ေက်းဇူးေတာ္႐ွင္ မိုးကုတ္ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး၏ လူသတ္သမားေလးဦး

လူတိုင္း လူတိုင္း လူသတ္သမားေလးဦးႏွင့္အတူေနရ၏

ပထဝီ ဆိုတဲ႔ လူသတ္သမားသည္လည္း သတ္ဖို႔ေခ်ာင္းေန၏
သူလြန္ျပန္လ်ွင္ သူ႕လက္တြင္မွေခါင္းစင္း၍ ေသရမည္။
သူငုံ႔ျပန္လ်ွင္လည္း သူကသတ္၍ သူ႕လက္ခ်က္ျဖင့္ေသပြဲဝင္ရ
အုံးမည္။

ေနာက္ အာေဘာ ဆိုေသာ လူသတ္သမားကလည္း သတ္ဖို႔
ေခ်ာင္းေနပါေသးသည္။ သူလြန္က့ဲေသာ ဝမ္းေတြတရေဟာ
ေလ်ာ ဆီးေတြကလြန္ျပီး ေနလ်ွင္လည္း ေသပြဲဝင္ရအုံးမည္။
သူယုတ္ျပန္လ်ွင္လည္း ေသပြဲႏြဲရအုံးမည္။

ဝါေယာ ဆိုေသာလူသတ္ကလည္း မိမိတို႔အလစ္ကုိေခ်ာင္းေန
သည္။

ေတေဇာ  ဟုဆိုအပ္ေသာလူသတ္သမားလည္း အလစ္ကုိ ေခ်ာင္းလ်ွက္ပင္။ အပူလြန္ျပီး အဖ်ားဒီဂရီ ၁၀၅  ၁၀၆ ဆိုလ်ွင္
ဆိုးရိမ္ရသည္။ အပူေတြတေျဖးေျဖး ဆုတ္ယုတ္ျပီး ေျခေတြ
လက္ေတြ ေအးလာျပီဆိုလ်ွင္ သူ႕လက္တြင္ပင္ ေခါင္းစင္းျပီး
ေသရေတာ့မည္မလြဲေတာ့ေခ်။

ဤမ်ွမကေသ မိမိတို႔ရထားသည္ ခႏၶာငါးပါးသည္လည္း လူသတ္သမားၾကီးပင္ျဖစ္ပါသည္။  ျမတ္စြာဘုရားသခင္ကုိ

""ရာဓ  ဆိုေတာ့ရဟန္းက အရွင္ဘုရား ေသမင္း ေသမင္း ဟူသည္   အဘယ္ကုိေခၚပါသလဲ ဘုရားဟု ေလ်ွာက္ထားရာ""

ျမတ္စြာဘုရားသခင္းက ""ရႈပံ ေခါ ရာဓေမာေရာတိ ဝုစၥတိ
ေဝဒနာ ေခါ ရာဓ မာေရာတိ ဝုစၥတိ ( ပ ) ဝိညာဏံ ေခါ ရာဓ
မာေရာတိ ဝုစၥတိ"" ဟူ၍ ရုပ္သည္လည္းေသမင္း  ေဝဒနာသည္
လည္းေသမင္း သညာ သခါၤရ ဝိညာဏ္  တည္းဟူေသာ ခႏၶာငါးပါး သည္လည္း ေသမင္းေတြပဲ ဟူ၍ ဘုရားရွင္က
ေဟာေတာ္မႈပါခ့ဲသည္။

မိုးကုတ္ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီး၏
ခႏၶာဉာဏ္ေရာက္ တရား

ေက်းဇူးေတာ္႐ွင္ မိုးကုတ္ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး၏ "ဘုရားေရွ႕သြားၿပီး မ်က္စိလည္မေနၾကနဲ႔ေတာ့"

ဒကာ ဒကာမေတြက ဆြမ္းေတြ ပန္းေတြ ေရခ်မ္းေတြနဲ႔ ဘုရားေရွ႕မွာျပင္ဆင္လွဴဒါန္းၿပီးေတာ့ ဆုေတာင္းၾကတယ္..
သူတို႔ေတြရဲ႕ဆုေတာင္းက ဒီေကာင္းမႈေၾကာင့္ လူ႔စည္းစိမ္ နတ္စည္းစိမ္ ျဗဟၼာ့စည္းစိမ္ေတြ ရရပါလို၏တဲ့..

ဒါဟာမသိလို႔ ေတာင္းေနၾကတာပဲ..
ဒါဟာဒုကၡသစၥာမွန္းမသိလို႔ ေတာင္းေနၾကတာပဲ..
ဒါဟာ ဘုရားေရွ႕မွာလာၿပီး မ်က္စိလည္ေနတာေပါ႔..
ထုံးစံလိုျဖစ္ေနတာ..
သူတို႔ဥစၥာက လူူ႔စည္းစိမ္ နတ္စည္းစိမ္ ျဗဟၼာ့စည္းစိမ္ေတြပဲ ေတာင္းရမယ္လို႔ခ်ည္း ထင္ေနၾကတယ္..

"နိဗၺာန္ခ်မ္းသာကို ရပါလို၏"လို႔ ႏႈတ္ကဆိုေပမယ့္
သူ႔စိတ္ထဲမွာထင္တာက နိဗၺာန္ခ်မ္းသာဆိုတာ ဘုံနန္းျပသာဒ္ေတြနဲ႔ အေျခြအရံ အျပည့္အလ်ွံ ေမာက္ေမာက္ၿဖိဳးၿဖိဳး အဲ့လိုပဲ ထင္ေနၾကတယ္..
ဒါေၾကာင့္ေျပာတာေပါ႔ ဘုရားေရွ႕မွာလာၿပီး မ်က္စိလည္ေနၾကတယ္လို႔..

