾကတယ္ ဗုဒၶဘာသာဆိုေပမဲ႔သစၥာမသိပဲကုသိုလ္ေတြလုပ္ခဲ႔ၾကတယ္သခၤါရေပါ့ဗ်ာ ကုသိုလ္လုပ္ၿပီးေနာက္ဘ၀ လူခ်မ္းသာ နတ္ခ်မ္းသာျဖစ္ခ်င္လို႔ဆုေတာင္းၾကတယ္ ဒါျဖငိ့ကုသိုလ္နဲ႔တဏွာေရာၿပီး အ၀ိဇၨာပစၥယာသခၤါရျဖစ္မသြားဘူးလား အ၀ိဇၨာစတဲ႔ကိေလသ၀ဋ္ သခၤါရစတဲ႔ကမၼ၀ဋ္ ၂ ပါးကိုသစၥာမသိပဲျပဳၿပီးေသလြန္တဲ႔အခါ၀ိညာဥ္ဆိုတဲ႔ ပဋိသေႏၶ၀ိညာဏ္ကိုရပါတယ္။ ပဋိသေႏၶ၀ိညာဏ္ရရင္နာမ္ရုပ္ေပၚၿပီး မ်က္စိ နား ႏွာေခါင္း လွ်ာ ကိုယ္ စိတ္မေပၚေပဘူးလား အဲဒီဒြါရေျခာက္ေပါက္ကထိေတြ႔မွဳဖႆ ခံစားမွဳေ၀ဒနာ ေပါင္းလိုက္ေတာ့ ခႏၶာငါးပါးရတယ္ ဒါဘာသစၥာတံုး?

ယခုတရားနာေနတာ ဘာသစၥာပါလိမ္႔မတုန္း- ဒီဘ၀သစၥာသိၿပီးကိစၥၿပီးေစခ်င္လြန္းလို႔တိုက္တြန္းရတာ ဒါေၾကာင့္ငါေသရင္ဘာမ်ားျဖစ္အံုးမွာလဲဆိုတာ ဘယ္ေတာ့မွမေတြးနဲ႔ တို႔ခႏၶာကေပၚသ၍ဒုကၡသစၥာပဲဆိုတာသိတဲ႔ပုဂၢိဳလ္ေသရင္နတ္ရြာသုဂတိမွတစ္ပါးဘယ္မွမသြားဘူးဆိုတာေပၚၿပီလား - သစၥာသိၿပီးရင္သံသရာမလည္ဘူးဆိုတာ ဧကန္ဆံုးျဖတ္ခ်က္ခ် အားေပးစကားမဟုတ္ ေသခ်ာတဲ႔တရားပဲ ဒီေန႔သီတင္းက်ြတ္လျပည့္မွာ ဒကာ ဒကာမေတြ ဉာဏ္မ်က္လံုးသြင္းရတဲ႔ေန႔ မိမိတို႔ဉာဏ္ကလဲအလင္းရတဲ႔ေန႔ဆိုေတာ့ အလင္းေတြဆံုတဲ႔ေန႔ႀကံဳတဲ႔ေန႔ဆိုရင္လြဲပါ့မလား-

ကဲအေလာင္းေကာင္ အသုဘႀကီးတစ္ခုကို ဒီေက်ာင္းေပၚမွာမလႊဲသာလို႔ထားမယ္ဆိုပါေတာ့ ဒီအသုဘႀကီးထဲက ဘာေတြထြက္လာမွာလဲ- မ်က္စိထဲ နားထဲ ပါးစပ္ထဲ ႏွာေခါင္းထဲကထြက္တဲ႔အရာသည္ သုဘထြက္မလား အသုဘထြက္မလား- ေရာင္ေဖာၿပီးေသြးျပည္ထြက္လာမယ္ နဂိုကအသုဘမို႔အသုဘထြက္တာပဲ ဒါေၾကာင့္ခႏၶာႀကီးကဘာသစၥာတံုး- ဒကာ ဒကာမေတြရဲ႕ခႏၶာထဲေရာ မတင့္တယ္တဲ႔အသုဘ ဒုကၡသစၥာဆိုတာေသခ်ာၿပီလား -

ဒါျဖင့္တပည့္ေတာ္တို႔ ဒုကၡသစၥာမသိေသးဘူးလို႔ဆိုၾကမလား- ဒီေသေရးမွာ ဒီစိတ္ကေလးအေရးတႀကီးေျပာေနရတယ္ဆိုတာ ဒီအသိနဲ႔ေသရင္အပါယ္မက်ဘူးဆိုတာလက္ကိုင္ထားရမယ္။ သစၥာသိသူအတြက္ေ၀ဒနာပစၥယာတဏွာမကူးေတာ့လို႔ပဋိစၥသမုပၸါဒ္ျပတ္ၿပီးတစ္ခါတည္း မဂ္ေပၚသြားတယ္။ သစၥာသိတဲ႔သူအတြက္ မဂၢသစၥာကသံသရာျဖတ္သြားတာ ဒါေတြကိုေသခ်ာ ကိုယ္ပိုင္ဉာဏ္နဲ႔ကိုယ္တိုင္သိရင္ျဖင့္ ငါေသရင္ဆြမ္းမသြတ္နဲ႔ေဟ့လို႔မွာခဲ့ၾက။ ခႏၶာကိုယ္ထဲကေပၚလာတာေတြရွဳေနေတာ့ ဒုကၡသစၥာရွဳတဲ႔ဉာဏ္ကေလးကမဂၢသစၥာ ဒါျဖင့္ေသေနတာ သမုဒယသစၥာ သမုဒယေသေတာ့ေနာက္ခႏၶာမလာတာက ဒုကၡနိေယာဓသစၥာ (ဒုကၡခ်ဳပ္တဲ႔သစၥာ)

ဒါျဖင့္ဒကာ ဒကာမတို႔ရွဳတတ္ၾကၿပီလား ဘယ္ခ်ိန္ရွဳရမွာလဲမေမးနဲ႔ ခႏၶာကျပတဲ႔အခ်ိန္ရွဳလိုက္ ရွင္းၿပီလား ဒကာ ဒကာမေတြေသရဲၿပီလား ဒီေန႔ဘုန္းႀကီးဘာတရားေဟာပါလိမ့္ - သပိတ္သြတါလြတ္တရားပါဘုရား

၁၃၂၄ သီတင္းက်ြတ္လျပည့္ေန႔ မဂၤလာရိပ္သာဓမၼာရံုႀကီးေပၚတြင္မိုးကုတ္ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီးေဟာၾကားေတာ္မူေသာ သပိတ္သြတ္လြတ္တရားေတာ္မွအက်ဥ္းမွ်ထုတ္ႏွဳတ္ပူေဇာ္ပါသည္။