ရွိခိုးေနရံုနဲ႔ မၿပီးေသးဘူး..က်င့္ရမွာ..
ရွိခိုးတာလည္း ရွိခိုးသေလာက္ေတာ့ ကုသိုလ္ရပါတယ္..
သို႔ေသာ္ လိုရင္းအက်ဥ္းခ်ဳပ္က က်င့္ရမွာ..
က်င့္ရမယ့္အလုပ္က ပဓာန..

နိဗၺာန္သြားဖို႔က စရဏဆိုတဲ့ အက်င့္ေျခေထာက္လည္း ပါရမွာ..
ၿပီးေတာ့ ဝိဇၨာဆိုတဲ့ဉာဏ္မ်က္လုံးအျမင္လည္း ရွိရမွာ..
ဒါျဖင့္ဒီႏွစ္ခုဟာ ကိုယ့္သႏၲာန္မွာျဖစ္ေပၚသြားရမွာ..
ကိုယ္ျပည့္စုံေအာင္ က်င့္ရမွာ..

အဲ့ဒါ သူမ်ားသႏၲာန္မွာရွိတာသြားၿပီး ရွိခိုးေနရံုနဲ႔ေတာ့
ဗုဒၶါႏုႆတိကေလးေလာက္ပဲ ျဖစ္မယ္..
ကိုယ္တိုင္နိဗၺာန္ေရာက္ဖို႔ေတာ့ မျဖစ္ႏိုင္ဘူး..

ေသာက္ေဆးကိုေသာက္မွ ေရာဂါေပ်ာက္မွာ..
အေပၚယံလိမ္းေဆးလုပ္ေနလို႔ ေပ်ာက္ပါ႔မလား..
ေအး..တစ္ခ်ိဳ႕လူေတြကေတာ့ လိမ္းေဆးနဲ႔ပဲ ေသသြားကုန္ၾကတယ္..

                                         (မိုးကုတ္ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး)

အႏွစ္ထမ္းျပီးမွ ျပန္ၾကပါ

စုတိ ဒုကၡသစၥာ ကို ခံစားျပီး ပဋိသေႏၶ ဒုကၡ သစၥာ ကို ျပန္ရမည့္ အေရး
ေစ့ေစ ့ေတြး၍ စိုးရိမ္သင့္လွပါသည္။

ေသျခင္းတရားဟုူေသာ ဆင္းရဲကိုခံစားရေသာသူသည္ ေနာက္ထပ္တဖန္ ေသျခင္း
တရားကို ေပးမည့္ ပဋိသေႏၶ ေနရျခင္းမွလြတ္ေအာင္ ၾကိဳးစားရေပမည္။
ဆင္းရဲျခင္းကိုခံစားျပီး ေနာက္တဖန္ ဆင္းရဲျခင္းကို ထပ္မံရေအာင္ ျပဳလုပ္ျခင္းသည္
မိုက္မဲေသာအလုပ္ပင္ျဖစ္၏။

လွည္းထမ္းပိုး ျပဳလုပ္လိုသူသည္ သစ္ပင္၏ အႏွစ္ကိုရွာေဖြရယူရန္လုိအပ္လွသည္။
သစ္ပင္၏ အႏွစ္ကိုလည္း အႏွစ္မွန္းသိမွသာ မိမိလိုရာကိုရယူနိုင္ေပလိမ့္မည္။
ထို ့နည္းတူပင္ နိဗၺာန္ ကိုအလုိရွိသူသည္ မဂ္ဖိုလ္ ရမွသာ နိဗၺာန္ ၀င္စံ နိုင္ပါလိမ့္မည္။
နိဗၺာန္ကို ရေအာင္အားထုတ္ရာ`၌ အႏွစ္ရွာသူ အႏွစ္ကိုရေအာင္ယူေသာသူ ကဲ ့သို ့
ၾကိဳးစားအားထုတ္မွ သာ နိဗၺာန္ ကိုရေပလိမ့္မည္။

ထို ့ေၾကာင့္……………………

၁။  ။လွဴ နိုင္တန္းနိုင္ေပးနိုင္ကမ္းနိုင္ရံုျဖင့္ တင္းတိမ္ေရာင့္ရဲမေနသင့္ပါ။
လွဴ တန္းေပးကမ္းျခင္းတို့ သည္ အကိုင္းအခက္အရြက္တို့ႏွင့္ တူကုန္၏ ။
သစ္ပင္၏ အႏွစ္မဟုတ္ေပ။လွမ္းထမ္းပိုး ့ျပဳလုပ္ရာ`၌ ခိုင္ခန့္ေသခ်ာမည္မဟုတ္။

၂။  ။သီလ ေဆာက္တည္ျပီး အကုသိုလ္ျပဳလုပ္ျခင္းကိုေရွာင္ၾကဥ္ရံုျဖင့္ တင္းတိမ္
၍ မေနသင့္ပါ။သီလ ေဆာက္တည္ျခင္းသည္ အေပြးႏွင့္တူကုန္၏။ သစ္ပင္၏
အႏွစ္ မဟုတ္ေသာေၾကာင့္ လွည္းထမ္းပိုး ့ျပဳလုပ္ရာ`၌ ခိုင္ခန္ ့မည္ မဟုတ္ေပ။

၃။  ။သမာဓိ တည္ၾကည္ရံုမွ်ႏွင္ တင္းတိမ္၍ မေနသင့္ပါ။သမာဓိတည္ၾကည္ရံုသမထ
သည္ အကာႏွင့္တူကုန္၏။အကာျဖင့္လွည္းထမ္းပိုးျပဳလုပ္သူသည္ လွည္းအတြက္
အက်ိဳးမျပီးသည့္အျပင္ အက်ိဳးယုတ္စရာမ်ားသာျဖစ္လာေပလိမ့္မည္။

၄။  ။အထင္ေပါက္ အျမင္ေပါက္ ဒိဗၺစကၠဳ အဘိညာဥ္ ရရံုျဖင္ ့ တင္းတိမ္ မေနသင့္ပါ။
၎ အထင္ေပါက္ အျမင္ေပါက္ အဘိညာဥ္ ရထားသူသည္ ကာမဂုဏ္ ငါးပါးတို ့၏
လွည့္ျဖားျခင္းျဖင့္ ပ်က္စီးျခင္းတို  ့ေၾကာင့္အပယ္ေလးပါး မလြတ္နိုင္ေသးေပ။
အထင္ေပါက္ အျမင္ေပါက္ အဘိညာဥ္ ရသူသည္ အသားနွင့္တူကုန္၏။
အသားသည္ လွည္းထမ္းပိုးျပဳလုပ္ရာ`၌ အႏွစ္ကဲ့သို ့ ခိုင္ခန္ ့မည္မဟုတ္ ေသာေၾကာင့္
အက်ိဳးပ်က္စီးေပမည္။

ဆိုခဲ့ျပီးေသာ အကိုင္းအခက္ႏွင့္ တူေသာ လွဴ ဒါန္းေပးကမ္းျခင္း တို ့သည္၎။
အေပြးနွင့္တူေသာ သီလ ေဆာက္တည္ျခင္းတို ့သည္၎။အကာႏွင့္တူေသာသမာဓိ
ထူေထာင္ျခင္းသက္သက္သည္၎။အသားႏွင့္တူေသာ အထင္ေပါက္အျမင္ေပါက္
သမထ ျပီးေျမာက္ျခင္းသည္၎။…………ဇာတိ ဇရာ မရဏ  ေသာက ပရိေဒ၀ ဒုကၡ
ေဒါမနႆ ဥပါယာသ တည္းဟူေသာ ဆင္းရဲျခင္းတို ့မွ လြတ္ေျမာက္ျခင္းမဟုတ္ေသာ
ေၾကာင့္အက်ိဳးမျပီး ကိစၥ မျပီး ေသးသျဖင္ ့တင္းတိမ္ ေရာင့္ရဲ ၍ မေနသင့္ပါ ။

အေျခခံအားျဖင့္ လိုအပ္သည္မွန္ေသာ္လည္း ထိုမွ်ေလာက္ျဖင့္္ ဆင္းရဲမလြတ္ပါေသာ
ေၾကာင့္ မတင္းတိမ္ေကာင္းေပ။

မဂ္ဉာဏ္ ဖိုလ္ဉာဏ္ ရမွသာလွ်င္ အႏွစ္ကိုရေသာသူ အက်ိဳးရွိေသာအလုပ္ျဖင့္
ကိစၥ ျပီးေသာသူ ျဖစ္ေပလိမ့္မည္။

ထို ့ေၾကာင္ ့လွဴ နိုင္တန္းနိုင္ ေပးနိုင္ကမ္းနိုင္ တိုက္တာ အေဆာက္အဦးတို ့ပိုင္ဆိုင္၍
ကားေလးစီးေနနိုင္ရံုမွ်ႏွင့္လူျဖစ္က်ိဳးနပ္ျပီဟူ၍ မေနလိုက္ပါႏွင့္။ အက်ိဳးကိစၥ မျပီးေသး
သျဖင့္  ဒုကၡ မွ မျငိမ္းေသးသျဖင္ ့ေအးေအး မေနၾကပါႏွင့္ ဟု မွာလိုက္ခ်င္ပါသည္။

အကိုင္းအခက္ေလး။အေပြးေလး။အကာေလး။အသားေလးမွ် ျဖင့္ မတင္းတိမ္ပဲ
အႏွစ္ထမ္း၍ ဘ၀ ကူးနိုင္ၾကပါေစ။


ကိုးကား။  ။ မိုးကုတ္ ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီး၏ အကာကိုပယ္၍ အႏွစ္ကိုရွာရန္  တရား
ေတာ္ မွ ထုတ္နုတ္ ေဖၚျပပါသည္။

မေမွ်ာ္လင့္ဘဲ ေသသြားခဲ့ရင္

သံေဝဂရစရာ ေကာင္းလြန္းလွတဲ့ သံသရာခရီးၾကမ္းႀကီးလို႔ မသိေသးေသာလူတစ္ခ်ဳိ႕က ခဏတာ ေပ်ာ္႐ႊင္မႈေလးကို တစ္သံသရာ ေပ်ာ္႐ႊင္မႈႀကီးလို႔ ထင္ေနၾကတယ္။
လူတိုင္းလူတိုင္းဟာ မိမိတို႔စြမ္းနိုင္ သေလာက္ကိုႀကိဳးစားေနၾကတာ အဲဒီ
လိုႀကိဳးစားေနတဲ့သူေတြအထဲမွာမွ
ကိုယ့္ဘဝအတြက္ အမွန္တကယ္အနွစ္သာရအစစ္ကို ရွာေတြ႕သူက တကယ့္ကိုနည္းနည္းေလးပါ။