မိုးကုတ္ဆရာေတာ္ၾကီး၏ ကိုယ္နာေပမယ့္ စိတ္မနာေစနဲ႔

့တစ္သံသရာလံုး သမုဒယမီးနဲ ့ ဒုကၡထင္း ဒါပဲလွည့္ေနတယ္။ ေလာင္လက္စမသတ္ဘူး။ ဆရာေကာင္းနဲ ့ မေတြ ့i ျဖတ္နည္း ေတာက္နည္း နိႆရည္းကိုလည္း မရေတာ့ပါဘူးဆို မီးန့ဲ့ထင္းသာလွည့္ေနတာပဲ။ ထင္းသိမ္းတယ္ မီးျငိမ္းတယ္လိ့ု ့ကိုမလာဘူး။

တရားနာတာ ဖါးေတာင္ နတ္သားျဖစ္ေသးတယ္ဆိုျပီး ဒါၾကိဳက္ေနလို ့ ရွိရင္ ဒုကၡ
ျပန္ၾကိဳက္တာ။ ဖားမီးပံု (တစ္ဆုက္စာ) ကေန နတ္မီးပံု ( သံုးဂါဝုတ္္) ေလာင္ရမယ္။
ဒါျဖင့္ မီးပံုၾကီး ၾကိဳက္တာ ။ ၃၁ဘုံ မီးဟုန္းဟုန္းေတာက္ေနတဲ့ အထဲမွာ ထင္းရွာထြက္တာေလာက္ အရုပ္ဆိုးတာ မရွိဘူး။
ဝိပႆနာ အလုပ္မလုပ္တဲ့ ပုဂၢဳိလ္မွာ ေလာင္စာသ္ိမ္း၍ မီးျငိမ္းဖို ့အေရးဟာျဖင့္
မရွိပါဘူး။ ဒုကၡသစၥာ မသိေသးသေရြ ့ ကာလပတ္လံုး ဒုကၡျပတ္ေရးကိုျဖင့္
ဘယ္ေတာ့မွ ေတြးၾကမယ္ မဟုတ္ပါဘူး။
သစၥာမသိရင္ ေနာက္ခႏၶာ လိုခ်င္မွာပဲ။ ဘဝဆုေတာင္းယူတဲ့ ပုဂၢိဳလ္မ်ား သစၥာမသိလို ့မွတ္ပါ။
ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ က်န္းမာလို ့ ေတာ္ေသးရဲ ့ဆိုတာမ်ား အေတာ္လြဲတယ္။ ဒုကၡ
သစၥာမို ့ ကိုယ့္ေဆးနဲ ့ ကိုယ္ ဖာေထးေနရတာ။ ဆာနာ i ဝနာi ပူနာi ေအးနာi
ေခ်ြးထြက္တဲ့ အနာi ေရခ်ိဳးခ်င္တဲ့အနာi အနာမ်ိဳးစံု ေျပာရမယ္ဆိုရင္ျဖင့္ ခႏၶာမွာ အပ္သြားခ်စရာ ေနရာမရွိဘူး။
အိမ္ေဆာက္ထားတာလည္း ေဆးရုံ i ေလနာေတြ ျဖစ္မွာစိုးလို ့ ။ ေလတိုက္ေတာ့
အေအးပတ္တဲ့ အနာ i သိပ္လံုလြန္းျပန္ေတာ့ အပူေလာင္တဲ့ အနာ ။
ကိုယ့္အိမ္မွာ ရွိတဲ့ဥစၥာေတြက ေဆးခြက္ရယ္ ေဆးပစၥည္းရယ္ေတြခ်ည္းပဲ။ ေဆးကုစရာေတြ တစ္ပံုၾကီး အဲဒါနဲ ့ကုျပီး သက္သာေနၾကတယ္။
တရားနာတာ ကိုယ့္ပဋိစၥသမုပၸါဒ္ကိုယ္ျဖတ္တာi ဒါမွကိုယ့္ဒုကၡ ကိုယ္သိမ္းမွာ။
ကိုယ့္ဒုကၡ ကိုယ္သိမ္းဆိုတာ ယခုဒုကၡကေတာ့ ရွိေနတာပဲi အနာဂတ္ဒုကၡေတြ
အကုန္သိမ္းပစ္လိုက္တာ။
ယခု ဒုကၡသိမ္းျပီး အနာဂတ္ ဒုကၡမလာရင္ပဲ က်ဳပ္တို ့ ကံေကာင္းျပီ။
ကိုယ္နာေပမယ့္ စိတ္မနာေစနဲ ့ ၂ ။
၅-၁၂- ၆၁
အတိတ္က ေသေၾကာင္း တဏွာ ဥပါဒါန္လုပ္ခဲ့ေတာ့ ေသစရာ အထည္ ခႏၶာငါးပါးေပၚပါတယ္။
၎ ေသစရာအထည္ ခႏၶာငါးနွင့္ ေနရတုန္းကို ေသေၾကာင္းၾကိဳးစားျပန္တယ္။ ဒီပဋိစၥသမုပၸါဒ္တစ္ခုလံုးမွာ ေသေၾကာင္း
ေသထည္ပဲလွည့္ေနတယ္။ ေသထည္က ေသေၾကာင္းေပၚေအာင္လုပ္ေနတဲ့သူ
အဝိဇၨာ သခၤါရ နဲ ့ ေပါင္းသင္းဆက္ဆံေနရလို ့ရွိရင္ျဖင့္ ကိုယ္လည္း ေသလို ့ဆံုးမွာ မဟုတ္ဘူး။
ဒီဘက္က တဏွာ ဥပါဒါန္ ပဋိစၥသမုပၸါဒ္က လာလိုက္ေတာ့ ဒီထဲ
ေသာကပရိေဒဝ ကျမဳပ္ေနေတာ့ ငိုလို ့လည္းဆံုးမွာ မဟုတ္ဘူး။ ဒီအေမေသလို ့ ငိုဦးi ဒီအေဖေသလို ့ငိုဦးi ကိုယ့္အတြက္ငိုဦးi သားသမီးေတြေသလို ့ ငိုပြဲဝင္i