အနွစ္သာရစစ္လို႔ထင္ၿပီး တိုက္နဲ႔ ကားနဲ႔ ၿခံနဲ႔ဝင္းနဲ႔ ေ႐ႊနဲ႔ေငြ ေနနိုင္ေအာင္ဆိုၿပီး ဂုဏ္တုဂုဏ္ၿပိဳင္ကာ ေဒါသ မာန အာဂတ အညႇိ ုးေတြအမ်ဳိးမ်ဳိးနဲ႔ ႀကိဳးပမ္းေနတဲ့သူေတြကလည္း အမ်ားႀကီးပဲ။ အဲဒီလိုႀကိဳးပမ္းေနရင္းကေနၿပီး မေမ်ွာ္လင့္ပဲ ေသသြားခဲ့မယ္ဆိုရင္ ဘယ္မွာလဲတုိက္ ဘယ္မွာလဲကား ဘယ္မွာလဲ ခ်စ္လွစြာေသာသူတို႔ ဘယ္သူေတြ ကယ္နိုင္ၾကဦးမလဲ။

ကိုယ္လုပ္ခဲ့တဲ့ အကုသိုလ္ေတြက ကိုယ့္ဆီလာၿပီ ဆိုရင္ မကာင္းမႈလုပ္ခဲ့တဲ့ သူကေတာ့ အပါယ္ေလးဘုံကို ေမာင္ပိုင္စီးၿပီးတာ ခံစားေပေတာ့။
ေသသြားလို႔ရွိရင္ အဲဒီခႏၶာကိုယ္ႀကီးဟာ ၾကက္- ငွက္- ဝက္ေလာက္ေတာင္ တန္ဖိုးမရွိဘူး။
ၾကက္- ငွက္- ဝက္ ကမွ အသားကို
ေရာင္းစားလို ႔ရေသးတယ္။
လူေသ ဆိုရင္ေတာ့ အိမ္ေပၚကေန
ျမန္ျမန္ခ်ဖို႔ပဲ ႀကိဳးစားၾကေတာ့တယ္။ သိပ္ခ်စ္လွပါတယ္ဆိုတဲ့ သူေတြကလည္း အသုဘ ခႏၶာကိုယ္ႀကီးကိုေတာ့ ဘယ္သူမွ မနွစ္သက္ၾကေတာ့ဘူး။

တကယ္ေတာ့ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုသာ အခ်စ္ဆုံးလို႔ ဗုဒၶကိုယ္ေတာ္တိုင္ ေဟာထားခဲ့ၿပီးသားပါ။ ကိုယ့္ဘဝမွာ မင္း ကိုသာ အခ်စ္ဆံုးလို႔ ေျပာေနသူေတြဟာ လိမ္ေျပာေနၾကတာလို႔ပဲ မွတ္လိုက္ၾကေပေတာ့။

ဒါေၾကာင့္ မေသခင္မွာ လူ႔ဘဝရဲ႕ အနွစ္သာရ အစစ္ကို ရွာေတြ႕ေအာင္ ရွာသြားၾက ပါလို႔ ဆႏၵျပဳလိုက္ပါတယ္•••

အေပါင္းဆိုရင္ ပညတ္ ျဖစ္ေနမယ္

အရႈခံတရားေတြဆိုတာက ရူပကၡႏၶာ၊ေ၀ဒနာကၡႏၶာ၊သညာကၡႏၶာ။
သခၤါရကၡႏၶာ၊၀ိညာဏကၡႏၶာ၊ လို႕ ငါးပါးရွိတယ္။ ဉာဏ္နဲ႕ ခြဲေ၀ပံု
ရတာေပါ့။

အဲ့ဒီငါးပံုထဲက ၾကိဳက္ရာတစ္ပံုပံုကိုေရြးျပီး ဉာဏ္နဲ့ရႈရမယ္။
ဉာဏ္နဲ႕အစိတ္မႊာပစ္ရမယ္။ဉာဏ္နဲ႕မစိတ္နိုင္ရင္ အေပါင္း
ျဖစ္ေနမယ္။ အေပါင္းျဖစ္ေနေသးရင္ ပညတ္ျဖစ္ေနမယ္။
ပညတ္ကိုမရႈရဘူး။

အဲ့ဒီဉာဏ္နဲ႕ အစိတ္စိတ္ အမႊာမႊာေတြ႕ေအာင္ ရႈနိုင္မွ
ပရမတ္ကိုျမင္လာမယ္။ ပရမတ္ကိုသာ ရႈရမွာ။ ဆိုလိုတာက
ဒီခႏၶာ ငါးပါးလံုး တစ္ခုမွ တည္ျမဲေနၾကတာမဟုတ္ဘူး။
အားလံုးတျဖဳတ္ျဖဳတ္နဲ႕ ပ်က္စီးေျပာင္းလြဲေနၾကတာပဲ။
အဲ့ဒါေတြကိုမျမင္ၾကေတာ့ အေပါင္းအစုျဖစ္ျပီး ပုဂၢိဳလ္
သတၱ၀ါေတြ ထင္ကုန္၊ လူ နတ္ ျဗဟၼာေတြ ထင္ကုန္၊
ေယာက္်ား မိန္းမေတြ ထင္ကုန္ၾကေတာ့တာေပါ့။
အဲ့ဒီေတာ့ ပညတ္ေတြ ဖံုးကုန္ေရာ။