ေတာ္ၾကာ ကိုယ္ကိုယ္တိုင္ ေသပြဲဝင္ ဒါပဲ လွည့္ေနမွာပဲ။ အေသေကာင္းလား အေသဆိုး လားလို ့ ေမးမေနနဲ ့ အေသဟူသေရြ ့ အဆိုးခ်ည္းပဲ။
ု
အိမ္ေထာင္က်ျပန္ေတာ့ ေသမယ့္သူခ်င္း အိမ္ေထာင္က်တာ။ သူေသကိုယ္ငို l
ကိုယ္ေသ သူငိုပဲ မဆံုးနိုင္ဘူး။
ကလ်ာဏ မိတၲကို မွီဝဲဆည္းကပ္မွ ဒုကၡသိမ္းမယ္။ ကိုယ္သာနာ၍ စိတ္မနာေအာင္ က်င့္ပါလို ့ ဘုရားက ဆံုးမလိုက္တယ္။ ၂ အကြက္ က ၃ ေပါက္ဖြားတာကို ကိုယ္နာလို ့ စိတ္နာတယ္ေခၚတယ္။
ဒီခႏၶာကိုယ္ၾကီးကို အကုန္ငါခ်ည္း ခိုင္နယ္ျမဲတယ္ယူထားတာ။ ေဖါက္ျပန္ပ်က္စီးတတ္တာၾကီးကို ငါအစိုးရတယ္
ငါပိုင္တယ္i ငါဆိုင္တယ္iနဲ ့ အနတၲ ကိုအတၱ လုပ္ထားတာ။
ဒီခႏၶာထဲ တစ္ခုခု ေဖါက္ျပန္ျပီဆ္ုိမွျဖင့္ ငါခက္ေလျခင္းဆိုျပီး ကိုယ္နာလို ့ စိတ္နာတာဟာ ကိုယ္ကို ငါယူထားလို ့ ။
ဝိပႆနာမလုပ္သေရြ ့ ကိုယ္နာ စိတ္နာခ်ည္းမွတ္ ။
စိတ္နာတယ္ဆိုတာ တဏွာl
ံဥပါဒါန္lစိတ္ကေဒါသျဖစ္တာလည္းနာ
တာပဲ။ ေလာဘျဖစ္တာလည္း နာတာပဲ။
ဝိပႆနာရႈတာက ကိုယ္နာေသာ္လည္း စိတ္မနာတဲ့ အလုပ္။
ကိုယ္နာ ဆိုတာက တကယ္နာတာကိုဆိုတာမဟုတ္ဘူး။ ဒီခႏၶာၾကီးျဖစ္လိုက္ပ်က္
လိုက္ကိုဆိုတာ။ အဲဒီျဖစ္ပ်က္ကို ျမင္ေအာင္ ၾကည့္လိုက္တဲ့ အခါက်ေတာ့
သူ ့သေဘာနဲ ့သူျဖစ္တာပဲ l ေၾသာ္ ခႏၶာ့ သေဘာပဲ ဒုကၡသစၥာမို ့ ဒုကၡသစၥာ
သေဘာေျပာတာပဲ လို ့သိေတာ့ သိရံုသာရွိတာ ကိုယ္နာေသာ္လည္း စိတ္မနာဘူး
ခႏၶာအရွိနဲ ့ ဉာဏ္အသိ ကိုက္မွသာ အဖိုးတန္ေတာ့တယ္ဆိုတာ ေသေသခ်ာခ်ာ
မွတ္ပါ။
ခႏၶာထဲမွာသိမွ အသိl စာထဲမွာ သိရင္ အမွတ္။
အသိကမွ ကိေလသာကို တကယ္ျဖတ္မွာ။
ယခုေသထည္ (၂) ကို ဒုကၡသစၥာလို ့ ဝိပႆနာရႈl စိတ္ရႈရႈ i ေဝဒနာရႈရႈ ၾကိဳက္တာရႈi ေသေၾကာင္း( ၃) ျပတ္ပါတယ္။
သံသရာ ရမ္းျဖတ္လို ့မွ မရပဲi ကိုယ့္ခႏၶာအစဥ္ ကိုယ္ျဖတ္မွ ကိုယ့္ ဒုကၡကိုယ္သိမ္း
တာ။ ဒုကၡသိမ္းတာကို နိဗၺာန္သို ့ ေရာက္တယ္လို ့ေခၚတယ္။
ဒီတစ္ခါမွ ဇတ္မသိမ္းေတာ့ဘူးဆိုရင္ ဒီအဝိုင္းမွာ ထေျပးလိုက္ေသလိုက္ ဒီလိုခ်ည္း ေနမွာပဲ။ ကိုယ္နာလို ့ စိတ္နာတာက သံသရာ ခရီိးသည္အလုပ္
ကိုယ္နာေသာ္လည္း စိတ္မနာတာက ခရီးဆံုးတဲ့ ပုဂၢဳိလ္ ။
ကိုယ္နာေပမယ့္ စိတ္မနာေစနဲ ့ ၃ ။
၆-၁၂- ၆၁
သစၥာမသိတဲ့ အျဖစ္ဟာ ဝမ္းေခါင္းထဲ ေအာင္းလိုက္ ေသလိုက္ i ျပန္ေအာင္းလိုက္ ေသလိုက္i အေနဆိုးပဋိသေႏၶနဲ ့ အေသဆိုးစုတိကို ကိုယ္ပိုင္ရတယ္။ အေနဆိုး အေသဆိုးေတြ ထပ္ျပန္တလဲလဲ လုပ္ေပးေနတာ မသိတဲ့ အဝိဇၨာ ။ မသိသြားသြားေန
ေတာ့ မသိသက္ရွည္ေလေလ ဒုကၡသက္မ်ားေလေလ။မသိရင္ေတာ့ ဘုရားေလာင္း