ပညတ္ေတြဖံုးေနျပီး ပညတ္အေနနဲ႕ျမင္ေနသမွ်လဲ
တရားမရနိုင္။ဘာလို႕လံဆိုေတာ့ အမွန္အတိုင္း မွ
မျမင္ၾကဘဲကိုး။ အဲ့ဒါေၾကာင့္အမွန္အတိုင္း ျမင္ရေအာင္
ခႏၶာေတြကို ဉာဏ္နဲ႕ စိတ္မႊာပစ္ပါ။ ျဖစ္-ပ်က္ေတြျမင္
ေအာင္ ရႈပါလို႕ ဆိုလိုတယ္။ အဲ့ဒီလိုခႏၶာငါးပါးလံုး
ျဖစ္-ပ်က္ေတြ မွ်သာ လို႕ျမင္လာမွ အျမင္မွန္ အမွန္ျမင္ပဲ။
ဒီက်မွပဲ ပညတ္ေတြကြာက်ကုန္မယ္။
ပညတ္ေတြကြာက်ျပီး ပရမတ္သားသက္သက္ကို ျမင္ရမွသာ
တရားထူးရနိုင္မယ္။ အေပါင္းၾကီးကိုျမင္ေနရင္ ပညတ္ေတြ
မစင္ေသးလို႕ တရားထူးမရနိုင္ေသး။

ကိုယ့္စရိုက္နဲ႕ လိုက္တဲ႕ ကမၼ႒ာန္းေရြး
............။…………….။…………။……….

အဲ့ဒီခႏၶာငါးပါးကို သတိပ႒ာန္ေလးပါးနဲ႕ပံုနိုင္တယ္။
ပံုလို႕ရွိရင္ အခုလိုပံုလိုက္ပါ။
•ရူပကၡႏၶာ -ကာယာနုပႆနာ။
•ေ၀ဒနကၡႏၶာ - ေ၀ဒနာနုပႆနာ။
•သညာနဲ႕ သခၤါရတို႕က- ဓမၼာနုပႆနာ။
•စိတ္ကေလးေတြက- စိတၱာနုပႆနာ။

အဲ့ဒီအထဲက ကိုယ္နဲ႕ဘယ္ကမၼ႒ာန္းနဲ႕ လိုက္သလဲ ဆိုတာ
ေရြးခ်ယ္ရပါမယ္။ ကိုယ့္စရိုက္နဲ႕လိုက္တဲ့ ကမၼ႒ာန္းကို ရႈမွတ္မွ
တရားတက္လြယ္မယ္။
၁။ဉာဏ္ထိုင္းျပီး ေလာဘေတြမ်ားလွ်င္ ကာယာနုပႆနာ(ရုပ္ကိုရႈပါ)
၂။ဉာဏ္ထိုင္းျပီး ဒိ႒ိအယူအစြဲမ်ားလွ်င္ စိတၱာနုပႆနာ(စိတ္ကိုရႈပါ)
၃။ဉာဏ္ထက္ျပီး ေလာဘေတြမ်ားလွ်င္ ေ၀ဒနာနုပႆနာ(ေ၀ဒနာရႈပါ)
၄။ဉာဏ္ထက္ျပီး ေလာဘေတြ နည္းပါးလွ်င္ ဓမၼာနုပႆနာ(ျဖစ္-ပ်က္
သစၥာကိုရႈပါ)

(မိုးကုတ္ ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီး ၏ တစ္ဘ၀ သာသနာမွ)

ခႏၶာဉာဏ္ေရာက္ျဖစ္ေအာင္ နာၾက

ဒကာ ဒကာမေတြ တရားနာတဲ့အခါမွာ တရားအဓိပၸါယ္ကို
သိေနရံုေလာက္မွ်နွင့္ ေက်နပ္မေနၾကနဲ႕။

ခု တရားနာေနတဲ့အခိုက္အတံ့မွာပဲ ကိုယ့္ဉာဏ္က ကိုယ့္ခႏၶာေပၚမွာ
စိုက္ထားပါ၊ ဒီကဘုန္းၾကီးက ေျပာတဲ့အတိုင္း ကိုယ့္ဉာဏ္က
ကိုယ့္ခႏၶာအစဥ္ေပၚမွာ ေလွ်ာက္ေနပါေစ။ စာက ဆိုတာက-
“ ေဒသနာ ဉာဏာနုသာေရန ဉာဏံ ေပေသႏၱႆ
ဉာဏုတၱရႆ ေဟာတိ-တဲ့။”
ေဒသနာဉာဏာနုသာေရန- ေဟာေတာ္မူတဲ့ ေဒသနာ ဉာဏ္ေတာ္ကို
အစဥ္ေလွ်ာက္သျဖင့္၊ ဉာဏံ-မိမိဉာဏ္ကို၊ေပေသႏၱႆ-ခႏၶာထဲသို႕
ေစလႊတ္ေသာ အႆ-ထိုပုဂၢိဳလ္၏၊ ဉာဏံ-ဉာဏ္သည္၊ ဥတၱရံ-
ျမင့္ျမတ္ရင့္က်က္ ထက္ျမက္လာသည္။ ေဟာတိ-ျဖစ္၏။

သူ႕အဓိပၸါယ္က “ ေဒသနာဉာဏ္ကိုအစဥ္ေလွ်ာက္ျပီး ကိုယ့္ဉာဏ္ကို
ကိုယ့္ခႏၶာထဲ ေစလႊတ္လိုက္တဲ့အခါ ဉာဏ္ထူးဉာဏ္ျမတ္ၾကီး
ျဖစ္သြားလို႕တရားထူးရနိုင္တယ္-တဲ့။

ဘုရားလက္ထက္ေတာ္တုန္းက တရားတစ္ပြဲအျပီး-အျပီးမွာ
တရားထူးေတြ ရ - ရကုန္ၾကတယ္ဆိုတာ အဲ့လိုဉာဏ္ကို
ေစလႊတ္လို႕ရၾကတာ၊ နာရံုသက္သက္နဲ႕ ဘယ္တရားရလိမ့္မလဲ။

ဉာဏ္က ခႏၶာေပၚေရာက္လို႕ရၾကတာ၊ ခႏၶာေပၚ မေရာက္ဘဲနဲ႕
ဘယ္တရားရနိုင္လိမ့္မလဲ၊ ခႏၶာဉာဏ္ေရာက္မွျဖစ္မွ တရားရနိုင္မွာပါ။

ဒါေၾကာင့္  “ နားက တရားကို နာ၊ ဉာဏ္က ခႏၶာေပၚလွည့္ထားပါ”။

(မိုးကုတ္ ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီး၏ တစ္ဘ၀ သာသနာမွ)

ေက်းဇူးေတာ္႐ွင္မိုးကုတ္ဆရာေတာ္ဘုရာႀကီး၏ ဒုကၡ ေနာက္က မဂၢသစၥာလိုက္

ဒကာ ဒကာမ တို႕…. မဂ္ ဆိုတာ သိလံုးကေလးကိုေျပာတာ၊
ေအး… သိတဲ့အသိေလးကိုေျပာတာ။ သိရမွာကေတာ့
ဒုကၡသစၥာ၊ ဒုကၡသစၥာဆိုတာ ဘယ္ဟာေတြလဲဆိုေတာ့
ခႏၶာေပၚတာ ခႏၶာငါးပါးထဲက တစ္ပါးပါးထင္ထင္ရွားရွား
ေပၚတာကို ဆုိတာ

ဒါျဖင့္ ဒုကၡသစၥာဆုိတာ ေခြးကိုက္လို႕ နာတာကို ေျပာတာမဟုတ္၊
တုတ္နဲ႕ရိုက္လို႕ နာတာလည္း မဟုတ္၊
ေက်ာက္ေပါက္လို႕ ေ၀ဒနာရတာကိုဆိုတာလည္း မဟုတ္၊
လက္မွာေျခမွာ ခူနာၾကီးေတြေပါက္တာကို ဆိုတာလည္း မဟုတ္၊
ေအး  ဒုကၡသစၥာဆိုတာ ခႏၶာေပၚတာ၊ ခႏၶာငါးပါးထဲက တစ္ပါးပါးေပၚတာ။
ဒုကၡသစၥာကို ဒကာ ဒကာမေတြက ေက်ာေပးျပီးမေနလိုက္ၾကပါနဲ႕။
သိစရာ သူက လာေပးတာကို သိလံုးကေလးနဲ႕သိလိုက္ၾကစမ္းပါ။
အဲ့လိုသိလိုက္လို႕ရွိရင္ “အညာသိ= သိသြားျပီ”ဆိုတာလို ျဖစ္သြားမယ္၊
အဲ့ဒါေၾကာင့္ ဒုကၡသစၥာ ေနာက္က မဂၢသစၥာလိုက္ျဖစ္ေအာင္ လိုက္ၾကစမ္းပါ၊

သူက..ေဟာ..ၾကည့္ပါဗ်လို႕ လာေျပာတာကို ကိုယ္က ၾကည့္ျဖစ္ေအာင္
ၾကည့္လိုက္ၾကစမ္းပါ။


(မိုးကုတ္ ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီး၏ တစ္ဘ၀ သာသနာ မွ)

သစၥာသိျပီးမွ လႈပါ

“သစၥာတရားဆိုတာ တျခာကို သြားရွာေနရမွာ မဟုတ္ဘူး
ကိုယ့္ခႏၶာထဲမွာပဲ ရွိတယ္။ ကိုယ့္ဉာဏ္နဲ႕ ကိုယ့္ခႏၶာထဲ ၾကည့္စမ္း။
ရုပ္ၾကည့္ၾကည့္၊ နာမ္ၾကည့္ၾကည့္၊ ၾကိဳက္ရာၾကည့္။
ခိုင္တာ ျမဲတာ တစ္ခုမွ ေတြ႕မွာမဟုတ္ဘူး။ အျမဲတမ္း ျဖစ္ပ်က္
ေျပာင္းလဲေနၾကတာေတြ႕မယ္။ အကုန္လံုး ေပၚလိုက္ ေပ်ာက္လိုက္။
ေပၚလိုက္ ေပ်ာက္လိုက္။

ျဖစ္လိုက္ ပ်က္လိုက္ ျဖစ္လိုက္ ပ်က္လိုက္ေတြ ခ်ည္း ေတြ႕ေနရမွာပဲ။
ပကတိမ်က္စိနဲ႕ေတြ႔ရမွာ မဟုတ္ဘူးေနာ္။ ဉာဏ္မ်က္စိနဲ႕သာ ေတြ႔ရမွာ.။
အဲ့ဒါေတြဟာ ဒုကၡသစၥာေတြခ်ည္းပဲေပါ့။ ဘယ္မွာမရေတာ့ဘူးေပါ့။ အေကာင္းဆိုလို႕
ရမလဲ။

အဲ့ဒါေတြကိုမျမင္ၾကလို႕ အေကာင္းေတြ ထင္ျပီးေတာ့ အဲ့ဒီရုပ္နာမ္
ဘ၀ေတြကို ေတာင္းေနၾကတာ။ ေတာင္းေတာ့ ရေရာ။ ရေတာ့
ဒုကၡထဲ ျပန္နစ္ကေရာ။

အခုလို ဒုကၡသစၥာေတြကိုျမင္ထားေတာ့ အေကာင္းေတြ မဟုတ္ဘူး
ဆိုတာ သိေရာ။ သိေတာ့ အဲ့ဒီ ဒုကၡသစၥာေတြကိုေတာင္းဦးမလား။
မေတာင္းေတာ့ဘူး။ မေတာင္းေတာ့  ဘာကိုေျပာင္းျပီး
ေတာင္းသလဲဆိုေတာ့ အဲ့ဒီ ဒုကၡသစၥာေတြမွ လြတ္ေျမာက္ရာ နိဗၺာန္ကိုသာ
ေတာင့္တ ေတာ့တယ္။ အဲ့ဒီလိုျဖစ္ေအာင္လို႕ ဦးစြာပထမ ဒုကၡသစၥာကို
သိေအာင္လုပ္ပါ။ ျပီးမွ လႈပါလို႕  ညႊန္ၾကား ညႊန္ၾကားေနရတာ။