ေရာ ပေစၥကဗုဒၶါအေလာင္းေရာ ဘာအေလာင္းရယ္လို ့ ေရြးမေနဘူး။ မသိတာက
နွိပ္စက္လိုက္တာပဲ။မသိပဲနဲ ့ျပဳလုပ္လိုက္ ္တာဟူသေရြ ့ျဖင့္ သမုဒယသစၥာ
အလြဲနဲ ့ အေခ်ာ္ ခ်ည္းပဲ။ မသိလု့ိ ့ျပဳလုပ္တာ သမုဒယသစၥာ i ရတာဒုကၡသစၥာ။
ဒုကၡသစၥာမသိေတာ့ ဒုကၡသစၥာပဲျပန္လိုခ်င္တယ္။ သမုဒယသစၥာမသိေတာ့ ဆုေတာင္းျပန္တယ္။ နိေရာဓသစၥာကို မသိေတာ့ မလိုခ်င္တဲ့ သေဘာေပၚလာတယ္ ။ မဂၢသစၥာကို နိဗၺာန္ေရာက္ေၾကာင္းရယ္လို ့မသိေတာ့
အားမထုတ္ခ်င္ဘူး ။
အလုပ္မလုပ္ပဲသိတဲ့ သညာသိက နိဗၺာန္မေရာက္နုိင္ဘူး။ ပညာသိမွနိဗၺာန္
ေရာက္မယ္။
အလုပ္လုပ္တဲ့ပုဂၢိဳလ္ ျဖစ္ပ်က္္္မေတ့ြ ့ေသးရင္ အဝိဇၨာကြယ္ လို ့။ အဝိဇၨာပါးသြားတဲ့ အခ်ိန္ ျဖစ္ပ်က္သြားေတြ ့တယ္။
ျဖစ္ပ်က္သာေတြ ့ေသးတယ္ ဒုကၡအစစ္ရယ္လို ့ဉာဏ္ထဲမွာ မေရာက္ေသးသေရြ ့
ပြားမ်ားေန။
အဲဒီျဖစ္ပ်က္ကေလးေတြ မုန္းလာတဲ့ အခါက်ေတာ့ ပိုရႈ (နဂိုက မုန္းရမွာေဝးစြ l ကိုယ့္ခႏၶာျဖစ္ပ်က္ ဘယ္ေတာ့မွေတာင္ မျမင္ဖူးဘူး)။
ပိုျပီးအားစိုက္ရႈလိုက္တဲ့ အခါ ျဖစ္ပ်က္ဟာ တျခားမွမဟုတ္ပဲ ကိုယ့္ဒုကၡၾကီး
ပါလားလို ့ ဉာဏ္ကပိုထက္လာျပီး ဒုကၡအစစ္ရယ္လိ့ု ့လည္းဉာဏ္မွာထင္ပါေရာ ျဖစ္ပ်က္ ဒုကၡသစၥာၾကီး ေပ်ာက္ထြက္သြားတယ္။
ေပ်ာက္ထြက္သြားသည္နွင့္
တျပိဳင္နက္ ဒီျဖစ္ပ်က္ေနရာမွာ နိဗၺာန္ အစားထိုးတယ္။ နိဗၺာန္ဟာ ျဗဳန္းကနဲ ဘယ္ေတာ့မွမေတြ ့နိုင္ဘူး။ျဖစ္ပ်က္ ဒုကၡသစၥာ အရင္ေတြ ့ရတယ္။ သူမဆံုး
သေရြ ့လည္းနိဗၺာန္မျမင္ပါဘူး။
ကိုယ္ ဆိုတာ ခႏၶာငါးပါး l ပကတိ အေကာင္းျမင္တဲ့ ကိုယ္ၾကီးကိုမယူလိုက္ပါနဲ ့။
စိတ္မနာပါေစနဲ ့ဆိုတာ ဒီကိုယ္ကို ဒိ႒ိတဏွာေတြနဲ ့ မဆြဲနဲ ့ဆိုတာ။
ခႏၶာငါးပါးက္ု အဝိဇၨာ သခၤါရ လုပ္ထားတာ ကိုယ္က ၾကားဝင္ရႈပ္ဖို ့ မလိုပါဘူး။
ေရာက္ရာ ဘဝက်မွ ခင္ဗ်ားတို ့ တဏွာက ဝမ္းထဲကေနျပီး ဒိ႒ိရဲl တဏွာရဲl
မာနရဲေတြနဲ ့ ရဲရဲတင္းတင္းၾကီး ငါ့ကိုယ္ ငါ့ဟာ လုပ္ထားတာ။ သူမ်ားလုပ္ထားတာ
ခင္ဗ်ားတို ့က ငါ့ကိုယ္ ငါ့ဟာထင္ေတာ့ ေကာင္းေကာင္းလြဲျပီ။
ဖ်ပ္္ဆို ခႏၶာငါးပါးက အိုေဘး နာေဘး ေသေဘးသင့္ေတာ့ ငါ့ကိုယ္ ငါ့ဟာလုပ္ထားတဲ့ တဏွာက ျဖစ္မွျဖစ္ရေလခ်င္းဆိုျပီး i စိတ္နာတာေတြေပၚလာ
တယ္။ ငိုပြဲ ျပံဳးပြဲေတြကို ဒိ႒ိတဏွာက ဆင္ခိုင္းတာ။
သူမ်ားပစၥည္းကို ငါ့ပစၥည္းဆိုျပီး ငိုခ်င္းခ်ေတာ့ ကိုယ့္အမွားေၾကာင့္ က်တဲ့ မ်က္ရည္။ ခင္ဗ်ားတို ့ မ်က္ရည္က်ခ်င္လို ့ ခင္ဗ်ားတို ့ င့ါကိုယ္ ငါ့ဟာလို ့ သိမ္းဆည္းထားတာ။ သူမ်ားကို အသနား မေစာလိုက္ပါနဲ ့ဦး။ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္
သနားလိုက္ပါဦး။ ကိုယ့္မီးကိုယ္ သိမ္းပါဦး l ျပီးမွ သူမ်ားမီးျငိမ္းပါ ။

​ေက်းဇူး​ေတာ္​ရွင္​မိုးကုတ္​ဆရာ​ေတာ္​ဘုရားႀကီး၏ ပရိညာ (၃) ပါး

       ေက်းဇူးေတာ္ရွင္ မိုးကုတ္ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး၏ ၀ိပႆနာရွဳနည္းတြင္ တရားအားထုတ္
ေတာ့မယ္ဆိုရင္ ဦးစြာနာမ္နဲ႔ရုပ္ကို ခြဲျခားတတ္ရမယ္။ ျမင္စရာအဆင္းနဲ႔ ျမင္တဲ့မ်က္စိက ရုပ္၊
သိမွဳကနာမ္၊ အာရံု (၆) ပါးမွာလည္း ရုပ္နဲ႔နာမ္ဟာ အၿမဲ ယွဥ္တြဲေနတယ္။ တခါ တရားကို
အားထုတ္ရာမွာ ပရိညာ(၃) ပါးနဲ႔သိ သိသြားရမယ္။

  ၁။ ဉာတပရိညာ  = ျဖစ္ဆဲရုပ္နာမ္ကို ဒီဟာသည္ရုပ္၊ ဒီဟာသည္နာမ္လို႔ ခြဲျခားၿပီးသိရမယ္။
  ၂။ တီရဏာပရိညာ = ျဖစ္ဆဲ ရုပ္နာမ္တို႔၏ အနိစၥ၊ ဒုကၡ၊ အနတၱ သေဘာေတြကို ပိုင္းျခားၿပီး
သိရမယ္။
  ၃။ ပဟာနပရိညာ = နာမ္ရုပ္တို႔အေပၚမွာ “ငါ”ဆိုတဲ့ တဏွာစြဲ၊ ရုပ္ဟာ “ငါပဲ” ဆိုတဲ့ မာနစြဲ၊
ဒီရုပ္ဟာ “ငါ ”ကိုယ္ဆိုတဲ့ ဒိ႒ိစြဲ၊ ဒီအစြဲသံုးခုကို သိေအာင္လုပ္ၿပီး ျပဳတ္ေအာင္ ျဖဳတ္ရမယ္။ ။
( ၀ိပႆနာ တရားရိပ္သာမ်ားလမ္းညႊန္ ၂၀၁၅ / စာမ်က္ႏွာ ၇၇ မွ ကူးယူေရးသား
   ပူေဇာ္ပါသည္။)
 (မွားယြင္းမွဳမ်ားရွိေသာ္ အစဥ္သနားေသာအားျဖင့္ သည္းခံခြင့္လႊတ္ေပးပါရန္
                    ဦးခိုက္ေလွ်ာက္ထားပါသည္ ဆရာေတာ္အရွင္သူျမတ္ဘုရား)

           http://www.facebook.com/damanadi.tk
          http://www.damanady.tk/ (ဓမၼနဒီ)တြင္လည္း ဖတ္ရွဳႏိုင္ပါသည္။

အဓိပတိသံုးပါး။

        ေက်းဇူးေတာ္ရွင္ မိုးကုတ္ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး၏ ၀ိပႆနာရွဳနည္းတြင္ တရားအားထုတ္
ေတာ့မယ္ဆိုရင္ ဦးစြာလုပ္ေဆာင္ရမယ့္  အဓိပတိသံုးပါးကို လုပ္ေဆာင္ရမယ္။ အဓိပတိသံုးပါးဆို
တာ ၁။ မိမိကိုယ္ကို အားထားၿပီး တရားအားထုတ္ရမယ္။ ငါသည္ စားစရာ၊ ေနစရာမရွိလို႔  အား
ထုတ္တာ မဟုတ္ဘူး။ အို. နာ. ေသ. မြဲ. ကြဲ တည္းဟူေသာ သံသရာ၀ဋ္ဆင္းရဲမွ လြန္ေျမာက္ေစ

ျခင္းငွာ တရားအားထုတ္တာ၊ အဲဒါကို အတၱာဓိပတိလို႔ ေခၚတယ္။
     ၂။ ေလာကႀကီးကိုလည္း အဓိပတ္ထားၿပီး အားထုတ္ရမယ္။ ငါသည္ တရားအားထုတ္ေနတယ္
လို႔ အမည္ခံထားေပမယ့္ တရားအားထုတ္ေနတဲ့ အခ်ိန္မွာ ေလာဘ၊ ေဒါသ၊ ေမာဟတရားေတြက
ဖံုးလႊမ္းထားၿပီး ေရာင္း၀ယ္ေရးကိစၥေတြကို ေတြးေတာ စဥ္းစားမေနပါနဲ႔ ထိနမိဒၶလည္း မျဖစ္ေစနဲ႔
ပ်င္းလည္းမပ်င္းနဲ႔၊ အိပ္လည္းမအိပ္နဲ႔၊ စိတ္ကိုလည္း မလြင့္ေစနဲ႔၊ မေတာ္တာေတြကို လုပ္ေနရင္ျဖင့္
ကိုယ္ေစာင့္နတ္နဲ႔ သမၼာေဒ၀ နတ္ေကာင္းနတ္ျမတ္ကလည္း သိတယ္။ အဘိဉာဏ္ရတဲ့ ပုဂၢိဳလ္က
လည္း သိပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ေလာကႀကီးကို ရွက္ေၾကာက္ၿပီး အားထုတ္ရမယ္။ ေလာကကို အဓိ
ပတိထားၿပီး အားထုတ္ျခင္းကို ေလာကာဓိပတိလို႔ ေခၚတယ္။
     ၃။ တရားေတာ္ကိုလည္း အဓိပတိထားၿပီး ရိုေသေလးစားစြာ တရားအားထုတ္ရမယ္။ တရား
ေတာ္ကို ၀ိပႆနာဉာဏ္နဲ႔ မျမင္ ျမင္ေအာင္ၾကည့္ရမယ္။ တရားကို မျမင္ခဲ့ရင္ တရားက မရွိလို႔
မဟုတ္ဘဲ ငါက တရားေတာ္ကို မေလးစားလို႔ မျမင္တာျဖစ္မယ္လို႔ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ခ်ၿပီး တရား
ေတာ္ကို အဓိပတိထားၿပီး အားထုတ္ရမယ္။ အဲဒါကိုေတာ့ ဓမၼာဓိပတိလို႔ ေခၚတယ္။ ။

​ေက်းဇူး​ေတာ္​မိုးကုတ္​ဆရာ​ေတာ္​ဘုႀကီး၏ ပုဗၺကိစၥငါးပါး

       ေက်းဇူးေတာ္ရွင္ မိုးကုတ္ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး၏ ၀ိပႆနာရွဳနည္းတြင္ တရားအားထုတ္
ေတာ့မယ္ဆိုရင္ ဦးစြာလုပ္ေဆာင္ရမယ့္ ကိစၥငါးပါး (ပုဗၺကိစၥငါးပါး) ကို လုပ္ေဆာင္ရမယ္။
  ၁။ တရားအားထုတ္တဲ့အခ်ိန္မွာ မိမိခႏၶာကိုယ္ကို ဘုရားမွာလွဴထားပါ။
  ၂။ ဆရာမိဘတို႔ကို ကံသံုးပါးျဖင့္ ျပစ္မွားမိခဲ့ဖူးပါက ထိုအျပစ္တို႔မွ ေပ်ာက္ပါေစျခင္းငွာ ၀န္ခ်