အမွန္မွာ ၀ဋ္ကို မေတာင့္တမိေအာင္ ေရွးဆရာေတာ္ဘုရားၾကီးမ်ား
ျပဳျပင္ေပးၾကသလို ၀ိ၀ဋၬ ဒါန ျဖစ္ေအာင္ ညႊန္ၾကားေတာ္မူျခင္းပင္
ျဖစ္၏။ အသစ္ အဆန္းထြင္သည္ မဟုတ္ေခ်။


(မိုးကုတ္ ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီး၏ တစ္ဘ၀ သာသနာ မွ)

ေက်းဇူးေတာ္႐ွင္မိုးကုတ္ဆရာေတာ္ဘုရာႀကီး၏ ဘယ္ေလာက္ၾကာမွ မဂ္ ရနိုင္မလဲ

ေဗာဓိရာဇကုမာရမင္းသားသည္ ျမတ္စြာဘုရားကို ေမးေလွ်ာက္ဖူး၏။

“အရွင္ဘုရား…ျမတ္စြာဘုရားဟူေသာ နည္းညြန္လမ္းျပ ဆံုးမမည့္သူ
ရေသာ ရဟန္းသည္ ဘယ္ေလာက္ၾကာမွ အရဟတၱမဂ္ အရဟတၱဖိုလ္ကို
ရနိုင္ပါမည္လဲ ဘုရား”

“မင္းသား….. ဤ အေရး၌ သင့္ကိုပင္ ျပန္၍ ေမးရေပဦးမည္၊ သင္သည္
ဆင္စီးခၽြန္းကိုင္ အတတ္ကို တတ္ေျမာက္ပါ၏ေလာ”
“မွန္ပါ၊ တတ္ေျမာက္ပါ၏ ဘုရား”
“လူတစ္ေယာက္သည္ သင့့္ထံသို႕ ဆင္စီး ခၽြန္းကိုင္ အတတ္ကို
သင္ယူမည္ဟု လာ၏။ ထိုသူသည္..
၁။ကိုယ့္လုပ္ငန္းအေပၚ ယံုၾကည္မႈမရွိ။
၂။က်န္းမာမႈ မရွိ၊
၃။ေကာက္က်စ္လိမ္လည္တတ္၏။
၄။ပ်င္းလည္း ပ်င္း၏။
၅။ဉာဏ္ကလည္း ထိုင္းလွ၏။
ထိုပုဂၢိဳလ္အားတတ္ေျမာက္ကၽြမ္းက်င္ေအာင္ သင္ၾကားေပးနိုင္မည္ေလာ”
ဟု ေမးေတာ္မူ၏။
“မွန္ပါ.. ဤ အဂၤါငါးပါးအနက္ တစ္ပါးပါး ခၽြတ္ယြင္းေနလွ်င္ပင္
သင္ဖို႕ မလြယ္ပါ။ ငါးပါးလံုးမ်ား ခၽြတ္ယြင္းေနလွ်င္ကား
ဆိုဖြယ္မရွိေတာ့ပါဘုရား”
“သည္လိုဆိုလွ်င္ ေမးဦးမည္။ လူတစ္ေယာက္သည္ကား
၁။ကိုယ့္လုပ္ငန္းအေပၚ ယံုၾကည္မႈ အျပည့္ရွိ၏။
၂။က်န္းလည္း က်န္းမာ၏။
၃။စိတ္ထားလည္း ေျဖာင့္စင္း၏။
၄။မပ်င္းမရိပဲ ၾကိဳးစားတတ္၏။
၅။ဉာဏ္ရည္ ဉာဏ္စ ရွိသူလည္းျဖစ္၏။
ထိုသူမ်ိုဳးအားတတ္ေျမာက္ေအာင္ သင္ၾကားေပးနိုင္မည္ေလာ။”
“မွန္ပါ၊ ထုိကဲ့သို႕ေသာ ပုဂၢိဳလ္မ်ိဳးကား အဂၤါရပ္ အခ်ိဳ႕အ၀က္ျပည့္စံုကာ
မွ်ျဖင့္ တတ္ေျမာက္ေအာင္သင္ၾကားေပးနိုင္ပါ၏။ ငါးပါးလံုးမ်ား
ျပည့္စံုပါမူကား ဆိုဖြယ္ မရွိေတာ့ျပီ ဘုရား။”
“မင္းသား…ထို႕အတူပင္ တရားအားထုတ္သူ၏ အဂၤါရပ္(ပဓာနိယဂၤ)
ငါးပါးရွိ၏။ ယင္းတို႕ကား-
*၁။ ဘုရားအေပၚ ယံုၾကည္ေသာ သဒၶါ့ ရွိရမည္။
၂။က်န္းမာသူလည္းျဖစ္ရမည္။
၃။စိတ္ထားေျဖာင့္မတ္သူလည္းျဖစ္ရမည္။
၄။ဇြဲသန္ ၾကိဳးစားအားထုတ္သူလည္းျဖစ္ရမည္။
၅။ဉာဏ္စြမ္း ဉာဏ္စလည္းရွိရမည္။
ဤ အဂၤါ ငါးပါးႏွင့္ျပည့္စံုခဲ့ေသာ္ မၾကာမီပင္ တရားထူးရနိုင္၏။
ဟူ၍ မိန္႕ေတာ္မူ၏။
(ေဆာင္)
ယံုၾကည္-က်န္းမာ၊စိတ္ေျဖာင့္စြာႏွင့္။
လြန္စြာ အားထုတ္၊ နာမ္ႏွင့္ရုပ္ကို၊
ျဖစ္ခ်ဳပ္ဉာဏ္ျမင္  ဤ ငါးအင္၊ အမွန္ပင္ မဂ္ ရေၾကာင္း ။ ။



(မိုးကုတ္ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီး ၏ တစ္ဘ၀ သာသနာ မွ)

ေက်းဇူးေတာ္႐ွင္မိုးကုတ္ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး၏ သစၥာနုေလာမိက ဉာဏ္

ဒိ႒ိရွိေနလို႕ကေတာ့ ဘယ္ဒိ႒ိရွိရွိ သႆတ-ဥေစၦဒ-သကၠာယ
တစ္မ်ိဳးမိ်ုးရွိေနရင္ မဂ္ မဆိုထားနဲ႕။ မဂ္ေရွ႕က အနုေလာမ ဉာဏ္ေတာင္
မေပၚနိုင္ဘူး-တဲ့။


ဤအေၾကာင္းအရာမ်ားကို အဂုၤတၱိဳရ္ပါဠိေတာ္မွာ ျမတ္စြာဘုရား
ေဟာထားပါသည္။
“ေသာ ၀တ ဘိကၡေ၀ ဘိကၡဳ ကဥၥိ သခၤ ါရံ နိစၥေတာ
(သုခေတာ၊ အတၱေတာ) သမနုပႆေႏၱာ အနုေလာမိကာယ
ခႏၱိယာ သမႏၷာဂေတာ ဘ၀ိႆတီတိ ေနတံ ႒ာနံ ၀ိဇၨတိ”
ဘိကၡေ၀-ရဟန္းတို႕၊ေသာဘိကၡဳ-ထိုေယာဂီ ရဟန္းသည္၊
ကဥၥိ သခၤ ါရ- တစ္စံုတစ္ခုေသာ သခၤ ါရကို၊ နိစၥေတာ-
နိစၥ အားျဖင့္(၀ါ) ျမဲတယ္လို႕၊(သုခေတာ-သုခအားျဖင့္၊
အတၱေတာ- အတၱအားျဖင့္) သမနုပႆေႏ ၱာ-ရႈေနသည္
ရွိေသာ္(၀ါ)ယူစြဲထားလို႕ရွိလွ်င္၊
အနုေလာမိကာယ ခႏ ၱိယာ-သစၥာနုေလာမိက ဉာဏ္ႏွင့္၊
သမႏၷာဂေတာ-ျပည့္စံုသည္၊ဘ၀ိႆတိ-ျဖစ္လတၱံ့၊
ဣတိ- ဤသို႕၊ဧတံ႒ာနံ- ဤအေၾကာင္းသည္၊
န၀ိဇၨတိ- မရွိ။
အဓိပၸါယ္ အေျဖာင့္ကေတာ့ ဘယ္သခၤ ါရပဲ ျဖစ္ျဖစ္၊
သခၤ ါရ တစ္မ်ိဳးမ်ိဳးကို နိစၥအားျဖင့္(၀ါ) ျမဲတယ္လို႕။
သုခရယ္လို႕ ၊အတၱရယ္လို႕၊ စြဲယူေနလို႕ရွိရင္
သစၥာနုေလာမိက ဉာဏ္ေတာင္ မရနို္င္ဘူး။
နိဗၺာန္ရဖို႕ အသာထား၊ သစၥာသိဖို႕ အသာထား၊
သစၥာနဲ႕ေလ်ာ္တဲ့ဉာဏ္ေတာင္ မေပၚနိုင္ဘူး-တဲ့၊
ဒါ ဘာေၾကာင့္လဲ ဆိုရင္ ဒိ႒ိ ခံေနလို႕၊ အေၾကာင္းက
ဒါပဲ။
မဂ္ရဲ႕ေရွ႕က အနုေလာမ ဉာဏ္မွ မေပၚပဲနဲ႕
“သမၼတၱနိယာမ .”လို႕ေခၚတဲ့ ေနာက္ကလာမယ့္
မဂ္ဥာဏ္အစစ္ၾကီးေကာ ေပၚနို္င္ပါ့မလား။မေပၚနိုင္ဘူး။
မဂ္စိတ္မွ မေပၚလာနိုင္ပဲ၊ ဖိုလ္စိတ္ေကာ ေပၚလာနိုင္ပါ့မလား။
ဒါဆိုရင္ ေသာတာပန္ ျဖစ္မလာနိုင္ဘူးလို႕ ဆိုလိုတာေပါ့။
ေသာတာပန္မွ ျဖစ္မလာဘူးဆိုရင္ သကဒါဂါမ္၊ အနာဂါမ္၊
ရဟႏ ၱာေတြေကာ ျဖစ္လာနိုင္ဦးမလား၊
အဲ့ဒါေၾကာင့္ ဒိ႒ိခြာဖို႕ ေျပာေနရတာ။


ဖြားဖက္ေတာ္ အရွင္ဆႏၵမွာ ျဖစ္ - ပ်က္ေတြ ျဖိဳင္ျဖိဳင္ ျမင္ပါလွ်က္
တရားသားမတက္နိုင္တာ ဒိ႒ိေတြ ခံေနလို႕ဟူ၍
မိုးကုတ္ ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီးက ေကာက္ခ်က္ခ်ျပသည္။


(မိုးကုတ္ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီး၏ တစ္ဘ၀ သာသနာ မွ)