ေတာင္းပန္ကန္ေတာ့ပါ။
  ၃။ ကိုယ္ေစာင့္နတ္၊ အိမ္ေစာင့္နတ္၊ ၿမိဳ႕ေစာင့္နတ္၊ သာသနာေစာင့္နတ္ႏွင့္တကြ သတၱ၀ါ
အေပါင္းတို႔အား ေဘးကင္း က်န္းမာခ်မ္းသာေစဖို႔  ေမတၱာစိတ္ကို ပြားမ်ားေပးပါ။
  ၄။ ေရွးဘ၀၊ ယခုဘ၀ ကိုယ္ျပဳသမွ် ကုသိုလ္ဒါနတို႔သည္ ငါ အလိုရွိေနေသာ မဂ္ဖိုလ္နိဗၺာန္ကို
 ေရာက္ရေစျခင္းငွာ လ်င္ျမန္စြာ ေက်းဇူးျပဳပါေစသတည္းလို႔ ဆိုပါ။
  ၅။ ငါသည္ ဘ၀မ်ားစြာ ေသခဲ့လွၿပီ။ ယခုဘ၀ မေသခင္မွာ တရားအားထုတ္မွပဲလို႔ ေသျခင္းတရားကို (မရဏာႏုႆတိ) ပြားမ်ားၿပီး၊ အားထုတ္မွဳအရွိန္ကို ျပင္းထန္ေပးပါတို႔ ျဖစ္ပါတယ္။ ။
( ၀ိပႆနာ တရားရိပ္သာမ်ားလမ္းညႊန္ ၂၀၁၅ / စာမ်က္ႏွာ ၇၇ မွ ကူးယူေရးသား
   ပူေဇာ္ပါသည္။)
 (မွားယြင္းမွဳမ်ားရွိေသာ္ အစဥ္သနားေသာအားျဖင့္ သည္းခံခြင့္လႊတ္ေပးပါရန္
                    ဦးခိုက္ေလွ်ာက္ထားပါသည္ ဆရာေတာ္အရွင္သူျမတ္ဘုရား)

ကိုယ့္စိတ္ကိုယ္စစ္ မိုးကုတ္ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီးရဲ႕ အေရးတၾကီးသတိေပးတရား

"ငါ "ဆိုတဲ့ အတၱဒိ႒ိ မျပဳတ္ေသးတဲ့ ပုဂၢိဳလ္မွန္သမွ် ဒါနေတြ အၾကိမ္ၾကိမ္ျပဳ ,သီလေတြ အၾကိမ္ၾကိမ္ ေဆာက္တည္ေနပါေစ။အဲဒီ ဒါန ,သီလ သတိၱေတြက ဆိုင္ရာ,ဆိုင္ရာ"သုဂတိဘုံ"ေတြမွာ အက်ဳိးေပးေပမဲ့ ကံအရွိန္ကုန္လို့ သတိၱကုန္ရင္ေတာ့အဲဒီ ပုဂၢိဳလ္ကို အဲဒီ ဒိ႒ိကဘဲ ဒုကၡတိ ဘုံ ေတြကို ျပန္ဆြဲခ်တယ္။-ဝိပႆနာ မလုပ္ေသးတာျဖင့္ေသရတာ အားမရေသးလို ့လား ေမးဖို ့ဘဲ ရွိေတာ့တယ္။ခင္ဗ်ားတို ့ အင္မတန္ ကိုယ္က်ဳိးနည္းမွာစိုးလို ့ ဒီအလုပ္ကို ခိုင္းေနတာမွတ္ပါ။- ပုထုဇဥ္အျဖစ္နဲ ့ ေသရင္ လူတစ္သိန္းေသလို့ တစ္ေယာက္ သုဂတိ မေရာက္ဘူး။ ျဖည္းျဖည္းမွ ဆိုတဲ့စကား မသုံးပါနဲ ့ျဖည္းလာခဲ့တာ ၾကာပါျပီ။-ခင္ဗ်ားတို ့က မသိလို ့ေအးေအးေနတာ,ေတာ္ၾကာ ခင္ဗ်ားတို ့ ေတြ ့ရမဲ့ ဒုကၡက မေသးဘူးေနာ္။ "ဆုေတာင္းျပည့္ ဘုရား"မကယ္နုိင္ဘူး ျဖည္းျဖည္းမွဆိုတဲ့ ဆင္ေျခေပးေနလို ့ကေတာ့ ငရဲမ်ဳိးေစ့ ၾကီးပြားပါရေစဆိုတာနဲ ့ အတူတူဘဲ။-တစ္ေန ့တစ္ေန ့ ျဖစ္ေနတဲ့ ေလာဘ,ေဒါသ,ေမာဟ ေတြဟာ တစ္ေန ့ကို ငရဲေရာက္ဖို ့ ဘဝေပါင္း မေရမတြက္နိုင္ဘူး။စိတ္ကေလး တစ္လံုး,ေစတနာေလးတစ္ခု အပါယ္တစ္ခါေရာက္ဆိုေတာ့,စိတ္ေပါင္းကလည္းမေရတြက္နိုင္ဘူးဆိုေတာ့က,အပါယ္ကတက္စရာမျမင္ဘူး။-သာသနာ ငါးေထာင္ဆိုတာ ႏွစ္ အပိုင္းအျခားကိုေခၚတာမဟုတ္ဘူး။သာသနာဆိုတာ ႏွစ္ကိုမေခၚ အဆုံးအမ ကိုေခၚတာဘဲဆိုတဲ့ အခ်က္ကို သိၾကရမယ္။ေဟာတဲ့အတိုင္း လိုက္နာၾက က်င့္ၾကံအားထုတ္ၾကလို ့ဆိုတာဟာ သာသနာဘဲ။သာသနာ ငါးေထာင္ဆိုတဲ့ စကားေတြဟာ သာသနာမဟုတ္ဘူး။သာသနာဆိုတာ လိုက္နာသူအေပၚမွာ လုံးဝတည္ေနတယ္။လိုက္နာရမယ့္ သူက မလိုက္နာရင္ ဘုရားရွင္ ရွိေနလည္းမဆိုင္, မရွိလည္း မဆိုင္ဘူး။ ဒီ ဘုရားေဟာထားတဲ့ စကားေတာ္အတိုင္း, အဆုံးအမ အတိုင္း လိုက္နာမွဳ မလိုက္နာမွဳ အေပၚမွာသာ တည္တယ္။-မနက္ျဖန္ ေသသြားရင္ သာသနာနဲ ့ငါ အိုးစားကြဲတာဘဲမွတ္။ကိုယ္ေသရင္ အပါယ္တြန္းခ်မယ့္ တရားေတြ ဝမ္းထဲရွိေနလ်က္နဲ ့ေႏွာင့္ေႏွးတဲ့အလုပ္ လုပ္ေနရင္ ဒီထက္မိုက္တာ ရွာမေတြ ့ေတာ့ဘူး။ တစ္ဘဝ တစ္နပ္စာ ငဲ့ေနတာနဲ ့ တစ္သံသရာလုံး နစ္နာသြားလိမ့္မယ္။- ဘုရား အေပၚလည္း သံသယမရွိနဲ ့ ,တရား အေပၚလည္း သံသယ မရွိနဲ ့,ကိုယ့္ကိုယ္လည္း သံသယ မရွိနဲ ့ သာသနာနဲ ့ၾကဳံ ,ဆရာေကာင္းနဲ့ၾကဳံလို ့ ပါရမီကလည္း ျပည့္ေနျပီ။က်င့္သာက်င့္ရမွာဘဲ။အခ်ည္းႏွီးလုံးဝမျဖစ္ဘူးဆိုတာ မွတ္လိုက္ပါ။ေက်းဇူးေတာ္ရွင္မိုးကုတ္ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီး

ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ သိေနပါေစ

တစ္စုံတစ္ခုကုိျဖစ္ေစ တစ္စုံတစ္ေယာက္ကုိျဖစ္ေစ အေၾကာင္းျပဳၿပီး ကုိယ့္သႏၲာန္မွာ မေကာင္းတဲ့စိတ္ ျဖစ္ေပၚလာတဲ့အခါ ..
အဲဒီစိတ္ျဖစ္တာကုိ ခ်က္ခ်င္းသိႏုိင္ေအာင္ သတိျပဳသင့္ပါတယ္။

အဲဒီစိတ္ျဖစ္ခုိက္တြင္ “ငါ့မွာ ဒီစိတ္ျဖစ္ေနပါလား“လုိ႔ု သိလုိက္တာနဲ႔ တစ္ၿပိဳင္နက္ အဲဒီစိတ္ဟာေရွ႕ဆက္ မျဖစ္ေတာ့ဘဲ ရပ္တန္႔သြားပါေတာ့တယ္။

ဒါေၾကာင့္ ဘာစိတ္ျဖစ္ျဖစ္ ျဖစ္ခုိက္ကုိ သိေအာင္ႀကိဳးစားပါလုိ႔ ဆုိျခင္းျဖစ္ပါတယ္။

ရပ္သြားတာကို သိလုိက္ရင္ (ပ်က္သြားတာ) မဂ္ဉာဏ္ၿဖစ္လို့ (၀ိပႆနာမဂ္) တဏွာ ဥပါဠာန္ (တဏွာအၾကီးစားဟာ ဥပါဠာန္) မလာေတာ့ဘဲ ပဋိစၥသမုပၸါဒ္လည္ၿခင္းကိုၿပတ္ေစပါတယ္။

ဒါေၾကာင့္ ေရွ႕အေသကို ေနာက္အရွင္နဲ့ၾကည့္တာကို ၀ိပႆနာလို့ မိုးကုတ္ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီးကေၿပာဆိုဆံုးမတာ။

ကိုယ္အေသကို ကိုယ္ၿမင္ၿမင္ေနေတာ့ ေသရမွာလည္းမေၾကာက္ေတာ့ဘူး။

ၾကည့္ပါမ်ားရင္ ပ်က္တာေတြကို ေတြ႕ရတာစိတ္လာမယ္။

ဉာဏ္ရင့္လာရင္ ၿဖစ္ပ်က္မုန္းၿပီး ဆံုးသြားမယ္။

ၿဖစ္ပ်က္ဆံုးသြားရင္ နိဗၺာန္ၿမင္လာမယ္။

နိဗၺာန္ဆိုတာ ေနရာတစ္ခုလို တိုက္တာအေဆာက္ အအံုေတြမဟုတ္ဘူး။

ဒုကၡေတြခ်ဳပ္ၿငိမ္းတဲ့ အေအးဓာတ္ အၿငိမ္းဓာတ္ေလးကိုေခၚတာပါ။

ၿဖစ္ပ်က္နွစ္ခု မရွိတာနိဗၺာန္ တဲ့။

ရုပ္နာမ္သည္ အၿမဲမရွိ ဆင္းရဲရွိ၏။ နိဗၺာန္သည္ ဆင္းရဲမရွိ အၿမဲရွိ၏ တဲ့။

ေကာင္းတဲ့အာ႐ုံကုိျမင္ေတာ့ ေလာဘျဖစ္တယ္။ မေကာင္းတဲ့အာ႐ုံျမင္ေတာ့ ေဒါသျဖစ္တယ္။
မေကာင္းတေကာင္း အာ႐ုံျမင္ေတာ့ ေမာဟျဖစ္တယ္။

ခႏၶာထဲ ဉာဏ္တစ္ခ်က္ေလာက္ လွည့္လုိက္ရရင္ ..
စၾကဝေတးမင္းစည္းစိမ္ထက္ သာတယ္။

အသက္တစ္ရာေနရတာထက္ ျဖစ္ပ်က္တစ္ခ်က္ျမင္ရတာက ျမတ္တယ္လုိ႔ ဘုရားက ေသေသခ်ာခ်ာေဟာထားတယ္။

'ဧကာဟံ ဇီဝိတံ ေသေယ်ာ ပႆေတာ ဥဒယဗၺယံ' အသက္တစ္ရာ ေမတၱာပုိ႔ေနတဲ့ ပုဂၢိဳလ္ထက္ ျဖစ္ပ်က္တစ္ခ်က္ျမင္ရသူက သာပါတယ္။

မုိးကုတ္ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး ကအၿမဲဆံုးမေလ့ရွိပါတယ္။

ဒီဉာဏ္ကိုရသြားရင္ ေသာတာပန္မၿဖစ္ေသးရင္ေတာင္မွေထာက္ရာတည္ရာရသြားၿပီး။

ရုပ္နာမ္တို့ရဲ့ ၿဖစ္ၿခင္းသေဘာ၊ ပ်က္ၿခင္းသေဘာကို သိသြားရင္ အဲဒီပုဂၢိဳလ္ဟာ အရိယာဉာဏ္နဲ့ အလားတူသြားၿပီ။

နိဗၺာန္ေရစီးေၾကာင္းထဲေရာက္သြားၿပီးတဲ့။

ဒါဟာ ဒိ႒ိကို အသိနဲ့ၿပဳတ္ထားတဲ့အဆင့္ စူဠေသာတာပန္အဆင့္ၿဖစ္သြားၿပီ။

ဒီၿဖစ္ပ်က္ၿခင္းေတြဟာ သူ႕သေဘာသူေဆာင္ေနပါလား။

ခႏၶာရွိတဲ့သူတိိုင္း (ေခြးခႏၶာၿဖစ္ၿဖစ္၊ ႏြားခႏၶာၿဖစ္ၿဖစ္၊ လူခႏၶာၿဖစ္ၿဖစ္၊ နတ္ခႏၶာပဲၿဖစ္ၿဖစ္) ဒီၿဖစ္ၿခင္း ပ်က္ၿခင္းသေဘာမွာ ငါမပါဘူး၊ ငါ့ဥစၥာမဟုတ္ဘူး၊ ငါ့နဲ့မဆိုင္ဘူးလို့ ေသခ်ာသိလာရင္ စိတ္နဲ့ငါနဲ့မေရာေတာ့ဘူး၊ ခႏၶာနဲ့ ငါနဲ့မေရာေတာ့ဘူး။

အဲဒီအခါ ဘာၿဖစ္လာသလည္းဆိုေတာ့ ဒိ႒ိ ၀ီစိကိစၦာေတြကြာၿပီး ဘုရားဉာဏ္ေတြ ရင္ထဲကိန္းသြားၿပီ။

ၿဖစ္ၿခင္းပ်က္ၿခင္းသေဘာပဲရွိပါလားလို့ ပိုင္ပိုင္နုိုင္ႏိုင္သိသြားရင္ ရင္ထဲဘုရားပြင့္ၿပီ။

ဒါေၾကာင့္ ကိုယ့္သႏၱာန္ ဘုရားပြင့္မပြင့္ ကိုယ္တိုင္ေရြးခ်ယ္ခြင့္ရွိသြားၿပီ။

ဒါေတြဟာ ဘုရားရွင္ တကယ့္တိုက္ရိုက္ေဟာခ်င္ၿပီး လူေတြကို အ၀ိဇၨာအေမွာက္ထဲက သူလြတ္ေၿမာက္သလို့ လြတ္ေၿမာက္ေစဖို့ ဒီတရားေတြကို ေဟာခ်င္လြန္းလို့ ေလးသေခ်ၤနဲ့ ကမၻာတစ္သိန္း နဲ့ ေၿခာက္ႏွစ္ၾကာေအာင္ ဆည္းပူး ေလ့က်င့္ၿပီးမွ ရလာတဲ့ဉာဏ္ေတာ္ေတြပါ။

ဒါန သီလ သမထ သာသနာပမွာ ရွိေနေပမယ့္

ဒီ ၀ိပႆနာဉာဏ္ကိုေတာ့ ဘုရားရွင္ပြင့္တဲ့ သာသနာတြင္းမွာသာ ရွိလို့

သိပ္တန္ဖိုးရွိလြန္းလို့ ပညာရွိသူေတာ္ေကာင္းမ်ားၿဖစ္ၾကတဲ့

ဆရာေတာ္ဘုရားမ်ားက ၀ိပႆနာလုပ္ၾကဖို့

အၾကိမ္ၾကိမ္ တိုက္တြန္းေနၾကတာေပါ့။

ေသာတာပန္တည္ရင္ (၇) ဘ၀ပဲ

ဘ၀ဒုကၡက လြတ္ေၿမာက္ဖို့က်န္ေတာ့တယ္။

အားမက်ၾကဘူးလား။

ဘုရားရွင္၏တရားကို နားၾကားခြင့္ရသူတို့ဟာ အလြန္႕အလြန္ကံေကာင္းလွပါသည္တဲ့။

ဘ၀ၿပတ္ၿပီ၊ ဘာေၾကာက္စရာလိုေသးလဲ။
ဘာေတြမ်ား မက္မက္ေမာေမာ ေလာကီ ကာမဂုဏ္ေတြကို လိုခ်င္ေနေသးလဲ။

ငါ့ဘုရားရဲ့ စကားတစ္လံုးကိုသိသြားရင္ စၾကၤာမင္းစည္းစိမ္နဲ့ေတာင္မလွဲေတာ့ဘူးတဲ့။

ဒါမွ မဟုတ္ရင္ေတာ့ အခုေလာကမွာ ၿမင္ေတြ႕ေနရတဲ့ ဒုကၡေတြ မတရားမူေတြ အဓမၼတရားေတြ ကိုယ္ဆီေရာက္လာၿပီး
မိစၦာဒိ႒ိေတြ ၿဖစ္မွာ အေၾကာက္ဆံုးပဲ။

ဒိ႒ိၿပဳတ္လို့ တရားအားထုတ္ရင္ အကာလိေကာ

အခါမလင့္အက်ိဳးေပးတယ္ဆိုတဲ့ တရားဂုဏ္ေတာ္အတိုင္း

ဒီမနက္ထုတ္ ညေနရမယ္။ ညေနထုတ္ ေနာက္တစ္ေန႕မနက္ရမယ္။
(ကိေလသာသာ ၾကားမခုိရင္၊ ခုိလာရင္လည္း ခိုလာတဲ့ ကိေလသာကို ၿဖစ္ပ်က္ထပ္ရွု။ ဒါဆိုရင္ကိေလသာ ၾကားမခုိနိုင္ေအာင္ ၾကားမခိုေအာင္ လုပ္တဲ့နည္းပဲ။)

ဒါမွ မဟုတ္ ၇ရက္၊ ရလ၊

၇ႏွစ္ (၇ႏွစ္ဆုိရင္ေတာင္ အသိဉာဏ္နည္းနည္းလိုေနလို့၊ လမ္းနည္းနည္းမွားနိုင္လုိ့ၿဖစ္နိုင္ပါတယ္။)

မၿမန္ဘူးလား။

ေသာတာပန္ေလာက္တည္ၿပီးမွ ေဒၚ၀ိသာခါလို လူဘ၀မွာ ေလာကမွာ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ၾကီး ေနလို့ရပါေသးတယ္။

(အကုသိုလ္ေတြ အၿပစ္ေတြ မရွိေလာက္ေအာင္နည္းၿပီ
သူေတာ္ေကာင္းအစစ္ၿဖစ္သြားၿပီ။ အပါယ္က်ေစနိုင္တဲ့ အၿပစ္ေတြ မရွိေတာ့ဘူး။ သူရထားတဲ့ မဂ္က အၿပီးတိုင္ ပယ္သတ္ေပးၿပီးၿပီ။)

ဒါေၾကာင့္ ဒီေန႕ကစၿပီး တရား အားထုတ္ၾကဖို့

ၿဖစ္ပ်က္ၿမင္ေအာင္ၾကည့္ဖို့

(အက်င့္ၿဖင့္ ငါ့ကိုယ္ ငါ့ဟာ ငါ့ဥစၥာလို့ စြဲထင္တဲ့ ဒိ႒ိအယူမွားကိုၿဖဳတ္ဖို့)

နိဗၺာန္အက်ိဳးေမွ်ာ္ကိုး၍

ဆရားေတာ္ဘုရားၾကီးမ်ား၏ ကိုယ္စား

ဒီစာဖတ္မိတဲ့ ေမာင္ေလး ညီမေလးမ်ားကို 
 
သတိေပးတိုက္တြန္းခြင့္ေပးသနားဖို့

နူးညြတ္စြာေတာင္းဆိုပါရေစေနာ္။

ေမတၱာမ်ားစြာၿဖင့္

Shared from Ma Myint Sandar (FB)